tag:blogger.com,1999:blog-51469986919437620722012-02-11T10:19:16.744+08:00Zephyrnoreply@blogger.comBlogger731100tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-79251662234911289562011-12-02T11:29:00.004+08:002011-12-02T12:10:24.462+08:00တစ္ခါတစ္ခါျပန္ျပန္ေရာက္လာတယ္ ခရီးက ငါ႔ဆီ။<div><br /></div><div>ေနေရာင္ျခည္ရဲ႕ေႏြးေထြးတဲ႔ရနံ႕ကို</div><div>စားသံုး... ေန႕ေတြ လေတြ၊ ႏွစ္ေတြကို ေမ႔ထား၊</div><div>အေခါက္ေတြ ထူထဲလာ၊</div><div>ေနဒဏ္မိုးဒဏ္</div><div>အသားက်လာ။ မေန႕ကလာျပီး၊</div><div>ဒီေန႕ျပန္ထြက္သြားတဲ႔</div><div>ေဆာင္းရနံ႕ကို</div><div>whisky ရနံ႕ထဲမွာျပန္ေတြ႕ရင္လည္း</div><div>အံ႔ၾသမေနေတာ႔။</div><div><br /></div><div>ေသခ်ာျခင္းအထပ္ထပ္နဲ႕</div><div>ေသခ်ာခ်ည္ထားခဲ႔ပါတယ္လို႕ေတာ႔ ထင္ထားခဲ႔၊</div><div>အနာဂတ္ဟာ၊</div><div>သိပ္အလွၾကီးမဟုတ္ေတာင္၊</div><div>သာယာေစရပါမယ္ .. ကတိေတြ ဘာေတြ ေပးထားခဲ႔။</div><div>ခ်စ္လွစြာေသာ ဘူမာရင္းၾကီးေရ ...........</div><div>ပစ္လႊတ္ခဲ႔ ...</div><div>ရင္ခြင္ဆီ၊</div><div>ေကြ႕ပါ။</div><div><br /></div><div>မနက္ျဖန္တေကြ႕ေကြ႕ေပါ႔၊</div><div>ေတြ႕မယ္႔ေတြ႕ေတာ႔လည္း</div><div>မိုးထဲေရထဲ၊</div><div>အနာဂတ္အျပဲေတြနဲ႕၊</div><div>ကိုယ္႔ေခါင္းကိုယ္</div><div>အႏိုင္ႏိုင္မိုးေနရတယ္၊၊</div><div>စိုရႊဲေန၊</div><div>မ်က္လံုးဟာ</div><div>မိုးေရမဟုတ္ရင္ မ်က္ရည္နဲ႕။</div><div><br /></div><div>အခ်စ္၊</div><div>၀ဋ္ေၾကြး၊</div><div>သံသရာအထပ္ထပ္၊</div><div>အလြမ္း လြင္ျပင္က်ယ္</div><div>ေဟာ ဟိုး ေကာင္းကင္ၾကီးထက္ က်ယ္ျပန္႕</div><div>ေဟာ ဟိုး ပင္လယ္ၾကီးထက္လည္း နက္ရွိဳင္း .......</div><div>အိုး အခ်စ္ေရ ...........</div><div>မ်က္ကန္းယံုၾကည္မႈ အေဖြးသားနဲ႕</div><div>သန္႕ရွင္းၾကည္လင္ေသာ အခ်စ္ေတြ၊</div><div>ယူပါ။</div><div><br /></div><div>ေခ်ာက္ကမ္းပါးမွာ</div><div>ေျခဖ်ားေထာက္ရပ္ေနတဲ႔ယံုၾကည္ျခင္းေတြ၊</div><div>လည္ပင္းမွာ တင္းစျပဳေနတဲ႔ၾကိဳးရဲ႕ တည္ၾကည္ျခင္းေတြ၊</div><div>အျမင္႔မွာ လိႈက္ခနဲေပ်ာ္ရႊင္လာတဲ႔ ေရာ္ရြက္၀ါေတြ၊</div><div>လက္ေကာက္၀တ္မွာစီးက်ေနတဲ႔ ေသြးေႏြးေႏြးေတြ၊</div><div>မီလီဂရမ္ ျပည္႕မီသြားတဲ႔ paracetamolေတြ၊</div><div>လည္ေခ်ာင္းထဲခါးေနတဲ႔ ပိုးသတ္ေဆးေတြ၊</div><div>ႏႈတ္ခမ္းဟာ</div><div>kiss of death</div><div>ကို မထီတရီခဲလုိ႕၊<br />ခြဲခြာျခင္းကို</div><div>ပခံုးတြန္႕ဖုိ႕ နားထင္နဲ႕ေသနတ္ဟာ ေနသားက်လို႕၊</div><div><br /></div><div>အခု ...</div><div>ခရီးဟာ ဆုိက္ဆုိက္ျမိဳက္ျမိဳက္။ ။</div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-7925166223491128956?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-72712401694482141012011-11-13T15:33:00.002+08:002011-11-13T15:38:12.972+08:00<div class="mbl notesBlogText clearfix" style="background-color: white; color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 1.5em; margin-bottom: 20px; word-wrap: break-word; zoom: 1; "><div><div style="line-height: 1.5em; ">ကဗ်ာကလည္း ေရာက္မလာတာၾကာေပါ႔။ ဒါနဲ႕ တစ္ေန႕ အလုပ္မ်ားေနျပီး ေခါင္းကိုက္ေနတုန္း၊ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရာက္လာတယ္။ ငါ႔ကို ဦးစားေပးပါဆိုျပီး ရင္ဘတ္ထဲ ေခါင္းနဲ႕တုိးျပီး၀င္ေရာက္လာတယ္။ အဲဒါနဲ႕ အလုပ္ေတြ ခဏရပ္ျပီး ကဗ်ာကိုအရင္ေရးလိုက္တယ္။ အၾကမ္းထည္ဆန္တယ္။ ေရာက္လာတဲ႔အတိုင္းျပန္ထုတ္လုိက္လုိ႕။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ရိုးရိုးသားသား ေရာက္လာတဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တယ္။ Special Effect မပါတဲ႔ ကဗ်ာရိုးရိုးေလးေတြနဲ႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္ေနထုိင္တယ္။ ကဗ်ာကိုခ်စ္တဲ႔ မိတ္ေဆြေတြအားလံုးအတြက္ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ပါ။ ျပံဳးစရာ ေကာ္မန္႕ေလးကိုပါ ကူးလာခဲ႔တယ္။ ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕ကစားပြဲဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ကစားပြဲေရာျဖစ္ေနမလား တုိက္ဆုိင္ၾကည္႕ပါဦး။</div><div style="line-height: 1.5em; "><br /></div><div style="line-height: 1.5em; ">ကစားပြဲ</div><div style="line-height: 1.5em; "><br /></div><div style="line-height: 1.5em; ">ကိုယ္႔ကိုယ္ကို တူးေဖာ္ေတာ႔</div><div style="line-height: 1.5em; ">ေပါက္ခြ်န္းေတြျပန္ထြက္လာတယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; ">ကိုယ္႔ကိုယ္ကို စြန္႕ပစ္တုန္းက</div><div style="line-height: 1.5em; ">ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္အသစ္စက္စက္နဲ႕ ေသေသ</div><div style="line-height: 1.5em; ">သပ္သပ္ထုတ္ပိုးရင္းေပါ႔။</div><div style="line-height: 1.5em; ">မၾကာပါဘူး၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ဒဏ္ေငြေဆာင္လုိက္ရတာပဲ</div><div style="line-height: 1.5em; ">အဖတ္တင္တယ္၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ဒီဘ၀ေတာ႔ စြန္႕ပစ္လို႕</div><div style="line-height: 1.5em; ">မရဘူး</div><div style="line-height: 1.5em; ">တဲ႔။</div><div style="line-height: 1.5em; ">အမႈိက္ကို ေရခ်ိဳးခ်ိဳးေပးရတယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; ">စိတ္ကို စင္စင္ၾကယ္ၾကယ္</div><div style="line-height: 1.5em; ">တုိက္ခြ်တ္ရတယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; ">ဘယ္လို ဘ၀ၾကီးလဲ။</div><div style="line-height: 1.5em; "><br /></div><div style="line-height: 1.5em; ">ငိုတဲ႔မ်က္ရည္ေတြ</div><div style="line-height: 1.5em; ">မ်က္လံုးထဲ ျပန္တိုး၀င္တယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; ">လူစားမလဲဘဲ</div><div style="line-height: 1.5em; ">စတန္႕လုပ္ခ်င္ေတာ႔</div><div style="line-height: 1.5em; ">အသည္းကြဲရတာပဲအဖတ္တင္တယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; ">က်က်နန</div><div style="line-height: 1.5em; ">နာနာက်ည္းက်ည္း</div><div style="line-height: 1.5em; ">ညည္းမိတဲ႔သီခ်င္းဟာ</div><div style="line-height: 1.5em; ">ေက်ေက်နပ္နပ္။</div><div style="line-height: 1.5em; "><br /></div><div style="line-height: 1.5em; ">မနက္ျဖန္မွာ</div><div style="line-height: 1.5em; ">အေနတတ္ရင္ </div><div style="line-height: 1.5em; ">အေသျမတ္ေတာ႔မလို၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ရွယ္ရာေတြက်တယ္၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">သြားရည္ေတြက်တယ္၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">စိတ္ဓာတ္ေတြက်တယ္၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ရာဟုျဂိဳဟ္ကလြတ္ေတာ႔မွာပါ</div><div style="line-height: 1.5em; ">မၾကာမီေပါ႔၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">မၾကာမီေပါ႔၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">အခ်ိန္မီေလးေပါ႔၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">လက္မတင္ေလးေပါ႔၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ဦးေခါင္းကို လုိတာထက္ေမာ႔ထားလုိက္တယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; ">တင္ပါးေလးေနသေယာင္</div><div style="line-height: 1.5em; ">ရင္ကိုေကာ႔ထားမိေသးတယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; ">ကုိယ္႔ရဲ႕ iinferiority complex တံဆိပ္ေလးကိုတသသနဲ႕</div><div style="line-height: 1.5em; ">စိတ္ထဲမွာ ခပ္တည္တည္တပ္ထားလုိက္ေသးတယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; "><br /></div><div style="line-height: 1.5em; ">မၾကာမတင္ေလးကပဲ</div><div style="line-height: 1.5em; ">အက္ရွင္မင္းသားရဲ႕</div><div style="line-height: 1.5em; ">က်ည္မကုန္တဲ႔ေသနတ္တစ္လက္ လိုခ်င္ခဲ႔ေသးတယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; ">ေနာက္ေတာ႔လည္းမထူးမွန္းသိတယ္၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုပစ္မရမယ္႔အတူတူ</div><div style="line-height: 1.5em; ">ေသနတ္ဟာ ဘာလုပ္မလဲ၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ဘာလုပ္မလဲ၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ဘာလုပ္မလဲ၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ဘာလုပ္မလဲ၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">အဲဒီလိုေတြးေနခဲ႔တာ</div><div style="line-height: 1.5em; ">၂၉ ႏွစ္၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ကဲအခု မင္းဘာလုပ္မလဲ။</div><div style="line-height: 1.5em; "><br /></div><div style="line-height: 1.5em; ">ရွင္သန္မႈလား</div><div style="line-height: 1.5em; ">ရွင္သန္ေနရမႈလား၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ျပံဳးေနၾကတာလား၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ျပံဳးေနရတာလား</div><div style="line-height: 1.5em; ">ဘ၀က ေျမြနဲ႕ ေလွကားကစားနည္းလား၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">ေလွကားေရာပါရဲ႕လား</div><div style="line-height: 1.5em; ">ေျမြကေတာ႔ အလွည္႕တုိင္းမ်ိဳတယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; "><br /></div><div style="line-height: 1.5em; ">အျမင္႔ကိုတက္ၾကတာဟာ</div><div style="line-height: 1.5em; ">အက်နာဖုိ႕ပဲလုိ႕</div><div style="line-height: 1.5em; ">နာနာၾကီး ဆင္ျခင္မိတယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; "><br /></div><div style="line-height: 1.5em; ">မၾကာခင္မွာ ၃၀၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">သက္တမ္းကို တစ္၀က္တိတိ</div><div style="line-height: 1.5em; ">လက္၀ါးေစာင္းနဲ႕</div><div style="line-height: 1.5em; ">ပခံုးေစာင္းနဲ႕</div><div style="line-height: 1.5em; ">ေစာင္းေနတာတစ္ခုခုနဲ႕</div><div style="line-height: 1.5em; ">ရိုက္ခ်ိဳးျဖတ္ေတာက္ျပီးျပီ</div><div style="line-height: 1.5em; ">တစ္၀က္ျပည္႕ျပည္႕</div><div style="line-height: 1.5em; ">တစ္၀က္ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔</div><div style="line-height: 1.5em; ">အဆိပ္ခြက္ကို</div><div style="line-height: 1.5em; ">သူ႕အတုိင္းထားတာေကာင္းတယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; "><br /></div><div style="line-height: 1.5em; ">သံသရာမွာ</div><div style="line-height: 1.5em; ">ထြက္စုိ႕လြယ္လြယ္ေခၚလို႕မရဘူး၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">အက္ရွင္</div><div style="line-height: 1.5em; ">အက္ရွင္</div><div style="line-height: 1.5em; ">ဆိုမွ</div><div style="line-height: 1.5em; ">ငိုငိုျပေနၾကတယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; ">အက္ရွင္</div><div style="line-height: 1.5em; ">အက္ရွင္ဆိုမွ</div><div style="line-height: 1.5em; ">ခ်စ္သူကို</div><div style="line-height: 1.5em; ">ေပြ႕ဖက္တယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; ">အက္ရွင္အက္ရွင္</div><div style="line-height: 1.5em; ">ေအာ္ေနတဲ႔စိတ္၊</div><div style="line-height: 1.5em; ">သူ</div><div style="line-height: 1.5em; ">ဘယ္ေတာ႔မွ </div><div style="line-height: 1.5em; ">မတိတ္ဘူး။</div><div style="line-height: 1.5em; "><br /></div><div style="line-height: 1.5em; ">ကစားပြဲကို</div><div style="line-height: 1.5em; ">ကစားပြဲမွန္းသိရင္</div><div style="line-height: 1.5em; ">ထြက္လုိ႕ရတယ္။</div><div style="line-height: 1.5em; "><br /></div><div style="line-height: 1.5em; ">ကစားပြဲကို</div><div style="line-height: 1.5em; ">ကစားပြဲမွန္းမသိရင္</div><div style="line-height: 1.5em; ">အသက္လည္းအသက္</div><div style="line-height: 1.5em; ">လွ်ာလည္းလွ်ာ</div><div style="line-height: 1.5em; ">အေသ(သုိ႕)အရွင္</div><div style="line-height: 1.5em; ">တစ္ခုခုထြက္ေနရမယ္။ ။</div><div style="line-height: 1.5em; "><br /></div><div style="line-height: 1.5em; ">Zephyr</div><div style="line-height: 1.5em; ">(ေခါင္းကိုက္ေနခ်ိန္ ညေန ၄ နာရီ ၈ မိနစ္)</div></div></div><form action="https://www.facebook.com/ajax/ufi/modify.php" class="live_10150364680128380_131325686911214 commentable_item autoexpand_mode" live="{&quot;seq&quot;:19740054}" method="post" rel="async" style="background-color: white; color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; "><span class="UIActionLinks UIActionLinks_bottom" ft="{&quot;type&quot;:&quot;20&quot;}" style="color: rgb(153, 153, 153); "><button class="like_link stat_elem as_link" ft="{&quot;type&quot;:22}" name="like" title="Like this item" type="submit" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; border-bottom-style: none; border-color: initial; border-left-style: none; border-right-style: none; border-top-style: none; border-width: initial; color: rgb(109, 132, 180); cursor: pointer; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; overflow-x: visible; overflow-y: visible; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: left; width: auto; "><span class="default_message" style="display: inline; ">Like</span></button> · <label class="uiLinkButton comment_link" title="Leave a comment" style="color: rgb(107, 132, 180); cursor: pointer; vertical-align: baseline; "><input ft="{&quot;type&quot;:24}" type="button" value="Comment" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; border-bottom-style: none; border-color: initial; border-left-style: none; border-right-style: none; border-top-style: none; border-width: initial; color: rgb(107, 132, 180); cursor: pointer; font-family: 'Lucida Grande', Tahoma, Verdana, Arial, sans-serif; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline; "></label> · <button class="unsub_link stat_elem as_link" name="unsubscribe" title="You are currently receiving notifications for this item because you own it." type="submit" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; border-bottom-style: none; border-color: initial; border-left-style: none; border-right-style: none; border-top-style: none; border-width: initial; color: rgb(109, 132, 180); cursor: pointer; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; overflow-x: visible; overflow-y: visible; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: left; width: auto; "><span class="default_message" style="display: inline; ">Unfollow Post</span></button> · <a href="https://www.facebook.com/ajax/sharer/?s=4&amp;appid=2347471856&amp;p[]=1316300279&amp;p[]=10150364680128380" rel="dialog" style="color: rgb(109, 132, 180); cursor: pointer; text-decoration: none; ">Share</a> · <a ajaxify="/ajax/notes/delete.php?note_id=10150364680128380" href="https://www.facebook.com/note.php?note_id=10150364680128380#" rel="async-post" style="color: rgb(109, 132, 180); cursor: pointer; text-decoration: none; ">Delete</a></span><ul class="uiList uiUfi focus_target fbUfi" ft="{&quot;type&quot;:30}" style="list-style-type: none; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 2px; width: 398px; "><li class="ufiNub uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-top-width: 0px; display: block; margin-bottom: -2px; margin-top: 0px; "><i style="background-image: url(https://s-static.ak.facebook.com/rsrc.php/v1/y7/r/UvyvLtJTQzO.png); display: block; height: 5px; margin-left: 17px; width: 9px; background-position: 0px 0px; background-repeat: no-repeat no-repeat; "></i></li><li class="ufiItem uiUfiLike uiListItem uiListVerticalItemBorder" ft="{&quot;type&quot;:31}" style="background-color: rgb(237, 239, 244); border-bottom-color: rgb(210, 217, 231); border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-top-width: 1px; display: block; margin-top: 1px; padding-bottom: 4px; padding-left: 5px; padding-right: 5px; padding-top: 5px; "><div class="UIImageBlock clearfix" style="zoom: 1; "><div class="UIImageBlock_Content UIImageBlock_ICON_Content" style="display: table-cell; padding-top: 1px; vertical-align: top; width: 10000px; "><a hovercard="/ajax/hovercard/user.php?id=677506596" href="https://www.facebook.com/manor.hary" style="color: rgb(59, 89, 152); cursor: pointer; text-decoration: none; ">Manor Hary</a>, <a hovercard="/ajax/hovercard/user.php?id=1362504370" href="https://www.facebook.com/may.nyane" style="color: rgb(59, 89, 152); cursor: pointer; text-decoration: none; ">May Nyane</a> and <a ajaxify="/ajax/browser/dialog/likes/?id=10150364680128380" href="https://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150364680128380" rel="dialog" title="See people who like this item" style="color: rgb(59, 89, 152); cursor: pointer; text-decoration: none; ">2 others</a> like this.</div></div></li><li class="uiUfiComments uiListItem uiListVerticalItemBorder" ft="{&quot;type&quot;:32}" style="border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-top-width: 1px; display: block; "><ul class="commentList" style="list-style-type: none; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; "><li class="uiUfiComment comment_19740054 ufiItem ufiItem" style="background-color: rgb(237, 239, 244); border-bottom-color: rgb(210, 217, 231); border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; margin-top: 1px; padding-bottom: 4px; padding-left: 5px; padding-right: 5px; padding-top: 5px; "><div class="UIImageBlock clearfix uiUfiActorBlock" style="zoom: 1; "><a class="actorPic UIImageBlock_Image UIImageBlock_SMALL_Image" ft="{&quot;type&quot;:34}" hovercard="/ajax/hovercard/user.php?id=677506596" href="https://www.facebook.com/manor.hary" tabindex="-1" style="color: rgb(59, 89, 152); cursor: pointer; float: left; margin-right: 8px; text-decoration: none; "><img alt="" class="uiProfilePhoto uiProfilePhotoMedium img" src="https://fbcdn-profile-a.akamaihd.net/hprofile-ak-ash2/370754_677506596_2130370930_q.jpg" style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; display: block; height: 32px; width: 32px; " /></a><div class="UIImageBlock_Ext" style="float: right; "><div class="uiSelector inlineBlock commentHideSelector stat_elem uiSelectorRight" autosubmit="1" name="hide_option[19740054]" id="uq5743_5" style="display: inline-block; max-width: 200px; vertical-align: top; zoom: 1; "><div class="wrap" style="position: relative; "><a ajaxify="/ajax/ufi/hide_selector.php?comment_id=19740054&amp;commenter_id=677506596&amp;profile_id=1316300279&amp;post_fbid=10150365061858380&amp;can_remove=1&amp;can_report=1&amp;report_link=%2Fajax%2Freport.php%3Fcontent_type%3D74%26cid%3D10150365061858380%26rid%3D677506596%26cid2%3D0%26profile%3D1316300279%26h%3DAfjwx3NV9wvZBO-0&amp;feedback_params=%7B%22actor%22%3A%221316300279%22%2C%22target_fbid%22%3A%2210150364680128380%22%2C%22target_profile_id%22%3A%221316300279%22%2C%22type_id%22%3A%2214%22%2C%22source%22%3A%222%22%2C%22assoc_obj_id%22%3A%22%22%2C%22source_app_id%22%3A%220%22%2C%22extra_story_params%22%3A%5B%5D%2C%22content_timestamp%22%3A%221320739770%22%2C%22check_hash%22%3A%22d2f271b83594dd93%22%7D" haspopup="1" class="uiSelectorButton uiCloseButton" href="https://www.facebook.com/note.php?note_id=10150364680128380#" rel="toggle" role="button" title="" style="-webkit-background-clip: padding-box; background-image: url(https://s-static.ak.facebook.com/rsrc.php/v1/yA/r/4WSewcWboV8.png); border-bottom-color: transparent; border-bottom-style: solid; border-bottom-width: 1px; border-left-color: transparent; border-left-style: solid; border-left-width: 1px; border-right-color: transparent; border-right-style: solid; border-right-width: 1px; border-top-color: transparent; border-top-style: solid; border-top-width: 1px; color: rgb(59, 89, 152); cursor: pointer; display: inline-block; height: 15px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; opacity: 1; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-decoration: none; vertical-align: top; width: 15px; zoom: 1; background-repeat: no-repeat no-repeat; "></a></div></div></div><div class="commentContent UIImageBlock_Content UIImageBlock_SMALL_Content" ft="{&quot;type&quot;:33}" style="display: table-cell; padding-top: 1px; vertical-align: top; width: 10000px; "><a class="actorName" ft="{&quot;type&quot;:35}" hovercard="/ajax/hovercard/user.php?id=677506596" href="https://www.facebook.com/manor.hary" style="color: rgb(59, 89, 152); cursor: pointer; font-weight: bold; text-decoration: none; ">Manor Hary</a> <span class="commentBody" jsid="text">ေခါင္းကိုက္လည္းေပ်ာက္ေရာ တစ္ခုခုထြက္ခ်င္စိတ္လည္း ေပ်ာက္ေရာ မဟုတ္လား း))</span><div class="commentActions fsm fwn fcg" style="color: grey; padding-top: 2px; "><abbr date="Tue, 08 Nov 2011 08:20:56 -0800" title="Wednesday, November 9, 2011 at 12:20am" style="border-bottom-color: initial; border-bottom-style: none; border-bottom-width: initial; ">November 9 at 12:20am</abbr> · <span class="comment_like_19740054 fsm fwn fcg" ft="{&quot;type&quot;:37}"><button class="stat_elem as_link cmnt_like_link" name="unlike_comment_id[19740054]" title="Unlike this comment" type="submit" value="19740054" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; border-bottom-style: none; border-color: initial; border-left-style: none; border-right-style: none; border-top-style: none; border-width: initial; color: rgb(59, 89, 152); cursor: pointer; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; overflow-x: visible; overflow-y: visible; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: left; width: auto; "><span class="default_message" style="display: inline; ">Unlike</span></button> · <a ajaxify="/ajax/browser/dialog/likes/?id=10150365061858380" class="uiTooltip comment_like_button" href="https://www.facebook.com/browse/likes/?id=10150365061858380" rel="dialog" style="color: rgb(59, 89, 152); cursor: pointer; margin-bottom: -5px; margin-left: -5px; margin-right: -5px; margin-top: -5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; padding-right: 5px; padding-top: 0px; position: relative; text-decoration: none; "><img alt="" class="cmt_like_icon" src="https://s-static.ak.facebook.com/rsrc.php/v1/yw/r/drP8vlvSl_8.gif" style="background-image: url(https://s-static.ak.facebook.com/rsrc.php/v1/yX/r/ZLH-gtXrchd.png); border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; height: 9px; width: 10px; background-position: -61px -339px; background-repeat: no-repeat no-repeat; " /> 1</a></span></div></div></div></li></ul></li></ul></form><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-7271240169448214101?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-8854803570291633392011-08-16T16:33:00.003+08:002011-08-16T17:54:15.738+08:00<b>ေႏြရာသီကိုပန္ဆင္ေသာ ဥၾသသည္ သာယာညင္းသြဲ႕ ငိုေလ၏</b> <br /> <br />မီးခိုးေရာင္ကိုယ္စားျပဳမႈေတြနဲ႕ တုိက္စားလြန္းေသာတရား <br />ပ်စ္ခဲေဆးသားတိမ္တိုက္ထဲကပ္ေနတဲ႔ ပ်ံမရတဲ႔ငွက္မ်ား <br />ေျခေထာက္မပါတဲ႔ျမစ္ကမ္းနပါးမွာေတာ႔ ေသြးေအးစိတ္သတ္သမား <br />ဒဏ္ရာသည္းေနသူအတြက္ ေျခသံေလးတစ္ခုဟာလည္း စိုးရြံ႕ထိတ္လန္႕စရာ။ <br /> <br />အက်အရွံဳးအေျမာက္အျမားနဲ႕ ေနာက္ဆံုး အလံက်ိဳးပဲ႔မႈ <br />အနက္ရိွဳင္းဆံုး ေသြးစက္အေငြ႕ပ်ံခ်ိန္ထိ ခုခံထားတဲ႔ ခံတပ္ေလးထဲ <br />ရုပ္ဆင္းပ်က္ ျပိဳကြဲမႈက တစစီ ……….။ <br /> <br />ေဆာင္းေခၚေတး တေၾကာ္ေၾကာ္နဲ႕ <br />မေန႕ညအထိ ေမွ်ာ္ခဲ႔ေသးတယ္။ <br />နစ္သြားတဲ႔ရြက္တိုင္မွ ခရမ္းျပာ(ပင္လယ္)ၾကမ္းျပင္ထိ၊ <br />လြမ္းဆြတ္ျခင္းဟာ ငုပ္မိသဲတုိင္။ <br /> <br />မွားယြင္းတဲ႔ယံုၾကည္မႈဟာ လက္ေခ်ာ္သြားတဲ႔ တက္တူးလို <br />ေသရာပါရယ္စရာနဲ႕၊ <br />ျမန္ႏႈန္းျမင္႔ရူးသြပ္ျခင္းေတြ ေျပးထြက္သြားပံုကေတာ႔ <br />အရူးတပိုင္းဆန္လြန္းေနရဲ႕၊ <br />ရပ္မရတဲ႔ေျခေထာက္မ်ားနဲ႕ နင္းျဖတ္ရမယ္႔ ဆူးလမ္းေတြက <br />တနံတလ်ား …… အလိုက္အလ်ားသင္႔မိခဲ႔တဲ႔ရင္ခြင္ အမွားမွာ <br />ေနာင္တရြက္ေဟာင္း တေၾကြေၾကြ။ ။ <br /><div> <br /></div><div>Notes:</div><div>I wrote this poem with regret.</div><div>I didn't use my pen name as well. My mind is shrinking to become a blackhole. See you again in the next big bang. </div><div> <br /></div><div>Regards,</div><div>The Gardener</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-885480357029163339?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-82998361473695000582011-06-28T15:41:00.006+08:002011-07-04T10:15:10.408+08:00က်ေပ်ာက္သြားတဲ႔ျမစ္။<div><br /></div><div>ျပန္မလာေတာ႔ဘူးဆိုတာသိရင္</div><div>ျမစ္ဖ်ားခံေနဖို႕</div><div>စိတ္ေတြကို</div><div>ေအးခဲေသာေဒသဆီ</div><div>ပို႕လႊတ္ခဲ႔မိမွာမဟုတ္ဘူး။</div><div>အလြမ္းေယာင္ေဆာင္ထားတဲ႔ ေၾကကြဲမႈဟာ </div><div>နာက်င္မႈ အျဖစ္အေရာင္ေျပာင္းစျပဳလာ၊</div><div>ေတာင္တန္းေဒသ၊</div><div>ႏွင္းမကြဲမီ အသည္းကြဲသြားေသာနံနက္ခင္းမ်ားႏွင္႔အတူ</div><div>ရိုးရိုးေလးအသည္းကြဲေနရ၊ မီးလင္းဖုိေလးအနီး၊</div><div>မီးခိုးေငြ႕မ်ားႏွင္႔အတူ လြင္႔ေမ်ာညင္သာ၊</div><div>ဘ၀ဟာ လံုး၀န္းတဲ႔ေက်ာက္စရစ္ေလးတစ္လံုးလုိ</div><div>ေလာကဓံအားျဖင္႔ ေခ်ာမြတ္နာက်င္ခဲ႔ရ။</div><div><br /></div><div>စိတ္မွာ ဆူးစူးေနတဲ႔ ဒဏ္ရာကို ဘယ္လို ကုသရမွန္းမသိ။</div><div>ၾကံရာမရ၊ မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ထြင္လုိက္ရတယ္။</div><div><br /></div><div>အျဖဴေရာင္ကုိ တစ္စစီခြဲျပီး</div><div>အနက္လည္းပါတယ္ဆိုေတာ႔</div><div>ဒီဘ၀ ဒီမွ်ေပါ႔ကြယ္၊</div><div><br /></div><div>ျငိမ္ျငိမ္ေလး အသည္းကြဲေနရတာထက္<br />ရင္ကြဲနာက် ေလခြ်န္ေနတဲ႔ေကာင္က</div><div>ပိုအေျပာအဆုိခံရတတ္တယ္။</div><div><br /></div><div>ဂရုတစ္စုိက္ သံုးစြဲပါ။</div><div>သင္ရခဲ႔ေသာ သံုးဆယ္႔တစ္ဘံု ေဆးလိပ္တုိ။</div><div><br /></div><div>ျပံဳးပါ။</div><div>ျပံဳးႏုိင္သေလာက္။</div><div>မပစ္မယ္႔ေလးကို အားနဲ႕တင္ေနသလို</div><div>ျပံဳး လိုက္ ပါ။</div><div><br /></div><div>ၾကယ္ေတြကို</div><div>တစ္ညတစ္လံုးခူးထားလုိက္၊</div><div>ၾကယ္ေတြကို</div><div>တစ္ညတစ္လံုး ေကာက္ထားလုိက္၊</div><div>လြမ္းတဲ႔အခါ</div><div>သူ႕အိမ္ေခါင္မုိးေပၚ</div><div>ၾကယ္ေတြပစ္တင္ျပီး ေပ်ာ္ရ။</div><div>ေကာသြားတဲ႔ျမစ္လို</div><div>မလင္းေတာ႔တဲ႔ၾကယ္ဟာ</div><div>တန္ဖိုးက်လြယ္တယ္။ ။</div><div><br /></div><div>Z</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-8299836147369500058?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-91049041554822495212011-06-22T10:14:00.003+08:002011-06-22T11:22:01.761+08:00အေဖမ်ားေန႕ကဗ်ာဆိုပါေတာ႔အေဖ။<div><br /></div><div>မိသားစုေတြဟာ ရွည္လ်ားတဲ႔ခရီးတစ္ခုေပါ႔ အေဖ။</div><div>ဆူးပင္ေတြညိေနတဲ႔လွညး္ကို အေဖေမာင္းတယ္။</div><div>ႏြံ႕ထဲဆင္းျပီး လွည္းကိုတြန္းတယ္။</div><div>ေရစီးၾကမ္းလည္း ေဖာင္ကိုဆန္တက္တယ္။</div><div>ဒါေတြဟာ အေဖ႔အလုပ္ေပါ႔။</div><div>အေဖက ႏိုက္ဘြဲ႕ကိုမယူဘူး။ </div><div>လက္မထိပ္မွာ အပ္ရာမရိွဘူး။</div><div>လုပ္စရာရိွတာလုပ္ေနတဲ႔</div><div>သာမန္အေဖတစ္ေယာက္၊</div><div>ရြက္အုပ္သီး သူရဲေကာင္းေပါ႔။</div><div><br /></div><div>မိုးလင္းမိုးခ်ဳပ္အလုပ္လုပ္ေတာ႔</div><div>အေဖရတာက</div><div>သားသမီးအမုန္းေပါ႔။</div><div><br /></div><div>အေဖကညည္းညဴတတ္သူမဟုတ္ဘူး။</div><div>ဖ်ားနာတတ္သူမဟုတ္ဘူး။</div><div>ေန႕တုိင္း ပါတိတ္ေရာင္းေနရင္း</div><div>ေစ်းဆိုင္က်ဥ္းက်ဥ္းမွာ</div><div>သြပ္မုိးနိမ္႔နိမ္႔မွာ</div><div>တစ္ဆိုင္လုံးဖြျပီး</div><div>ဘာမွ၀ယ္မသြားတဲ႔သူေတြနဲ႕</div><div>ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေရာင္း၀ယ္ေနတတ္သူ။</div><div><br /></div><div>အေဖက မနက္ ေစ်းမဖြင္႔ခင္</div><div>ဘုရားေက်ာင္းတက္ေလ႔ရိွေတာ႔</div><div>သားေတြက</div><div>သူေတာ္ေဂါင္းဂ်ီးလို႕ ရြဲ႕တယ္။</div><div>အေဖ၀ယ္လာတဲ႔မုန္႕ေတြစားျပီး၊</div><div>အေဖ႔လြယ္အိတ္ထဲက လုိသေလာက္မုန္႕ဖုိး ႏိႈက္ယူခြင္႔ရိွတာေတာ႔</div><div>ေပ်ာ္ခဲ႔တယ္။</div><div><br /></div><div>အေဖက</div><div>သားသမီးရိွလာေတာ႔</div><div>အရက္နဲ႕ေဆးလိပ္ျဖတ္တယ္။</div><div>စီးပြားေကာင္းလာေတာ႔၊</div><div>တကၠသိုလ္ေက်ာင္းကို အဆက္ျဖတ္တယ္။</div><div>အေဖဘ၀က သံုးပံုတစ္ပံုပဲ</div><div>က်န္တဲ႔သံုးပံုႏွစ္ပံုက</div><div>မိသားစုေဆာင္းခိုတဲ႔ ခရုခြံ။</div><div><br /></div><div>ကြ်န္ေတာ္ ကိုးတန္းႏွစ္မွာ</div><div>စီးပြားက်လာေတာ႔</div><div>အေဖအိမ္မွာရိွလာတယ္။</div><div>ေက်ာင္းလုိက္ပို႕တယ္။</div><div>လိုက္ၾကိဳတယ္။</div><div>သား သမီးေတြကို</div><div>အေဖခ်စ္ပါလားလို႕</div><div>ကိုးတန္းမွပဲသိတယ္။</div><div><br /></div><div>အေဖမစားတဲ႔ညစာေတြဟာ</div><div>မ်ားသထက္မ်ားလာတယ္။</div><div><br /></div><div>စီးပြားပ်က္ခ်င္ေတာ႔</div><div>ဘာလုပ္လုပ္ရွံဳးတယ္။</div><div>ဥစားၾကက္လည္းေမြးတယ္။</div><div>ရွံဳးတယ္။</div><div>ဆီလုပ္ငန္းလည္းလုပ္ဖူးတယ္။</div><div>ရွံဳးတယ္။</div><div>အေဖက</div><div>ျမန္မာျပည္က</div><div>အရွံဳးသမားတစ္ေယာက္အျဖစ္</div><div>ထြက္ခြာသြားတယ္။</div><div><br /></div><div>တတိယႏိုင္ငံတစ္ခုထက္</div><div>နည္းနည္းေလးသာတဲ႔ႏိုင္ငံမွာ</div><div>အေဖအလုပ္လုပ္တယ္။</div><div>ဒီအရြယ္မွာ အျပင္ထြက္အလုပ္လုပ္တာ အေဖပဲရိွတယ္။</div><div>အသက္ ၄၀ ေက်ာ္မွာမွ</div><div>ဘ၀ကိုစတယ္ဆိုတာ</div><div>အေဖ႔ဘ၀ပဲ။</div><div>သုညကျပန္စရတယ္။</div><div><br /></div><div>ေလာကဓံေျခသာေနတဲ႔ႏွစ္မ်ားက</div><div>၉၉ ကစတယ္။</div><div>ဒီလိုနဲ႕</div><div>မိဘဆံုး။</div><div>သားေတြဘြဲ႕ရကုန္၊</div><div>မိန္းမလည္းဆံုးသြား၊</div><div>အေဖဟာ</div><div>ဘာအတြက္မွန္းမသိ</div><div>အလုပ္လုပ္ေနသူျဖစ္လာ။</div><div>အေဖ႔ဘ၀ဟာ</div><div>ဘယ္လိုေတြးၾကည္႕ေတြးၾကည္႕</div><div>အရင္းေတာင္မရဘူး။</div><div><br /></div><div>အေဖဟာ</div><div>အလွဴအတန္းရက္ေရာ၊</div><div>အေပါင္းအသင္းခင္၊</div><div>လက္ဖြာ၊</div><div>ဘုရားတရားၾကည္ညိဳ၊</div><div>ေရဒီယုိနားေထာင္ေလ႔ရိွ၊</div><div>မိန္းမကို အေတာ္ေလးခ်စ္ခင္၊</div><div>သားမ်ားနဲ႕ စကားၾကာၾကာေျပာရင္မတည္႕၊</div><div>အသက္ၾကီးေပမယ္႔</div><div>ထင္သေလာက္မပ်က္စီးေသးတဲ႔ အဖိုးအိုေလးေပါ႔။</div><div><br /></div><div>အေဖက</div><div>အခုအထိ က်မ္းစာေလးတစ္အုပ္ကို အထပ္ထပ္ဖတ္တုန္း၊</div><div>သူ႕ဘ၀မွာဖတ္ခဲ႔တဲ႕႔စာအုပ္အနည္းငယ္က အေၾကာင္းေတြနဲ႕</div><div>ၾကံဳခဲ႔တဲ႔ေလာကကို တုိက္ဆိုင္ၾကည္႕ေနတုန္း။</div><div><br /></div><div>ငယ္ငယ္က</div><div>အေဖဖတ္ခိုင္းတာ</div><div>ေယာနသံစင္ေရာ္၊</div><div>ပါပီလြန္ႏွင္႔ဗင္ကို</div><div>နႏၶာသိန္းဇံ</div><div>ကြ်န္ေတာ္ဖတ္ျဖစ္တာက</div><div>တရုတ္သိုင္း၀တၳဳ။</div><div>(ေျခာက္အုပ္တြဲကေန၊ ဆယ္႔ႏွစ္အုပ္တြဲကို ႏွစ္ရက္အတြင္းျပီးေအာင္ဖတ္တယ္။)</div><div><br /></div><div>အေဖအနားမွာမရိွေတာ႔</div><div>သားသိသင္႔တာေတြသိဖို႕</div><div>ဦးသန္႕အေၾကာင္းဖတ္၊</div><div>သက္လံု (သားငယ္ရြယ္လူးသိေစဦး)</div><div>ေဒါက္တာမတင္၀င္း (ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊မိသားစုဘ၀) ဖတ္ဆိုေတာ႔</div><div>အေဖစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ဖတ္တယ္။</div><div>အဲဒီတုန္းက တကယ္ၾကိဳက္တာက</div><div>ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကစာအုပ္ေတြ။</div><div><br /></div><div>လတိုင္းအေဖ႔ဆီကို စာေတြေရးတဲ႔အခါ</div><div>က်မ္းစာ၊ ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကစာနဲ႕</div><div>ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕ ေမာ္ဒန္ကဗ်ာေတြပါတယ္။</div><div>အေဖက ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕ပရိသတ္</div><div>နားမလည္ဘဲေကာင္းတယ္ဆိုတဲ႔သူ။</div><div><br /></div><div>ဒီႏွစ္</div><div>အေဖမ်ားေန႕မွာ</div><div><div>အေဖ႔ကိုဖုန္းဆက္ေတာ႔</div><div>အေဖေပ်ာ္ေနတယ္။</div><div>ဘ၀ဟာ so far so good ဆိုလား၊</div><div>ကမၼသကာဆိုလား၊</div><div>အေဖ႔ရယ္သံထဲထိုးထုိးေထာင္ေထာင္ဒႆနေတြပါေနတယ္။</div></div><div><br /></div><div>နည္းနည္းေတာ႔ေနာက္က်သြားတယ္အေဖ</div><div>အခုသားအသက္ ၂၉</div><div>အေဖ႔ကို ေက်းဇူးတင္ဖုိ႕</div><div>ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေကာက္ခါငင္ခါေရးမွ</div><div>မ်က္ရည္စို႕ခ်င္သလိုလိုျဖစ္ေနမိ၊</div><div><br /></div><div>Thanks Dad,</div><div>May God Bless You 4ever +1 day.</div><div><br /></div><div>With Love,</div><div>Your younger son,</div><div>Zephyr</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Notes: Question of the day.</div><div><br /></div><div>ခင္ဗ်ားရဲ႕</div><div>ရြက္အုပ္သီးသူရဲေကာင္းကိုေရာ</div><div>ခင္ဗ်ားတို႕ ေမ႔ထားတုန္းပဲလားဗ်ာ .................။ ။</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-9104904155482249521?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-59532363708953216192011-06-15T10:13:00.003+08:002011-06-22T17:31:41.805+08:00<div>ကဗ်ာ</div><div><br /></div>အႏုျမဴဗံုးၾကဲတုန္းကလည္း သူမေသဘူး။<div>နာဂစ္မွာလည္း သူမပါသြားဘူး။</div><div>ေစ်းကြက္စီးပြားေရးမွာ</div><div>ေရာင္းမစြံတာကလြဲရင္</div><div>ကဗ်ာဟာ</div><div>မာျခင္းအဆင္႔ ၁၁။</div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-5953236370895321619?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-27145919330817201322011-06-13T10:16:00.002+08:002011-06-13T10:17:55.597+08:00ဖမ္းဆီးသူ<div><br /></div><div>သူ၊</div><div>အာရံုေတြကိုမဖမ္းဆီး၊</div><div>ရန္သူေတြကို မဖမ္းဆီး၊</div><div>သူ႕စိတ္ကိုသာ ရပ္ေနေစသူ။ ။</div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-2714591933081720132?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-87193834506961513392011-06-10T16:40:00.001+08:002011-06-10T16:41:21.060+08:00ေရာဂါ<div><br /></div><div>သူလိုကိုယ္လို</div><div>အထီးက်န္တတ္ရင္ကို</div><div>ေသေပ်ာ္ပါျပီ။ ။</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-8719383450696151339?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-30406506325558456792011-04-06T14:07:00.006+08:002011-09-07T15:31:32.004+08:00ေဂးေမတၱာဘြဲ႕။<div><br /></div><div>ေဂးဆိုတာဘာလဲ။ 12 ရာစုမတုိင္မီက အဂၤလိပ္စာမွာ ေဂးမရိွဘူး။ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးထဲမွာေတာ႔ အလားတူရိွႏိုင္တယ္။ဆိုပါေတာ႔ အဲဒီလို ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးတဲ႔သူေတြကို ေဂးလို႕ေခၚရကအစျပဳ၊ ေနာက္ေတာ႔ ေဂးေတြဟာ ေဂးလာတယ္။ ပိုေဂးလာတယ္။ ေဂးသထက္ေဂးလာတယ္။ ေဂး ကြန္ျမဴနတီမွာ ေဂးဟာ <i><b>အထီးမဟုတ္၊အမမဟုတ္ </b></i>မဟုတ္ေတာ႔ဘူး၊ ေဂးသီးသန္႕ျဖစ္လာ။ ေဂးမ်ားသည္ေဂးျဖစ္ေၾကာင္း LGBT Movements မ်ားအားျဖင္႔၊ ဘယ္လုိမွ ခံစားမရႏုိင္သည္႕ အၾကည္႕မ်ားျဖင္႔၊ လိင္တူ စိတ္၀င္စားျခင္းအားျဖင္႔ ... စသျဖင္႔မ်ားျဖင္႔။</div><div><br /></div><div>ေဂးဟာ လိင္ကြဲကိုယူလုိက္ရမွာ ေၾကာက္ေၾကာက္ ေၾကာက္ေၾကာက္၊ အာေခါင္ျခစ္ေအာ္ရာက ကေလးအေဖျဖစ္လာ၊ ေဂးအေဖဟာ မိသားစုမွာ ေလွာင္အိမ္ထဲကျခေသၤ႔လို ... အဲ ...မဟုတ္ဘူး၊ *ဆဖာရီး ျပန္ေရာက္သြားတဲ႔ ေလွာင္အိမ္မွာေနခဲ႔ဖူးတဲ႔ ျခေသၤ႔လိုေပါ႔။ ေဂးဟာ ေယာက်ာ္း(သို႕) မိန္းမ ျဖစ္ခ်င္တာမဟုတ္ဘူး။ ေဂးက ေဂးျဖစ္ခ်င္လုိ႕ ဆုေတာင္းထားတာဆုိပဲ။ ရက္စ္ပါရွင္။ ကြ်န္မတို႕ဟာ ေဂးပါဟုေျပာေန။ ဘာသာစကားအသစ္တစ္ခုလိုအပ္လာ။ ကြ်န္ေတာ္၊ ကြ်န္မအစား၊ ကြ်န္ေတာ္မ အျဖစ္ သံုးစြဲသင္႔မလား၊ ဘာသာစကားျပႆနာျဖစ္ေနတဲ႔ ကဗ်ာဆရာေတြပဲ အားကိုးရမွာပဲေနာ္။ ရက္စ္ပါရွင္။</div><div><br /></div><div>ေဂးဟာ အလွျပင္တတ္၊ပန္းအလွ၊ မိတ္ကပ္အလွ၊ အေလာင္းအလွ၊ ေခါင္းမွ ေျခဖ်ားအထိ၊ ႏွာေခါင္းဖ်ားမွ တင္းပါးအစြန္းပိုင္းအထိ (အထက္ေအာက္၊ေရွ႕စြႏ္း၊ေနာက္စြန္း) အလွဆင္၊ သာမန္ အားေကာင္းေမာင္းသန္ေယာက်ာ္းၾကီးတစ္ေယာက္ရွာေသာ တစ္လ၀င္ေငြသည္ ေဂးတစ္ေယာက္ဖုတ္ဖုတ္ရိုက္လိုက္ရံု တစ္ရက္အတြင္း ျဖစ္လာႏိုင္၊ ေဂးမာမီမ်ား၊လက္ဖ်ားေငြသီးလာ၊ ေငြမ်ားေငြႏိုင္၊ ေယာက်ာ္းအခ်ိဳ႕ပိုင္းလံုးျဖစ္လာ၊ ပိုင္လုိ႕လံုးလုိက္ရာမွဟုသိရ။</div><div><br /></div><div>ရာထူးအဆင္႔ျမင္႔ ေဂးမ်ား *ေပါ႔စတစ္ *စာတစ္ဖုိင္းျဖစ္လာ။ သရီးအင္၀မ္းမွ ထြဲအင္၀မ္း တိုင္ေအာင္ ကိုယ္ခံပညာမ်ားျမင္႔မားလာ၊ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း လိင္ပညာေပးလုပ္လာ(သာဓုပါေနာ္၊) ရက္စ္ပါရွင္။ မုဒိတာႏုိင္ႏိုင္ပြားမွေပါ႔ရွင္ရယ္၊ ေမ်ာက္မီးေလာင္ ရုပါႏွင္႔ေဂးမ်ား ပိုခ်မ္းသာဖုိ႕လိုအပ္လာ။ ေဂးနံရိုး အလုပ္အကိုင္မ်ားလစ္လပ္လာ။ အားလပ္ရင္ *ပါ႔ထ္တိုမ္းျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္လိုအပ္မယ္ဆုိရင္ ရွင္လည္း လာခဲ႔လို႕ရတယ္။ (ညတ္ခြ်ာဖ်ား .....)။ ရႊန္းရႊန္းစားစားၾကည္႕ေနျပန္။</div><div><br /></div><div>ေျခမ်က္စိမွာ အဆီဖံုးသြားျပီျဖစ္တဲ႔ ေဂးဟာ အလွမယ္ဘြဲ႕ကို ဆင္မယဥ္သာေလးေလွ်ာက္ရင္း ဆြတ္ခူးသြားျပန္၊ စိတ္ထဲမွာ လက္မခံႏိုင္တဲ႔အမွန္တရားတစ္ခုဟာ ပ်ံသန္းတြန္ျမည္လာ၊ လြတ္လပ္ခြင္႔ဆိုတာဘာလဲခင္ဗ်ာ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အထီးအမ သဘာ၀ကိုလက္ခံၾကသလို၊ အံစာေခါက္ရင္ အံေစာင္းပါတတ္တာကို လက္ခံရသလို၊ ဖဲရိုက္ရင္ ဖဲကို ခါးလယ္ကခ်ိဳးရသလို၊ နိစၥဓူ၀ ကိစၥေလးတစ္ခုလို ေမ႔ထားလုိက္ရေအာင္။ </div><div><br /></div><div>ေဂးေတြမွာေရာ မိတ္ေဆြေကာင္း ေဂးရိွသလား။</div><div>ေဂးေတြမွာေရာ သေဘာထားျပည္႕၀တဲ႔ ေဂးရိွသလား။</div><div>ေဂးေတြမွာေရာ စိတ္ထားေကာင္းတဲ႕ ေဂးရိွေနမလား။</div><div>ကြ်န္ေတာ္တို႕ မစဥ္းစားျဖစ္ဘူး။</div><div>ေမးခြန္းေတြဟာ ေဂးမွာတင္ရပ္သြားတယ္။</div><div>ေဂးဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕စိတ္ရဲ႕ တားျမစ္နယ္ေျမတစ္ခုလား။</div><div>ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲရဲေျဖၾကည္႕ရေအာင္။</div><div><br /></div><div>ဆိုၾကပါစို႕ အလက္ဇန္းဒါးဟာ ေဂးတစ္ေယာက္၊ ရဲရင္႔တဲ႔ေဂးတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ႔ရင္</div><div>ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရဲရင္႔မႈကို ေလးစားမလား၊ အလက္ဇန္းဒါးကိုေလးစားမလား၊ ေဂးကိုေလးစားမလား။</div><div><br /></div><div>ေဂးေတြအေနနဲ႕လည္း</div><div>ေဂး အသားေပး ဘာသာစကား၊</div><div>ေဂး စာေပ၊</div><div>ေဂး ဘာသာတရား၊</div><div>ေဂး ရဟန္းနဲ႕</div><div>ေဂး ဘုရား အထိ ဆက္လက္ျမွင္႔တင္ေဆာင္ရြက္သြားဖုိ႕လုိပါလိမ္႔မယ္။</div><div>ရက္စ္ပါရွင္။</div><div><br /></div><div>တကယ္လို႕ ေနာက္ဘ၀မွာျဖစ္ခြင္႔ရမယ္ဆုိရင္ ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ။</div><div>ျဖည္႕စြက္ထားတဲ႔အၾကည္႕ေတြ မပါတဲ႔ေလာက မွာ ေဂးစစ္စစ္တစ္ေယာက္ေပါ႔ရွင္ရယ္။</div><div><br /></div><div>ေလာကၾကီးကို လွေစခ်င္တဲ႔ ေဂးမ်ား အေပါင္းတို႕ .........</div><div>ဂုဏ္သိကၡာရိွရိွ ရပ္တည္ႏိုင္ေသာ ေဂးမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစကုန္သတည္း။</div><div>သာဓုပါရွင္ရယ္။ ။</div><div><br /></div><div>Vocabularies</div><div><br /></div><div>* Safari</div><div>*positve (or) HIV postive</div><div>*certified</div><div>*part-time</div><div><br /></div><div>ရက္စ္ပါရွင္- The word from Gay Community</div><div> ေမ်ာက္မီးေလာင္ ရုပါ- နႏၵမင္းသားခြ်တ္ခန္း ဗုဒၶ၀င္လာ မီးေလာင္ျပင္က ေမ်ာက္အိုၾကီးကို ေဂးမ်ားေျပာင္းလဲသံုးစြဲထားေသာစကား။</div><div><br /></div><div>ေဂးနံရိုး- This is my registered word for the sex- or nearly sex-partner of the Gay, professional and high-paying CSW(Commericial Sex Worker) and <b><i>he is not the lover at all.</i></b></div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">Notes: This is my serious creation of Arts. Some may think it is irony or satiric though it's not. I am sorry if I used some accusing words. </span></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span">This kind of writing also is not the poetry. Sometimes, please think Art is an Art and you don't need to classify arts .... When you see a flower in the forest, you don't need to know its botanical name, you just need to look at the flower and its beauty. The Art is beautiful. The art is the creation of the free and peaceful mind. In this writing, I explore two things: minority's rights and majority's discriminations. Meanings are beyond the words. There is nothing outsides the text as Derrida said. But, we may need to live outsides to become nothing............ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-3040650632555845679?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-74893139066830036452011-04-05T22:48:00.006+08:002011-04-05T23:42:39.540+08:00ဓာတ္ရွင္<div><br /></div><div>တစ္ဖက္သတ္စကားမ်ား သပ္သပ္ရိွေလေတာ႔သည္တကား၊ ထုိးဇာတ္ဆင္၊ မ်က္ရည္မ်ားက်ခန္း၊မၾကာမတင္ ေမ႔ေမ႔မွာႏွလံုးေရာဂါအခ်ိန္မီရရိွ၊ ႏွမလက္ေလွ်ာ႔ေျဖေလ်ာ႔ေခြ၊ မၾကာမီ ဘ၀အတြက္အာမခံခ်က္ရိွသည္ဟုယူဆ ထုိေယာက်ာ္းအျပံဳးကို ပိုစတာတစ္ခုတြင္ျမင္ဖူးသလိုလုိရိွ၊ လိပ္ေခါင္းေရာဂါမွအခ်ိန္မီသက္သာလာသူလုိလုိ အသံေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ေလးျဖင္႔ ႏႈတ္ဆက္သြား ...ျပီးပါျပီ။</div><div><br /></div><div>တစ္ခ်က္ခ်င္းရိုက္ထုတ္ပစ္လုိက္၊ ခ်န္ပီယံေတြေရာ၊ အရွံဳးသမားေတြပါရိုက္တဲ႔ Callaway။ လြမ္းဆြတ္ျခင္းဟာ Callaway။ သင္ထင္တာထက္ နည္းနည္းပိုရွည္သတဲ႔။ ေဂါ႔ဖ္သီးတစ္လံုးလိုပါပဲ ထိခ်က္ျပင္းျပင္းနဲ႕ သဲက်င္းထဲက်သြားတာ၊ ေဂါ႔ဖ္သီးဟာ ငါ႔ဘ၀အမွတ္အသားထုိးထားတဲ႔ ငါ႔ဘ၀ အငယ္စားေလးပါပဲ။ သဲက်င္းဟာ ငါ႔ဘ၀အမည္ထိုးထားတဲ႔ ငါ႔ဘ၀ အေသးစားေလးတစ္ခုပါပဲ။ ရုိက္ခ်က္ဟာ ငါ႔ဘ၀အမည္ထိုးထားတဲ႔ လုပ္ၾကံခံရမႈေသးေသးေလးပါပဲ။ Callaway.... ေဂါ႔ဖ္အိတ္မွာေရႊျခည္ထိုးထားပါတယ္။ မင္းနာမည္ Callaway။ လြယ္ပိုးပါတယ္။ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သဲက်င္းထဲထိ ရိုက္ထုတ္ပါတယ္။ Callaway။ ႏႈတ္ဆက္အနမ္း အျဖစ္ ဒရိုင္ဘာတုတ္ကိုထုတ္လိုက္ပါတယ္။ Callaway။ သိပ္ခ်စ္ပါတယ္ကို တည္႕မတ္စြာထားျပီး ရိုက္ပစ္လုိက္ပါတယ္။ ခါးအနည္းငယ္ေစာင္းမိ။ သိပ္ခ်စ္ခဲ႔ပါတယ္လမ္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ သဲက်င္းဆီသို႕ ေဂါ႔ဖ္သီးအမည္ခံ အေသးစားနက္ရွိဳင္းဒဏ္ရာတစ္ခု၀ဲပ်ံလ်က္။</div><div><br /></div><div>ဗာဟီရတစ္ခုလိုတြင္တြင္ျပဳမူပါတယ္။ လြမ္းဆြတ္ျခင္းေတြဖဲႏိုင္လာတဲ႔ေန႕၊ တကယ္႔ကို ဂနာမျငိမ္ေအာင္ျဖစ္ရပါတယ္။ လြမ္းလို႕မ်ားေသသြားမလားပူပန္ရတဲ႔အထိ၊ ေဆးရံုမွာ တံုကင္ၾကိဳယူထားပါတယ္။ အခ်စ္ေရ ..အခ်စ္ရဲ႕ အလြမ္း ဒက္ဆီဘဲလ္ ျမင္႔ျမင္႔ သီခ်င္းရင္႔ရင္႔ျဖင္႔သာ ဘ၀ကိုေလွ်ာ္ဖြတ္ပါတယ္၊ ကဗီြးရြက္ေတြလို ေနေရာင္လည္းမသက္သာ၊ေၾကြက်လည္းေျမလႊာျပဳန္းတီး၊ ေနမထူးေသမထူး ပါရမီရင္႔စြာ အသံုးမက်ျဖစ္ေနရ၊ ခ်ိဳင္းေထာက္မပါတဲ႔ ဒုကၡိတဟာ အသည္းကြဲသမားဆိုလား ။ အခ်စ္ဟာ ေနမရင္႔မီ ရူးသြားတဲ႔ ၀ီရိယလြန္ကဲတဲ႔ ေခြးရူးတစ္ေကာင္မွ်။</div><div><br /></div><div>ဆင္ေသေနာက္လုိက္သြားတဲ႕က်ီးကန္းေတြတဲ႔၊ၾကည္႕မိေတာ႔ ..ကိုယ္႔လိုငနဲေတြခ်ည္းျဖစ္ျဖစ္ေန။ ပင္လယ္ေသထဲ ေသေနတဲ႔ေရ၊ ေသေနတဲ႔ေရထဲက ေသေနတဲ႔ငါး၊ ေသေနတဲ႔ငါးထဲက ေသေနတဲ႔အိမ္မက္၊ အဲဒီအေသအထပ္ထပ္ေနာက္ဆံုးမွာမွ ငါ႔ကိုယ္ငါ ျပန္ေတြ႕တယ္။ ဆြဲဆုတ္ပစ္လုိက္တဲ႔ရည္းစားစာ၁၆ အုပ္ (လက္ေရးခပ္ေသးေသးမ်ားျဖင္႔လွပစြာ)။ ဒဏ္ရာမ်ားကို ေရၾကည္ရသည္အထိ တူးထုတ္ျခင္း၊ ဆိုၾကပါေတာ႔ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို ေဖ်ာ္ရင္း .......ဆိုၾကပါေတာ႔ မုန္႕ထုပ္ေလးတစ္ထုပ္ကိုကိုင္ရင္း၊ သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ကို ညည္းရင္း၊ လေရာင္ေတြ စုိစြတ္တဲ႕လမ္း ... တခမ္းတနား အထီးက်န္ျခင္းဟာ အမာရြတ္တစ္ခုဆုိပါေတာ႔ ဒဏ္ရာကိုခ်စ္ေနသူထက္ ပိုရူးသူမရိွေတာ႔ပါ။</div><div><br /></div><div>အေႏွးေလ်ာက္ရန္၊ တစ္ခ်က္ေငးၾကည္႕၊ေဆြးေဆြးေလးထားလုိက္၊အၾကည္႕ေဆြးေဆြး၊အရိုးေဆြးေဆြး၊ ေျမးမ်ားရတဲ႔အထိ မေမ႔ေသးပါဟု အဘိုးအုိတစ္ဦးမွ ငယ္နာမည္ကိုမေမ႔ေၾကာင္းေျပာၾကား၊ ေတာ္ရံုပဲေကာင္းတယ္ ဆိုသည္႕မ်က္ေစာင္းလွလွေလးမွာ ဇနီးေလာင္း၏ ဗီတိုအာဏာျဖစ္ေန၊ သံုးခါျပန္ေလွ်ာက္၊ အသက္ေလးဆယ္သီခ်င္း တိုးတိုးညည္းေနသူမ်ား၊ တျဖည္းျဖည္းေနလံုးသည္ ပင္လယ္ထဲျပဳတ္က်၊ ေနလံုးသည္ေတာင္စြယ္တြင္ကြယ္၊ေနလံုးသည္ မျမင္ရသည္႕တစ္ဖက္ျခမ္းသုိ႕ လွစ္ခနဲေျပးထြက္၊ ေနကြယ္သြားေသာ္ အပူဓာတ္သည္ စိမ္႔၀င္ေျမျပင္မွၾကြတက္လာသလိုေႏြးေထြးလာ၊ထုိစိတ္သည္ေႏြးေထြးလာ၊ အမည္နာမမတပ္ထားေသာ္လည္း ျဖစ္တည္လာ၊ ၾကက္သီးေမြးညင္းမ်ားသည္ တေစၦတစ္ေကာင္ကိုၾကိဳဆို၊ တေယာသံသည္တေရြ႕ေရြ႕ထြက္ခြာ၊ သိေနေသာစိတ္၊သိေသာစိတ္သည္ လြမ္းေနေသာစိတ္၊လြမ္းေသာစိတ္ကို ေအာင္ျမင္မလုိလို၊ရွံဳးနိမ္႔မလိုလိုျဖစ္ေန .......................။</div><div><br /></div><div>ေနၾကာေစ႔ခြံမ်ား၊ဖရိုဖရဲထုိင္ခံုမ်ား၊ သံုးေရာင္ျခယ္အလံေတာ္အတြက္ ရပ္ခဲ႔တဲ႔မတ္တပ္၊ ေလေအးစက္သိပ္မေကာင္းဘူး။ တယ္လီဖံုးသံမ်ားၾကားရ၊ လူၾကီးမင္း ဓာတ္ရွင္သည္ ဆက္သြယ္မႈ တပ္ဆင္ထားျခင္းမရိွေသးပါသျဖင္႔ လြမ္းဆြတ္၍မရႏိုင္ေသးပါရွင္။ ။</div><div><br /></div><div>စကားမစပ္</div><div>ရံု၀င္ခေပးေခ်ခဲ႔တဲ႔ လက္မွတ္တစ္ပိုင္း</div><div>ေက်းဇူးျပဳျပီး ျပန္ရႏိုင္မလားခင္ဗ်ာ။ ။</div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div><br /></div><div>Notes:, by the way, it is not a poem :). It is the flow of mind in fluid.</div><div>Juz a form of Art...........!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-7489313906683003645?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-66589085451101568432011-04-04T23:24:00.001+08:002011-04-04T23:28:32.246+08:00<p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US">မေအာင္ျမင္ေသာညေနမ်ား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US">ညည္းစီစီ၊ရီေ၀ေ၀……………….ဒဏ္ရာမဟုတ္တဲ႔ လြမ္းဆြတ္မႈေပါက္စေလးပါ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US">ေခြးေပါက္ကေလး စမ္းေဟာင္ၾကည္႕ေနသလို ခ်စ္စရာအၾကည္႕ေလး။ အႏူးညံ႕ဆံုးခြဲစိတ္ဓားပါးေလးရွမိသြားတဲ႔ေန႕ …………ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေငးေနရံုပါ ……..။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US">သူ႕ပါးျပင္ေဘးက လ်ပ္တိုက္ေျပးလႊားတဲ႔ေလညင္းေလးမျဖစ္ခ်င္ဘူး … သူ႕အရိပ္ေလး ေက်ာေပၚကျဖတ္သြားတာကိုပဲခ်စ္တယ္။ အေအးဆိုင္ေလးမွာ ထိုင္ေနျဖစ္တဲ႔ညေနေပါင္းမ်ားစြာ …. ျဖတ္သန္းသြားတဲ႔အရိပ္ေလးေပါင္းမ်ားစြာ။ … အရိပ္ေလးေတြကို ကြ်န္ေတာ္ သီထားခဲ႔ပါတယ္။ စိတ္နဲ႕က်စ္တဲ႔ၾကိဳး … တစ္သီးပု</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 14px; ">ဂၢ</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; font-size: 13px; ">လ ပန္းပြင္႔ေလး ………………..၊ေရႊအိုေရာင္ျမဴေတြလွတဲ႕ လြမ္းဖြယ္႔ညေနမ်ား <span style="mso-spacerun:yes"> </span>ကြ်န္ေတာ္႔ဘ၀ကို လက္နက္ခ်ထားပါတယ္။………………..။</span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US">သူ႕ရဲ႕ၾကိမ္ျခင္းေလးထဲက လက္သုတ္ပု၀ါေလးဟာ ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕ရက္သတၱပတ္ေတြျဖစ္တယ္။ ခ်စ္ေနျခင္းကိုဓာတ္ခြဲၾကည္႕ရင္ေတာ႔ ရူးသြပ္မႈေတြပဲပါမွာေပါ႔ ……….၊ဒါေပမယ္႔ဗ်ာ …. လြတ္လပ္စြာ အျပစ္ကင္းတဲ႔ ရူးသြပ္ျခင္းေတြကို ဆာေလာင္ေနတဲ႔စိတ္နဲ႕ အျဖဴေရာင္အၾကည္႕ေတြေတာင္မပါဘဲ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔အရိပ္ေလးတစ္ခုစာရွင္သန္ေနတဲ႔ ဘ၀ေလးတစ္ခုဟာ သူ႕အဓိပၸာယ္နဲ႕သူရိွတယ္။ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္အျဖစ္ အရိပ္တစ္ခုရိွပါတယ္။ တိတ္ဆိတ္မႈကို ဂီတလုိ႕သတ္မွတ္ရင္ သူ႕ကိုဆုိျပခဲ႔တဲ႔တိတ္ဆိတ္မႈဟာ အခ်ိဳဆံုးေတးသြားျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US">တဒဂၤေလးပါပဲ။ သူျဖတ္သန္းသြားတုိင္း လန္းဆန္းသြားတဲ႔ ကုမုျဒာေတြဟာ စိတ္ထဲမွာ အျပိဳင္းအရိုင္းဖူးပြင္႔လာၾကတယ္။ သူ မစိုက္ပ်ိဳးထားဘဲ ေအာင္ျမင္ေနတဲ႔ဥယ်ာဥ္တစ္ခု။ ညေနခင္းတစ္ခုစာၾကီးျမတ္ခဲ႔တဲ႔ ေန႕စြဲမ်ား၊ ဘယ္သူျခစ္သြားမွန္းမသိတဲ႔ အေအးစားပြဲခံုေပၚက အသည္းပံုနဲ႕ျမားတစ္စင္း၊ ျမားဆုိတာ အသည္းကိုပစ္ဖုိ႕လုိအပ္လုိ႕လား။ သူ႕အလင္းနဲ႕လွေနတဲ႔ၾကယ္ကေလးကိုခ်စ္သလို၊ ပန္းဖူးေလးကို ဥယ်ာဥ္မႈးကခ်စ္သလို၊ ပိုင္ဆိုင္လုိျခင္းရဲ႕အျပင္ဘက္မွာ အရိပ္ေလးတစ္ခုစာေလာဘနဲ႕ တိတ္တဆိတ္ထုိင္ေနတဲ႔လူတစ္ေယာက္ဘ၀မွာ ဘာမွ သိပ္အမ်ားၾကီးမလိုအပ္ခဲ႔ပါဘူး။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US">ပန္းပြင္႔ေတြရဲ႕ကမာၻမွာ ေနေရာင္ျခည္ဟာ အေႏွာက္အသြားလြတ္စြာျဖာက်ေနသလိုေပါ႔။ အရိပ္ေလးရဲ႕ မသိျခင္း နယ္စပ္မ်ဥ္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ေနထုိင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕သဲနာရီေလးမွာ သဲေတြကုန္စျပဳလာျပီ။ အရိပ္ေလးက ကြ်န္ေတာ္႔ကို မေလးပင္ေစပဲျဖတ္သန္းသြားသလို၊ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း မျမင္ရတဲ႔အရိပ္ေလးျဖတ္သန္းသြားတဲ႔အခုိက္အတန္႕ေလးကို တမ္းမက္ျမတ္ႏိုးစြာ၊ရိုက်ိဳးညင္သာခ်စ္ေနမိတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US">အခ်စ္မွာ မ်က္ႏွာစာမ်ားစြာရိွတယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္ကမေသြးထားတဲ႕ေမွာင္ဖ်ဖ်မ်က္ႏွာျပင္ဘက္ျခမ္းက အခ်စ္မ်ိဳးနဲ႕ခ်စ္တယ္။ အလင္းမျပန္ဘူး။ တိတ္ဆိတ္တယ္။ ခ်စ္ေနျခင္းအားျဖင္႔ သူ႕ကို အထိတ္တလန္႕ျဖစ္ေစမွာမဟုတ္ဘူး။ ခ်စ္ျခင္းအားျဖင္႔ တစ္ခုခုျဖစ္ခ်င္တဲ႔ဆႏၵမရိွဘူး။ ေဆာင္းရာသီမွာ သူ၀တ္ထားတဲ႔ငု၀ါေရာင္ ဆြယ္တာေလးကို ခ်စ္တာထက္မပိုတဲ႔အခ်စ္၊ သူ႕ေျခသန္းက ပလက္တီနမ္ေျခစြပ္ေလးကိုခ်စ္တဲ႔အခ်စ္ထက္ၾကီးျမတ္တဲ႔အခ်စ္မဟုတ္ပါဘူး။ သူဟာ ကြ်န္ေတာ္႔စိတ္ေလးေနထုိင္ဖုိ႕လံုေလာက္ေအာင္ျပည္႕စံုတဲ႔အရိပ္ေလးတစ္ခုစာကမာၻျဖစ္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US">ေကာင္းဘြိဳင္ေတြဟာ တစ္ေယာက္ရဲ႕ဘြတ္ဖိနပ္ကို တံေထြးနဲ႕ေထြးလုိက္ရံုနဲ႕စိန္ေခၚပြဲေတြျဖစ္လာခဲ႔တယ္လုိ႕ဖတ္ခဲ႔ဖူးတယ္။ ကံတရားရဲ႕တံေထြးစက္ေတြေပက်ံေနတဲ႔ ဘြတ္ဖိနပ္ေလးတစ္ခုကို ခင္ဗ်ားတို႕ေတြ႕မိၾကမလားမသိဘူး။ သဲနာရီမွာသဲေတြကုန္သြားတယ္ဆိုတာ သဲေတြက တျခားတစ္ဖက္ျခမ္းကိုေရာက္သြားတာကိုဆုိလုိတာမဟုတ္လား။ သဲနာရီကို ျပန္လွည္႕ခြင္႔မရခဲ႔တဲ႔ဘြတ္ဖိနပ္ေတြဟာ ဘယ္လုိခရီးကိုဘယ္လုိထြက္ခြာသြားၾကသလဲ ……………။ ေက်ာပိုးထားတဲ႔အရိပ္ေလးကို ရင္ဘတ္ထဲေျပာင္းလြယ္ျပီး ထြက္လာခဲ႔တဲ႔ခရီး၊ ေႏြရာသီေတြတပ္ဆင္ထားတဲ႔လမ္းမ၊ကႏၱာရေတြ သံခြာတပ္ထားတဲ႔ကုလားအုတ္မ်ား၊ အုိေအဆစ္ကင္းမဲ႔ဇုန္၊ သီးျခားဆန္ေသာ ၾကမ္းရွရွေလ ………………..။ တိတ္ဆိတ္ျခင္းဟာ ဂီတတစ္ခုျဖစ္ခဲ႔သလို၊ဆူညံျခင္းဟာ ငရဲဘံုျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US">သိပ္ခ်စ္တယ္ဆိုတာဘာမ်ားလဲ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span lang="EN-US" style="font-size:10.0pt;font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-ansi-language:EN-US">ရင္ဘတ္ထဲလြယ္ထားတဲ႔အရိပ္ေလးတစ္ခုပဲမဟုတ္လား …………..ညေနခင္းတို႕ရယ္။<span style="mso-spacerun:yes"> </span>။<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-6658908545110156843?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-311662493154230542011-03-31T16:42:00.004+08:002011-03-31T16:50:14.274+08:00<p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span"><b><i>*စာ*သား*နယ္*လြန္*</i></b></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ေဟာဟိုတေရြ႕ေရြ႕ ေမ်ာပါေမာဟမ်ားတေရြ႕၊ထိုမွစ၍ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">အလြန္ၾကာေညာင္းေသာၾကာခ်ိန္မ်ား၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ထုိ႕ေနာက္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">သင္၊ခင္ဗ်ားႏွင္႔သူ၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">စုစုရံုးရံုး သစၥာေဖာက္မ်ား၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">တစ္ေယာက္မက်န္ ေလးစားပစ္လုိက္ရ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ထုိ၀ဲၾသဃ (ေထာင္၀င္စာဆန္ဆန္)၊ အျပံဳးမ်ား၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">စေတးပစ္လုိက္ရ၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ျမဳပ္ရေမ်ာရ၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">တံေထြးခြက္အလ်ားရိွသေလာက္၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">အသက္ေအာင္႔ထားႏုိင္သေလာက္ ရွင္သန္ခြင္႔၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ဗ်ာမ်ားမေနနဲ႕၊ မထူးဇာတ္ထဲ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ပတ္မၾကီးမရိွ၊ထိုးေဖာက္သူမရိွ၊ ဟယ္တဏွာေယာက်ာ္းလက္သမားမရိွ၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ဘယ္သူဆို ဘယ္သူမွမရိွ၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ဟုိေကာင္ေလးလည္းမရိွ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ဟိုေကာင္ၾကီးလည္းမရိွ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">မရိွျခင္းမွာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">စိတ္ခ်မ္းသာတတ္၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">အေၾကြးမရိွ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">အပိုင္လုိခ်င္စိတ္မရိွ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ေသာကမရိွ။ ေခါင္းပန္းလွန္သလို<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">မ်က္စိမ်ားမွိတ္ထားလုိက္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">သက္သက္သာသာျဖစ္ေနရင္ ေတာ္ျပီ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ေခတ္ၾကီးကို<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ကြန္ျပဴတာဖန္သားျပင္ကို<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ခ်စ္သူပါးျပင္ကို<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ၾကည္႕ေနခ်င္တုန္းအရြယ္လား၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">လြန္သြားျပီ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ေတာ္ရံုသင္႔ရံု အကဲပိုရရင္ေတာ္ေရာေပါ႔။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ေဆးေသာက္ထားတဲ႔အဘိုးၾကီးလို <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ကိုယ္႔ကိုယ္ကုိ ယံုၾကည္မႈၾကီးနဲ႕<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">မ်က္လံုးေတြ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">တစ္ခါတစ္ခါ ေျမေပၚမွာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">တစ္ခါတစ္ခါ အုတ္ဂူေပၚ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">အျပားလုိက္ကပ္ေနတာေတြ႕တယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ဘယ္သူမွ သတင္းမပို႕ရင္ သတင္းဟာ သတင္းမဟုတ္ဘူး။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ညဥ္႕ငွက္ေတြမွာ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">HIV ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">အေပ်ာ္ၾကဴးသူေတြမွာ </span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">အေဖာ္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ဆုိလိုတာက အႏၱရာယ္ရိွတဲ႔ကစားပြဲဟာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">အခုေလးတင္ျဖစ္ပြားေနတာမဟုတ္ဘူး။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ေန႕တုိင္း၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">မျမင္ရတဲ႔တစ္ေနရာ၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">မျမင္ရတဲ႔သူရဲေကာင္းနဲ႕<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">မျမင္ရတဲ႔ ေလာင္းေၾကးေတြ၊<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ရင္းႏိုင္ရင္ ရင္းႏိုင္သေလာက္ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ေခ်ာက္ကမ္းပါးဟာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ခုန္ခ်လိုသူရဲ႕ နိဗၺာန္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ဒီစာသားမွာ ကဗ်ာမပါခဲ႔ရင္ ေနာက္စာသားနဲ႕လုိက္လာခဲ႔မယ္လုိ႕ သူကေနာက္ထပ္ သူ႕ကိုေျပာတယ္</span></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span">ကြ်န္ေတာ္မၾကားလုိက္ဘူး</span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">။ ။<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">Zephyr</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-31166249315423054?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-15415113117139195102011-03-24T11:34:00.000+08:002011-03-24T11:35:09.857+08:00<span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; "><div><span style="display: block; padding-left: 6em; "><span>မေျပာျဖစ္ေသာစကားမ်ား<br /><br />မသိဘူး။<br />၀မ္းနည္းတဲ႔အခါ<br />ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူး။<br /><br />ကမာၻဦးလူ<br />အစာရွာထြက္သလို<br />မုိးထဲေရထဲ၊<br />ဆႏၵတစ္ခုထဲ၊<br />တင္းပုတ္တစ္ခုထဲ၊<br />ေျခဗလာနဲ႕ထြက္ခဲ႔တယ္။<br /><br />ေလာကမွာ<br />ဘယ္သူမွ<br />အမိမခံခ်င္ဘူး၊<br />သားေကာင္/မုဆိုး<br />တစ္လွည္႕စီေျပးတယ္။<br /><br />မုဆိုးဟာ<br />ပန္းပြင္႔ကိုအာရံုမျပဳဘူး။<br />လွပတဲ႔ေရစက္ေလး<br />သူ႕ပခံုးစြန္းမွာနားလည္း<br />စိတ္မခ်မ္းသာဘူး။<br />ဆာေလာင္မႈ<br />အဲဒီ ဆာေလာင္မႈရဲ႕ေအာ္သံ<br />သူ႕စိတ္ထဲ ေတာေျခာက္ေနတယ္။<br /><br />တိုးတိုးေလးတြားသြားတယ္။<br />အသံမျမည္ေအာင္ခ်ဥ္းကပ္တယ္။<br />ႏို႕တုိက္ေနတဲ႔သမင္ေလး ဆီသို႕။<br /><br />ကမာၻဦးကမုဆိုး<br />သမင္တစ္ေကာင္ရခဲ႔တယ္ဆိုပါေတာ႔။<br />အခုအခါမွာ၀မ္းနည္းမဆံုးေတာ႔ဘူး။<br /><br />ဒီလုိပါပဲ၊<br />မိုးထဲေရထဲ၊<br />အဆင္႔ဆင္႔ဖြံျဖိဳးလာတဲ႔မုဆိုး၊<br />အစာငတ္ခံ နာက်င္ရင္း<br />မိုးေရစက္ေတြကို ေငးၾကည္႕ေနရွာတယ္။<br /><br />တစ္ေန႔<br />သမင္မိသားစု<br />အစာရွာထြက္လာတဲ႔အခါ<br />(ျပံဳးေသ ေသခဲ႔တဲ႔)<br />မုဆိုးအရိုးကို နင္းမိေတာ႔<br />မုိးရနံ႕ကို ရၾကတယ္။ ။<br /><br /></span></span></div><div><span style="display: block; float: left; color: rgb(136, 136, 136); "> </span><span style="display: block; padding-left: 6em; "><span>Zephyr</span></span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-1541511311713919510?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-72662639583079845522011-03-10T15:19:00.007+08:002011-03-11T13:36:46.169+08:00<p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-bidi-font-family: Calibri;mso-bidi-theme-font:minor-latin;color:black"><b><i>What will I do if I got the 8th day from HIM?<o:p></o:p></i></b></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span><o:p><b><i> </i></b></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-bidi-font-family: Calibri;mso-bidi-theme-font:minor-latin;color:black">Sometimes, I am thinking about time, lifespan and ages.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-bidi-font-family: Calibri;mso-bidi-theme-font:minor-latin;color:black"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-bidi-font-family: Calibri;mso-bidi-theme-font:minor-latin;color:black">Time is not a problem for me at all. I don't need more time from God or from anyone. There are some minute insects that can live only for few hours. My life is long enough compared to them and, 29 years old man who lives thousand times longer than those insects shouldn't blame on my lifespan, time and what I got as a limit for existence.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-bidi-font-family: Calibri;mso-bidi-theme-font:minor-latin;color:black"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-bidi-font-family: Calibri;mso-bidi-theme-font:minor-latin;color:black">Yesterday, I wrote a quote "If I were God, I will suicide". Being a God will be so painful. It is hard to accept and hard to be. Being a God itself can be a hell. If one of your sons betrayed you, you will see how much the pain you suffered is. Anyway, if God or God-like being grant me an extra day as the biased referee in the soccer match gives 7 minutes injury time instead of 5 minutes to his favorite team, me, I will deny to accept. Every day is like a repeating tragedy, from dawn till dusk, and thus, I don't need more suffering every week, every month and every year. 365.5 days in a year is more than enough for me. Thanks to Pope, Gregory VIII, for creating The Gregorian calendar based on the sun and for not defining so many days in a year.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-bidi-font-family: Calibri;mso-bidi-theme-font:minor-latin;color:black"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-bidi-font-family: Calibri;mso-bidi-theme-font:minor-latin;color:black">What I need more is Peace instead of one extra day every week. If anyone still wants to give me peace in the name of whoever, I will greatly appreciate it.. Peace is incomparably more valuable than everything. In Christianity, Jesus says I am P=E=A=C=E. I don't know whether he made his fingers as a peace symbol as hip-hoppers do nowadays when he said these words. And this is the most ancient form of modernism in speaking. I maybe wrong since his father, God said "I am who I am" to Moses. Can peace be given away to others? Though I said a lot of "Peace Be With You", "Peace Be Upon You", I am not very sure the peace I wish to give arrives save and sound to the dedicated person I sent to. Does the word "peace" trigger something to your mind? If not, you should wish an extra day instead.<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal">Zephyr</p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal">(Zephyr is who Zephyr is)</p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-bidi-font-family: Calibri;mso-bidi-theme-font:minor-latin;color:black"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;mso-bidi-font-family: Calibri;mso-bidi-theme-font:minor-latin;color:black">Notes:</span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><i><br /></i></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-7266263958307984552?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-77642574676278167642011-03-10T14:04:00.003+08:002011-03-10T14:58:35.546+08:00<b><i>When death utters, everything become silent as death did before<br /></i></b><br />There are hundred thousand and one ways to die in this world for both physically and mentally. When you keep breathing, you may wrongly think you are still alive but It’s just a misbelief. There is a simple but very challenging question to mankind : “Are You Still Alive???????”<div><br />Death is a quite famous and notorious issue for philosophers and artists, for God-believers and for atheists as well. You will notice the adjectives I emphasized; famous and notorious. By the way, should these two occur at the same time? This is the state of the emotion. Do you notice the similar existence of states in the water? Do you know why water is the strangest thing on earth? It has three states: liquid state, solid state, and vapor state. No other material can exist so. Death can be notorious and also can be famous at the same time because of its dimension.</div><div><br />Last week, I read a book, ”On Suicide” by David Hume. Death can be the destiny for some people. For them, death is the escape route from this nonsense, smothered, stressful world. And no one can say Suicide is right or wrong logically. If I have 10 dollars in my wallet and this cash is my own, can I spend as I wish? Of course, I can spend. How’s about my life, then? Can I spend in the market called “Suicide Special Sales” ? Does it make any sense to you? Or can they say “none of your business” for their legacy suicides?<br />Definition of death also is different from east and west, or from one religion to another. Imagine that there is no hell or inferno or something unpleasant place after death, in this case, death is a remedy for everything.</div><div><br />If you are born in 1990 and earlier, you will remember 09/11 attack in United States. Do you know how some people died there? They are running out from the exit and just one minute away from the safe zone. Unfortunately, some jumpers fell down on them at that moment and they died right away. Can you imagine death can be bloomed between these critical minutes and seconds? We can make a bit change in the old saying to describes the nature and existence of death as “ Nothing is difficult to a willing mind or death”.<br />And there is also pitiful and irrelevant death. Indeed, it is just one of the chaotic events that death can exist or come out. You will remember Hemingway, the great writer, who was a survivor from the plane crash in 1952 but he committed suicide in 1961. I wonder why a survivor still wanted to suicide. I also curious to know what is the relative value of his life for him at the very moment of his suicide. Since we never suicide for small problems and never let gifted life ruin in this bungee jumping without a rope attached, suicide. Death seems to be an unavoidable game for him or a trap he needs to move in on purpose.</div><div><br />Besides, there are so many Zen master in Japan who wrote their last marvelous, great and unbelievable calm poem at the closest moment of death. Are they nuts or fearless or brave ones? In my childhood, I love reading these poems created in last minutes. Ryonen wrote her last poem as :<br /><br /><b><i><span class="Apple-style-span" >Sixty-six times have these eyes beheld the</span></i></b></div><div><b><i><span class="Apple-style-span" > changing scene of autumn.<br />I have said enough about moonlight,<br />Ask no more.<br />Only listen to the voice of pines and cedars<br /> when no wind stirs.</span></i></b><br /><br />I felt she is OK for her death. She can welcome it with peace. It is more than amazing! Through this short and powerful poem, you can hear the brevity and calmness at the same time, both are being harmonized by peace. If someone says about Zen Poem, all of us will ask the great Basho’s poems. Here is his death poem right before his last breath.<br /><br /></div><div><b><i><span class="Apple-style-span" >On a journey, ill: <br />my dream goes wandering <br />over withered fields. <br /></span></i></b><br />How did you feel about this short poem? If you are a Christian, you may remember the Psalm 23 and the beautiful phrase , “valley of the shadow of death”. Of course, the Poet Basho’s dream as well as our dreams, all of them have to pass through this withered fields or valley of the shadow of death. But he has very strong calmness for his journey. Death is just a routine for him. He had no tension for this journey. He was totally peaceful to the journey he will have to travel in next few seconds. Death is a friend for them. Is death friendly to someone who can welcome him at ease? This my childhood’s question doesn’t get a clear answer so far.</div><div><br />I love music and one of the Bands I love most is Nirvana, When I read about the band, I found that the singer/guitarist Kurt Cobain also committed suicide on April 8, 1994. Fame is not a sufficient factor for not committing suicide as Kurt Cobain, Elvis and Marilyn Monroe, and so on committed suicide. Fame, wealth and a wide circle of acquaintance and even a life surrounded by best friends cannot make us safe and sound, happy and joyous, relaxed and peaceful, we still needed death by some aspects.</div><div><br />According to Osho’s teaching, we are dead so many times in our life. We lived in our mother’s womb that is the perfect place that human beings can think about or dream of. If you learn to meditate, you will see the suffering of breathing. Can you imagine there is a soft pain at the tip of your nose for every breath you breathe in and out? Not just one or two times, it is the lifetime suffering. When we were in the womb, breathing is not a necessity to us. We can live without breathing. And within these nine months, we grow most quickly and we never grow so fast throughout our life again. But our peaceful life is just last for nine months at most, otherwise, the hosts, our moms will die. So we have to come out to a new world full of lights and sufferings. We have to move to a new world from safe place. A new place that requires to breathe by ourselves and the doctor hit to our bottom to kick start to breathe. Our peaceful life was dead and we started a new life outside the womb. This death is called or wrongly titled as “giving birth”. When we are unconscious, we are dead for that moment. In this way, we had experienced series of death.</div><div><br />We cannot left out Derrida in our discussion of death. He introduced the most controversial method called “deconstruction”. One of the examples he presented is Zombies. Zombies are neither dead nor alive and also they are dead and alive. This is the point he want to say “undecidability”. And I want to put Derrida’s concern into death. Death is good and bad and is neither good nor bad. It just depends on our mind, and willingness to die and frame of mind, current situation, difficulties, perceptions.</div><div><br />When we are young, we learnt deductive logic and power of God, the Almighty at church. We had to prepare some presentation for God and Death. My Friend, John and I failed in the presentation contest because of our perfect deductive logic. We lost in vain for that but we are still happy for our logic.</div><div><br /><b><i><span class="Apple-style-span" >Everybody dies.<br />God Never dies.<br />So, God is not Everybody.<br />So, God is Nobody.<br />Nobody is Perfect.<br />So, God is Perfect …<br />Gotcha!!!!!!!!</span></i></b><br />Death can differentiate God and us, the superior being and the mediocres.</div><div><br />Before death, almost all of our values of life become deteriorate and melting. So there is an ancient teaching to live our life as the last day. There is a remarkable story of Buddha and his disciples, monks who reminded themselves the distance of death from them. There are three monks having alms-food and Buddha asked to them how they practiced the closeness of death right now. First one answered that he reminded himself he could die after having alms-food. Buddha asked to the second one, and he answered he reminded within the period of having lunch he could die. And Buddha continued to ask to the third one and he answered every time his hand bring the food from plate to his mouth, he reminded himself he could die within each of this having process, that’s literally means every time he reminded he could die. Buddha praised the third one and said well done only to the third monk. Put aside the death closest to mind is the best way for practicing Dhamma in Buddhism. He who knows death can come anytime will not do unnecessary things in life far from doing evil things.</div><div><br />Death is the clear mirror and we can see our true self in it. We cannot lie anything in the last minutes to ourselves. Most of the time, we try to forget our guilty or remorse experiences or thoughts. But in our last-minute movie, we have to watch all these things from start to end again. Death is the screen for this movie, and when the life titled “the End” on the screen, we have to go back to our real home. Death is neither beginning or ending, it is just the milestones for every life.</div><div><br />All in all, death is beautiful truth that remains as the universal truth among us. It still keep its promise all the times starting from the existence of life of living things. How can we see we are still alive for the moment? Can breathing be a proof for it? There can be more than one way to see about your aliveness. For me, hearing and seeing exactly my breathing depicts I am still alive. I wish I could love death and welcome him as a friend one day. As Nandai’s death poem we should learn peace through the death :</div><div><br /><span class="Apple-style-span" ><i>Since time began <br />the dead alone know peace. <br />Life is but melting snow. </i></span></div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div><br /></div><div>(Notes:)</div><div><br /></div><div>This is one of my essays for my writing lesson. Of course, I am still a student on every Sunday.</div><div><br /></div><div>Since our younger bro, Ko Ko, wrote a book in English, it is shameful for me if I never write something in English, otherwise, he may look down on me. Stressful, huh?</div><div><br /></div><div>Writing is a legacy for us since our mom is a writer.</div><div>I hope she will be happy for my essay.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-7764257467627816764?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-62464789445203823022011-03-10T14:03:00.001+08:002011-03-10T14:03:45.349+08:00<div> Days ...</div><div><br /></div><b>Going back home.</b><div><b>Sleep 12 hours a day.</b></div><div><b>Emotionless.</b></div><div><b>Nothingness.</b></div><div><b>Aloneness.</b></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; line-height: 16px; -webkit-border-horizontal-spacing: 5px; -webkit-border-vertical-spacing: 5px; font-family: sans-serif; "><b><i>Peace in Loch Ness </i></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 16px; -webkit-border-horizontal-spacing: 5px; -webkit-border-vertical-spacing: 5px; font-family: sans-serif; "><i>No one knows where it is.</i></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 16px; -webkit-border-horizontal-spacing: 5px; -webkit-border-vertical-spacing: 5px; font-family: sans-serif; "><i><br /></i></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; font-weight: bold; line-height: 16px; -webkit-border-horizontal-spacing: 5px; -webkit-border-vertical-spacing: 5px; font-family: sans-serif; "><i>Zephyr</i></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-6246478944520382302?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-88575191338633842682011-02-18T10:49:00.003+08:002011-02-18T13:51:26.692+08:00<div class="MsoNoSpacing" style="font-family: arial; font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-size: 15px; font-weight: 800; "><u><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal; display: inline !important; "><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; -webkit-text-decorations-in-effect: none; ">ကမာၻၾကီးေနမေကာင္းပါ</span></p></u></span></div><br />အေပါစားေဖ်ာ္ေျဖေရးထဲ ကိုယ္႔အမည္နာမထည္႕ေပးလိုက္ရမွာပ်င္းတယ္။<br />ကိုကာကိုလာထဲက သၾကားေတြလို<br />ေအးခဲခ်ိန္ကုန္သြားမွ<br />အရသာမဲ႔ခ်ိဳျမိန္မႈၾကီးနဲ႕ လက္က်န္ၾကီးျမတ္ရမွာ ရြံတယ္။<br /><br />လူေတြကိုၾကည္႕ေတာ႔<br />တန္ဖိုးေလွာ္တက္ကိုယ္စီနဲ႕<br />ဘ၀ကိုေလွာ္ခတ္လုိ႕၊<br />တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း လူမႈေရးကို ရြက္လႊင္႔လို႕၊<br />ဘာသာတရားကို စကားလံုးေတြနဲ႕႔ပစ္ေပါက္လုိ႕၊<br />ဒါနဲ႕ ….ဘုရားသခင္ေသျပီဆိုတာယံုခဲ႔ၾကျပီး<br />ကဗ်ာေသျပီဆိုမွ (ကဗ်ာ)ထေရးေနတာ မႏံုလြန္းဘူးလား။<br /><br />ကမာၻေပၚမွာ လူေတြသိတာ နည္းနည္းေလး၊<br />လူ႕ဦးေႏွာက္ကေသးေသးေလး<br />ရတဲ႔အခ်ိန္က တိုတိုေလး ….<br />တကယ္ေတာ႔ …<br />Homo sapiens ကေန Human ျဖစ္လာတယ္။<br />(ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သိသူၾကီးေတြလုိ႕ သတ္မွတ္ခဲ႔ၾကတယ္။)<br />လူေတြဟာ diurnal ျဖစ္လို႕ အိပ္စက္ၾကရတယ္။<br />ကိုယ္႔ဘ၀ကို တစ္၀က္သာသာ ေနထုိင္သြားၾကတယ္။<br />ဘ၀မွာ တန္ဖိုးရိွတာတစ္ခုခု မလုပ္ႏိုင္တဲ႔အခါ<br />လူေတြ ကဗ်ာစေရးလာၾကတယ္။<br /><br />ကမာၻမွာ မျဖစ္ခ်င္တာေတြ<br />မရပ္တန္႕ႏိုင္ဘူး။<br />ေသျခင္းတရားကိုေျပးေနတဲ႔<br />ဇရာ ရထားကို မရပ္တန္႕ႏိုင္ဘူး၊<br />ခ်စ္သူရဲ႕အျပံဳးကိုေတာင္<br />ဘီယာဖန္ခြက္ေတြလို အျမဲခဲစိမ္႔ေအးျမျမေလး<br />သိုေလွာင္မထားႏုိင္ဘူး။<br />အဲဒီေလာကမွာ …<br />ဘာေတြ သိပ္အမ်ားၾကီးေမွ်ာ္လင္႔ေနတာလဲ။<br /><br />လူအျဖစ္မွာ<br />လူမျဖစ္ေသးသူေတြကို<br />ဗုဒၶနည္းနဲ႕ျဖစ္ျဖစ္၊<br />အိုက္ခမန္းနည္းနဲ႕ျဖစ္ျဖစ္<br />ေလ်ာ႔သြားေအာင္<br />ဘယ္သူေတြလုပ္ၾကမွာလဲ။<br /><br />ဒီဘ၀ကို ေသဆံုးဖုိ႕ေနသြားသူေတြ၊<br />ေနာက္ဘ၀အခက္အခဲေၾကာက္လုိ႕ လွဴဒါန္းေနသူေတြ၊<br />လူသားရဲ႕ျမင္႔ျမတ္မႈကို<br />ရွာေတြ႕မသြားသူေတြ…<br />သူတုိ႕ေတြအားလံုး ဒီသေဘၤာထဲမွာပါတယ္။<br />သေဘၤာေမွာက္ခါနီးမွာမွ လာဆံုရသလိုျဖစ္ေနေတာ႔<br />ခ်စ္တဲ႔သူျဖစ္ျဖစ္<br />မခ်စ္တဲ႔သူျဖစ္ျဖစ္<br />ခဏေတာ႔ျပံဳးျပလိုက္မိတယ္။(စိတ္ပါလက္ပါ)<br /><br />ေန႕ေတြညေတြက<br />ေမာဟနဲ႕နာေနတဲ႔တရားလို<br />ဘာမွကိုမၾကားလိုက္ရဘူး<br />ဘ၀ဟာ<br />အေမွာင္ထဲမွာ<br />အေမွာင္ကိုျမင္ေနရတယ္ ဆိုတဲ႔ လူရဲ႕<br />ညည္းတြားသံပါပဲ။<br />လက္နက္ခ်သံပါပဲ။<br /><br />အခုရွဴလက္စ ၀င္သက္ေလးဆံုးသြားတဲ႔အထိေတာင္<br />စိတ္ခ်မ္းသာဖုိ႕<br />အာမခံခ်က္မရထားတဲ႔အတြက္<br />ဒီဒုလႅဘကို<br />ကြ်န္ေတာ္ျပန္အမ္းပါတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႕ …<br />ဆံုးရွံဳးသြားမွ<br />ပကတိတန္ဖိုးကို သိၾကရသူေတြထဲမွာ<br />ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ခင္ဗ်ား<br />ေသြးရိုးသားရိုးပါ၀င္ခဲ႔ၾကတယ္။ ။<br /><br />Zephyr<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-8857519133863384268?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Xanthosnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-86952352821707114422011-02-15T10:37:00.004+08:002011-02-15T10:54:17.888+08:00<div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span">ကြ်န္ေတာ္သိပ္ၾကိဳက္တဲ႔ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ရိွပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span">အခုလည္း စိတ္ထဲမွာ မုိးေတြအံု႕ေနတာနဲ႕ ကဗ်ာဖတ္ေနပါတယ္။ သူ႕ကို က်ဴဗစ္ ကဗ်ာဆရာလုိ႕လည္းတစ္ခ်ိဳ႕ကသတ္မွတ္ပါတယ္။ သူ႕ကဗ်ာမွာ က်ဴဗစ္ဇင္ အေငြ႕အသက္ေတြထြက္လြန္းလုိ႕ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ရိုးရိုးေလးေတြပါပဲ။ ကဗ်ာေရးေနတဲ႔သူေတြဟာ ကမာၻ႕အေတာ္ဆံုးဦးေခါင္းေတြကို ပိုင္ဆုိင္သူေတြမဟုတ္ပါဘူး။ ကမာၻ႕အသိမ္ေမြ႕ဆံုး သဘာ၀ကို တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ခြဲစိတ္ထုတ္လိုက္ႏုိင္တဲ႔ ကြ်မ္းက်င္တဲ႔ဓားကိုင္လက္တစ္ေခ်ာင္းပဲျဖစ္တယ္။ ကဗ်ာမွာ တစ္ခုခုပါမွလို႕ယူဆတယ္ဆိုရင္ ဘာမွမပါတာတစ္ခုခုဖတ္ခ်င္တဲ႔အခါ ကြ်န္ေတာ္ reverdy ဖတ္ပါတယ္။ သူေရးထားတဲ႔ quotes လိုေပါ႔။</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 51, 153); font-family: Arial, sans-serif; "><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 51, 153); font-family: Arial, sans-serif; "><span class="Apple-style-span">“I need so much time for doing nothing that I have no time for work.”</span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 51, 153); font-family: Arial, sans-serif; "><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span">ဘာမွမလုပ္ဘဲေနဖို႕ အခ်ိန္အမ်ားၾကီးလုိတဲ႔အတြက္ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ အလုပ္လုပ္ခ်ိန္မရိွဘူး.....................။</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; "><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" width="100%" style="text-align: justify;"><tbody><tr><td valign="top" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; width: 524px; "><span style="font-family: 'Trebuchet MS'; color: rgb(51, 51, 51); ">For The Moment<br /><br /></span></td></tr></tbody></table></span></div><div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: Arial; font-size: medium; ">Life is simple and gay</span></div><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Arial; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; ">The bright sun rings with a quiet sound</span></div><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Arial; ">The sound of the bells has quieted </div><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Arial; ">down</div><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Arial; ">This morning the light hits it all </div><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Arial; ">The footlights of my head are lit again</div><div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51); font-family: Arial; ">And the room I live in is finally bright</div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">Just one beam is enough</div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">Just one burst of laughter</div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">My joy that shakes the house </div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">Restrains those wanting to die</div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">By the notes of its song</div></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">I sing off-key</div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">Ah it's funny </div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">My mouth open to every breeze </div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">Spews mad notes everywhere</div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">That emerge I don't know how</div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">To fly toward other ears</div></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">Listen I'm not crazy </div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">I laugh at the bottom of the stairs</div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">Before the wide-open door</div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">In the sunlight scattered </div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">On the wall among green vines </div></span><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">And my arms are held out toward you</div></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><span class="Apple-style-span"><div style="text-align: justify;">It's today I love you</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, sans-serif; font-size: 12px; "><h1 style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; color: rgb(0, 51, 153); font-family: Arial, sans-serif; font-size: 18px; ">Pierre Reverdy </h1></span></div></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-8695235282170711442?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Znoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-6511873423607990882011-02-12T11:16:00.000+08:002011-02-12T11:16:21.995+08:00<div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ျပီးခဲ႔တဲ႔ December 14 ရက္ေန႕မွာ က်ေရာက္ခဲ႔တဲ႔ အေမ႔ေမြးေန႕အတြက္ ေပးျဖစ္ခဲ႔တဲ႔လက္ေဆာင္ေလးေတြထဲက တစ္ခုပါ။ Feb, Idea မွာပါတဲ႔ ၀တၳဳတိုေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ Magazine မွာ စာရုိက္တဲ႔သူက&nbsp;ေစတနာဗလပြနဲ႕&nbsp;ေရးထားတာကိုျပင္ေပးလုိက္တဲ႔အခါမွာ Satan (စာတန္) ကို စာတန္းေတြ စာတမ္းေတြ ျဖစ္ကုန္ပါတယ္။&nbsp;ျမန္မာျပည္မွာ စာစီ/စာရိုက္ လုပ္စားေနျပီး စာေပ ဗဟုသုတနည္းတာကိုမၾကာမၾကာေတြ႕ပါတယ္။ စာမဖတ္ခ်င္ဘဲ စာေပအသိုင္းအ၀ိုင္းထဲမွာလုပ္ေနၾကရတာသူတုိ႕အတြက္ေတာ႔ ခ်ံဳ႕ထားတဲ႔ငရဲဘံုတစ္ခုပါပဲ။ ပိေတာက္ပြင္႔သစ္မွာ<b><i>&nbsp;ေနထုိင္ၾကတယ္</i></b>ကို&nbsp;<b><i>ထိုင္ေနၾကတယ္</i></b>လို႕ ရိုက္လုိက္လို႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ရစရာမရိွေအာင္ပ်က္စီးသြားတာလည္းေတြ႕ဖူးတယ္။&nbsp;ျမန္မာျပည္မွာ အေပ်ာ္တမ္း ပရိုေတြ သိပ္မ်ားေနတယ္။ ကိုယ္႔ကို ထမင္းေကြ်းတဲ႔အလုပ္ကို ဒီေလာက္ေလးမွ ဂရုတစိုက္မလုပ္ႏုိင္ဘူးဆိုရင္ ဒီလူေတြ Professional ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သိဖုိ႕ အေ၀းၾကီးလုိပါေသးတယ္။</div></div><div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><u><i>ေသျခင္းႏွင္႔ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ဆက္သြယ္ထားေသာတံတား</i></u></b></div></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><u><i><br /></i></u></b></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">အရူးတစ္ေယာက္ေနထုိင္ေသာအခန္းကေလးတစ္ခုအတြင္းသို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေလ႔လာေရးခရီးထြက္ခဲ႔ၾကသည္။ ခရီးရက္ရွည္ထြက္သြားေသာ အရူးတစ္ေယာက္၏ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥမ်ားကိုမထိခိုက္ေစဘဲေလ႔လာၾကရမည္။ မည္သည္႕အထားအသိုမွ်မွားခြင္႔မရိွ။ အရူးတစ္ေယာက္၏ လြတ္လပ္စြာရူးသြပ္ခြင္႔ဆိုင္ရာ စာတမ္းအတြက္ လြတ္လပ္စြာေလ႔လာခြင္႔ေပးခဲ႔ေသာ အရူးကိုပင္ေက်းဇူးတင္ရမည္။ သူသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ စာတမ္းနာမည္ကိုမဖတ္မိ၍ ခြင္႔ျပဳလုိက္ျခင္းျဖစ္ဟန္တူသည္။ သို႕မဟုတ္ သူႏွင္႔အလားတူငနဲမ်ားကို စာနာပံုေပါက္ျခင္းလည္းျဖစ္ႏုိင္သည္။ မည္သို႕ပင္ဆိုေစ ... ကြ်န္ေတာ္တို႕ အရူးတစ္ေယာက္၏ အခန္းထဲသို႕ေရာက္ခဲ႔ၾကျပီ။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">အရူးသည္ ကိုယ္႔အခန္းလို သေဘာထားပါလို႕ တြင္တြင္မွာသြားသည္။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><i><u>၀င္ကစြပ္ဟာခရုခြံကို ခ်စ္သလို ကြ်န္ေတာ္႔အခန္းကို ခင္ဗ်ားတို႕ ခ်စ္ပါ</u></i></b>&nbsp;... ဆိုလားေျပာသြားသည္။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ေလ႔လာေရးအဖြဲ႕၀င္တစ္ေယာက္က ဓာတ္ပံုတဖ်ပ္ဖ်ပ္ရိုက္သည္။ အရူးဆြဲထားေသာ အျဖဴေရာင္ ပိတ္ကားေပၚမွ အျဖဴေရာင္ခ်ိဳးငွက္။ သံလြင္ခက္သည္ မည္းေမွာင္စိုလက္ေနသည္။ ကားနာမည္ကို လြဲေခ်ာ္မႈဟု အရူးကေပးထားသည္။ ဗင္းဆင္႔သည္ အရူးျဖစ္ေသာ္လည္း ပန္ခ်ီဆရာတုိင္းရူးေနရန္မလိုအပ္ပါ။ ထုိကိစၥကို ကြ်န္ေတာ္တုိ႕စာတမ္းတြင္ အေသးစိတ္ ေဆြးေႏြးထားျပီးျဖစ္သည္။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">အရူးသည္ အႏုပညာ အားေကာင္းေသာ အရုူးဟု အရူးေလာကကသတ္မွတ္ထားသည္။ ေခတ္ျပိဳင္ ေ၀ဖန္ေရးသမားမ်ားသည္ အရူးသည္ ပါရမီရွင္ အရူးစစ္စစ္ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳၾကသည္။ ထင္ရွားေသာ စာေပသမားၾကီးက အရူးမို႕ သူ႕မွာ တမူးသာခြင္႔ရိွတယ္... ဟူ၍ေျပာခဲ႔သည္မွာလည္း ဂ်ာနယ္မ်ားေရာင္းေကာင္းသြားေသာ သတင္းတစ္ခုျဖစ္ခဲ႔သည္။ အရူးသည္ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားေသာ ၊ ခမ္းနားတည္ၾကည္ေသာ အာဂ အရူးဘ၀ကိုပိုင္ဆိုင္ထားသည္။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">အရူးသည္ ဂီတကို ေမြ႕ေလ်ာ္ပံုရသည္။ Kitaro ၏ စီဒီမ်ားအေျမာက္အမ်ားေတြ႕ရသည္။ အရူးသည္ အိပ္ယာအသံုးျပဳသူမဟုတ္ေၾကာင္းအံၾသဖြယ္ေတြ႕ရိွရသည္။ "<b><u><i>ကြ်န္ေတာ္ပိုင္ဆိုင္တဲ႔ညေတြကို ဘာလုိ႕အိပ္ပစ္ရမွာလဲ</i></u></b>"ဟု အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုတြင္သူေျပာခဲ႔ေသးသည္။ ထုိအခ်က္ကို အေထာက္အထား မခိုင္လံုေသး၍ စာတမ္းတြင္ အေသးစိတ္ေလ႔လာရန္ဟူ၍ ကြ်န္ေတာ္တို႕မွတ္သားခဲ႔သည္။ ဂီတ၀ါသနာပါေသာ ေလ႔လာေရးအဖြဲ႕၀င္တစ္ေယာက္က အရူးေရးသားခဲ႔သည္႕ ပိုးလမ္းမၾကီးတစ္ေလွ်ာက္ စိတ္နဲ႕ေလွ်ာက္ေနရရင္ဘ၀ကိုေက်နပ္ပါျပီ ဆိုတဲ႔အခ်က္နဲ႕ Kitaro ၏ silk road ဆက္ႏြယ္မႈရိွႏိုင္ေၾကာင္းသံုးသပ္တင္ျပသည္။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">အားလံုးမထင္မွတ္ထားေသာ ကိရိယာတစ္ခုကို အခန္း၏ ျပတင္းေပါက္နားတြင္ေတြ႕လိုက္ၾကရသည္။အာကာသၾကည္႕မွန္ေျပာင္းအေကာင္းစား တစ္လက္ျဖစ္သည္။<span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="color: #e60000; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-style: italic; font-weight: bold;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">ASTRO-PHYSICS 140mm f7.5 Starfire EDF – 5.5" aperture</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #e60000; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 24px; font-style: italic; font-weight: bold;">:</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px;">&nbsp;</span></span>အမ်ိဳးအစားျဖစ္သည္။ အရူးသည္ ၾကယ္ၾကည္႕သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း မည္သူမွထင္မွတ္မထား။ သူကိုယ္တုိင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားျခင္းမ်ိဳးလည္းမရိွခဲ႔ေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕၀င္မ်ား ျပန္လည္အတည္ျပဳၾကသည္။ ... အရူးသည္ အမွန္တကယ္ရူးေနရဲ႕လားဆိုသည္႕ေမးခြန္းသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႕စိတ္ထဲတြင္စတင္ေအာ္ျမည္လာသည္။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">အရူး၏ ငယ္ဘ၀မွ အမွတ္တရပစၥည္းမ်ားကို ဆက္လက္ေလ႔လာၾကသည္။ ဖေယာင္းတုိက္ထားေသာ သစ္ရြက္မ်ား၊ သစ္ရြက္မ်ားေပၚတြင္ ေန႕စြဲမ်ား၊ ကဗ်ာအတုိအစမ်ား၊ ငွက္ေလွာင္အိမ္အတြင္း ေသာ႔ခေလာက္ေလးတစ္ခုကို ထည္႕ထားေသာ performance အပါအ၀င္ အရူးရွစ္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀က ျပဳလုပ္ခဲ႔ေသာ performance art လက္ရာမ်ား။ အရူးရရိွခဲ႔ေသာ အားကစားထူးခြ်န္ဆုမ်ား။ အရူးေအာင္ျမင္ခဲ႔ေသာ မွတ္တိုင္မ်ား။ အရူးေရးသားခဲ႔ေသာ အသည္းကြဲsymphonyသီခ်င္းစားသားကို ေရႊျပားတြင္ ထြင္းထားသည္ကိုလည္းေတြ႕ရသည္။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><i><u>ကြ်န္ေတာ္႔ဘ၀ကို လာေရာက္ေနထိုင္သြား</u></i></b>သူ ဆိုတဲ႔ ဒႆနေလာကမွာ ကိုးကားစရာျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ အရူးရဲ႕က်မ္းကိုလည္းေတြ႕ရသည္။ အရူးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရူးသြပ္ခြင္႔၊ထက္ျမက္ခြင္႔၊ လင္းပြင္႔ခြင္႔ေတြကို ကြွန္ေတာ္တို႕ ေခါင္းခ်င္းရိုက္ေဆြးေႏြးၾကသည္။ အမွတ္အသားျပဳလုပ္ၾကသည္။ မွတ္တမ္းေတြနဲ႕တုိက္ဆိုင္စစ္ေဆးၾကသည္။ ဒီလုိ အရူးတစ္ေယာက္ကို ေလ႔လာခြင္႔ရလိုက္တာ ကြ်န္ေတာ္တို႕စာတမ္းကို အမ်ားၾကီးအေထာက္အကူျပဳခဲ႔ျပီလို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေျပာျဖစ္ၾကသည္။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">အရူးဖတ္ေသာစာအုပ္မ်ားကိုဆက္လက္ေလ႔လာသည္။၊ ဒႆနစာအုပ္မ်ား။ ပညာရွင္အလုိက္ မ်ိဳးတူစုခြဲ၍ေလ႔လာပံုရသည္။ ေရွးေခတ္ေတြးေခၚရွင္မ်ား၊ အလယ္ေခတ္ေတြးေခၚရွင္မ်ား၊ ေမာ္ဒန္ေခတ္ေတြးေခၚရွင္မ်ားႏွင္႔ ေခတ္ျပိဳင္ ေတြးေခၚရွႈင္မ်ားဆိုျပီး အကန္႕ေလးေတြခြဲထားပံုကလည္းစနစ္က်သည္။</div></div></div><div><ul style="list-style-image: url(http://bits.wikimedia.org/skins-1.5/vector/images/bullet-icon.png?1); list-style-type: square; margin-bottom: 0.5em; margin-left: 1.5em; margin-right: 0px; margin-top: 0.3em; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"><li style="font-family: sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0.1em;"><b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Metaphysics" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; color: #0645ad; text-decoration: none;" title="Metaphysics">Metaphysics</a></b></li><li style="font-family: sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0.1em;"><b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Epistemology" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; color: #0645ad; text-decoration: none;" title="Epistemology">Epistemology</a></b></li><li style="font-family: sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0.1em;"><b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ethics" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; color: #0645ad; text-decoration: none;" title="Ethics">Ethics</a></b></li><li style="font-family: sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0.1em;"><b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Political_philosophy" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; color: #0645ad; text-decoration: none;" title="Political philosophy">Political philosophy</a></b>.</li><li style="font-family: sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0.1em;"><b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Aesthetics" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; color: #0645ad; text-decoration: none;" title="Aesthetics">Aesthetics</a></b></li><li style="font-family: sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0.1em;"><b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Logic" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; color: #0645ad; text-decoration: none;" title="Logic">Logic</a></b></li><li style="font-family: sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0.1em;"><b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Philosophy_of_mind" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; color: #0645ad; text-decoration: none;" title="Philosophy of mind">Philosophy of mind</a></b></li><li style="font-family: sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.5em; margin-bottom: 0.1em;"><b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Philosophy_of_language" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; color: #0645ad; text-decoration: none;" title="Philosophy of language">Philosophy of language</a></b></li><li style="margin-bottom: 0.1em;"><b><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Philosophy_of_religion" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; color: #0645ad; font-family: sans-serif; font-size: 13px; line-height: 1.5em; text-decoration: none;" title="Philosophy of religion">Philosophy of religion</a><span class="Apple-style-span" style="font-family: sans-serif; font-size: x-small;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 1.5em;">&nbsp;</span></span></b>စသျဖင္႔ စနစ္တက် ေခါင္းစဥ္ေရးထိုးထားသည္။ ၾကီးျမတ္ေသာ အရူးတစ္ေယာက္၏ စာၾကည္႕ခန္းတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေသးသိမ္သလိုခံစားလုိက္ရသည္။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ၾကည္႕ရင္း ..... သက္ျပင္းကိုယ္စီခ်မိၾကသည္။ အရူးတြင္ စနစ္ရိွသည္။ အရူးတြင္ ထင္မွတ္ထားသည္ထက္ပိုမိုေသာ ေလ႔လာဆည္းပူးႏိုင္စြမ္းရိွသည္။ ဒီအခ်က္ကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ အေလးအနက္ထားတင္ျပၾကရမည္။</li></ul><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">အရူးစာေရးေသာ စားပြဲခံုေလးေပၚတြင္ အ၀ါေရာင္ဖဲၾကိဴးခ်ည္ထားေသာ ဘြန္ဇုိင္းပင္ေလးတစ္ပင္ကိုေတြ႕ရိွရသည္။ ေရလက္စကဗ်ာစာသားကိုလည္းေတြ႕ရသည္။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><i><u>ေရြးခ်ယ္စရာမရိွေတာ႔ရင္</u></i></b></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><i><u>ငါတုိ႕ဘယ္သူ႕ကို ဆဲေရးေနမွာလဲ ..........။</u></i></b></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ေလ႔လာေရးအဖြဲ႕၀င္မ်ားတြင္ ကဗ်ာ၀ါသနာပါသူတစ္ေယာက္မွမပါပါ။ ထို႕အတြက္ .. မည္သူမွ ဒီကဗ်ာအပိုင္းအစကို ေဆြးေႏြးဖုိ႕စိတ္၀င္စားဟန္မျပပါ။ ေလ႔လာမႈေတြ႕ရိွခ်က္တစ္ခုအေနႏွင္႔သာ မွတ္တမ္းတင္လုိက္ၾကသည္။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">အရူး၏ ထမင္းစားပြဲကိုေလ႔လာသည္။ ေကာ္ဖီခြက္ အနက္ေရာင္ေတာက္ေတာက္တစ္ခြက္တြင္ 666 ဟုလွပစြာပန္းအကၡရာေဖာ္ထားသည္။ 666 သည္ စာတန္၏ ကိုယ္ပိုင္အမွတ္အသားျဖစ္သည္။ အရူး အိမ္တြင္ ဘုရားစင္လည္းမရိွ။ အရူးသည္ စာတန္ကိုးကြယ္သူလား။ သံသယေမးခြန္းမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ထိုင္ခံုေပၚတြင္တင္ထားေသာ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ ဖတ္လက္စစာအုပ္မ်ားအရ အရူးသည္ ေစတန္ကိုးကြယ္သူလည္းမဟုတ္ႏိုင္။ အရူးတြင္ ဘာသာရိွသလားျပန္ဆန္းစစ္ၾကသည္။ အရူးေျပာဖူးေသာ quotes တစ္ခုကို တစ္ေယာက္ကေရရြတ္သည္။&nbsp;<i style="font-weight: bold; text-decoration: underline;">ဘာသာေရးဟာ ဆပ္ျပာမႈန္႕ဆိုပါေတာ႔ ... ကြ်န္ေတာ္႔မွာ အ၀တ္အစားမရိွဘူး .........။</i>ထိုစကားသည္ လူငယ္မ်ားအၾကားေရပန္းစားေနသည္။ အရူးသည္ လူငယ္မ်ား၏ စိတ္တြင္၀တ္ဆင္ထားေသာ 925 မ်ားျဖစ္ေနျပီလားဟု ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခ်ဲ႕ထြင္ႏွီးေႏွာၾကသည္။</div></div></div><div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">....</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ရုတ္တရတ္ .........</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">အခန္းသည္ အေမွာင္အတိက်သြားသည္။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">စူးရွေသာ ေညွာ္နံ႕ကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ရွဴမိလုိက္ၾကသည္။ ဗီဇသိအရ ကြွန္ေတာ္တို႕ အိမ္ေရွ႕တံခါးဆီသို႕ေျပးထြက္ၾကသည္။ တံခါးသည္ ဂ်က္ၾကေနသည္။ မီးခိုးမ်ားပိုမိုမ်ားျပားလာသည္။ ေလာင္ကြ်မ္းမႈတစ္ခုျဖစ္ပြားခဲ႔ျပီ။ မည္သည္႕ေနရာမွစတင္၍ ေလာင္ခဲ႔မွန္းမေသခ်ာေသာ္လည္း ေလာင္ကြ်မ္းမႈသည္ လွ်င္ျမန္စြာကူးစက္လာေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုး စတင္၍ ေသြးရူးေသြးတန္းျဖစ္လာၾကသည္။ တံခါးကို ၾကိဳးစားဖြင္႔ေသာ္လည္း တံခါးကမပြင္႔ေတာ႔ေပ။ ဆဲဆိုသံမ်ား စတင္၍ ဆူညံပြက္ေလာရိုက္လာသည္။ ေအာ္ဟစ္အကူအညီေတာင္းခံသံမ်ားကြဲအက္ထြက္လာသည္။ တံခါးမ်ားအားလံုးပိတ္ေနၾကျပီ။ ျပတင္းေပါက္တံခါးမ်ားကိုတြန္းဖြင္႔ၾကည္႕သည္။ ခုိင္ခံ႔ေသာ သံတုိင္မ်ားပိတ္ကာထားသည္။ အရူးအခန္းထဲတြင္ ေလာင္ကြ်မ္းေသဆံုးရေတာ႔မည္ဟူေသာ အသိသည္ ေၾကကြဲဆို႕နစ္ဖြယ္ျဖစ္လာသည္။ စိတ္သည္ တဖ်စ္ဖ်စ္ျမည္ဟည္းနာက်င္လာသည္။ အခန္းတံခါး၀ကိုမီရပ္ေနစဥ္တြင္ ကူးစက္လာေသာ မီးေတာက္မီးလွ်ံမ်ားသည္ အရည္ျပားကို စတင္ေလာင္ကြ်မ္းလာသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုး ေနာက္ဆံုးၾကားလုိက္ရေသာ အရူးရယ္ေမာသံသည္ တံခါး၏ အျပင္ဘက္ဆီမွ စိတ္ထဲသို႕ ဓားႏွင္႔ျခစ္လုိက္သလို စူးရွအက္ကြဲ၀င္ေရာက္ခဲ႔သည္။ ။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><i><u>ေရြးခ်ယ္စရာမရိွေတာ႔ရင္</u></i></b></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><i><u>ငါတုိ႕ဘယ္သူ႕ကို ဆဲေရးေနမွာလဲ ..........။ ။</u></i></b></div></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><b><i><u><br /></u></i></b></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">Zephyr</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ဒီအေၾကာင္းကို ကြ်န္ေတာ္ေျပာျပတဲ႔အခါ ခင္ဗ်ားတို႕က ေလ႔လာသူေတြကို သနားၾကလိမ္႔မယ္။ မဟုတ္ရင္လည္း အျပစ္ျမင္ၾကလိမ္႔မယ္။ အရူးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အိမ္ဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ခႏၶာဆိုပါေတာ႔ .... မိတ္ေဆြ .. ဒါကို သင္ဘယ္လိုသေဘာရေသးလဲ။ ။</div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-651187342360799088?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Xanthosnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-40202888791828490992011-02-07T00:23:00.000+08:002011-02-07T00:23:01.658+08:00<div style="text-align: justify;">ကြ်န္ေတာ္႔မွာထူးထူးဆန္းဆန္းေရာဂါတစ္ခုရိွတယ္။&nbsp;ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာေတြကို&nbsp;ျပန္ေ၀ေပးခ်င္တဲ႔ေရာဂါလို႕ဆိုရမယ္။ ဒီေန႕ Nietzsche ရဲ႕Man Alone with Himself ဖတ္ရင္း သူေရးတဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဖတ္လုိက္ရတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ကို ၀ယ္ထားတာ တစ္ႏွစ္ေလာက္ရိွျပီ။ ၾကိဳက္တာေလး နည္းနည္းဖတ္လိုက္၊ပစ္ထားလုိက္ပဲ။ သိပ္ၾကိဳက္တဲ႔စာအုပ္ေတြကို အကုန္ဖတ္လုိက္ရမွာႏွေျမာလို႕ နည္းနည္းခ်င္းပဲဖတ္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕အေၾကာင္းအရာေတြက&nbsp;ေလးနက္တဲ႔အခါ အခ်ိန္ေပးျပီးေတြးခ်င္တာေၾကာင္႔လည္း စာမသြားတာျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ဒီေန႕ဖတ္လိုက္တဲ႔အေၾကာင္းအရာေတြထဲမွာ သူ႕ကဗ်ာနဲ႕ bad poets ဆိုတာေလးကို သေဘာက်လို႕&nbsp;ျပန္ share လုိက္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">People as bad poets.</div><div style="text-align: justify;">Just as bad poets, in the second half of a line, look for a thought to fit their rhyme, so people in the second half of their lives, having become more anxious, look for the actions, attitudes, relationships that suit those of their earlier life, so that everything will harmonize outwardly. But then they no longer have any powerful thought to rule their life and determine it anew; rather, in its stead, comes the intention of finding a rhyme.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">(Neitzche, Man Alone with Himself, Pg 29)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒါကိုေတြးရင္း ဘာလုိ႕ အသက္ၾကီးေလ သတၱိမရိွေလျဖစ္လာတာလည္းဆိုတာကိုေလည္း ဆက္ေတြးမိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြဟာ ပထမပိုင္းကစားျပီးသား&nbsp;ေလာကၾကီးကိုမ်ား&nbsp;ေၾကာက္သြားတာလား။&nbsp;ေရွ႕တစ္ပိုင္းမွာ ကန္ခဲ႔တဲ႔အကြက္ၾကီးနဲ႕အဆင္ေျပမယ္႔ ကစားသမားေတြကိုဘ၀ထဲမွာ&nbsp;ျဖည္႕စြက္ေနၾကတာလား။ ဘ၀ကို ဒီလိုၾကီးပဲဆက္ေနသြားမယ္လုိ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕တကယ္ဆံုးျဖတ္လုိက္ျပီလား.....။&nbsp;ေမးခြန္းေတြက အေတာ္ေလးကို အထိအခိုက္မ်ားတဲ႔ေမးခြန္းေတြျဖစ္လာပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလလည္း အဲဒီသေဘာမ်ိဳးေမးတဲ႔ေမးခြန္းေတြဖတ္ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ဒီေလာက္မထိေရာက္ခဲ႔ဘူးလို႕ေတြးမိတယ္။ သူေျပာတဲ႔ bad poets ဥပမာကေတာ႔ အထိေရာက္ဆံုးပဲ။&nbsp;ေရွ႕ေလးရက္ေလာက္မွာ အသက္ ၂၉&nbsp;ႏွစ္ျပည္႕ေတာ႔မယ္ဆုိေတာ႔ ဘ၀ကို second half စကန္ေတာ႔မယ္႔အရြယ္ျဖစ္ေနျပီ။ ဘ၀မွာ&nbsp;ေငြေၾကးဥစၥာေတြ သိပ္မရိွရင္လည္း သတၱိရိွတဲ႔သူေတာ႔ျဖစ္ခ်င္တယ္။&nbsp;ေရွးရိုးစြဲ သူရဲေဘာနည္းတဲ႔သူမျဖစ္ခ်င္ဘူး။ ဘ၀ကို အသစ္ျပန္လုပ္ၾကည္႕ဖုိ႕ေကာင္းတယ္။ အေဟာင္းၾကီးက ပ်င္းစရာသိပ္ေကာင္းတယ္။ အတိတ္နဲ႕အဆင္ေျပေအာင္ေတာ႔ ဘာမွ အပိုေတြမလုပ္ခ်င္ဘူး။ အနာဂတ္နဲ႕အဆင္ေျပမယ္႔ မိတ္ေဆြေတြရွာမယ္။ အသိဥာဏ္ရွာမယ္။ အဲဒါကို&nbsp;ေတာ္ေတာ္ေလးေတြးျဖစ္သြားပါတယ္။ How about you? Are you a bad poet too.... :P?</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ေတာ႔ နစ္ေရွးၾကီးကို သေဘာက်တာ သူ႕မွာ အႏုပညာ အျပည္႕ရိွတဲ႔အခ်က္လည္းပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;">သူက Gothe&nbsp;ေရးတာေလးလည္းရြတ္ျပသြားပါတယ္။ သူကိုးကားတဲ႔အပိုင္းက အေတာ္ေလးကို အရသာရိွေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီဘက္မွာ ဘာသာျပန္ဖုိ႕စိတ္မပါတဲ႔အတြက္ မူရင္းကို မူရင္းလုိဖတ္ခြင္႔ရတာ အေတာ္ေလးေပ်ာ္စရာေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">The best is the deep quiet in which I live and grow against the world, and harvest what they cannot take from me by fire or sword.</div><div style="text-align: justify;">(Gothe)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျမန္မာလိုေတာ႔ ဂိုေထး၊ဂြယ္ထည္၊ေဂြးတိုလို႕ အသံအမ်ိဳးမ်ိဳးထြက္ၾကတာသူပါပဲ။ သူေျပာတဲ႔အထဲမွာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကိုတန္ဖိုးထားတာ အမ်ားၾကီးပါတယ္။ လူတိုင္း စိတ္ထဲမွာ&nbsp;ေနစရာေနရာေလးရိွမွ အိုေကမယ္။ ဘယ္သူမွမရိွေတာ႔ရင္လည္း အဲဒီေနရာေလးကပဲစျပီး ဘ၀ကို&nbsp;ျပန္စလုိ႕ရရမယ္။ ဘ၀မွာ ဆံုးရံွဳးသြားတဲ႔အခါတိုင္း၊ လဲက်သြားတဲ႔အခါတိုင္း၊ကိုယ္႔ကိုယ္ကို&nbsp;ျပန္တည္ေဆာက္ဖို႕ ဂိုေထာင္ေလးတစ္ခုလိုေနရာေလး။&nbsp;ျငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ဘယ္သူမွ လုယူလုိ႕မရဘူး။&nbsp;ေရ၊မီး၊မင္း၊ခိုးသူ၊မခ်စ္မႏွစ္သက္သူေတြ ခိုးသြားလို႕မရဘူး။ ၾကံဳလို႕ေျပာရရင္ တစ္ခါက ရဟႏၱာမ တစ္ပါးကို မ်က္လံုးေလးသိပ္လွတယ္လို႕ ဓားျပကေျပာေတာ႔ ရဟႏၱာမက မ်က္လံုးကို ဆြဲထုတ္ျပီးေပးလုိက္တယ္။ အဲဒီဇာတ္ကြက္ကို သိပ္ၾကိဳက္တယ္။ ဗန္ဂိုး အရူးထျပီး နားရြက္ျဖတ္တာေလာက္ပဲစိတ္၀င္စားတဲ႔ စာေပေတြမွာ ရဟႏၱာမ မ်က္လံုးထုတ္ေပးတာကို ထည္႕မေရးၾကေသးဘူး။ လူေတြတန္ဖိုးထားတယ္ဆိုတဲ႔ကိစၥေတြဟာ ခိုင္ျမဲတာဘာမွမရိွပါဘူး။&nbsp;ေလာကဓံတရားေတြကို အေကာင္းေလာကဓံေလာက္သာၾကံဳေနလို႕ရေတာ႔&nbsp;ျပံဳးျပံဳးကေလး ခံရဲတယ္ဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္ေနတာမ်ားပါတယ္။တကယ္ေတာ႔ အေကာင္းေလာကဓံၾကံဳတယ္ဆိုတာ အျမင္႔ကိုတက္ေနရတာပါ။ အေပၚက&nbsp;ျပဳတ္က်ရင္ပိုနာပါမယ္။ အထည္ေသးပ်က္ဟာ အထည္ၾကီးပ်က္ေလာက္ မခံစားရပါဘူး။ ပ်က္တတ္တာေတြကို ပ်က္တတ္တယ္လုိ႕&nbsp;ႏွလံုးသြင္းမထားရင္ တကယ္ပ်က္တဲ႔အခါ ခံႏိုင္ရည္မရိွေတာ႔ပါဘူး။ အျပင္မွာေနဖုိ႕ အခ်ိန္ေပးၾကသလို၊ စိတ္ထဲမွာေနဖုိ႕လည္း အခ်ိန္ေပးရင္ ဘ၀မွာ ၾကံ႕ၾကံ႕ခိုင္ခိုင္ေနသြားတဲ႔သူေတြ၊ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ေနသြားတဲ႔သူေတြျဖစ္လာမွာပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Among Friends: An Epilogue</div><br /><div style="color: #2f4485; font-family: 'Times New Roman, serif'; text-align: justify;">1</div><div style="color: #2f4485; font-family: 'Times New Roman, serif';"></div><div style="text-align: justify;">Fine, with one another silent,</div><div style="text-align: justify;">Finer, with one another laughing</div><div style="text-align: justify;">Under heaven`s silky cloth</div><div style="text-align: justify;">Leaning over books and moss</div><div style="text-align: justify;">With friends lightly, loudly laughing</div><div style="text-align: justify;">Each one showing white teeth shining.</div><br /><div style="color: #2f4485; font-family: 'Times New Roman, serif';"></div><div style="text-align: justify;">If I did well, let us be silent,</div><div style="text-align: justify;">If I did badly, let us laugh&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">And do it bad again by half,</div><div style="text-align: justify;">More badly done, more badly laugh,</div><div style="text-align: justify;">Until the grave, when down we climb</div><br /><div style="color: #2f4485; font-family: 'Times New Roman, serif';"></div><div style="text-align: justify;">Friends! Well! What do you say?</div><div style="text-align: justify;">Amen! Until we meet again!</div><br /><div style="color: #2f4485; font-family: 'Times New Roman, serif'; text-align: justify;">2</div><div style="color: #2f4485; font-family: 'Times New Roman, serif';"></div><div style="text-align: justify;">Don`t excuse it! Don`t forgive!</div><div style="text-align: justify;">You happy, heart-free people, give</div><div style="text-align: justify;">This unreasonable book of mine</div><div style="text-align: justify;">Ear and heart and sheltering!</div><div style="text-align: justify;">Truly, friends, my own unreason</div><div style="text-align: justify;">Did not grow to earn a curse!</div><br /><div style="color: #2f4485; font-family: 'Times New Roman, serif';"></div><div style="text-align: justify;">What I find, what I am seeking</div><div style="text-align: justify;">Was that ever in a book?</div><div style="text-align: justify;">Honor one from the fools` legion!</div><div style="text-align: justify;">Learn from out of this fool`s book</div><div style="text-align: justify;">How reason can be brought -"to reason"!</div><br /><div style="color: #2f4485; font-family: 'Times New Roman, serif';"></div><div style="text-align: justify;">So then, friends, what do you say?</div><div style="text-align: justify;">Amen! Until we meet again.</div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကံေကာင္းတာကေတာ႔ ဒီကဗ်ာကို လူမ်ားရိုက္ထားျပီးသားေတြ႕လုိ႕ကူးလာလုိက္ပါတယ္။ သူေရးတဲ႔ကဗ်ာကို အရသာမပ်က္ေစခ်င္ပါဘူး။ ဒီအတုိင္းေလးပဲခံစားၾကည္႕ပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီေန႕စာအုပ္ႏွစ္အုပ္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။&nbsp;ေနာက္တစ္အုပ္ထဲက အေၾကာင္းအရာေတြကို&nbsp;ေရာျပီးမေရးခ်င္လုိ႕&nbsp;ေနာက္ေန႕မွ ပုိ႕စ္တစ္ခုထပ္ေရးလိုက္ပါမယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သိျပီးမလုပ္ေသးရင္ မသိေသးလုိ႕ပဲဆိုတဲ႔မဟာျမိဳင္ဆရာေတာ္ရဲ႕ စကားကိုပဲ ထပ္ျပီးကိုးကားျပီး၊ သိသေလာက္ အေကာင္းဆံုးေတြ လုပ္ႏိုင္ၾကဖုိ႕ တုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-4020288879182849099?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Xanthosnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-40506003155926780882011-02-02T23:14:00.001+08:002011-02-02T23:14:18.389+08:00<p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US">ခရမ္းျပာေၾကကြဲမႈ အမႈန္အမႊားမ်ား<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; ">ရြာသြန္းျမဲမိုးရည္ခ်ိန္ေက်ာ္လြန္လြန္းေတာ႔ …..ေကာင္းကင္ရဲ႕ အေရာင္ကိုေမ႔တယ္။ ျပဒါးလုိမ်က္ရည္ေတြစီးဆင္းက်လာတဲ႔ သူငယ္မရဲ႕ ေၾကကြဲမႈေတြခုိက္ခုိက္တုန္ ………။ တိမ္ျပိဳရာသီ ….။ ေအးစိမ္႔ခြ်န္ျမေသာ သြားမ်ား၊ လက္တစ္ဖက္မွာ ခိုင္ခိုင္ျမဲျမဲ ဆုပ္ကိုင္ထားဖုိ႕ ဗလာပဲရိွတယ္။</span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US">လင္းပြင္႔မႈနဲ႕ ပိတ္မိေနခဲ႔တဲ႔ငွက္လို …….ေလွာင္အိမ္အပြင္႔မွာ ေက်ာခိုင္းနားေနလိုက္တယ္။ …….သာသာယာယာ ………အဲဒီသာသာယာယာထဲမွာကို ဒဏ္ရာ အလံုအေလာက္ပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US">စကားလံုးမလံုေလာက္စြာ ရွဳပ္ေထြးေနျပီသားေလာကၾကီးမွာ ေနာက္ထပ္ စကားလံုးအသစ္တစ္ခုလို ဘ၀ကို ျမဳပ္ႏွံထားလုိက္ပါျပီ။ ထပ္လည္း မတူးဆြနဲ႕။ ထပ္လည္းမကုတ္ျခစ္ပါနဲ႕။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ …. ဆိုရင္ … သံျပိဳင္ေတြျပီးပါျပီ။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ရဲ႕ေနာက္မွာ တိတ္ဆိတ္မႈကိုျပန္ရေတာ႔မွာပါ ……။ ေန႕ေန႕ညညေမွ်ာ္လင္႔ေနတဲ႔ ေအးခဲတိတ္ဆိတ္မႈ ………..။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US">ေရစိုေနတဲ႔ငွက္၊ေရစိုေနတဲ႔ၾကယ္၊ ေရစိုေနတဲ႔မ်က္ေတာင္တစ္ေခ်ာင္း၊ေရစိုေနတဲ႔ ဘာသာေဗဒ ….. မီးမေတြ႕ခင္အထိ ခိုက္ခိုက္တုန္ရီ။<span style="mso-spacerun:yes"> </span>။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US">၇ ရက္ ၁၁ လ ၂၀၁၀ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-4050600315592678088?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-38714027011931329682011-02-02T23:05:00.002+08:002011-02-02T23:10:01.716+08:00<p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US"><span class="Apple-style-span" ><b>ၾကယ္မ်ားသည္ သင္ႏွင္႔အတူ<o:p></o:p></b></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US"><span class="Apple-style-span" >ထုိတိတ္ဆိတ္မႈတီးတိုးသံမ်ား သင္႔ထံသုိ႕၀င္ေရာက္လာစဥ္ခဏ သင္ အသင္႔ရိွပါရဲ႕လား။ ေလာကဓံ ကယ္ဒီေကာင္းလွ်င္ ေကာင္းသေလာက္ ၁၈ က်င္းအျပည္႕ကစားၾကရေအာင္။ စိမ္ေခၚထားေသာ ရဲရင္႔ျပတ္သားမႈသည္ အရည္ေပ်ာ္ေနေသာ ေရခဲတုံ:တစ္ခုပမာ ……..။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US"><span class="Apple-style-span" >ပင္လယ္ရဲ႕တစ္ဖက္ကမ္းမွာ ေမွ်ာ္ေငးေနသူတစ္ေယာက္။ အဲဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္ပါ။ လြမ္းဆြတ္ေနရတဲ႕ ေနေရာင္ျခည္တစ္ျခမ္းကို အလင္းျပန္ၾကည္႕ေနတာပါ။ ကြ်န္ေတာ္ပါ။ ေသြးခဲမတတ္ ေအးေနတဲ႔ေဆာင္းရာသီျခံဳထားတဲ႔ ထင္းရွဴးပင္ၾကီးကိုကုတ္ျခစ္ပစ္လုိက္တဲ႔၀က္၀ံပါ။ အဲဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္ပါ။ ဘယ္ဘက္ပါးေရာ၊ ညာဘက္ပါးပါ ထိုးေပးလာတဲ႔ အတြက္ ရန္သူမေလးကို နမ္းရိွဳက္မိခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္ပါ။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US"><span class="Apple-style-span" >ကြ်န္းျပန္မ်ားသီခ်င္းဆိုသလို၊ အရူးမ်ားဟစ္ေအာ္ငိုေၾကြးသလို၊ ဘုန္းၾကီးမ်ား ေရွ႕သံုးေတာင္မွာ မ်က္လႊာခ်ထားသလို သက္ရိွတို႕ရဲ႕ အျပဳအမူတစ္ခုကို ျပဳမူပါတယ္။ အဲဒါဟာ ကဗ်ာေရးတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္လည္း စီရင္ခ်က္မပါတဲ႔ အမိန္႕စာဖတ္ျခင္းတစ္မ်ိဳးပါ။ ဒီ၀ါက်အဆံုးမွာ ဘာရိွမလဲဆိုတာကို ခင္ဗ်ားမသိႏိုင္ဘူး။ ေနာက္တစ္ေန႕မွာ ရွဴမယ္႔ေလမွာ ေအာက္ဆီဂ်င္က်န္ဦးမလားမသိႏိုင္သလိုေပါ႔။ ဗာဟီရေတြကို အေရးၾကီးေၾကာင္းျပႏိုင္ဖုိ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အကိုးအကားဆိုတဲ႔စကားလံုးကိုတီထြင္ၾကတယ္။ အပ်င္းေျပ ေဆးလိပ္ဖြာသလို၊ ကြမ္းတံေထြးေထြးသလို၊ အုတ္ေရာေရာ ေက်ာက္ေရာေရာ အိပ္တန္းျပန္သလို …. ဒီကဗ်ာကိုမဖတ္ေစခ်င္ဘူး။ <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US"><span class="Apple-style-span" >သရဏဂံုပ်က္ေလာက္ေအာင္ လြမ္းဆြတ္ေနတဲ႔ေကာင္၊ … လေရာင္ကို အလ်ားလို္က္ ထိုးေဟာင္ေနတဲ႔ေခြးေပါ႔။ ေခြးေဟာင္သံတစ္ေလွ်ာက္လံုး လုိက္သြားရတဲ႔စိတ္ ………. အိမ္မျပန္ႏိုင္ေတာ႔ဘူး …………..။ ဒါကို ခင္ဗ်ားလည္းသိပါတယ္။ …….. ကြ်န္ေတာ္တို႕ လူအျဖစ္ ျမင္႔မားတိုးတက္ခဲ႔ျပီဆိုတာကို သက္ေသျပဖုိ႕ …. သမုိင္း၀င္ေက်ာက္တုံးမ်ားနဲ႕မွတ္သားဖုိ႕ … ကဗ်ာကို ပန္းခ်ီကားလို ထုပ္ေရာင္းဖုိ႕၊ …. ေနာက္ဆံုးအဆင္မေျပလြန္းတဲ႔အခါ ……. ကဗ်ာကို ကိုင္ထားျပီး လက္နက္ခ်လိုက္ဖုိ႕အထိ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း။ ။</span></span></p><p class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; font-size: medium; "><br /></span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US"><span class="Apple-style-span" ></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; font-size: medium; ">Notes:</span></p><p class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-ansi-language:EN-US"><o:p><span class="Apple-style-span" >2010 မွာ အေငြ႔ထြက္မတတ္ ေရးထားတဲ႔ထဲက ျပန္ထုတ္လုိက္ေတာ႔ အပုဒ္ ၂၀ မျပည္႕ဘူး။ အခု ကဗ်ာေရးလုိ႕မရဘူး ................။ ကဗ်ာအေဟာင္းေတြ ျပန္ဖတ္ရင္း တင္လုိက္တာပါ။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာမေကာင္းတဲ႔ႏွစ္မွာ ကဗ်ာေတြက်န္ခဲ႔တဲ႔အတြက္ တန္တယ္လုိ႕ပဲမွတ္လုိက္ပါတယ္။ ဒဏ္ရာေတြေတာ႔ အေတာ္ရလုိက္ပါတယ္။<span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span> <span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span></span></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-3871402701193132968?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-9709412800774856292011-02-02T22:58:00.001+08:002011-02-02T23:02:07.904+08:00<p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span class="Apple-style-span" ><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; ">အေမွာင္ထဲမွာ ႏွစ္ဆယ္႔ရွစ္</span><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; "><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span class="Apple-style-span" ><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; "> </span><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; "><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span class="Apple-style-span" ><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; ">အံတိုေနပါျပီကြာ …. ဆိုျပီး သြားတုေတြခြ်တ္ျပတတ္တဲ႔ ေလာကကိုပ်င္းတယ္။ ……. မိတ္ေဆြ သင္႔မ်က္ႏွာ က ဘာလုိ႕ ရန္သူေတြနဲ႕သိပ္တူေနရတာလဲ …….။</span><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; "><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; " ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span class="Apple-style-span" ><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; ">အလင္းဟာေကြ႕ေကာက္ျပီးသြားတယ္။ အလင္းဟာ ဘရိတ္မမိတဲ႔ကားတစ္စီးလုိထိုးစိုက္လာတယ္။ အလင္းဟာ ေက်းဇူးခံေက်းဇူးစားပါဆိုျပီး တိုက္ခိုက္ေနတယ္။ … ဘယ္ကိုမွမသြားခ်င္တဲ႔သူဟာ ေနရာတကာကို ေရာက္သလိုပါပဲ …………..။ စိတ္ေတြအထားအသိုလြဲေနတဲ႔အခါ …. ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဟာလည္း အမႈိက္ပံုတစ္ခုမွာ ဘုတ္ခနဲက်လာတဲ႔ဖဲျပားၾကိဳးေခြလို ………..။</span><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; "><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; " ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span class="Apple-style-span" ><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; ">ေအာင္ျမင္ျခင္းကို တုိင္းတာတဲ႔ယူနစ္ဟာ စိတ္ဆင္းရဲမႈျဖစ္တယ္။ ကိုယ္႔လူ ဘယ္ေလာက္ေအာင္ျမင္ျပီလဲ။ အနာဂတ္မွာ ဘယ္လိုေအာင္ျမင္ေအာင္ ၾကိဳးစားမလဲ ….။ ဆြဲၾကိဳးခ်မယ္႔ၾကိဳးဟာ ေရႊၾကိဳးျဖစ္ဖုိ႕လိုသလား။</span><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; "><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; " ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span class="Apple-style-span" ><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; ">စက္၀ိုင္းထဲမွာ လမ္းမွားစရာမရိွဘူးကိုယ္႔လူ။ သံသရာအ၀ိုင္းပတ္ထဲ စိတ္ေအးလက္ေအး လမ္းေလးဘာေလးေလွ်ာက္ …။ က်န္းမာေအာင္ေလ၀၀ရွဴ၊ ဘ၀ကို ဘာ၀နာနဲ႕တြဲ၊ မနက္မိုးလင္းလာရင္ ေနေကာင္းသြားမွာပါ …အဲဒီလုိယံုလိုက္စမ္းပါ။ ႏွစ္ဆယ္႔ရွစ္ႏွစ္။</span><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; "><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; " ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span class="Apple-style-span" ><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; ">ျပန္မရႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ လူငယ္ဘ၀၊ အမွားအယြင္း လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္မ်ား၊ မုိက္ေသြးၾကြခ်ိန္လက္သီးမ်ား၊ ျဖစ္ခ်ိန္တန္ပ်က္ခဲ႔ေသာစီးပြားမ်ား၊ အိုရြယ္ေသာ အျပံဳးမ်ား၊ လူမွန္းသိတတ္စ ေလာကပါလတရားမ်ား၊ …. အမွန္တရားေတာင္ အတုရိွတယ္။</span><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; "><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; " ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span class="Apple-style-span" ><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; ">ငါျဖစ္လာမယ္႔ငါကို ငါမျဖစ္ခင္ကအေနအထားထိျပန္ရစ္လုိက္စမ္းပါ။ ထာ၀ရဘုရားသခင္ဟာ ငါ႔မ်က္ႏွာျမင္လုိ႕ေၾကကြဲရျခင္းအားျဖင္႔ ျပစ္ဒဏ္ဆပ္ေျဖေနရမွာမလိုလားလြန္းလုိ႕။ ။</span><span style="font-family: 'Times New Roman', serif; "><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;line-height: normal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif; " >Zephyr</span><span style="font-size:12.0pt; font-family:&quot;Times New Roman&quot;,&quot;serif&quot;;mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;; color:black;mso-fareast-language:EN-SG"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-970941280077485629?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-8290434084828732472011-02-01T22:33:00.003+08:002011-02-01T22:54:24.823+08:00<div class="MsoNormal"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><u><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ျမန္ျမန္သြားလုိက္ၾကရေအာင္ေလ။<o:p></o:p></span></u></b><br /><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><u><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;"><br /></span></u></b></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">သိပ္အေ၀းၾကီးကုိမသြားခ်င္ဘူး။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ မနက္မိုးလင္းမွရွင္ျပန္လိုက္ပါလား။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">မနက္ျဖန္မွာ ငါတို႕ခြဲရေတာ႔မယ္။ လက္အိတ္မ၀တ္ဘဲ ရွင္ကြ်န္မကိုခ်စ္ႏိုင္မလား။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ဒဏ္ရာေတြဟာ အတိမ္အနက္မတူတာကလြဲရင္ နာတာဟာ နာတာပဲေပါ႔။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">က်န္းမာေရးထိခိုက္ေအာင္မခ်စ္ပါနဲ႕ေနာ္ …………။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ရွင္ကြ်န္မကို ေမ႔လုိက္မယ္မဟုတ္လား။ (ေသခ်ာတဲ႔ေလသံ။)<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ေမ႔လိုက္ပါေနာ္။ အဲဒါဟာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္မွာပါ။ (သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်၊ ရိွဳက္ငိုဟန္ျပဳ)<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">သံလမ္းေတြဟာမဆံုဘူး။ သက္တံေတြဟာ အစနဲ႕အဆံုး ျပန္မဆက္ႏိုင္ဘူး။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ကြ်န္မရွင္႕ကိုေမ႔ႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး … (၀က္တစ္ေကာင္လုိ တအီအီငိုျပန္)။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အခေၾကးေငြေပးျပီး အသံုးမက်တဲ႔ရုပ္ရွင္တကား၀င္ၾကည္႕ေနမိတာပါကြာ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">မိုးတိတ္ျပီလား။ ရံု၀င္ေၾကးထားခဲ႔။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ဒါနဲ႕ပဲ ႏွလံုးသားကို တစ္၀က္ဆုတ္ခံလုိက္ရျပန္တယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ေကာင္းကင္ကိုေမာ႔ၾကည္႕လုိက္ပါ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ၾကယ္ေလး လင္းေနတုန္းပဲ .. ရွင္သိရဲ႕လား။ (မ်က္၀န္းတဖ်တ္ဖ်တ္လက္ေန)<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">မရိွတာေတြကို ေရတြက္တဲ႔အခါတိုင္း ကြ်န္မဘ၀မွာ ရွင္လုိအပ္ေနတယ္။ (ရွက္ဟန္ျပဳ၊ တစ္ဖက္သို႕လွည္႕)<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;"><s><br /></s></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">မၾကာေတာ႔ပါဘူး။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ဇာတ္သိမ္းခန္းက အရင္ဆံုးရိုက္ထားျပီးသားေလ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီေတာ႔ ကြ်န္မရွင္႔ကို လြမ္းေၾကာင္းေျပာျပီးရင္ျပီးျပီ။ (အထူးအဆန္းလိုၾကည္႕ေန)<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">မိုးမစဲေသးဘူးဆိုတာသိတယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ဒါေပမယ္႔မုိးေရထဲအစိုခံလုိက္တာ ……..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ရံုထဲမွာဆက္ထုိင္ေနရတာထက္ေတာ႔လြတ္လပ္ေပါ႔ပါးသြားတယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">… လႊင္႔ပစ္လုိက္တယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ရွင္႔ကိုကြ်န္မခ်စ္တယ္ဆိုတာေတြညစ္ညမ္းေနတဲ႔ေလထုတဲ ….<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အသက္ရွဴမ၀မယ္႔အတူ ……<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">လႊင္႔ပစ္လုိက္တယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ငါ႔အသက္ဓာတ္ ……..၊<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">မိုးထဲေရထဲ ေပါ႔ပါးစြာ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-829043408482873247?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-91451186314661229022011-01-28T15:12:00.003+08:002011-01-28T23:12:49.729+08:00ေခါင္းကိုက္ျခင္း ဒုတိယပံုစံ။<br /><br />ဘာမွယံုမရေတာ႔တဲ႔အရာေတြထဲမွာ<br />negative capability အျပည္႕<br />ဂြ်န္ကိစ္ကိုလြမ္းသလိုလုိျဖစ္လာ။<br />ကိစ္ အခန္းထဲမွာ ဘယ္တံခါးက အေသပိတ္ထားလဲ ေျပာျပႏုိင္မလား။<br /><br />ေခ်ာင္းကိုပစ္ခြာသြားတဲ႔ျမစ္ေတြအေၾကာင္း၊<br />ျမစ္ေတြ bottleneck ျဖစ္ေနတဲ႔ ေခ်ာင္းေတြ<br />ေခ်ာင္းေတြက သဘာပတိပေဘာကုိေဆာင္လား၊<br />ေခ်ာင္းေတြက ေရာဂါတစ္ခုရဲ႕ေရွ႕ေျပးလား။<br />ေခ်ာင္းေတြက ေခ်ာင္းေျမာင္းၾကည္႕ရွဴလား။<br />ေခ်ာင္းေတြက ကုပ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းလား။<br />ေခ်ာင္းေတြက အမ်က္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထလား။<br />ေခ်ာင္းေကာထဲမွာ အသက္ေကာေနတဲ႔ငါး .........<br />ေသေလာက္ေအာင္ေပ်ာ္ေနတာပါပဲ။<br /><br />အလင္းေတြကို တစ္ဆင္႔ခ်င္းဖြင္႔ျပီး<br />အေမွာင္ထဲကို သြားလုိက္ခ်င္တယ္။<br />ပိန္းပိတ္မြန္းၾကပ္မႈ၊<br />ဆာေလာင္ေနတဲ႔ ဒုကၡေတြနဲ႕ တရင္းတႏွီး၊<br />အသက္နဲ႕အမွ် ေလာကဓံၾကီးၾကီး ၀ယ္ခြင္႔ရလာတယ္။<br />အဲဒါ .. ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတယ္။<br /><br />တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္<br />ေပးစရာမရိွရင္ေတာင္<br />ဒုကၡေပးလုိ႕ရတယ္။<br /><br /><s>တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္က</s><br /><s>ငိုေအာင္လုပ္ေနရတဲ႔ျပဇာတ္ဟာ</s><br /><s>ႏွစ္ေလးဆယ္ေလာက္ကျပရမယ္။</s><br /><br />ခရမ္းျပာထက္လူရဲ႕<br />လူမ်ားေတြခ်စ္တာ အေမဆဲသေလာက္ပဲရိွတယ္ဆိုတာကို ၾကည္ႏူး၊<br />သာယာျငိမ္းခ်မ္းမႈေတြကို<br />မီးခတ္လုိ႕ရမွန္း အခ်ိန္လြန္မွသိ<br />ကမာၻ႕စီးပြားေရး အၾကံဳ႕အဆန္႕မွာ<br />ခါးမ်က္သြားသလို .......<br />စိတ္မ်က္သြားတာလား၊<br />စိတ္ပ်က္သြားတာလား၊<br />တစ္ခုခုနဲ႕တစ္ခုုခုကိုလဲတဲ႔<br />ဘာတာစနစ္ထဲ<br />ရွင္သန္မႈနဲ႕<br />ေနာင္တေတြကို လဲစားပစ္လုိက္တယ္။<br /><br /><s>အသက္ရွဴမရတဲ႔အခါ</s><br /><s>ကဗ်ာေတြေရး၊</s><br /><s>အသက္ရွဴလို႕ရရင္</s><br /><s>ပညာရပ္ဆုိင္ရာဖတ္၊</s><br /><s>ဘ၀ကို ရသမွ်နန္းဆြဲ ...</s><br /><s>ရသမွ်ဖိသိပ္၊</s><br /><s>စိတ္ဟာ ၾကံဳ႕သထက္ၾကံဳ႕ရင္း</s><br /><s>Black Hole ျဖစ္စျပဳလာ။</s><br /><s>ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊</s><br /><s>ခံစားတတ္ျခင္း၊</s><br /><s>၀ါသနာ၊</s><br /><s>ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္း၊</s><br /><s>ယံုၾကည္ျခင္း၊</s><br /><s>ျငိမ္းခ်မ္းမႈ .......</s><br /><s>ဒါေတြ တတိတိ ၀ါးမ်ိဳးခံလုိက္ရတယ္။</s><br /><br />စိတ္ဟာ<br />တုန္ခါေနတဲ႔ အမႈန္ေလးတစ္ခုပါ။<br />အခ်စ္ဟာ အဲဒီအမႈန္ေလးမွာ ကုတ္ကပ္ဖက္တြယ္ထားတဲ႔ သူရဲေကာင္းေပါက္စေလးမွ်သာ။ ။<br /><br />Zephyr။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-9145118631466122902?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Xanthosnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-52543166273972703272011-01-21T11:43:00.001+08:002011-01-21T14:58:45.275+08:00ငါေတာ႔ဒီလူၾကီးကုိသိပ္သနားတာပဲ xanthosရာ<br /><br />ဒီလူၾကီး<br />ကဗ်ာကိုယံုၾကည္သြားပံုက ၾကက္သီးထစရာ၊<br />မတန္ပါဘူးကြာ ........<br />သူ႕သီခ်င္းေလးထဲမွာ ကဗ်ာေတြ ဖြက္ထားလုိက္ရတာ။<br />အခုအထိ<br />သူ ကဗ်ာမွာ ေပ်ာ္၀င္ေနတုန္း။<br /><br />ဓာတ္မီးထုိးျပီးကဗ်ာေရးတုန္း<br />....<br />သူ႕ကဗ်ာကို အလင္းျပန္ေနတုန္း၊<br />ဒီအသက္ဒီအရြယ္ၾကီးမွာကြာ .....<br />....<br />ကဗ်ာဆရာ ဆိုတာ....<br />ေ-ာက္တင္းေျပာျပီး၊ ေ-ာက္က်ိဳးနည္း ေ၀ဖန္မွ<br />ေ-ာက္ရမ္းေတာ္တယ္ထင္တဲ႔ေခတ္မွာ ....၊<br />ဒီလူၾကီး ရိုးရိုးၾကီးေနသြားတာ မုိက္တယ္ကြာ။<br /><br />ေ-ာက္ရူးေတြ မမီႏိုင္တဲ႔အရပ္မွာ၊<br />သာသာယာယာေနသြားတာ၊<br />........ ေ-ာက္ရူးေတြနားမလည္တဲ႔<br />ကဗ်ာအတိုေလးေတြေရးတယ္။<br />ေ-ာက္ရူးေတြေဟာင္သံၾကားက<br />ပီပီျပင္ျပင္ဖြဲ႕သြားတယ္။<br />ေ-ာက္ရူးေတြဟာ လေရာင္ကို ထိုးဟပ္ေနတဲ႔ေခြးေတြလို ...........<br />ဒီလူၾကီးကေတာ႔ သာသာယာယာပဲ<br />သူယံုၾကည္တာေလးကို က်ဥ္းက်ဥ္းေလးေရးလိုက္တယ္။<br />ဒါဟာ ကဗ်ာ ..............................။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-5254316627397270327?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Xanthosnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-27706419435475342612011-01-21T10:04:00.001+08:002011-01-21T10:07:04.201+08:00<b>ထုတ္ျပၾကတာပဲ</b>။<br /><div><br /></div><div>ေရွ႕ေနနဲ႕အျပင္မွာေတြ႕ေတာ႔</div><div>ဆရာ ကြ်န္ေတာ္႔အမႈ ဒီလိုဒီလို .... လုပ္ပါဦး၊ အၾကံဥာဏ္ေလး။</div><div>ဆရာ၀န္နဲ႕ေတြ႕ေတာ႔ ... အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀ဆိုေျပေအာင္ ... </div><div>အၾကံေလးပါဆရာ ... စသျဖင္႔၊</div><div>စာေရးဆရာနဲ႕ေတြ႕ေတာ႔</div><div>ဆရာ ကြ်န္ေတာ္ေရးထားေလး လာေ၀ဖန္ပါဦး၊</div><div>စသျဖင္႔ ေမးၾက၊ျမန္းၾကရာက Tag ရ Chat ရတဲ႔အေနအထားေရာက္လာ။</div><div><br /></div><div>အေပ်ာ္တမ္း ဓာတ္ပံုဆရာဟာ</div><div>အသင္႔အတင္႔ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ဆန္လာဖုိ႕၊</div><div>ရိွသမွ်ရင္းလုိက္သလို၊</div><div>အေပ်ာ္တမ္းေတြဟာ</div><div>ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ဆန္ဖုိ႕</div><div>မရိွရိွတာရင္းၾကရတာပဲ။</div><div><br /></div><div>လူေတြဟာ ဆရာ၀န္မျဖစ္ခဲ႔ရင္</div><div>ေဆးကုဖုိ႕မၾကိဳးစားၾကေပမယ္႔</div><div>စာေရးဆရာမျဖစ္ခဲ႔ရင္</div><div>စာေရးဖုိ႕ၾကိဳးစားၾကတယ္။</div><div>(လြယ္တယ္ထင္လုိ႕။)</div><div>ကဗ်ာဆရာမျဖစ္ခဲ႔ရင္</div><div>ကဗ်ာေရးခ်င္တယ္။</div><div>(လြယ္မယ္ထင္လုိ႕။)</div><div>အႏုပညာကို certiificate မလိုဘူးဆိုလို႕</div><div>အတန္းလာတက္ၾကည္႕တဲ႔သေဘာလား ....။</div><div>ဘာလား။ ညာလား။ ကဗ်ာလား။</div><div>သဘာလား။ ဗလာလား။</div><div>အပူခ်ိန္ျမင္႔လာေၾကာင္း ေၾကြသံေပးတာလား။</div><div>ေရာဂါဆန္းလား။</div><div>ခပ္ပိန္းပိန္းမဟုတ္ေၾကာင္းျပတာလား။</div><div>ျပာတာလား။</div><div>ေျပာသလုိလုိ၊ေပါသလုိလို၊ ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရင္း</div><div>တကယ္ရူးသလိုလို ျဖစ္လာ၊ပ်က္လာ၊</div><div>ရွဳရင္းလြဲလာလုိက္တဲ႔ေယာဂီလို၊</div><div>မွတ္ခ်ိန္ျပည္႕ေတာ႔ ဖင္ဗူးေထာင္ၾကီးေထာင္လ်က္သား။</div><div><br /></div><div>က၀ိလက္ထဲက လုယက္ခံလုိက္ရတဲ႔အရာ၊</div><div>ျပည္႕တန္ဆာလက္ထဲက လြတ္က်သြားတဲ႔အရာ၊</div><div>တန္ဖိုးထားသေရြ႕ တန္ဖုိးဟာ</div><div>တန္ဖိုးရိွေနတာပါပဲ။</div><div>အဆိပ္ပင္ေရေလာင္းတာလည္းေကာင္းတယ္။</div><div>မီးေလာင္ရာေလပင္႔တာလည္းေကာင္းတယ္။</div><div>အရူးေတြမ်ားေတာ႔အပ်င္းေျပရတာေပါ႔။</div><div><br /></div><div>စကားမစပ္ ဘယ္သူမွ ဂြ်မ္းမထိုးေသးဘူးလား။</div><div>သန္းၾကြယ္သူေဌးျဖစ္ခ်င္ရင္ ဇင္ဘာေဘြ ေငြ၀ယ္လုိက္ပါ။</div><div>လြယ္လြယ္ေလးမွ လြယ္လြယ္ေလး။</div><div>လူတုိင္း ကဗ်ာေရးဖုိ႕လုိလား။</div><div>စေနေန႕တုိင္းေျမာင္းေဖာ္ၾကသလို</div><div>လုိအပ္မႈၾကီးလား။</div><div>အရပ္ကတို႕ေရ .. ကဗ်ာေရးၾကစို႕ေအရဲ႕။</div><div><br /></div><div>ကဗ်ာေတြ ေ-ာက္အဓိပၸာယ္ မရိွဘူးလုိ႕</div><div>ထင္ေနတာကို ဆန္႕က်င္ဖုိ႕ဆိုလား၊</div><div>ကဗ်ာေသျပီဆိုတာကို အသက္ကယ္ေဆးထုိးေပးဖုိ႕</div><div>အခ်ိန္မီကမ္းကပ္လာတာဆိုလား။</div><div>ႏုိင္ငံေရးနဲ႕ ကဗ်ာေရး သင္ၾကိဳက္ရာေရးဆိုလား။</div><div>........</div><div>ျဖည္းျဖည္းၾကြပါ<br />ျဖည္းျဖည္းၾကြၾကပါ လူၾကီးမင္းတို႕ရယ္။</div><div>လူနာလည္းဆံုးပါျပီ။</div><div><br /></div><div>ဟိုမွာ၊ သန္းငါးဆယ္မွာ၊</div><div>ကဗ်ာဆရာ ငါးဆယ္မထြက္ပါဘူးဆိုမွ ...</div><div>အေ၀းေရာက္ကဗ်ာဆရာ၊</div><div>အြန္လိုင္းကဗ်ာဆရာ၊</div><div>အမ်ားသံုးအိမ္သာ ကဗ်ာဆရာ စသျဖင္႔</div><div>ထိုးထုိးေထာင္ေထာင္ တုိးတိုးေ၀ွ႕ေ၀ွ႕ျဖစ္လာ၊</div><div>ပလီစိခုနစ္ခ်က္ကဗ်ာဆရာကလည္း</div><div>ခံစားခ်က္ေတြသိပ္မ်ားလုိ႕ ကြန္ဖက္ရွင္းနယ္လုိက္ရတယ္ဆိုလားပဲ။</div><div>.... </div><div>၂၀၁၁ မွာ</div><div>ကဗ်ာမဖတ္တာနဲ႕ ဖတ္တာဟာ</div><div>ဘာမွမကြာေတာ႔ဘူးဆိုတာ</div><div>ကေလးေတြကို ေျပာထားလုိက္ၾကရေအာင္ေအ။ ။</div><div><br /></div><div>Notes:</div><div>ကဗ်ာဆိုတာေတြကိုမ်က္စိေနာက္လာလုိ႕ပါ။</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-2770641943547534261?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-18113464047130483452011-01-17T21:16:00.000+08:002011-01-17T21:16:04.368+08:00<div>ေတာင္ေပၚကဗ်ာမ်ား .......... (အပိုင္း ၁)</div><div><br /></div>ရုတ္တရတ္ ...........ေတာင္တန္းေဒသတစ္ခုကို ကြ်န္ေတာ္ထြက္ခြာသြားပါတယ္။<br />ဘာမွၾကိဳတင္ၾကံစည္မထားတဲ႔ ခရီးတစ္ခုပါပဲ။<br />သဘာ၀တရားထဲက ထြက္လာခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္အနည္းငယ္ၾကာတဲ႔ အခ်ိန္မွာ သဘာ၀တရားကို ကြ်န္ေတာ္ဆာေလာင္လာတယ္။ အိတ္ထဲမွာ On Courage နဲ႕ လြတ္လပ္ေသာစိတ္ ဆိုတဲ႔ စာအုပ္ ႏွစ္အုပ္၊ ကဗ်ာေရးဖုိ႕ ဗလာစာအုပ္နဲ႕ ေဘာပင္၊ ပိုက္ဆံအနည္းငယ္၊ အ၀တ္အစား သံုးစံု ဒါေတြပဲပါတယ္။ .......ကြ်န္ေတာ္ ေတာင္ေပၚမွာ ကဗ်ာအနည္းငယ္ေရးျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဟာ သဘာ၀နဲ႕ကင္းကြာျပီးျဖစ္တည္ေနတာမဟုတ္ဘူးဆိုတာကို သိဖို႕ ကြ်န္ေတာ္အားထုတ္ခဲ႔ပါတယ္။ ........ အေသေကာင္လိုစိတ္နဲ႕သြားခဲ႔ျပီး၊ ၀ိညာဥ္အသစ္နဲ႕ ဆက္လက္ခုတ္ေမာင္းမယ္႔ရထားတစ္စီးလိုကြ်န္ေတာ္ျပန္လာခဲ႔တယ္။ .... ဒီကဗ်ာေတြဟာ သိပ္ေအးတဲ႔ေလထုထဲက ကြ်န္ေတာ္႔ လက္ခုပ္နဲ႕ဖမ္းခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာတစ္ခ်ိဳ႕ပါပဲ။ ............<br /><br />ဇန္န၀ါရီလဟာ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်တဲ႔လပဲ။ ........ ဒီေလာက္ဆိုးတဲ႔လတစ္လကို တစ္ခါမွမရခဲ႔ဖူးဘူး ..........။ ဇန္န၀ါရီလ ၁၃ ရက္ေန႕မွာကြ်န္ေတာ္႔မွာ ဘ၀အဓိပၸာယ္ေရာ၊ ဘ၀သစၥာပါ ေပ်ာက္သြားသလို .. အရာရာ အေမွာင္အတိက်သြားပါတယ္။ ၁၄ ရက္ေန႕မွာေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ဟာ အျမင္႔ေပ ၄၅၀၀ ေက်ာ္ေတာင္တန္းေပၚမွာ ကဗ်ာေတြတထိုင္တည္းေရးေနျဖစ္ပါတယ္။ .... ကြ်န္ေတာ္႔ကိုယ္ ကြ်န္ေတာ္လည္း နားမလည္မိေလာက္ေအာင္ပါပဲ။ အလွည္႕အေျပာင္းမ်ားလြန္းတဲ႔ေလာကမွာ ကြ်န္ေတာ္ရပ္တည္ဖို႕ ေျမသားေနရာတစ္ခုမလုိခ်င္ပါဘူး။ ေျမသားကိုလည္းစိတ္မခ်ပါဘူး။ ေက်ာက္သားမ်က္ႏွာျပင္ကိုလည္းစိတ္မခ်ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ခ်ရမွာပါကဘာလဲ ......ကဗ်ာေတြေရးရင္ အျပင္းအထန္ ဆင္ျခင္မိတယ္။ ............။ ကဗ်ာေတြေရးရင္း အျပင္းအထန္ရွာေဖြမိတယ္။ တစ္ခုခုရိွရင္ ကြ်န္ေတာ္ေနလုိ႕ရျပီဆိုရင္ အဲဒီတစ္ခုခုဟာ ဘာျဖစ္ေနသင္႔လဲ။ ဘာျဖစ္ေနရမွာလဲဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္စမ္းစစ္ပါတယ္။ ........... ကဗ်ာေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္႔အတြက္ လမ္းခရီး၊သမၼာတရားနဲ႕အသက္ပါပဲ။ ....... Oneness, Nothingness, Aloneness ဆိုတာေတြကိုလည္း ျပန္ကုတ္ျခစ္ၾကည္႕ပါတယ္။ ဘယ္လက္က ညာလက္ကို မယံုၾကည္ရတဲ႔ေလာကမွာ ကြ်န္ေတာ္ေနထုိင္ပါတယ္။ ....... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ ကဗ်ာကိုေတာ႔ ယံုၾကည္ခဲ႔ပါတယ္။<br /><br />Zephyr<br /><br /><b>အျမင္႔ေပ ၄၅၀၀</b><br /><br />မြန္းၾကပ္တဲ႔ လူအဖြဲ႕အစည္းရဲ႕အထက္<br />အျမင္႔ေပ ၄၅၀၀ ေက်ာ္မွာ<br />ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ေနတယ္။<br /><br />တိမ္ခိုးေ၀တဲ႔ေတာင္တန္း<br />လက္ဖက္စိုက္ခင္း<br />သဘာ၀ေနေရာင္ျခည္<br />ေအးျမတဲ႔ေလထု<br />ဒါေတြပဲရိွတယ္။<br /><br />မနက္ျဖန္အေၾကာင္းေတြးဖုိ႕<br />မေန႕က ကိစၥေဆြးဖို႕<br />ကြ်န္ေတာ္လာခဲ႔တာမဟုတ္ဘူး။<br /><br />အျမင္႔ဆံုးေတာင္ေတြေပၚက<br />ေအာက္ဆီဂ်င္အနည္းငယ္နဲ႕ရွင္တဲ႔<br />သစ္ပင္ပုေလးေတြဆီက<br />ကဗ်ာဘယ္ေလာက္ စစ္ထုတ္ယူႏုိင္မလဲသိဖုိ႕<br />ကြ်န္ေတာ္လာခဲ႔ပါတယ္။ ။<br /><br />&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;<br /><b><u><i><br /></i></u></b><br /><b><u><i>ေတာင္တက္လမ္းမ်ား</i></u></b><br /><b><u><i><br /></i></u></b><br />ေကြ႕၀ိုက္ ....<br />ဒဏ္ရာအနာတရျဖစ္မႈကိုသပ္ရပ္ေအာင္၊<br />အထက္ကိုတက္ဖို႕<br />ေအာက္ကိုဆင္းဖုိ႕<br />လမ္းက သူ႕သေဘာသူေဆာင္ေန၊<br /><br />လမ္းကိုမုန္းတဲ႔ကားေတြ ေခ်ာက္ထဲမွာ ........။<br />လမ္းကိုခ်စ္တဲ႔သူေတြေရာ ဘယ္ေရာက္ကုန္ၾကလဲ ..........<br />အျပင္းအထန္သိခ်င္ေနမိတယ္။ ။<br /><br /><div>&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;&gt;<br /><br /></div><div><b><u><i>ေရညိွပင္မ်ား<br /></i></u></b>္<br />သိပ္ျမင္႔တဲ႔ သစ္ေတာေတြမွာ<br />ေရဓာတ္ ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းပါတဲ႔ ေရညိွပင္ေတြ လႊမ္းေနတယ္။<br />ေရဓာတ္ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းပါတဲ႔ ေရညိွပင္လည္းရိွတယ္။<br />က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္မေအာ္ဘဲ<br />ေရညိွပင္ေလး သစ္ေတာထိန္းသိမ္းေနတာ<br />ခ်စ္စရာေကာင္းလိ္ုက္တာ။ ။</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-1811346404713048345?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Xanthosnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-53675550484339823992011-01-12T10:09:00.000+08:002011-01-12T10:09:53.229+08:00ကမာၻမွာ&nbsp;ေ-ာက္ရူးမရိွလို႕မျဖစ္ဘူး။<br /><br />မနက္ႏိုးလာရင္ စာဖတ္ရမွ မ်က္စိက အာသာေျပတယ္။<br />မေန႕ညက ကိုယ္ဘာဖတ္ခဲ႔လည္းျပန္စဥ္းစားေတာ႔ ဖီလိုဆိုဖီနည္းနည္းလုိ႕ ဦးေႏွာက္ကအေၾကာင္းျပန္တယ္။<br />ကိုယ္ ဒါကို ကဗ်ာလုပ္ခ်င္တယ္ကြာ ...<br />ဘယ္သူမွမကန္႕ကြက္ဘူး။<br />ကဗ်ာကို ကဗ်ာလိုေရးကြာလို႕ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္လည္း မဆံုးမတတ္ဘူး။<br />ခက္ျပီ . အဲဒါဟာ&nbsp;ျပႆနာရဲ႕ စလယ္ဆံုးပဲ။<br />သား၊သမီးဆိုတာ မလိမ္မာဘူး။<br />လိမ္မာရင္&nbsp;ေျခာက္ရင္လည္းေျခာက္၊ မေျခာက္ရင္&nbsp;ေဂါက္တာပဲလို႕ လူငယ္ေတြခံေျပာေနသလို၊<br />ကိုယ္႔ဦးေႏွာက္က ကိုယ္႔ကို ခံေျပာေလ႔မရိွဘူး။<br />ဒါနဲ႕ စေရးလုိက္တယ္။ ....<br /><br />အသက္ကိုျဖည္းညင္းစြာရွဴထုတ္ပါ။<br />ေနာက္တစ္ခါရွဴထုတ္ပါ။<br />ေနာက္တစ္ခါထပ္ရွဴထုတ္ပါ။<br />ေနာက္တစ္ခါေလာက္ ထပ္ရွဴထုတ္ပါ ................။<br />မြန္းၾကပ္မႈ ....<br />အသံဘယ္ေလာက္ရလဲ ........<br />မြန္းၾကပ္မႈ ... စိတ္လိုလက္ရရထားျပီးသား ဒဏ္ရာ။<br /><br />အသံုးမက်ဘူးေျပာရေအာင္လည္း သူက ပေလတိုျဖစ္ေနတယ္။<br />အသံုးက်တယ္ေျပာရေအာင္လည္း သူက ကဗ်ာဆက္မေရးေတာ႔ဘူး။<br />ေဆာ႔ခေရတၱိ(၃၆၉-၃၉၉ ဘီစီ)ဟာ ဒီမိုကေရစီအဆိပ္ခြက္ကိုေသာက္တယ္။<br />ပေလတိုက သူ႕ဆရာကို သတ္တာ ဒီမိုကေရစီလို႕ထင္တယ္။<br />ပေလတိုဟာ&nbsp;ေဆာ႔ခရတၱိကိုခ်စ္လုိ႕ ကဗ်ာနဲ႕ဂီတကိုစြန္႕တယ္။<br />ေဆာ႔ က ဆိုဖီ႔ကိုမုန္းတယ္။<br />ပေလတိုက(၄၂၈-၃၄၇ ဘီစီ) မွာ စဥ္းစားသလုိၾကီးေနသြားတယ္။<br />အသက္ ၂၆&nbsp;ႏွစ္မွာ&nbsp;ေဆာ႔ နဲ႕ေတြ႕တယ္။<br />ပေထြးနဲ႕ေနရတယ္။ သူ႕အသက္ ၂၈ မွာ&nbsp;ေဆာ႔&nbsp;ေသတယ္။<br />ကဗ်ာျပန္မေရးဘဲ ...&nbsp;ေလွ်ာက္ေတြးေနေတာ႔တယ္။<br />ပေလတုိက&nbsp;ေ-ာက္ရူးေတြနဲ႕ေတာ႔ ဒီမိုကေရစီဟာ အလကားဆိုတာ အေစာဆံုးသိျမင္သြားသူလည္းျဖစ္တယ္။<br />ပိုက္သာဂိုရပ္စ္ေက်ာင္းမွာ ၾတိဂံတစ္ခုသြားေတာင္းခဲ႔တယ္။<br />ပါမီႏိုင္းဒီးစ္ဆီမွာ သစၥာ ကျမဲတယ္လုိ႕ ၾကားခဲ႔ျပီး၊<br />ေဟရာကလုိက္တပ္စ္ရဲ႕ ဘာမွမျမဲဘူးကြလို႕ ဘုေတာခံခဲ႔ရတယ္။<br />သူရတာေလးနဲ႕ လွေအာင္၀တ္တယ္။<br />ရိွတာေလးနဲ႕ျဖစ္ေအာင္ေတြးလုိက္တယ္။<br />ေျခာက္ျခားသြားတယ္။<br />တုန္လႈပ္သြားတယ္။<br />ပညာတတ္တစ္ေယာက္&nbsp;ေမးခြန္းကအစ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ထုတ္ျပီး<br />ဘ၀ကို စာေမးပြဲဲျပန္စစ္ပစ္လုိက္တာ ......မုိက္တယ္။<br />သားနားတယ္။ ...&nbsp;ေဂၚတယ္၊ လန္းတယ္။ ဆိုတာေတြထက္လည္းပိုတယ္။<br />ကံမ်ားေကာင္းခ်င္ေတာ႔<br />အရစ္တိုတယ္လို တပည္႕ကိုရတယ္။<br />အရစ္တိုတယ္(၃၈၄-၃၂၂ ဘီစီ) ... ဆရာ႔ဆရာၾကီးရဲ႕ တပည္႕တပည္႕ၾကီးပီပီ<br />ေျပာင္ေျမာက္တယ္။<br />တံခြန္ေဆာက္တယ္။<br />မ႑ပ္တုိင္မတက္ဘူး။<br />ပေလတို၀ါဒကို မြမ္းမံတယ္။<br />သန္႕စင္တယ္။<br />ပတ္တီးရိုက္တယ္။<br />အလက္ဇန္းဒါးဆိုတဲ႔ ငနဲေလးကို က်ဴရွင္ဆရာလုပ္တယ္။<br />Deductive&nbsp;ေတြစျပီး အစထုတ္လာတယ္။ ....<br />သူ႕ပခံုးနဲ႕ သူ႕ေခတ္ကိုထမ္းတယ္။<br />သူ႕လမ္းမွာ&nbsp;ေမးခြန္းေတြပစ္ခ်ထားခဲ႔တယ္။ ............<br />ဆရာကိုအာခံတာေတာ႔မဟုတ္ဘူးထင္တာပဲ၊<br />ကဗ်ာလကၤာေတြလည္းလုပ္ခ်လုိက္ေသးတယ္။<br /><br />ရီနီကာေဒးကား(၁၅၉၆-၁၆၅၀) က<br />သူေတြးလုိ႕ သူရိွေနျပန္တယ္။<br />ေနာက္ပို္င္းမွာ ဆာ႔ထ္လို အျငင္းသမားေတြ&nbsp;ျငင္းရေအာင္ အစာၾကီးကတည္းက<br />နိသွ်ည္းက်မ္း (Discourse on method) မွာ&nbsp;ေယာဂီနီက သပြတ္အူလွလွေလးဖန္တီးတယ္။<br />ေဟာေျပာခ်က္က်မ္း( Discourse) ကို ၁၆၃၇မွာ<br />ဘာ၀နာက်မ္း(Meditation)ကို ၁၆၄၁ မွာထုတ္တယ္။<br />ဘေလာ႔ခ္မရိွလို႕ ဘယ္သူမွ ကြန္မန္႕မေပးရတာနဲ႕ သူ႕ခမ်ာနားေအးရတယ္။<br /><br />စပင္ႏုိဇာ(၁၆၃၂-၁၆၇၇) &nbsp;...<br />သူကလည္းမေခဘူး။<br />ဂ်ဴး၀ါဒကိုမယံုလို႕ .. တစ္ႏွစ္တစ္ေထာင္ေပးမယ္၊<br />မယံုလည္း မေျပာနဲ႕ကြာဆိုတာေတာင္ မရဘူး ...ဟင္႔အင္း ဟင္႔အင္း လုပ္လုိ႕ ...<br />ေသေၾကာင္းၾကံခံလုိက္ရေသး။ Ethics, Tractatus- Politicus, Tractatus-Theologico- Politicus က်မ္း ေတြေရးသြားခြင္႔ရတဲ႔အတြက္ ထုတ္ေ၀သူကို အေ၀းကေနခ်ီးက်ဴးေနမိတယ္။<br />ကူးစရာ ဂူဂယ္မရိွဘူး။&nbsp;ေရွ႕က်မ္းေတြက တစ္ေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္းမကူးဘူး ...ေက်ာင္းေတာ္(Church)ကို ဘုရင္႔လက္ေအာက္ပို႕ဖုိ႕ၾကံတယ္။ သူ႕ေခတ္သူ႕အခါက သူ႕ ဘာသူ&nbsp;ေတာ္ေနခဲ႔တယ္။<br /><br />လိုင္းဗနီး(ဇ္)(၁၆၄၅-၁၇၁၆)<br />သူကေတာ႔ နာမ္ကို &nbsp;မိုနာ႔ဒ္ (Monad) လို႕ေခၚတယ္။<br />ဒါကိုဖ်က္ဆီးလို႕မရဘူးလုိ႕ယံုတယ္။<br /><br />ဂြ်န္ေလာ႔(က္) (၁၆၃၂-၁၇၀၄)<br />သူေျပာတာခ်ဳပ္ရင္ အေတြ႕အၾကံဳအရသိေနတာဟာ မွားႏိုင္တယ္။<br />ဒါပါပဲတဲ႔။ ရွင္းတယ္၊ျပတ္တယ္။ ကူလီကူမာမမ်ားဘူး။<br />ဂြ်န္ေလာ႔(က္)ကို ဦးထုပ္ေျမွာက္ျပလိုက္တယ္။<br />လက္မေထာင္ျပတယ္။<br />သူကေတာ႔ ပခံုးတြန္႕လို႕ ... ဒါပဲတတ္ႏိုင္တယ္ဆိုတဲ႔အထာနဲ႕။<br /><br />ေဂ်ာ႔ခ်္ဘာကေလ(၁၆၈၅-၁၇၅၃)<br />သူကေတာ႔&nbsp;ေလာ႔(က္)ကို<br />ခင္ခင္မင္မင္နဲ႕ေစာ္ကားတယ္။ အေတြ႕အၾကံဳကမွန္တဲ႔ အသိကုိရမယ္တဲ႔။<br />အာရံုေတြ၊သတိကပ္မႈေတြလည္း သူက နည္းနည္းေတာ႔&nbsp;ေျပာတယ္။<br />အေတြးအေခၚသမားဟာ အေနမယ္၊ စာမေရးဘူး၊ အပ်င္းလည္းထူမယ္ဆိုရင္<br />အေတာ္အခက္အခဲရိွႏိုင္တယ္။<br /><br />ေနာက္ေတာ႔ အိပ္ငိုက္လာေတာ႔<br />ေက်ာ္ဖတ္တယ္။<br />ကန္႕၊ေဟဂယ္၊ကားမတ္ အားလံုးေက်ာ္ပစ္လုိက္တယ္။<br />သူတို႕ဘာလုပ္သြားသလဲ။<br />ေတြးေတာ႔ေတြးသြားလိမ္႔မယ္။<br />ဆိုက္ကားသမားဟာ ဆုိက္ကားနင္းရသလို၊<br />ေျမြဟာ လွ်ာကို တစ္လစ္တစ္လစ္လုပ္ရသလို၊<br />အေတြးအေခၚပညာရွင္ဆိုသူေတြလည္းေတြးရလိမ္႔မယ္။<br />ေတြးျပီးရင္ ဘာလုပ္မလဲကြ်န္ေတာ္ေတြးၾကည္႕ေတာ႔၊<br />ေျပာရလိမ္႔မယ္လုိ႕အေျဖထြက္တယ္။<br />သူတို႕ေျပာခဲ႔ၾကလိမ္႔မယ္။<br />ေျပာခဲ႔ရင္ ၾကားတဲ႔သူေတြရိွမယ္။<br />တစ္ခုခုၾကားရရင္ သံုးစုကြဲမယ္။<br />ယံုတဲ႔သူသပ္သပ္၊ မယံုတဲ႔သူသပ္သပ္၊ ယံုတာလည္းမဟုတ္၊မယံုတာလည္းမဟုတ္က သပ္သပ္ သံုးစုကြဲမယ္။<br />အျပန္အလွန္ျငင္းခုန္မယ္။<br />ေစ႔စပ္ေဆြးေႏြးမယ္။<br />တံေထြးနဲ႕ေထြးမယ္။<br />အဲဒါေတြ တစ္ခုခုလုပ္ခဲ႔ၾကမယ္။<br /><br />ႏွစ္ဆယ္႔တစ္ရာစုမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ယန္ေပါဆာ႔ထ္ကိုရတယ္။<br />ျဖစ္တည္မႈ၀ါဒကိုရတယ္။ Being And Nothingness ကိုရတယ္။<br />လူဟာ လူကုိဖန္ဆင္းတဲ႔အတြက္<br />ဘုရားသခင္က သူ႕မေခၚေတာ႔ဘူး။ မၾကည္မသာအရိပ္အျမြက္ေတာ႔ျပတယ္။<br />ဒါေပမယ္႔သူမၾကားဘူး။မျမင္ဘူး။<br />လူဟာ လူ႕အနာဂတ္ကိုပိုင္တယ္လုိ႕ဆက္ေျပာတယ္။<br />ဒီလိုနဲ႕ သူဟာ ဘုရားသခင္နဲ႕မတည္႕ေတာ႔ဘူး။<br /><br />က်န္တာေတြကို ငိုက္တယ္။ ဘာထရန္ရပ္ဆဲလ္လိုလို&nbsp;ေကာ္ဆဲဆိုလိုလို ၾကားတယ္။<br />ရပ္ျပီးဆဲတာနဲ႕ ကေလာ္တုတ္တာနဲ႕&nbsp;ေအာ္ဆဲတာ ဘာကြာလဲ။&nbsp;ျဖစ္လာတယ္။<br />အိပ္ငိုက္လာတာျဖစ္မယ္။<br />ေခါင္းကအလုပ္မလုပ္ေတာ႔ဘူး။<br /><br />အခ်စ္ကလည္း&nbsp;ေစာေစာမအိပ္ရင္ သတ္မယ္လို႕ေျပာတယ္။<br />ေပါင္ ၉၀ထဲနဲ႕မ်ား<br />ႏ်ဴကလီးယားပိုင္တဲ႔&nbsp;ႏိုင္ငံလို&nbsp;ျခိမ္းလားေျခာက္လားလုပ္တယ္။<br />အဲဒီႏုတ္စ္ကို ကဗ်ာလုိ႕ေျပာခ်င္တယ္ကြာ။<br /><br />ခင္ဗ်ားဘယ္လုိသေဘာရလဲ။<br />ခင္ဗ်ားအစစ္ကို&nbsp;ေမးေနတာမဟုတ္ေသးဘူး။<br />ခင္ဗ်ားလို႕ ကိုယ္စားျပဳေနတဲ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုေမးၾကည္႕ရေသးတယ္။<br />ဟာကြာ ... မျဖစ္ေသးပါဘူး။<br />ဒါ ကဗ်ာမဟုတ္ဘူးကြာ ...ဒါဟာတျခားတစ္ခုခုျဖစ္မွာပါ.. ငါထင္ေနတယ္။<br /><br />ဒါဆိုရင္လည္း ကဗ်ာလို႕ပဲထားလိုက္မယ္ကြာ။<br />တစ္ေန႕ေန႕ၾကရင္ ကဗ်ာကို ကဗ်ာလုိ႕မထင္တဲ႔သူတစ္ေယာက္က<br />ကဗ်ာလုိ႕ ငါတုိ႕မထင္တာကို ကဗ်ာပါလုိ႕ သူေျပာေပးမွာပါ။<br />ေအးကြာေနာ္။<br />ထားလုိက္ၾကတာေပါ႔။<br /><br />ဒီလိုနဲ႕ပဲ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို႕သိပ္မယံုၾကည္ရေသးတဲ႕ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုကြ်န္ေတာ္ရလာတယ္။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္မေရးလုိက္တဲ႔ကဗ်ာေတြထက္၊<br />ေရးလုိက္တဲ႔ကဗ်ာေတြက ပိုညံ႕တယ္။<br /><br />အဲဒါေလးကို သက္ေသျပဖုိ႕၊<br />ကဗ်ာနည္းနည္းေရးျဖစ္ပါတယ္။ &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-5367555048433982399?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Xanthosnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-5108036434519101962011-01-11T23:09:00.002+08:002011-09-07T15:46:13.295+08:00ပံုဖ်က္ထားေသာ ပံုပ်က္ပန္းပ်က္<br /><br />စကတည္းက ယဥ္သကိုပဲ၊<br />ေခါင္းပန္းလွန္တယ္ဆိုတာ ေျမဆြဲအားတစ္၀က္ကံၾကမၼာတစ္၀က္<br />ကြ်မ္းက်င္မႈတစ္၀က္၊ အခ်ိန္အဆတစ္၀က္ပါပဲ။<br />အဆိပ္ေသာက္ထားျပီးသားသူေတြထဲမွာေတာ႔<br />ေဆာ႔ခေရတၱိ ေသြးအေအးဆံုးပဲ။<br />က်န္တာေတြက ဆိုဖီေတြ ....<br />ပိုက္ဆံရမယ္ဆိုရင္ ဘာမဆိုသင္ေပးတယ္။<br /><br />မေန႕ကပဲ ေယာနိေသာမနသီကာရအျမန္ ဆိုလို႕ ၀င္တက္လုိက္တယ္။<br />ေဖ႔စ္ဘြတ္ခ္ လိုက္ခ္နည္း အျမန္၊<br />ဒီဘိုႏိုးအျမန္၊<br />ပန္းသီးအျမန္၊<br />၀ီကီလိခ္အျမန္၊<br />အသက္ေတာင္ ျမန္ျမန္ရွဴတတ္ဖုိ႕ ေသခ်ာသင္ထားလုိ႕ေတာ္ေတာ႔တယ္။<br /><br />ေခတ္ကသိပ္ျမန္တယ္။<br />ဆြဲဆရာေရဆို မရပ္ေတာ႔ဘူး၊<br />တစ္ခါတစ္ခါ ပဲခူး၊<br />တစ္ခါတစ္ခါစစ္ကိုင္း<br />ျမင္းတစ္ပိုင္း ေလွတစ္ပိုင္း ရင္႔က်က္ပစ္ရတာလည္းမနည္းဘူး။<br /><br />က်မ္းစာကို သတင္းစာနဲ႕ အစားထိုးျပီးေနာက္<br />သတင္းစာကို အင္ထနက္ နဲ႕ အစားထုိးတယ္။<br />တာ႔ခ်္စခရင္ကို တို႕တယ္၊ထိတယ္၊ အေတြ႕အထိမွာသာယာတယ္။<br />အိုင္ဖုန္းနဲ႕ပုတီးစိပ္ၾက၊<br />အိိုင္ဖုန္းနဲ႕ တရားနာၾက၊<br />တရားရွာ ေပါ႔ထ္ကာ႔တ္စ္မွာေတြ႕လားေတြ႕ရဲ႕၊<br /><br />မဖ်ားမနာပဲ အႏွိပ္ခံေနတဲ႔ေခတ္၊<br />စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားေတာ႔ .. အရက္လည္းၾကိဳက္လာ၊<br />အေပါစားေဖ်ာ္ေျဖမႈေတြလည္းၾကိဳက္လာ၊<br />မသက္မသာေခတ္ၾကီးထဲ<br />သက္သက္သာသာေနတာဟာ ပညာ။<br /><br />အသက္က ၾကီးၾကီးလာတယ္။<br />အဲဒါကိုေမ႔ထားလုိက္၊<br />ေယာကၡထီးကို ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ႔ သားမက္လုိ<br />ယံုရခက္ၾကီးေခတ္၊<br />ပါပါရာဇီမ်ားလုိ႕ အေပါ႔အပါးေတာင္မသြားရဲတဲ႔ေခတ္၊<br />နင္းျပားဘ၀ကေန ပ်ဥ္းမနားသို႕ ဆိုလား ...( ေအာင္ျမင္သူတုိ႕ အထုပၸတၱိဆိုလား) ထုတ္လုိ႕ရတဲ႔ေခတ္၊<br />သြားၾကားထဲမွာ အနံ႕အသက္မေကာင္းေတာ႔တဲ႔အသားလို၊<br />အျဖစ္မွန္ေပၚလာတဲ႔ေခတ္၊<br />(တစ္ခါတစ္ခါလည္း တရားက်ဖုိ႕ေကာင္းတယ္။)<br />ေခြးရူးေတြ ဆက္တုိက္ေကာင္းစားသြားတဲ႔ေခတ္၊<br />ပညာတတ္ေလ ဆင္းရဲေလေခတ္၊<br />အေရာင္အနံ႕အရသာမဲ႔ ဒဏ္ရာေတြမ်ားမ်ားလာတဲ႔ ေခတ္ေကာင္း အခါေကာင္းၾကီးပါ .......။<br /><br />လူအုပ္ထဲ ေမ်ာပါသြားသလို၊<br />သိပ္မ်ားမ်ားေတြးစရာမလိုဘူး။<br />ပုေလြဆရာမပါဘဲ ေခ်ာက္ကမ္းပါးဆီေရြ႕ေနတဲ႔ ၾကြက္ေတြ၊<br />ေပ်ာ္ေနပံုရတယ္။<br />သံသရာလည္မွာကို အတူတူေၾကာက္ခဲ႔ၾကျပီး၊<br />သံသရာလည္မွာကို အတူတူခ်စ္ခဲ႔ၾကတယ္။<br />ေၾကာက္ခ်စ္ရိုေသ သမုဒယၾကီးနဲ႕<br />တစ္ခါတစ္ခါရိပ္သာ၊<br />တစ္ခါတစ္ခါ ကလက္ဘ္<br />အဆင္ေျပသလိုတက္တယ္။<br /><br />မသက္သာပါဘူးဆရာ၊<br />... ဒီေဆးလည္းမတည္႕ဘူး .........လို႕<br />ဘာသာတရားကိုေျပာတဲ႔အခါေျပာ၊<br />ကိုယ္ေစာင္႔နတ္ကိုေျပာတဲ႔အခါေျပာ<br />ေနေရာင္ေအာက္မွာ ပိုးစုန္းၾကဴးျပန္ရွာေနသလို၊<br />ခဲရာခဲဆစ္ၾကီး ေ-ာက္သံုးမက်ေနရတာပါ။<br /><br />လက္ေၾကာတင္းေအာင္မလြမ္းၾကေတာ႔တဲ႔ေခတ္ထဲမွာ ...<br />ပညတ္ပရမတ္ကြဲေအာင္ခ်စ္ရတာလည္းတစ္ဒုကၡ၊<br />ရည္းစားေဟာင္းကိုေမ႔လုိက္ဖုိ႕ေတာ႔ သင္ဟာ တိဟိတ္စစ္ပါတယ္။<br />...<br /><br />စကားမစပ္ ....၊<br />လက္ေကာက္၀တ္ကို လွီးျဖတ္လုိက္တဲ႔ဓားဟာ ... သံေခ်းတက္မေနဖုိ႕ပဲလိုတယ္။<br />က်န္တာေတြကေတာ႔ သူ႕သေဘာသူဆက္ေဆာင္သြားလိမ္႔မယ္။ ။<br /><br /><br />Zephyr<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-510803643451910196?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Xanthosnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-43598346911655753842011-01-11T18:07:00.001+08:002011-01-11T18:11:07.284+08:00<b>ေမေမ ေကာင္းကင္ သာယာရဲ႕လား။</b><br /><div><br /></div><div>တိမ္ဖေယာင္းလက္သြယ္ေပ်ာင္းေတြ</div><div>ဦးေခါင္းကိုပြတ္သပ္လို႕</div><div>ေမေမ ....... ၂ ၉ႏွစ္ မွာ ......</div><div>ေမေမ႔ကို လိုအပ္ပါတယ္လုိ႕ သားကေျပာမယ္။</div><div><br /></div><div>ခ်စ္ျခင္းဟာ ေရတံခြန္တစ္ခုပါေမေမ၊</div><div>ရပ္တန္႕လို႕မရႏိုင္ဘူး၊</div><div>ေရတံခြန္ရဲ႕အင္အား</div><div>ေရတံခြန္ရဲ႕ အိမ္မက္</div><div>ေနာက္ျပန္မဆုတ္တဲ႔သတၱိ</div><div>သား အားလံုးကို သယ္ေဆာင္သြားမယ္ေမေမ။</div><div><br /></div><div>ျမန္မာႏိုင္ငံသားတစ္သန္းမွာ တစ္ေယာက္ပဲျဖစ္တဲ႔ </div><div>ကဗ်ာဆရာဘ၀ကိုခံုမင္မိေတာ႔</div><div>သားကို နည္းနည္းမိုက္ခြင္႔ျပဳပါေမေမ။</div><div><br /></div><div>သား အခု</div><div>ေလာကဓံကို ဟန္းဒီကပ္ေပးျပီး</div><div>ေနာက္ကေန အမီလိုက္ရိုက္ေနတယ္ေမေမ၊</div><div>သံေယာဇဥ္ေတြ ဗာဒီမရတာကလြဲရင္ သတ္မွတ္ရိုက္ခ်က္ျပည္႕မီပါတယ္။</div><div><br /></div><div>ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ယူဖုိ႕ပ်င္းရိတဲ႔သားက</div><div>အေမ႔ေသြးပါတယ္လုိ႕ ေမေမေျပာသလို</div><div>အခုလည္း မေအာင္ျမင္ပါဘူးေမေမ။</div><div>အဲဒါကိုလည္း သားက ေက်နပ္မဆံုးဘူးေလ။</div><div><br /></div><div>ေယာက်ာ္းပီသေအာင္</div><div>ရန္စျပီးလည္းထိုးၾကိတ္ဖူးတယ္၊</div><div>အသည္းတစ္ခါကြဲဖူးတယ္၊</div><div>ေရကူးတတ္တယ္။</div><div>အုိက္ကီဒိုကစားတယ္။</div><div>ေမေမ႔သားဟာ ေလာကၾကီးထဲမွာ ဟိုက္ဒရိုဂ်င္လို</div><div>ေဒါင္က်က်ျပားက်က် ရပ္ႏုိင္ပါတယ္ေမေမ။</div><div><br /></div><div>ေကာင္းကင္အထိမေရာက္ေပမယ္႔ ...</div><div>လိပ္ျပာေတြပ်ံၾကတယ္ေမေမ၊</div><div>ေကာင္းကင္အထိမေရာက္ေပမယ္႔၊</div><div>သစ္ပင္ေတြျမင္႔မားရွင္သန္ၾကတယ္၊</div><div>ေကာင္းကင္အထိမေရာက္ေပမယ္႔ ......</div><div>ကဗ်ာေတြေရးေနမိတယ္ေမေမ။</div><div>ေမေမ႔ကို သတိရေၾကာင္းလည္းပါတယ္။</div><div>ေခ်ာကလက္အေၾကာင္းလည္းပါတယ္။</div><div>ေမေမ႔ေခြ်းမေလာင္းေလးအေၾကာင္းလည္းပါတယ္။</div><div><br /></div><div>ေမြးထားတဲ႔ေခြးကေလးက သားကိုခ်စ္သလို</div><div>သားက ေမ႔ေမ႔ကိုခ်စ္တယ္။</div><div>သားဟာ ေမေမ႔ရဲ႕ ေခြးကေလးပါ၊</div><div>၂၅ ႏွစ္လံုးလံုး အျမီးတႏွံ႕ႏွံ႕</div><div>အစာေတာင္းခဲ႔တဲ႔ေခြးဆိုးေလးတစ္ေကာင္ေပါ႔။</div><div><br /></div><div>မွတ္မွတ္ရရ ...အုိးပုတ္စံပယ္ရဲ႕ေမႊးရနံ႕ဟာ ရက္ႏွစ္ဆယ္ခံတယ္။</div><div>ရက္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ေနမေကာင္းျဖစ္ေတာ႔</div><div>အခ်စ္ဦးကေတာင္ မခ်စ္ဘူးျဖစ္လာတယ္&nbsp;ေမေမ၊</div><div>ကမာၻဦးက ခံတပ္ေလးလို</div><div>သားရဲ႕ အက်အဆံုးေတြနဲ႕ဖိတ္စင္သြားတဲ႔ေန႕စြဲေတြအတြက္ sorry ပါ၊</div><div>သားမွာေမေမရိွတယ္၊</div><div>ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံမဟုတ္ဘူး၊</div><div>ေသဒဏ္အတူအေပးခံရသူေတြလို၊</div><div>စည္းစည္းလံုးလံုး၊</div><div>ေလယာဥ္ပ်က္တစ္ခုထဲ အတူစီးမိသူေတြလို၊</div><div>စည္းစည္းလံုးလံုး၊</div><div>အခ်စ္ဟာ မျမဲဘူးေမေမ၊</div><div>ေမတၱာမွမဟုတ္တာပဲ။</div><div><br /></div><div>ငယ္ငယ္က မညီညာတဲ႔ လက္ေရးေတြနဲ႔ ေမ႔ေမ႔ဆီစာေရးသလို</div><div>အခုလည္း စိတ္နဲ႕စာေရးလုိက္ပါတယ္။</div><div>အေမရင္ခြင္ထဲတုိးေ၀ွ႕လိုက္တိုင္း</div><div>စိတ္ထဲ ယုဇနပန္းေတြပြင္႔လာသလို ေအးစိမ္႔ေမႊးျမေနတယ္ေမေမ။</div><div><br /></div><div>စိတ္ကို သိဖုိ႕၊</div><div>စိတ္ကုိ ခ်မ္းသာေအာင္ထားႏိုင္ဖုိ႕၊</div><div>မနသီကာရေလး ယဥ္ေက်းေအာင္ ဆံုးမႏိုင္ဖုိ႕ ...</div><div>သား ... ၾကိဳးစားရဦးမယ္။</div><div><br /><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ေကာင္းေသာစိတ္ေတြဟာ</div></div><div>အေငြ႔မပ်ံတတ္ပါဘူးေမေမ၊<br />လမ္းေတြေျခာက္ေသြ႕ေပမယ္႔ ...<br />စိတ္ေတြမေကာက္ေကြ႕ပါဘူး။<br />ေလာကရဲ႕ဆားေတြဟာ ...<br />ကံပစ္ခ်တဲ႔ေနရာမွာေနေလ႔မရိွသလို ...<br />အပူဒဏ္ကိုလည္း ေၾကာက္ရြံ႕ေလ႔မရိွပါဘူးေမ။<br /><br />ေမေမ<br />ျငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။ &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ။<br /><br />Zephyr<br /><br />Dedicated to my b &lt;3ed moms.<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-4359834691165575384?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-23897718970030404982011-01-10T10:05:00.002+08:002011-01-10T10:43:49.124+08:00<div><br /></div><div><u>အိမ္မက္အေသေတြက ေစ်းေကာင္းပိုရတယ္။</u></div><div><br /></div><div>လက္ငုတ္လက္ရင္းအျဖစ္ ကဗ်ာေရးျခင္းကိုလုပ္ကို္င္ပါတယ္။</div><div>အလြမ္းေတြအေလလိုက္တဲ႔အခါ ... စိတ္ေလလိုက္ပါတယ္။</div><div>သာသာယာယာရိွတဲ႔အခါ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးကဗ်ာေလးေတြေရးတယ္။</div><div>တ၀မ္းတခါးအတြက္ ကဗ်ာက ဗုိက္မျပည္႕ရင္ တျခားအလုပ္နဲ႕ဗိုက္ျဖည္႕လုိက္တယ္။</div><div><br /></div><div>ထူးျခားတာဘာမွမေရးဘူး။ ဒုတိယတန္းစားကဗ်ာေတြ မ်ားမ်ားေရးပါတယ္။</div><div>ခင္ဗ်ားတို႕အားလံုးလုိပဲ မေန႕က ဒဏ္ရာေတြနဲ႕ ... မနက္ျဖန္အိမ္မက္ေတြနဲ႔။</div><div>အိပ္ေရးပ်က္ေလ႔မရိွေပမယ္႔ မၾကာမၾကာသမ္းေ၀ပါတယ္။</div><div>ဘဂၤဉာဏ္ေၾကာင္႔မဟုတ္ဘဲ .. စိတ္မပါတာနဲ႕ ဘ၀ကို မုန္းတယ္။</div><div>ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ ၀မ္းနည္းမႈေတြ သိုးသိုးသြားတဲ႔ေန႕စြဲေတြကိုလည္းမုန္းပါတယ္။</div><div>ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းေတြဆံုးရွံဳးသြားတဲ႔ေန႕ေတြကိုလည္းမုန္းမိတာပါပဲ။</div><div><br /></div><div>အင္စပီေရးရွင္းရေအာင္၊ အက္စပရင္နဲ႕ရာရွင္နယ္ ေဆး၀ါးေတြမသံုးေဆာင္ျဖစ္ဘူး။</div><div>ေလာကၾကီးထဲလမ္းေလွ်ာက္ထြက္ရင္း ျမင္သမွ်ေရးပါတယ္။</div><div>ေခြးတစ္ေကာင္ကိုၾကိဳးနဲ႕ဆြဲမသြားေပမယ္႔ .. ေအာက္ဆီဂ်င္ကို ၾကိဳးနဲ႕ဆြဲသြားပါတယ္။</div><div>တစ္ခုခုမွားေနတယ္လုိ႕ လူတကာထင္ေနခ်ိန္မွာ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ေတာ႔ လံုလံုေလာက္ေလာက္မွားျပီးျပီဆိုတာသိေနတယ္။</div><div>အတၱနဲ႕ပရမွ်ေအာင္ တစ္နာရီပိုပိုအိပ္ပါတယ္။</div><div>က်န္တာေတြက ဒီလိုပါပဲ။ ျမဴးဇစ္ကိုၾကိဳက္တယ္။</div><div>စကားမ်ားတဲ႔ေကာင္ေတြကို အျမင္ကတ္တယ္။</div><div>ႏုိင္ငံေရးကိုနားမလည္ဘူး။</div><div>ကဗ်ာေတြေစ်းေပါတာလည္းနားမလည္ဘူး။</div><div>ေနမေကာင္းရင္ ေဆးေသာက္ရမွာပ်င္းတယ္။</div><div>အလုပ္ထဲမွာေပ်ာ္တယ္။</div><div>ကြန္ဖက္ရွင္နယ္ကဗ်ာေတြမဖတ္ခ်င္ဘူး။</div><div>ရီဗာဒီၾကိဳက္တယ္။</div><div>အက္ရွ္ဘရီ အဖြဲ႕အႏြဲ႕ေတြၾကိဳက္တယ္။</div><div>အေမရိကန္ ေခတ္ျပိဳင္ကဗ်ာေတြၾကိဳက္တယ္။</div><div>အသည္းမာလွတဲ႔ ျမန္မာျပည္က ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႕စိတ္ဓာတ္ကိုၾကိဳက္တယ္။</div><div>ဗန္ဂိုးလို ေသရင္ နာမည္ၾကီးမလားလုိ႕ ကဗ်ာေရးေနၾကတာမဟုတ္ဘူး။</div><div>အခ်ိန္ကိုက္ဗံုးလို .. ကဗ်ာေတြ စနက္တံျပဳတ္ျပီး ေလာကထဲက်လာၾကတာ ....</div><div>ဒါဟာလည္းကံပဲေပါ႔။</div><div><br /></div><div>ကဗ်ာစံေတာ္ခ်ိန္မွာ ေျခာက္နာရီထိုးေနသလို</div><div>ေခါင္းကေဇာက္ထိုးျဖစ္ေနေပမယ္႔ ခဲရာခဲဆစ္တြယ္ဖက္ပါတယ္။</div><div>ဒဏ္ရာႏွစ္ခုေပါင္းရင္ ပိုၾကီးတဲ႔ဒဏ္ရာျဖစ္ခ်င္မွျဖစ္ပါတယ္။</div><div>တခါတေလလည္း ေသသြားတတ္တယ္မဟုတ္လား။</div><div>ေခးေအာ႔စ္မွာ စည္းကမ္းရိွသလို၊ ဘ၀မွာ စည္းကမ္းရိွခ်င္တယ္။</div><div><br /></div><div>သံုးဆယ္႔တစ္ဘံုမွာ</div><div>နိဗၺာန္မေရာက္မီစပ္ၾကား ျဖစ္ေလရာဘ၀မ်ား၌</div><div>ကဗ်ာဆရာဘ၀ကို ရရေစျခင္းအက်ိဳးငွာ .. ဤကဗ်ာကိုေရးသည္။</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Notes:</div><div>Poem for my mom</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-2389771897003040498?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-41732105487731837222011-01-08T14:54:00.004+08:002011-01-08T17:12:51.186+08:00<p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri"><br /></span></p><p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ခါးသက္စိတ္လက္မႈအမွ်င္မျပတ္</span></p><p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri"><br /></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">တလိမ္႔လိမ္႔</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">လိမ္႔က်သြား</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ခႏၵာတစ္ခု</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size: 6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ေလွကားတစ္ေလွ်ာက္၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ဇာတ္၀င္ခန္းရဲ႕</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">အခင္းအက်င္းမ်ိဳး</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ဘာထူးလဲ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">သံသရာ၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">မျမင္ရေသာ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size: 6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ေလွကား၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">မျမင္ရေသာ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">တလိမ္႔လိမ္႔</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> ... </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">မျမင္ရေသာစိတ္</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> .. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">သိရံုမွွ်ေလး</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ခံစားနာက်င္၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ေသလုေမ်ာပါး၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ဒဏ္ရာကို</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">လက္နဲ႕အုပ္စရာ၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ဒဏ္ရာနဲ႕လက္မရိွ၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">နာက်င္ျခင္းသက္သက္၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">စိတ္ရဲ႕</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ပြိဳင္႔ေလးတစ္ခုမွာ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">နာေနတာ။</span><span style="mso-bidi-font-size: 6.0pt"> .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt">.. </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">နာျခင္းသေဘာထင္ရွားေနတာ၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ဘယ္သူမွမရိွရင္</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ငါတုိ႕ဟာ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ဘယ္သူေတြလဲ</span><span style="mso-bidi-font-size: 6.0pt"> ..................</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">။</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ေမးခြန္းကေ၀းသထက္ေ၀းသြားတယ္။</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">နီးလာတာ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size: 6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ေသျခင္း</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> ...<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">တေရြ႕ေရြ႕လာရမယ္႔အစား</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ဘာလို႕ေျပးလာတာလဲ၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ဒီအခန္းကိုျပန္ရုိက္ၾကမယ္</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> ....</span><span style="mso-bidi-font-size: 6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">။</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ဖလင္ရိွသေလာက္ေလး</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">အေကာင္းဆံု</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt">:.....</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">။</span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri"><br /></span></p><p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">အလံုပိတ္အခန္းထဲ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ေအာ္သံတစ္ခုပိတ္မိေနသလို၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ေအာက္ဆီဂ်င္ကလြဲရင္</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ဘာမဆိုရိွေနတဲ႔အရန္ခံုမွာ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">အသက္ၾကီးသြားတဲ႔အားကစားသမားလို</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ေသာ႔ခတ္လုိက္တဲ႔အသံလို</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> ... </span><span style="mso-bidi-font-size: 6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ေခ်ာက္ခနဲ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">စိတ္ပိတ္သြားတယ္။</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ေကာင္းကင္မွာ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size: 6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ေၾကြက်ျပီးသားၾကယ္ေလးကို</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">တစ္သက္လံုးၾကည္႕ေနမိသလို</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ေက်ာျပင္ေလးတစ္ခုက</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size: 6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ႏွလံုးသားကို</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ေက်ာရရံုၾကံသြားတဲ႔</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">လမ္းခြဲကို</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ေငးၾကည္႕ေနမိသလို</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> ....<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ေသြးပူေလ႔က်င္႔ခန္းဆင္းျပီး</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> ......... </span><span style="mso-bidi-font-size: 6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">အရန္ခံုမွာထုိင္ဖုိ႕</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">အသင္႔မျဖစ္ခ်င္သလိုမ်ိဳးပါ။</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri"><br /></span></p><p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ဒဏ္ရာအစစ္ေတြ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ၾကာေတာ႔မနာေတာ႔ဘူး၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ထံုလာတယ္</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ကိုယ္႔လူ၊</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ေဆးလိပ္မီးညိွရင္း</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> ... </span><span style="mso-bidi-font-size: 6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">တိုးတိုးေလး</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ေၾကကြဲပါတယ္။</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ဘာကိုသစၥာဆက္ရိွရမွန္းမသိေတာ႔တဲ႔</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">သံု႕ပန္းလိုေပါ႔</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ရန္သူကို</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">မခ်ိန္ခ်င္ရင္</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ကိုယ္႔နားထင္ကိုယ္ခ်ိန္လိုက္ရံုပဲေလ။</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ေနာက္ဆံုး</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">အားအနည္းငယ္က်န္ရစ္တဲ႔</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">လက္ညိွဳးေလးထဲမွာ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ခ်စ္ျခင္းတရား</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> ........<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><b><span>လိႈင္းတုိမီတာ</span><span> </span><span>သံုးဆယ္မွာ</span><span> </span><span>လႊင္႔ေနတဲ႔</span><span> </span><span>အစီအစဥ္</span><span> </span><span>အျဖင္႔</span><span> </span><span>မၾကာမီ</span><span> .. </span><span>ေကြးညြတ္ျခင္းယဥ္ေက်းမႈကို</span><span> </span><span>တင္ဆက္မွာျဖစ္ပါတယ္</span><span> .. </span><span>ရွင္</span><span> …..</span><span>။</span><span><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNoSpacing"><span><o:p><b> </b></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri"><br /></span></p><p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">ဒီဇာတ္လမ္းဟာ</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">ဒီေလာက္ပါပဲ။</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNoSpacing"><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family: Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">က်န္တာေတြေတာ႔</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family: Calibri">က်ည္ဆံေလး</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"> </span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri;mso-hansi-font-family: Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">သယ္သြားျပီ။</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><span style="mso-spacerun:yes"> </span></span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt;mso-ascii-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;mso-bidi-font-family:Calibri">။</span><span style="mso-bidi-font-size:6.0pt"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-4173210548773183722?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-41031968669447045052011-01-08T00:23:00.003+08:002011-01-08T00:27:58.933+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_NatnzH2YekE/TSc-kEZCAOI/AAAAAAAABhE/bpcgdRfa3oI/s1600/Untitled-1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 299px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_NatnzH2YekE/TSc-kEZCAOI/AAAAAAAABhE/bpcgdRfa3oI/s400/Untitled-1.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559481054387110114" /></a><br />အရင္တုန္းက ရြတ္ျပီးတင္ထားတဲ႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ ဒီလ ရတီမွာပါလာလို႕ ျပန္တင္လုိက္ပါတယ္။<div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-4103196866944704505?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-3583400701261026522011-01-07T17:17:00.005+08:002011-01-08T11:41:41.961+08:00ျမန္မာျပည္ကလူၾကမ္း<br /><div><br /></div><div>တကယ္ေသာက္မယ္ဆို အရက္ဟာ ေရျဖစ္ေနတယ္။</div><div>ဟင္းပြဲေတြျမင္ေပမယ္႔ စားခြင္႔မရိွဘူး။</div><div>မင္းသမီးျမင္ရင္ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကိုပြတ္သပ္လုိ႕ ...</div><div>ဒီအရြယ္ၾကီးၾကမွ ႏွာဘူးက်ရျပန္တယ္။</div><div><br /></div><div>ဆြဲလားရမ္းလားလုပ္မယ္။</div><div>အဆီျပန္တဲ႔မ်က္ႏွာကို အနီးကပ္ရိုက္တုန္း ...</div><div>မ်က္လံုးေတြကို လိုခ်င္မႈျဖည္႕ထားရတယ္။</div><div><br /></div><div>ဒါဟာ သရုပ္ေဆာင္ေနတာပါ။</div><div>ဒါဟာ သရုပ္ေဆာင္ေနတာပါ။</div><div>အဆင္႔အတန္းနိမ္႔တဲ႔စိတ္ကို ...သရုပ္ေဆာင္ေနတာပါ။</div><div><br /></div><div>မင္းသားငခြ်တ္ေရာက္လာရင္ ထုိးဟန္ျပဴမယ္။</div><div>ေနာက္ဂြ်မ္းပစ္မယ္။</div><div>လဲက်ရင္ တကယ္မနာေအာင္၊</div><div>လက္သီးထုိးရင္ တကယ္မထိေအာင္၊</div><div>...သတိထားရတာပဲ .......။</div><div>သတိထားရတာပဲ။</div><div><br /></div><div>မိသားစုအတြက္</div><div>မိသားစုအတြက္</div><div>မိသားစုအတြက္</div><div>လူၾကမ္းလုပ္လုိက္တယ္။</div><div>လူၾကမ္းအျဖစ္မွာ ...</div><div>တစ္ဘ၀စာ ဒဏ္ရာရတယ္။</div><div>တစ္ဘ၀စာ ဒဏ္ရာမွာ ဒဏ္ရာ အႏုစိပ္ထပ္ရတယ္။</div><div><br /></div><div>လူမုန္းမ်ားတဲ႔ဘ၀ကိုရတယ္။</div><div>လူၾကမ္းအျဖစ္သရုပ္ေဆာင္ဖုိ႕ေမြးဖြားလာတာမဟုတ္မွန္းေတာ႔ ေသခ်ာတယ္။</div><div>ျမန္မာျပည္က လူၾကမ္းဟာ သေဘာေကာင္းတယ္။</div><div>ျမန္မာျပည္က လူၾကမ္းဟာ အသည္းႏုတယ္။</div><div>ျမန္မာျပည္က လူၾကမ္းဟာ ဘာသာတရားကိုင္းရိွဳင္းတယ္။</div><div>ျမန္မာျပည္က လူၾကမ္းဟာ အကယ္ဒမီရေလ႔မရိွဘူး။</div><div>အကယ္ဒမီအစား ဒဏ္ရာရတယ္။</div><div>၀င္ေငြအနည္းငယ္ရတယ္။</div><div>ခြဲျခားဆက္ခံမႈရတယ္။</div><div>တခါတေလ ... အထင္ေသးခံမႈလည္းရတယ္။</div><div><br /></div><div>လူၾကမ္းေတြ ထမင္းၾကမ္းကို စားရင္း ဘ၀ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းျဖတ္သန္းသြားတယ္။</div><div>လူၾကမ္းေတြမွာ ယံုၾကည္တဲ႔ အႏုပညာလည္းရိွတယ္။</div><div>လူၾကမ္းေတြဟာ ရြံစရာမေကာင္းဘူး။</div><div>လူၾကမ္းေတြဟာ အုပ္ခ်ဳပ္သူမဟုတ္ဘူး။</div><div>ဒဏ္ရာအစစ္ေတြရသြားတဲ႔ သရုပ္ေဆာင္အစစ္ေတြပဲျဖစ္တယ္။ ။</div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div><br /></div><div>Notes:</div><div>ေလာကၾကီးက လဲက်သြားတဲ႔ ဗီလိန္အတုေတြကို ထူမျပီး လဲမက်ေသးတဲ႔ ဗီလိန္အစစ္ေတြကို ဆဲေရးေနတုန္းပါပဲ။</div><div><br /></div><div>:used plain words on purpose.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-358340070126102652?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-26815666367388313502011-01-07T09:39:00.010+08:002011-01-07T23:03:27.712+08:00<div><br /></div>ရနံ႕ထုတ္ထားေသာ ပန္းပြင္႔မ်ားႏွင္႔ တဒဂၤပတ္သက္မိျခင္း<br /><div><br /></div><div>မၾကာမၾကာ အက်ၤ ီလက္ကို ေခါက္တင္၊ မ်က္ႏွာထားကိုေျပာင္း ....တစ္ခုခုလုပ္လုိက္မလိုလို ........</div><div>၂၀၁၁ ေရာက္သြားသည္အထိ တက္ တေခါက္ေခါက္ ... ဆဲဆဲဆိုဆို ..........</div><div>သန္း၅၀ကေန သန္း ၆၀ ျဖစ္လာ ... သဘာ၀ကေန GM ျဖစ္လာ၊</div><div>ႏုိ႕ဆီခြက္ကေန ၅ သိန္းဖုန္းျဖစ္လာ။</div><div>ဒါေပမယ္႔</div><div>ငါ႔ရင္ဘတ္ထဲ ျဖစ္မလာတာေတြရိွတယ္။</div><div><br /></div><div>ေျပတီဦးလက္ထပ္သြားလည္းေပ်ာ္ရ၊</div><div>တိုက္က်ကဗ်ာစာအုပ္ေတြ႕လည္းေပ်ာ္ရ၊</div><div>စီစစ္ေရးလြတ္လည္းေပ်ာ္ရ၊<br /><s>(ငနဲၾကီးေတြ ေသလည္းေပ်ာ္ရ)</s></div><div>မိုးရြာလည္းေပ်ာ္ရ၊</div><div>ေနသာလည္းေပ်ာ္ရ၊</div><div>ဆင္းရဲသားမ်က္လံုးေတြ၊</div><div>မေပ်ာ္ရေသးတာလည္းရိွတယ္။</div><div><br /></div><div>သူေတာင္းစားေတြမ်ားလာတယ္၊</div><div>လူေနသိပ္သည္းမႈမ်ားလာတယ္၊</div><div>ျမိဳ႕ျပမြမ္းၾကပ္မႈမ်ားလာတယ္။</div><div>ျဖိဳဖ်က္မိန္႕က် တုိက္အိုေတြမ်ားလာတယ္။</div><div>ပလက္ေဖာင္းေက်ာက္ျပားအကြဲေတြမ်ားလာတယ္။</div><div>လူအိုမ်က္လံုးေတြနဲ႕ ကေလးေတြ၊</div><div>ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္း အေသေတြနဲ႕ .....၊</div><div>မနက္ျဖန္မပါတဲ႔ စာအုပ္ထဲ ........၊</div><div>ၾကက္ေျခခတ္ေတြ ေရးေနၾကတယ္။</div><div><br /></div><div>အဆင္႔ျမင္႔ေကာ္ဖီဆုိင္မွာ </div><div>အဆင္႔နိမ္႔နိမ္႔ထုိင္ပစ္လုိက္တယ္၊</div><div>ေက်းဇူးျပဳျပီး ေရေႏြးတစ္ခြက္ေလာက္ရႏိုင္မလား .......</div><div>အနာဂတ္ကို မ်က္ႏွာသစ္ေပးခ်င္လို႕။ </div><div><br /></div><div>လူေတြ ...</div><div>အိမ္မက္ေတြ ေပ်ာက္သြားၾကတဲ႔လူေတြ၊</div><div><i><b>ဒါေပမယ္႔ </b>အဆင္ေျပတ</i>ယ္ ေျပာတယ္။</div><div><i><b>ဒါေပမယ္႔ </b>ဒီလိုပါပဲ </i>လို႕ေျပာတယ္။</div><div><i><b>ဒါေပမယ္႔ </b>ေက်နပ္ပါတယ္</i> လုိ႕ေျပာတယ္။</div><div><i><b>ဒါေပမယ္႔ </b>ေသရင္နတ္ျပည္ေရာက္မွာပါ </i>လုိ႕ေျပာတယ္။</div><div><b>ဒါေပမယ္႔ </b>အိပ္မက္ေတြမရိွလည္းျဖစ္ပါတယ္လို႕လည္းေျပာတယ္။</div><div><br /></div><div>ကိုယ္႔ေျခေထာက္ကို ကိုယ္မပိုင္ဘူး။</div><div>ကိုယ္႔ကံၾကမၼာကို ကုိယ္မပိုင္ဘူး။</div><div>စား၀တ္ေနေရး .... ကေလးမုန္႕ဖိုး ... ဆန္ေတြအေငြ႔ပ်ံသြားတဲ႔ ဆန္ပံုး .......</div><div>လူတန္းေစ႔ .... မဂၤလာပြဲ .....အေမ႔ေဆးဖိုး ....... သားေလးရွင္ျပဳေပးရန္ ......</div><div>ေက်ာင္းအလွဴ ..... ကထိန္အလွဴ၊ .... </div><div>ရွင္သန္မႈက်ဥ္းက်ဥ္းေလးမွာ ... လုိသေလာက္ေလး သံုးရင္းခ်ိဳ႕ငဲ႔ခဲ႔တယ္။</div><div>အသိပညာရဲ႕တန္ဖိုး ....</div><div>အသိပညာရဲ႕ အင္အား ....</div><div>အသိပညာရဲ႕ ၀င္ေငြရွာႏိုင္မႈ အညႊန္းကိန္းမ်ား ........</div><div>ဘ၀ဟာ အယ္လ္ကိုေဟာ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္းပါျပီးသားပါ။</div><div><br /></div><div>အလယ္အလတ္တန္းစား မိသားစုရဲ႕ ေန႕လည္စာမွာ</div><div>အသားနည္းလာတယ္။</div><div>အလယ္အလတ္တန္းစား မိသားစုရဲ႕ အိမ္္ေထာင္ေရးမွာ</div><div>စကားနည္းလာတယ္။</div><div>အလယ္အလတ္တန္းစား မိသားစုရဲ႕ ကေလးေတြမွာ</div><div>သားတို႕ ဘာလို႕ ကံမေကာင္းတာလဲေမေမ ... ေတြ မ်ားလာတယ္ .......။</div><div>ဘ၀ၾကီးရဲ႕ မညီမွ်မႈကို ကေလးေတြ သိဖုိ႕ေစာလြန္းတယ္။</div><div>လူၾကီးေတြ သိဖို႕ကေတာ႔ ေနာက္က်လြန္းျပီ။</div><div><br /></div><div>လမ္း သံုးဆယ္မွာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲ၀င္လုိက္ေတာ႔ ...</div><div>ငါ႔ညီ ျပန္ေရာက္ေနတာလား ...ေမးတယ္</div><div>အိုး .... ကိုယ္႔ကို မေမ႔ေသးတဲ႔သူေတြ အျပည္႕၊</div><div>ယဥ္ေက်းတဲ႔ေလာကၾကီး .........</div><div>လာကြာ .. လက္ဖက္ရည္ေသာက္၊</div><div>စကားေတြေျပာၾကမယ္ .............</div><div>ရယ္ေမာသံစီေ၀လို႕ .....</div><div>ဒဏ္ရာရထားတဲ႔ ေၾကးစည္လို .. အသံသာသာပါပဲ .....</div><div>ဒါ ........ငါတုိ႕ရဲ႕ မနသီကာရ အစစ္ပဲေပါ႔။</div><div><br /></div><div>ညေနေရာက္ေတာ႔ ..........</div><div>သူငယ္ခ်င္းေတြေရာက္လာ ..........</div><div>အရက္ဆိုင္ကို ခ်ီတက္ၾကမယ္ ရဲေဘာ္တို႕ ..........</div><div>ဘ၀ၾကီးမွာ တုိက္ခိုက္စရာ ရန္သူဆိုလုိ႕ သူပဲရိွတယ္ .......</div><div>Bottom up ..........</div><div>ခြက္ကို ျပန္မခ်ေၾကး ........</div><div>ေပ်ာ္စရာလည္း ဒါပဲရိွတယ္ကြာ ..............။</div><div><br /></div><div>ဆက္ျပီးမူးေနခ်င္တယ္။</div><div>အမွန္ကို သိရတာ နာက်င္လြန္းလို႕ ........</div><div>အိမ္မက္ထဲမွာပဲ ဆက္လက္ေနထုိင္တယ္ ..........။</div><div>ဟုတ္တယ္ ..... အိမ္မက္ထဲမွာ .......</div><div>သူတုိ႕ေပ်ာက္သြားတဲ႔အိမ္မက္ေတြကို ေတြ႕တယ္။</div><div>လင္းေ၀ .. လွပ .... ျဖဴျငိမ္းရွင္းသန္႕လို႕ ................</div><div>အဲဒီမွာ အျပံဳးေတြက အစစ္ ........</div><div>ကေလးေတြရဲ႕ မ်က္လံုးမွာ ဒဏ္ရာအေငြ႕အသက္မရိွဘူး .........</div><div>အားလံုးေနေကာင္းေနၾကတယ္၊</div><div>အားလံုး အဆင္ေျပပါတယ္ .........၊</div><div>ဒါေပမယ္႔ အဲဒီမွာ <b><i>ဒါေပမယ္႔ </i></b>ဆုိတာမရိွေတာ႔တာကလြဲရင္ေပါ႔ေလ။ ။</div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-2681566636738831350?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-52116832887190179602010-12-30T17:14:00.000+08:002010-12-30T17:14:25.757+08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_NatnzH2YekE/S8HW3whEDJI/AAAAAAAABMU/gi7MK4A86Dw/s1600/love.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5458880476754480274" src="http://3.bp.blogspot.com/_NatnzH2YekE/S8HW3whEDJI/AAAAAAAABMU/gi7MK4A86Dw/s400/love.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 400px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 296px;" /></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အထက္ပါပံုကို ကလစ္ေခါက္ျဖစ္ေအာင္ေခါက္ပါ။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">(မေခါက္သျဖင္႔ အိုင္လြယ္ပန္ မိန္းမရသြားေၾကာင္း။ ေခါက္သြားသျဖင္႔ လင္းဒီပ အိပ္ရာထဲေခြေနေသးေၾကာင္း။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေခါက္မလိုလိုနဲ႕ မေခါက္တဲ႔မဂ်ဴ ကုလားျပည္တြင္ ထီေပါက္ေသာ္လည္း လက္မွတ္ေပ်ာက္သြားေၾကာင္း။ ႏွစ္ခါတိတိေခါက္မိ၍ မယ္ကိုးကို သစ္ပင္က တရားျပန္စြဲေၾကာင္း။ ျမန္မာျပည္ကေန မ်က္မွန္ၾကီးျဖင္႔ ကလစ္ေခါက္ေသာေၾကာင္႔ ကိုရင္ေနာ္ အျပန္ ကားေခါင္းခန္းတြင္ သီလရွင္တစ္ပါးက်က်န္ရစ္ေသာ ငါးေထာင္တန္ကို အေခ်ာင္ရလုိက္ေၾကာင္း၊ တန္းတန္းမတ္မတ္ ကလစ္ေခါက္ေသာေၾကာင္႔ ဆြိ အရပ္တစ္လက္မ ပိုရွည္လာေၾကာင္း၊ ကလစ္မေခါက္အားတဲ႔အတြက္ မဒါတစ္ေယာက္ သၾကၤန္ တရားစခန္းတြင္ ခုနစ္ရက္လံုးေရမခ်ိဳးလုိက္ရေၾကာင္း၊ အခ်ိန္မအားတဲ႔ၾကားက ကလစ္တစ္ခ်က္ေခါက္သြားေသာေၾကာင္႔ ေမြးသမိခင္ၾကီး ဒီဇိုင္းမ်ား အခ်ိန္မီျပီးစီးသြားေၾကာင္း၊)</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">လူတိုင္းမကင္းႏိုင္တာ ... ဆိုျပီး အစခ်ီလုိက္ရင္ အားလံုးက အခ်စ္ပဲ ဆိုတာကို ေျပးျမင္ၾကတယ္။</span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အမွန္က အိမ္သာလည္းျဖစ္ႏိုင္သလို အေၾကြးလည္းျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ဘာလို႕မကင္းႏိုင္တာနဲ႕ဆိုတာနဲ႕ အခ်စ္ကိုပဲ ေျပးျမင္ၾကမွန္းမေတြးတတ္ဘူး။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">စတာပါ ....။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">တကယ္ေျပာခ်င္တာက တစ္ခုပါ။ ခ်စ္ေနတာကုိ ဘယ္လိုျမင္ၾကလဲမသိဘူး။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သတ္ေသမိတဲ႔သူ အဖန္ငါးရာငါးကမာၻက်သြားနဲ႕တူတယ္လုိ႕ေတြးမိပါတယ္။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">Performance art ကိုတစ္ျခားမီဒီယာေတြနဲ႕ performance လုပ္ၾကပါတယ္။ ပန္းခ်ီေတြ၊ ပုလင္းေတြ၊ အိုးေတြ၊ ခြက္ေတြ ... (တစ္ခ်ိဳ႕ငတိၾကီးေတြၾကေတာ႔ ေယာက်ာ္းၾကီးတန္မဲ႔ ပလတ္စတစ္ရင္ထုိးၾကီးေတြနဲ႔ ...။)</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">အခု ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ အဖန္ငါးရာ ငါးကမာၻကို စာနဲ႕ပဲ performance လုပ္ထားပါတယ္။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ေနာက္ေတာ႔ စာေတြကိုပဲ ဒီဇုိင္းထည္႕ဖုိ႕စိတ္ကူးရတာနဲ႕ မေလးေရာက္ ဒီဇိုင္းဆရာ ျပီတီတီ...sorry .. ျပည္သစ္တည္ ရဲ႕လက္ရာနဲ႕တြဲဖက္လုိက္ပါတယ္။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">ၾကံဖန္ဂုဏ္ယူခ်င္ရင္ေတာ႔ သက္ရိွမ်ိဳးစိတ္ေတြထဲမွာ လူဟာ ပလူျပီးရင္ သတ္ေသမႈအမ်ားဆံုး သတၱ၀ါျဖစ္ႏိုင္တာကို ဂုဏ္ယူႏိုင္ပါတယ္။ စကားစပ္မိလို႕ေမးရရင္ မီးမေတြ႕မီေခတ္က ပလူေတြ ေနအထိ ပ်ံၾကမလားဆိုတာကိုပါ ဆက္ျပီးစဥ္းစားၾကည္႕ေစခ်င္ပါတယ္။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></div><div><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-5211683288719017960?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Xanthosnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-6093168002582515742010-12-30T16:55:00.002+08:002010-12-30T16:55:24.652+08:00မိဘေမတၱာ ...ႏွင္႔စပ္လ်ဥ္း၍<br /><div><br /></div><div>မိဘေမတၱာနဲ႕ပတ္သက္ျပီးနည္းနည္းေတြးၾကည္႕မလို႕ပါ။ မိဘဆိုတာနဲ႕ ကိုယ္႔အေမအေဖကိုပဲေျပးျမင္ၾကတာပါပဲ။ကြက္လပ္ကြက္လပ္သာ အမိ၊ ကြက္လပ္ကြက္လပ္သာ အဖဆိုျပီး၀ါဒျဖန္႕သူေတြလည္း Form ျဖည္႕တဲ႔အခါ အဲဒီလိုျဖည္႕ၾကည္႕ပါလား။ အရူးမွန္းသိသြားမွာပဲေလ။ ဒီေတာ႔ကာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြမွာ မိဘေတြရိွျပီး .... မိဘေတြကလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ မေကာင္းေမြဆက္ခံဖုိ႕ ... (သားသမီးမေကာင္းမိဘေခါင္းအရယူဆျခင္းျဖစ္သည္။) ေဘးနားမွာ အျမဲအသင္႔ရိွေနတုန္းပါပဲ။</div><div><br /></div><div><b>မိဘေက်းဇူး ဆပ္ေကာင္းပါသလား။</b> အဲဒီလို ေျပာရင္လည္း အေတာ္လက္ေပါက္ကပ္ပါတယ္။ ဆပ္တယ္ဆိုတဲ႔စကားက ေခ်းထားမွ ျပန္ဆပ္ရတာပါ။ မိဘေတြက ေခ်းထားတာမဟုတ္တဲ႔အတြက္ ျပန္ဆပ္စရာေတာ႔လည္း သိပ္မလိုပါဘူး။ နားလည္မႈနဲ႕ ေလွ်ာ္လိုက္ရင္ရပါတယ္။ သံသရာမွာက မိဘတစ္လွည္႕စီျဖစ္လာၾကတာဆိုေတာ႔ ... ကိုယ္႔ဆီမွာ သားသမီးလာျဖစ္မွပဲ ေက်းဇူးဆပ္လိုက္လည္းရေလာက္ပါတယ္။ မိဘေတြက ေျပာင္းျပန္မစီးတဲ႔ျမစ္လုိပဲဆိုေတာ႔ကာ ေက်းဇူးျပန္ဆပ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ ေျပာင္းျပန္မစီးတဲ႔ျမစ္ထဲကိုေနာက္ျပန္ခုန္ခ်သလိုျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။</div><div><br /></div><div><b>မိဘထက္ တစ္ရက္ၾကီးတဲ႔ေကာင္ေတြ။</b> အဲဒါကိုေတာင္ နည္းနည္းရွင္းဖုိ႕လိုပါတယ္။ မိဘေတြဟာ သားၾကီးၾသရသ၊ သမီးၾကီး ၾသရသမ တို႕နဲ႕အသက္အတူတူပါပဲ။ မိဘျဖစ္လာဖုိ႕ သားသမီးတစ္ေယာက္လိုပါတယ္။ သားသမီးမရွိခင္ကလည္း သူတုိ႕ဘာသာသူတုိ႕လင္မယားပဲျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ မိဘျဖစ္ခြင္႔မရေသးပါဘူး။သားသမီးဆိုတာ မိဘေတြကို မိဘျဖစ္ခြင္႔ျပဳလုိက္တဲ႔ Certificate ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ႔ မိဘေတြဟာ သားသမီးထက္ အသက္မၾကီးပါဘူး။သားသမီးထက္ အသက္ၾကီးတာက မိဘမျဖစ္ခင္က လင္မယားႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ဆိုရင္ မိဘေတြျဖစ္လာဖုိ႕ဆိုတာမွာ ... သားသမီးေက်းဇူးအေတာ္မ်ားတာပဲလို႕ေတာင္ ေတြးမိပါတယ္။ (Btw Dad, ေမြးရက်ိဳးနပ္တယ္ေနာ္။)</div><div><br /></div><div>အလွဴရဲ႕အက်ိဳးကို ငါဘုရားသိသေလာက္သာသိမယ္ဆိုရင္ ေနာက္ဆံုးဆြမ္းလုတ္ေလးကိုေတာင္ မလွဴဘဲမစားဘူး ဆိုတာေလးကို ၾကားဖူးမယ္ထင္ပါတယ္။ မၾကားဖူးရင္လည္း လူၾကီးေတြလုပ္သလို ေခါင္းကေလးတညိတ္ညိတ္လုပ္ေနလုိက္။ အဲဒီလို အလွဴရဲ႕ေက်းဇဴးအရၾကည္႕ရင္လည္း အရင္က ကပ္ေစးႏွဲျဖစ္ခဲ႔တဲ႔မိဘတစ္ခ်ိဳ႕ဆိုရင္ သား၊သမီးေမြးလာမွပဲ လွဴရတန္းရသလို ေကြ်းေမြးျဖစ္ေတာ႔တယ္။ သားသမီးကိုေကြွ်းတယ္ဆိုတာလည္း စိတ္ထားတတ္ရင္ ကုသိုလ္အင္မတန္ရတဲ႔အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေမြးထားမွေတာ႔ေကြ်းရေတာ႔မွာပဲဆိုျပီးေကြ်းတယ္ဆိုဦးေတာ႔ ကုသိုလ္ အနည္းနဲ႕အမ်ားေတာ႔ရမယ္။ ေအာ္ ...ဒီလိုဆိုေတာ႔လည္း သားသမီးေတြကကုသိုလ္ရရာရေၾကာင္းေတာင္ျဖစ္ျပီးေက်းဇူးေတာင္မ်ားေနျပီ။</div><div><br /></div><div>ေကြ်းတယ္ေမြးတယ္ဆိုတာမွာလည္း အတင္းအၾကပ္မလုပ္သင္႔ဘူး။ မၾကိဳက္တာေတြအတင္းစားခိုင္းေသာက္ခုိင္းတာမ်ိဳးက အင္မတန္ ဆိုးတယ္။ ဥပမာ၊ ကြ်န္ေတာ္႔ၾကီးေတာ္ၾကီးဆိုရင္ အခု သတ္သတ္လြတ္စားတယ္။ ဒီလိုအေဒၚမ်ိဳးကို ႏို႕တုိက္ခဲ႔တဲ႔အဖြားဆို ဘယ္ေလာက္ဆိုးလဲလုိ႕ေတြးမိတယ္။ အမွန္ဆို ပဲႏို႕တုိက္ရမွာ။ အဲဒါဆိုရင္ ၾကီးေတာ္ၾကီးက အဖြားကို ပဲႏို႕ေတြျပန္၀ယ္တုိက္လုိက္ရင္ ႏို႕ဖုိးပါေက်ႏိုင္တယ္။</div><div><br /></div><div><b>မိဘမ်က္ရည္က်ေအာင္လုပ္တဲ႔သူေတြမခ်မ္းသာဘူး</b>။ ဒီစကားပံုက ဘယ္ေလာက္မွန္သလဲဆိုတာသိဖို႕ Bill Gates ဆီျဖစ္ျဖစ္ စာပို႕ၾကည္႕ရမယ္။ လူၾကီးမင္း လူၾကီးမင္းရဲ႕မိဘေတြ မ်က္ရည္က်ေအာင္လုပ္မိပါသလား။ အေျဖက Yes ဆိုရင္ လူၾကီးမင္းခ်မ္းသာမွာမဟုတ္ဘူးလုိ႕ျပန္ပို႕သင္႔ပါတယ္။ သားသမီးေတြမ်က္ရည္က်ေအာင္လုပ္တဲ႔မိဘေတြေရာခ်မ္းသာသလား။ဒါကိုလည္း ျပန္စစ္တမ္းေကာက္ၾကည္႕သင္႔ပါတယ္။ အခ်ိဳးအစားက အတူတူပဲဆိုရင္ စကားပံုကိုလည္းနည္းနည္းျပင္သင္႔တယ္။</div><div><br /></div><div><b>မိဘေတြဟာ ကေလးဘ၀ကိုေမ႔သြားတဲ႔ လူၾကီးေတြပဲ။ </b>အဲဒီအဆိုကို တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတာ႔ေျပာဖူးလိမ္႔မယ္။ ဘဂ်မင္ဖရန္ကလင္လား၊ သူ႕ဂ်ီးေဒၚႏွစ္၀မ္းကြဲလား ေျပာဖူးလိမ္႔မယ္။ တကယ္ေတာ႔ လူေတြက ၾကီးလာရင္ငယ္တုန္းက အေၾကာင္းကိုေမ႔တယ္။ ငယ္တုန္းက ကိုယ္တိုင္ေက်ာင္းမသြားခ်င္တာကို ၾကီးလာတဲ႔အခါၾကေတာ႔ေမ႔လုိက္တယ္။ ကေလးေတြေက်ာင္းမသြားခ်င္ဘူးဆိုရင္ နားမလည္သလိုနဲ႕ေက်ာင္းသြားမွစာတတ္မွာေပါ႔လုိ႕ေျပာၾကတယ္။ ေဆာ႔ခေရတၱိေရာေက်ာင္းသြားလားလုိ႕ေမးရင္ ရွင္းမျပေတာ႔ဘူး။ ၾကိမ္လံုးရွာျပီ။ မိဘေမတၱာနဲ႕ရိုက္လည္းနာတယ္။ ကိုယ္တုိင္ကေတာ႔ မိဘေတြက ကံေကာင္းေထာက္မျပီးမရိုက္တတ္တဲ႔သူေတြျဖစ္ေနေတာ႔ ဆရာေတြကပဲ နာသံုးနာ၊(လက္နာ၊စိတ္နာ၊၀ါသနာ) နဲ႕မိဘေတြလစ္ဟင္းတာေလးေတြျဖည္႕စြက္ေပးပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆရာေတြက ရိုက္ရတာကို ၀ါသနာပါပံုရတယ္။</div><div><br /></div><div><b>ကေလးေတြကိုနားလည္တာ ကေလးမရိွတဲ႔သူေတြတဲ႔။</b></div><div>အဲဒီစကားကို ဆစ္ဂမန္ဖရြိဳက္လား၊ သူ႕ကို ေဆးလိပ္မီးညိွေပးဖူးတဲ႔ စားပြဲထိုးရဲ႕သူငယ္ခ်င္းလားေျပာဖူးတယ္။ တကယ္ေတာ႔ စဥ္းစားၾကည္႕ရံုနဲ႕ကေလးေမြးရတာအေတာ္ေလးပင္ပန္းမွန္းသိပါတယ္။ မာရီယို game ထဲကလို မိႈေလးေတြေကြ်းလို႕သူ႕ဘာသာသူ ၾကီးလာတာမ်ိဳးမွမဟုတ္တာ။ (တကယ္ေတာ႔ စမ္းျပီးေကြ်းၾကည္႕ဖုိ႕ေကာင္းတယ္။) အဲဒီေတာ႔အျမဲအတူေနရတဲ႔မိဘက ကေလးေၾကာင္႔ပိုစိတ္ဆင္းရဲတယ္။ သူတုိ႕မွာက တစ္ေနကုန္ထိန္းေနရတာဆိုေတာ႔ မိဘေမတၱာနဲ႕ပဲ ေနာင္တၾကိတ္ရရတယ္။ ေနာင္တမရဘူးထား၊ ကိုယ္႔အမွားကိုယ္ ကိုယ္တာ၀န္ယူတယ္ဆုိဦးေတာ႔ ကေလးတစ္ေယာက္ တစ္ေနကုန္ထုိင္ငိုေနတာကိုေတာ႔ Yanni Piano တီးေနတာလုိ႕ခံစားလုိ႕မရႏိုင္တာအမွန္ပဲ။ အေရးထဲ လူပ်ိဳၾကီး အပ်ိဳၾကီးေတြက ကေလးမေမြးဖူးပဲ ကေလးေတြကိုစိတ္ရွည္ဖုိ႕လိုအပ္ေၾကာင္းစာအုပ္ေတြေရးလိုက္တဲ႔အခါမွာ မိဘလုပ္ငန္း မကြ်မ္းက်င္သူေတြခမ်ာအေတာ္ေလးဒုကၡေရာက္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕သူေတြကလည္း ဘစ္ခ္ အမ္ဘီးရွင္းၾကီးနဲ႕ကေလးမ်ားရိွခဲ႔လွ်င္ထိုသို႕ဤသို႕ တာ၀န္ယူပစ္လုိက္မည္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြေရးသားလာၾကတယ္။ ဟိုတေလာကပဲဖတ္လိုက္ရေသးတယ္။ (:P) ကေလးေတြကုိနားလည္တာ ကေလးမေမြးဖူးတဲ႔သူေတြပဲ။ အဲဒီလိုနားလည္တာကလည္း သူတုိ႕ကိုယ္တုိင္မေမြးခင္အထိပဲလို႕ မိဘတစ္ဦးမွေျပာၾကားသြားပါတယ္။</div><div><br /></div><div>ျမန္မာကားေတြထဲမွာဆို မဂၤလာေဆာင္ျပီး ဆယ္႔ငါးမိနစ္အၾကာေလာက္မွာဆို မင္းသမီးက ရွက္တဲ႔အမူအယာနဲ႕ တုိးတုိးေလးေျပာ၊ မင္းသားက မ်က္လံုးၾကီးျပဴး။ လက္သီးဆုပ္ျပီး ... အေဖျဖစ္ေတာ႔မယ္ကြ ဆိုျပီး အင္မတိ အင္မတန္ ဂုဏ္ယူ၀င္႔ၾကြားတဲ႔ အျပံဳးနဲ႕ ထထခုန္တာေတြ႕ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က ကေလး ဆယ္႔ႏွစ္ေယာက္ေမြးထားတဲ႔ တက္စီ ေမာင္းတဲ႔လူၾကီးဆိုရင္ အခုအခ်ိန္အထိ အဲဒီလိုပဲ ထထခုန္ေသးသလား ေမးၾကည္႕ခ်င္ပါတယ္။ ကံေကာင္းလုိ႕ အခုေခတ္လို သေဘာထားၾကီးတဲ႔ ဘုရင္လက္ထက္မလို႕ေပါ႔။ အရင္တုန္းက စစ္သူၾကီးမဟာဗႏၶဳလ ...(ဟို ဓႏုျဖဴမွာ အေရးၾကီးတဲ႔ေနရာကို မကာကြယ္ထားတဲ႔စစ္သူၾကီးကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္က စစ္သူၾကီးကိုေျပာတာ။) ဆိုရင္ သားသမီးမ်ားလုိ႕ ဘုရင္က ပုန္ကန္မယ္ထင္ျပီး မဟာကရုဏာေတာ္နဲ႕ကြပ္မ်က္လုိက္တယ္။ ကံသီေပလို႕ အခုေခတ္မွာ ၁၂ ေယာက္ေမြးျပီး ေဘးကင္းေနတာ။ တကယ္လုိ႕ သားသမီးႏွစ္ဆယ္႔ေျခာက္ေယာက္ရိွတယ္ဆိုပါစို႕ .... A to Z နာမည္ေပးထားလုိက္ရင္ေတာင္ ရမယ္လုိ႕ေတြးမိတယ္။ D က C,G,E,F ကိုေက်ာင္းမွာ၀င္ၾကိဳ၊ B က G,H,I,J တို႕ကိုေစာင္႔ေန၊ A ကထမင္းခ်က္ထား။ စသျဖင္႔ေတြမွာရမယ္ထင္ပါတယ္။ မိဘေမတၱာဆိုတာ ကေလးအေရအတြက္ေပၚမွာမူတည္ျပီး က်ံဳ႕ႏိုင္ဆန္႕ႏိုင္သလားဆိုတာကိုလည္း ေတြးမိတယ္။</div><div><br /></div><div><b>သားသမီးယံု စံုလံုးကန္း</b>။ အဲဒါကေတာ႔ နည္းနည္းေဒါသၾကီးတဲ႔မိဘေတြက နည္းနည္းေျပာေကာင္းေအာင္ ရစ္သမ္ကို အသံုးျပဳထားတဲ႔ စကားပံုျဖစ္ပါတယ္။ အစကေတာ႔ အေဖတူသား အေဖတူသားဆိုျပီး ေနာက္မွ ယံုလုိ႕ကိုမရဘူးကြာ ဆိုရင္ .... ၾကားရတာကိုက သေဘာပါၾကရဲ႕လား တကာၾကြယ္ ဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ သားသမီးကုိ ယံုတာမယံုတာနဲ႕ ကန္းတာမကန္းတာနဲ႕ဟာ သိပ္ေတာ႔လည္းမဆိုင္ပါဘူး။ ယံုရမွယံုေပါ႔။ မယံုရမွန္းသိရက္နဲ႕ယံုရင္ေတာ႔လည္း ေနာက္မွ သားသမီးကို အျပစ္တင္တာေတာ႔ လူၾကီးလူေကာင္း မဆန္သလိုျဖစ္တယ္။ ေမြးထားတုန္းကေမြးထားျပီး မယံုမၾကည္ျဖစ္ရတာမေကာင္းပါဘူး။ ယံုၾကည္ေလာက္တဲ႔သားသမီးမျဖစ္လာဘူးဆိုတာကလည္း မိဘ၀တၱရားမေက်သလိုျဖစ္ပါတယ္။ ေစာေစာကသိရင္ မေမြးပါဘူးဆိုတာမ်ိဳးေတြမေျပာပါနဲ႕။ ေစာေစာကသိရင္ အေမြးမခံပါဘူးလုိ႕ျပန္ေျပာေနလိမ္႔မယ္။ သားသမီးနဲ႕မိဘဆိုတာကေတာ႔ စံုလံုးကန္းေလာက္ေအာင္ယံုၾကည္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္။ ယံုၾကည္မွလည္း နားလည္ေအာင္ေျပာလို႕ရမယ္လို႕ထင္ပါတယ္။</div><div><br /></div><div><b>မင္း ေခြးျဖစ္မယ္႔ေကာင္ပဲ။</b> လုိ႕ ေဒါသၾကီးတဲ႔မိဘေတြက ကရုဏာေဒါေသာ ဆိုတာၾကီးနဲ႕ကိုင္ေပါက္ပါတယ္။ကရုဏာနဲ႕ေဒါသဟာ ဘယ္ေတာ႔မွ အတူယွဥ္ျပီးမျဖစ္တဲ႔ေစတသိက္ႏွစ္ခုဆိုတာကို မသိဘဲနဲ႕ ေဒါသကိုပဲလူၾကားေကာင္းေအာင္ ကရုဏာနဲ႕ယွဥ္တဲ႔ေဒါသလုပ္တာကေတာ႔ရယ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ေခြးျဖစ္မယ္႔လူဆိုတာမရိွပါဘူး။ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင္႔သလို မျဖစ္တာကို ေခြးျဖစ္တယ္လုိ႕ေျပာတာဟာ နည္းနည္းေတာ႔ ပါ၀ါကို အလြဲသံုးစားလုပ္ရာေရာက္ပါတယ္။ ေခြးျဖစ္တယ္ပဲထားဦး ...ကိုယ္႔သားကို အယ္ေဇးရွင္းျဖစ္ေစခ်င္တာလား၊ ေရာ႔ထ္၀ီလာျဖစ္ေစခ်င္တာလား၊ စိန္႕ဘားနတ္ထ္လား၊ ရွီဇူးလား ဘယ္လုိေခြးျဖစ္မွာလဲေသခ်ာေအာင္ေျပာလိုက္သင္႔တယ္။ အခုေတာ႔ ဘာေခြးျဖစ္မွန္းမသိ သားသမီးေတြမွာသနားဖုိ႕တယ္ေကာင္းပါလား။ မိဘေမတၱာဟာ ဆူပူမႈကို အားေပးသလားလုိ႕ေတြးမိပါတယ္။</div><div><br /></div><div><b>တစ္ခ်ိဳ႕မိဘေတြၾကေတာ႔ကိုယ္႔တုန္းက မရတာေတြကို သားသမီးအလွည္႕မွာရေစခ်င္တယ္။ </b>သား ... အေဖ႔အလွည္႕တုန္းက မင္းအေမဆူတာနဲ႕ Mac Book Pro မ၀ယ္လုိက္ရဘူး။ သား မူၾကိဳမွာသံုးဖုိ႕ Mac Book Pro ဆိုျပီး၀ယ္ေပးလုိက္ၾကတယ္။ အဲဒါဟာ မိဘေမတၱာလား ကိုယ္႔အတၱကိုယ္ အစာျပန္ေကြ်းတာလားမသဲကြဲပါဘူး။</div><div><br /><b>မိဘျဖစ္ဖုိ႕ ရက္တိုသင္တန္းမရိွဘူး။ မိဘေတြက ေကာင္းမယ္ထင္တာေတြလုပ္ရင္းလြဲလြဲသြားတဲ႔ သနားစရာလူရႊင္ေတာ္ေတြလည္းျဖစ္တယ္</b>လို႕ နသန္နီယလ္ေဟာသြန္းလား၊ သူတို႕အိမ္ကိုႏြားႏို႔ပို႕တဲ႔သူလား ေျပာသြားဖူးတယ္။ မိဘအလုပ္ကမလြယ္ဘူး ဆိုတာေလာက္ကိုသေဘာေပါက္ရင္ သားသမီးေတြရဲ႕စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာအခက္အခဲကို အာဂႏၱဳဖ်ားလုိ သေဘာထားျပီး ေဆးျမီးတုိေတြနဲ႕ကုတာနည္းလာႏုိင္တယ္။ မၾကိဳက္တာမစားနဲ႕ ၾကိဳက္တာပဲစားဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြထဲက အမ်ားစုဟာ သၾကားလံုးနဲ႕ေခ်ာကလက္ကိုပဲ မနက္စာ၊ေန႕လည္စာ၊ညစာ အျဖစ္စားခဲ႔ၾကမွာပဲ။ အစားအေသာက္ေကြ်းရတာလည္းမလြယ္ဘူး။ အေကာင္ေသးေသးေလးေတြရဲ႕ေခါင္းထဲမွာ ဘာေတြ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာေတြးျပီး၊ ဘာေတြ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေတာင္းဆိုမလဲဆိုတာကိုလည္း ၾကိဳမသိႏိုင္ဘူး။<br /><br /><b>မိဘေတြထဲက ၈၀ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ဟာ ကေလးေတြရမွပဲ ကုိယ္႔မွာ မိဘရိွမွန္းသတိရေတာ႔တယ္</b>လုိ႕ နစ္ေရွးလား နစ္ေရွးတို႕လမ္းထဲမွာ ဆိုက္ကားနင္းတဲ႔သူလား ...တစ္ေယာက္ေယာက္ေျပာခဲ႔ဖူးလိမ္႔မယ္။ လူေတြက အေတာ္ေလးရယ္ဖုိ႕ေကာင္းတယ္။ မိဘေက်းဇူးကိုမဆပ္ဘဲ သားသမီးေက်းဇူးကိုဆပ္ေနတာဆိုတဲ႔တရားကုိလည္း နာဖူးတယ္။ သားသမီးရတာကိုကလွလွပပ ၀ဋ္လည္တာလည္းျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ကာလ၀ိပါက္ေနာက္ပိုးတက္ျပီး ေရွ႕ပိုးက ျပန္မဆင္းတာမ်ိဳးလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။<br /><br /><b>တစ္ခ်ိဳ႕ေတြကလည္း ကေလးေမြးတာကိုပဲ စားေသာက္ဆိုင္မွာ အစာမွာသလို Preference ၾကီးနဲ႕။ ေ</b>ယာက်ာ္းေလးပဲလုိခ်င္တယ္။ မိန္းကေလးေမြးရင္ သူတို႕အေဖကိုပဲပိုခ်စ္ေနရင္ ေမြးထားရက်ိဳးမနပ္ဘူး ...စသျဖင္႔။ တကယ္ေတာ႔ ကေလးေမြးတယ္ဆိုတာ စစ္တပ္ထဲမွာ အ၀တ္အစားေတြ ပစၥည္းေတြထုတ္ေပးသလိုပဲ။ ေပးတာပဲယူရတယ္။ မေက်နပ္လုိ႕ျပန္လဲလို႕မရဘူး။ ငုပ္ဗီဇေတြ၊ေဘာေလာေပၚဗီဇေတြ ဆိုတာကရိွေသးတယ္။ ကိုယ္႔လုိ ကိုးလုိးကန္႕လန္႕ေတြျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ဘာမွ မေသခ်ာဘူး။ ဆရာ၀န္ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕သား စာေမးပြဲမွာတဖံုးဖံုးက်ေနတာဟာ ဥာဏ္ရည္ဟာ မိဘကေန သားသမီးဆီ တုိက္ရိုက္ၾကီးေရာက္သြားမယ္လုိ႕ အာမမခံဘူးဆိုတာကို ျပေနပါတယ္။ မိဘေတြက ေတာ္ေလေလ သားသမီးမွာဖိအားမ်ားေလေလပါပဲ။ ပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြက သာမန္လူေတြထက္ပိုေမွ်ာ္လင္႔ထားတယ္။ အမွားကို သိပ္ခြင္႔မျပဳေတာ႔ဘူး။ သားသမီးျဖစ္ရတာလြယ္တယ္မွတ္လုိ႕။<br /><br /><b>မိဘေမတၱာဆိုတာ တစ္ခ်ိဳ႕က ဘတ္စ္ကားေတြမွာ ေရးထားတယ္ဆိုတာေလာက္ပဲသိပါတယ္။</b> ေမြးရင္းဖြားရင္း ဆံုးပါးသြားႏိုင္တယ္။ သခ်ိ ၤဳင္းကို မ်က္စိေစြတဲ႔သူ မ်က္ေစာင္းထုိးထားသလို ေတာ္ေတာ္ၾကီး မ်က္ေစာင္းထိုးထားခဲ႔ရတယ္ဆိုတာေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ စာစီစာကံုးမွာ အမ်ားၾကီးေရးဖူးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္႔ကို အေမေမြးတုန္းက ေဘးနားက ဗိုက္ခြဲေမြးသူေတြက ေဟာတစ္ေယာက္ေဟာတစ္ေယာက္ အကင္းမဟုတ္ဘဲ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြပါတယ္။ အရင္တုန္းက ေဆးပညာဟာ အခုေဆးပညာလိုပဲ အာမခံခ်က္မရိွပါဘူး။ အခုလည္း ေဆးပညာက အာမခံတာမဟုတ္ဘဲ ေဆးပညာ+Cash ကသာ အာမခံတာျဖစ္ပါတယ္။ မယံုရင္ ပိုက္ဆံမပါဘဲ ေဆးရံုၾကီးမွာ ဗိုက္ခဲြေမြးၾကည္႕ေစခ်င္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အသိ ဗိုက္ခြဲေမြးဖို႕ ပိုက္ဆံျပန္ယူေနတာကို ထုိင္ေစာင္႔ေနေပးတဲ႔ ဆရာ၀န္ရိွမွန္း သိခဲ႔ပါတယ္။ စိတ္ရွည္တာအံ႔ေရာလို႕ေတာင္ေျပာခ်င္စရာပဲ။ မေတာ္တဆ တိမ္းပါးသြားရင္ ဘယ္လိုေခါင္းစဥ္တပ္မလဲဆိုတာကိုလည္း စိတ္၀င္စားမိပါတယ္။ ပိုက္ဆံရမွခြဲမယ္ဆိုတာက ေငြျမင္ရင္ လင္လုပ္ပါမည္ဆိုတ႔ဲ ေရသည္ျပဇာတ္ထဲက ေရသည္မိန္းမေျပာတဲ႔စကားလို ၾကည္ႏူးစရာမရိွဘူး။ ဆရာ၀န္ေတြဟာ Hippocratic oath ကို အုတ္၊သဲေက်ာက္ဆိုင္မွာ ေရာင္းလုိက္ပါျပီ။ တစ္ခါတည္းမဆိုပဲ မနက္တုိင္း ေမာနင္း Prayer လုိဆိုရင္ မိဘေမတၱာျပသခြင္႔ရတဲ႔ မိဘေတြရိွလာႏိုင္ပါတယ္။<br /><br /><b>အေကာင္းအတုိင္းေမြးလာရင္ကို မိဘေတြကို ေက်းဇူးတင္။ </b>အဲဒီစကားကိုေျပာတာ ေဒါက္တာေနာ္မန္ဗက္သြန္းဆိုတဲ႔သူအေၾကာင္းမဖတ္ဖူးတဲ႔ သု၀ဏၰ က ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးတစ္ေယာက္မွာ <span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: x-small; line-height: 15px;"><em style="font-style: normal; font-weight: bold;">Down syndrome</em></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: x-small; line-height: 15px;"> (DS),</span> ျဖစ္ႏိုင္ေျခ၊ ကုိယ္လက္ အဂၤါမျပည္႕မစံုျဖစ္ႏိုင္ေျခဘယ္ေလာက္မ်ားလဲသိေနတဲ႔သူတစ္ေယာက္ရဲ႕စကားမို႕အေတာ္ေလး ေတြးျဖစ္တယ္။ ကံေကာင္းလုိ အားလံုးပါလာတာ။..... ဗိုက္ထဲကေရွာေရွာရွဴရွဴ (ခြဲတာနဲ႕ထြက္လာတဲ႔အတြက္) ထြက္လာတဲ႔အတြက္ သားသမီးကိုလည္း မိဘေတြက ေက်းဇူးတင္ပံုရပါတယ္။ အျပန္အလွန္ အက်ိဳးရိွတာ။ ဗိုက္ထဲမွာ ကိုးလေလာက္ေနေပးလုိက္တာကိုက နည္းတဲ႔ ေက်းဇူးမဟုတ္ဘူး။ ဟိုတယ္က အခန္းေတြလုိ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕လည္းမဟုတ္၊ ဟိုတစ္ေခါက္ အဲဒါကိုေျပာေတာ႔ ေက်ာင္းလွဴတဲ႔သူေတြက ၀မ္းဗိုက္ထဲမွာကို ဟိုတယ္ႏွစ္ခန္းစာေလာက္ အက်ယ္ၾကီးေနရမယ္ဆိုတာကုိ အသိဘုန္းၾကီးကေျပာပါတယ္။ အဲဒီေတာ႔ ဗိုက္ထဲမွာ ေနရတာက်ဥ္းတယ္လုိ႕ခံစားမိတဲ႔သူေတြ ေက်ာင္းလွဴပါ။ ေက်ာင္းတကာၾကီးေတြရဲ႕အေမဗိုက္ကေတာ႔ ဟုိတယ္ႏွစ္ခန္းစာပိုပူေနပါလိမ္႔မယ္။ ( စိတ္မေကာင္းပါဘူးအေမ ....။ :P)<br /><br />ထူးအိမ္သင္ရဲ႕သီခ်င္းရိွပါတယ္။ အေမ႔ရဲ႕ဒုကၡအိ္ုးေလး။ ၾကီးလာေတာ႔ ဒုကၡအိုးၾကီးျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ သားသမီးေမြးရတာကိုက တြက္ေျခမကိုက္ပါဘူး တြက္ေျခကိုက္ခ်င္ရင္လည္း သားသမီးမေမြးဘဲ အသားစားၾကက္ေမြးဖုိ႕အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္။ ေလးဆယ္႔ငါးရက္နဲ႕ အက်ိဳးအျမတ္ရပါတယ္။ သားသမီးကေတာ႔ ၂၈ ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ႔ မိဘေက်းဇူးအေၾကာင္းမဟုတ္တာကေန စစဥ္းစားပါလိမ္႔မယ္။ <b>မိဘေမတၱာဆိုတာ မ်က္စိမျမင္တဲ႔သူရဲ႕ အလင္းေရာင္ကို ရိွရင္းစြဲတန္ဖိုးထက္ ပိုျမွင္႔ျပီးေမွ်ာ္လင္႔တာမ်ိဳးလည္းျဖစ္ႏို္င္ပါတယ္။</b><br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြကလည္း သားသမီးကို အေတာ္ေလးေမွ်ာ္လင္႔တယ္။ သားေထာက္သမီးခံမရိွရင္ ခက္မယ္လို႕ေျပာၾကတယ္။ ေထာက္ထားတဲ႔သားသမီးဆိုရင္ေတာ႔ေတာ္ေသးတာေပါ႔။ ကိုယ္လဲလဲေရာ ေရွာင္ေပးလုိက္တဲ႔သားသမီးနဲ႕ေတြ႕ရင္ ပိုနာေနမယ္။ ကိုယ္႔ဘာသာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းလဲတာကေတာင္ သက္သာဦးမယ္။ သားသမီးရိွမယ္ထင္ျပီးလဲလုိက္မွ ဆႏၵန္ဆင္မင္း အစြယ္ျပဳတ္က်သံလို ဗုန္းဗုန္း ေျမသို႕က်ေတြဘာေတြျဖစ္မယ္။ မိဘေတြက သားသမီးရလာမယ္ဆိုတာ သိေပမယ္႔ သားသမီးေတြကေတာ႔ မိဘရလာမယ္ဆိုတာ သိပ္သိတာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင္႔လည္း တစ္ခ်ိဳ႕ဇာတ္လမ္းေတြမွာ မိဘေတြက ေသခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၾက၊ ႏွလံုးေရာဂါကို ပံုၾကီးခ်ဲ႕ၾက။ သားသမီးသည္ မိဘအုပ္ခ်ဳပ္ခြင္႔ရ ကိုယ္ပိုင္နယ္ေျမျဖစ္သည္ေတြဘာေတြျဖစ္ကုန္ေရာ။ သားသမီးေတြက မိဘေက်းဇူးကို သိတတ္တယ္ဆိုရင္လည္း သူ႕သေဘာနဲ႕သူသိတာက ေကာင္းပါတယ္။<br /><br />ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ေတာင္ မိဘေမတၱာအေၾကာင္းစဥ္းစားရတာ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရွဳပ္ေထြးေနျပီးသားကို မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ Xanthos နဲ႕ေျပာမိတယ္။ သူကလည္း သူ႕ျပႆနာကိုတင္ျပတယ္။ တကယ္လုိ႕ ေသာတပန္မိဘႏွစ္ပါးမွာ အနာဂါမ္ သားၾကီးေမြးတယ္ဆိုပါေတာ႔ .. သူတို႕သားၾကီးကို သူတို႕က ရိုက္မိတယ္ဆိုပါေတာ႔ ... နည္းတဲ႔အကုသိုလ္မဟုတ္ဘူးေနာ္ ..... လို႕ေျပာျပီး တဟားဟားရယ္ေနပါတယ္။( တကယ္ေတာ႔ ဒီလုိမေမြးပါဘူး။ သူက အခက္အခဲျဖစ္ေစတဲ႔အေနထားကိုပဲေတြးၾကည္႕တာပါ။)<br /><br />သံသရာအျမင္အရ သူစိမ္းေတြေတာင္ တစ္ခ်ိန္ကေတာ႔ အမ်ိဳးအရင္းေတြျဖစ္မယ္။ (ကြ်န္ေတာ္တို႕မုန္းပါတယ္ဆိုတဲ႔လူၾကီးကလည္း အရင္က ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ ေဆြနီးမ်ိဳးစပ္ၾကီးဆိုတာကို လက္သင္႔ခံဖုိ႕ေတာင္ အေတာ္အားယူရတယ္။ )အကုသိုလ္မ်ားလြန္းလို႕ အတူတူ ကြ်တ္တန္းမ၀င္ေသးဘဲ က်န္ခဲ႔တဲ႔သူအခ်င္းခ်င္း မာနၾကီးေနၾကတာလည္းရယ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ကံသာ အမိ ကံသာအဖ ဆိုရင္လည္း ကံကိုလည္း ေက်းဇူးဆပ္ဖုိ႕လုိ္ေကာင္းလိုေနပါလိမ္႔မယ္။ လူုအျဖစ္ရဲ႕ ေရြးခ်ယ္ခြင္႔နည္းပါးမႈေတြထဲမွာ မိဘကိုေရြးခ်ယ္ခြင္႔မရတာလည္းပါေကာင္းပါမယ္။ သား၊သမီးကို ေရြးခ်ယ္ခြင္႔မရတာလည္းပါေကာင္းပါႏိုင္ပါတယ္။ မိဘေမတၱာကို ျမင္းမုိရ္ေတာင္နဲ႕ယွဥ္ရင္ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ဟာ ႏြားခ်ိဳေပါက္စေလာက္ပဲရိွမယ္၊ မိဘေမတၱာကို သမုဒၵရာနဲ႕ယွဥ္ရင္ မဟာသမုဒၵရာေတာင္ ယုန္ေျခတစ္ေထာက္စာေလာက္ပဲျဖစ္သြားမယ္ဆိုတဲ႔ အတိႆယေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ မၾကာမၾကာ စာထဲထည္႕ေရးပါတယ္။ သားသမီးမရိွတဲ႔ အပ်ိဳၾကီး ဆရာ၊ဆရာမၾကီးေတြေတာင္ ဒါမွ မိဘေမတၱာကြ ဆိုျပီး အမွတ္အမ်ားၾကီးေပးရေအာင္ေရးၾကပါတယ္။ ... တကယ္ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ For Granted ရတဲ႔ေမတၱာတရားေတြကို နားလည္ဖုိ႕ အေတာ္ၾကီး ကြာေ၀းေနပါေသးတယ္။ မိဘကလည္း သားသမီးေမတၱာကို နားလည္ဖုိ႕ၾကိဳးစားဖုိ႕လိုသလို၊ သားသမီးကလည္း မိဘေမတၱာကိုနားလည္ဖုိ႕လုိပါတယ္။ တစ္လမ္းေမာင္းေမတၱာဆိုရင္ ကြွန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အျပံဳးေတြဟာ အလင္းျပန္ႏိုင္ၾကမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ..........<br /><br /></div><div>ဒီေန႕အတြက္ ေမးခြန္းက လြယ္လြယ္ေလးပါ။</div><div>မိဘေမတၱာကို သင္နားလည္သေလာက္ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ရွင္းျပၾကည္႕ပါ ဆိုတဲ႔ေမးခြန္းေလးပါပဲ။</div><div><br /></div><div>Good Luck Buddies!!!</div><div><br /></div><div>ခင္မင္စြာျဖင္႔</div><div>Zephyr</div><div><br /></div><div>Notes:</div><div><br /></div><div>အင္မတန္ခ်စ္ခင္ေသာ မိခင္ၾကီးႏွစ္ေယာက္ ေရာက္ရာအရပ္မ်ားမွ ျပံဳးေပ်ာ္ေစရန္၊</div><div>သူငယ္ခ်င္းမ်ား ရံုးမွေနျပီး မ်က္ႏွာအေၾကာေျပာေလွ်ာ႔ႏိုင္ေစရန္၊</div><div>မိဘေမတၱာကို ကုိယ္တိုင္ကိုယ္က် ျပန္လည္သံုးသပ္ႏိုင္ရန္၊ အစရိွတဲ႔ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားနဲ႕ေရးပါတယ္။</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-609316800258251574?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Xanthosnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-32863577186275124602010-12-30T15:17:00.002+08:002010-12-30T15:22:06.647+08:00<b><u>စာအုပ္အသစ္တစ္အုပ္ရခဲ႔တဲ႔ေန႕</u></b><br /><b><u><br /></u></b><br /><i>ဒီစာအုပ္ထဲ ဘာေရးရင္ေကာင္းမလဲ ........</i><br /><i>ရပ္ပစ္ရွစ္ပါး အခန္းဖြဲ႕ထားတဲ႔စိတ္ ... တရိပ္ရိပ္&nbsp;ျမန္ျမန္&nbsp;ေတြးတယ္၊ေတြးတယ္ ...ေတြးတယ္ခင္ဗ် ...&nbsp;ေတြးတယ္ခင္ဗ် .............။</i><br /><i><br /></i><br /><i>ဘာကိုမွ အယံုအၾကည္မရိွတဲ႔စိတ္ဟာ အားနည္းသတဲ႔ ....။ ယံုရမွာပ်င္းသူမ်ား အသင္းဖြဲ႕ရင္ေတာင္ ပါရမွာပ်င္းသူေတြ ... သက္သာသလို&nbsp;ေနပါေစလား .....။ စိတ္ခ်မ္းသာသလိုေန ... အမွန္တရားကုိခ်စ္ ... ဘ၀ကို ဓာတ္ခဲြခန္းရလဒ္ေတြမပါ၊ သခ်ာၤသက္ေသျပခ်က္မပါ .....၊&nbsp;ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္သူတို႕ရဲ႕စကားတစ္ခြန္းမပါဘဲေနသြားပါေစလား။ ....&nbsp;ေပ်ာ္ရႊင္စြာမဟုတ္ရင္ေတာင္ ..စိတ္မညစ္စြာ။ `</i><br /><i><br /></i><br /><i>.... အမွားေတြမ်ားလာရင္ ယဥ္ေက်းမႈျဖစ္သြားသလိုမ်ိဳးၾကီး...အသားမက်ခ်င္ဘူး .........။</i><br /><i>(သြား)ကိုက္ဖန္မ်ားလာရင္ ကိုယ္႔သြားေတာင္ႏႈတ္ရေသးတယ္မဟုတ္လား။.....</i><br /><i><br /></i><br /><i>ယံုၾကည္တာကိုမွ မရဲရင္႔ရင္ ဘာမွ ရဲရင္႔စရာမရိွဘူး .....။</i><br /><i><br /></i><br /><i>&nbsp;ေျခဖ်ားေထာက္၀င္လာျပီးမွ အိမ္ရွင္မရိွမွန္းသိသြားတဲ႔သူခိုးလို .....ဘ၀မွာ မလုိအပ္ဘဲ သတိေတြထားၾက ....စိတ္ေတြေျဖေလွ်ာ႔ၾက ........။ ဟုတ္လွျပီထင္ၾက၊ မဟုတ္ေသးဘူးထင္ၾက .....မဟုတ္ႏုိင္ေတာ႔ဘူး နားလည္ၾကနဲ႕ .....။&nbsp;ေျခာက္ျခားဖြယ္ရာၾကီး။</i><br /><i><br /></i><br /><i>ဟုတ္တယ္ ..</i><br /><i>ဘ၀မွာ အသက္ရွဴဖုိ႕ေတာင္ သတၱိလိုတယ္ .......။</i><br /><i><br /></i><br /><i>မ်က္ရည္ေတြအပိုမပါလာတဲ႔အတြက္ မငိုျဖစ္လုိက္တာကလြဲရင္ ....&nbsp;</i><br /><i>စာအုပ္အသစ္ဟာ&nbsp;</i><i>ေၾကကြဲစရာအတိပါပဲ ..........။</i><br /><i><br /></i><br /><i>Not a poem, but &nbsp;a brief notes.</i><br /><i>Zephyr</i><br /><i><br /></i><br /><i>Notes:</i><br /><i>ငယ္ကတည္းက notes&nbsp;ေတြအမ်ားၾကီးေရးထားတယ္။ ကိုယ္စဥ္းစားထားတာတစ္ခုမွ အေမ႔မခံႏိုင္ဘူး။ အခ်ိန္ရရင္ notes&nbsp;ေတြျပန္ဖတ္တယ္။&nbsp;ေနာက္တစ္ခါစဥ္းစားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ ဘ၀ၾကီးကို လံုျခံဳေအာင္&nbsp;ေသခ်ာကာရံရင္း အကာအရံေတြၾကားမွာ&nbsp;ျပန္ျပီး ပိတ္မိသြားတဲ႔သူေတြနဲ႕တူတယ္။ .. တစ္ခုခ်င္းစီကေတာ႔ အမွန္တရားပဲ။ အားလံုးေပါင္းလုိက္မွ မွားသြားတယ္။</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-3286357718627512460?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Xanthosnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-14832736959128691372010-12-30T11:40:00.003+08:002010-12-30T14:51:55.882+08:00ေစတီ... ဆည္းလည္းသံ ..... အေမအို ...ရိွခိုးဦးခ် ............<br /><div><b>သင္႔စိတ္ကိုနာနာၾကည္႕ပါ .............</b></div><div>ေတာအုပ္.... သတ္ျဖတ္မႈမ်ား .......ေသြးသံရဲရဲ ..... ေသဆံုးေနသူမ်ား ........</div><div><b>သင္႔စိတ္ကို နာနာၾကည္႕ပါ ....................။</b></div><div><br /></div><div>ကေလးငယ္.......... ရယ္(ရီ)ေမာေန ... လက္ကေလးကို ဆန္႕တန္းထား .... မိဘရင္ခြင္ဆီသို႕ေျပးလာ ........</div><div><b>သင္႔စိတ္ကို နာနာၾကည္႕ပါ ..............</b></div><div>ပိန္လွီညိွဳးခ်ံဳး ........ေအ႔ဒ္ကူးစက္ခံ ကေလးငယ္ ..........ေဆးရံုရိွ အေပါစားသံကုတင္ေပၚ .......ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ကင္းေသာမ်က္လံုးမ်ား ...........</div><div><b>သင္႔စိတ္ကို နာနာၾကည္႕ပါ .....................။</b></div><div><br /></div><div>ကုသိုလ္၊အကုသိုလ္မ်ား၊</div><div>ျပဳသူ၊ျဖစ္သူမ်ား ........</div><div>ကံမ်ား .....</div><div>၀ိပါက္မ်ား .......</div><div>ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ေၾကကြဲျခင္း ခဏငယ္မ်ား ..........</div><div>ခံစားေသာစိတ္နဲ႕ သိေသာစိတ္မ်ား ...</div><div><br /></div><div>သိရံုမွ် ...</div><div>ရပ္လိုက္ၾကရေအာင္ ......................သိရံုမွ် ......................................................................</div><div><b>သင္႔စိတ္ကိုနာနာၾကည္႕ပါ။</b></div><div><b>စိတ္ကို နာနာၾကည္႕ပါ။</b></div><div><b>စိတ္ကို စိတ္က သိေနတာကို သိေနပါ။</b></div><div>စိတ္က သူ႕အလုပ္သူလုပ္ေနတာကို နားလည္ပါ ...........</div><div><b><i>သဘာ၀တရားက သဘာ၀တရားထဲ သဘာ၀တရားလို ေနသြားတာ ..............................။</i></b></div><div><br /></div><div><br /></div><div>Zephyr<br />(သိပ္ကိုေမွ်ာ္လင္႔ထားတာေတြဟာ အေသးအဖြဲလို၊ ေပါ႔တန္တဲ႔ကိစၥလိုျဖစ္သြားရင္ လူေတြက ဒဏ္ရာရသြားတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ဒဏ္ရာရသြားတယ္။ တစ္ေယာက္အတြက္ အေရးၾကီးတာဟာ တစ္ေယာက္အတြက္ အေပၚယံကိစၥျဖစ္ေနတတ္တယ္ .......သိပ္အမ်ားၾကီးေမွ်ာ္လင္႔ထားတဲ႔သူပဲ ေၾကကြဲရတာပါပဲ ....။ စိတ္ထဲမွာ ဒဏ္ရာေတြရိွတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီဒဏ္ရာေတြကို ပိုင္ဆိုင္သူေနရာမွာ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုမသတ္မွတ္သေရြ႕ .....ဒဏ္ရာေတြဟာ မနာက်င္ပါဘူး။ .........ေမွ်ာ္လင္႔ခဲ႔ၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ စိတ္ထဲမွာ ဒဏ္ရာေတြကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သယ္ေဆာင္သြားေလ႔ရိွတဲ႔ ..........ခပ္ညံ႕ညံ႕ကုလားအုတ္ေတြပဲ ...........။ ဒီကဗ်ာကို စိတ္ထဲမွာ ေရးထားတာ ေလးႏွစ္ရိွျပီ။ အဲဒီတုန္းက သာေကတက မိုးကုတ္ဓမၼရိပ္သာတစ္ခုမွာ .........။ အဲဒီမွာ ကိုယ္႔စိတ္ထဲက ဒဏ္ရာေတြကို ျပန္ေရတြက္တယ္။ လႊတ္ခ်ထားႏုိင္တာ လႊတ္ခ်ျပီး မလႊတ္ခ်ႏိုင္ေသးတာေတြ ဆက္သယ္လာခဲ႔တယ္။ တကယ္႔ကို အမွတ္တရပါပဲ ........။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ မေက်ညက္တဲ႔ သင္ခန္းစာကို ထပ္ခါတလဲလဲ ၾကံဳရမယ္ဆိုတာကို ေမ႔ေနခဲ႔ၾကတာပါ။ အခုလည္း ေသလာက္တဲ႔ ဒဏ္ရာေတြကို အရိပ္တၾကည္႕ၾကည္႕ေမြးျမဴထားတဲ႔ ခပ္ညံ႕ညံ႕ ကုလားအုတ္တစ္ေကာင္ျဖစ္ေနုတုန္းပါပဲ ..........။ ဆဟားရား (ဆာဟာရ) ကို ခ်စ္မိၾကတဲ႔ ကုလားအုတ္ေတြရဲ႕ တူညီေသာ ဒဏ္ရာဆိုပါေတာ႔ .............။)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-1483273695912869137?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-61388133523308857882010-12-30T11:10:00.004+08:002010-12-30T11:39:01.277+08:00<div>ေသသူ၏ မွတ္ခ်က္မ်ား</div><div><br /></div>ဒီလိုပါ ...<div>ထိခ်က္ေတြမ်ားလုိ႕</div><div>ဘယ္ဒဏ္ရာက စနာမလဲျဖစ္တာမ်ိဳးပါ။</div><div>မႈခင္းေရးရာ ကြ်မ္းက်င္သူမ်ား အလုိအရ ..</div><div>အသက္ရွဴရင္းေသေနျပီလို႕သိရတယ္။</div><div>ကြ်န္ေတာ္ပါ။</div><div>ရာဇ၀တ္သားလည္းကြ်န္ေတာ္၊</div><div>သက္ေသလည္း ကြ်န္ေတာ္၊</div><div>အခင္းျဖစ္ပြားရာလည္းကြ်န္ေတာ္ ...</div><div>အသက္ခံလုိက္ရတာလည္းကြ်န္ေတာ္ပဲ။</div><div>ဒါေပမယ္႔ မေတာ္တဆမႈပါ။</div><div><br /></div><div>ဘယ္သူ႕ကမွ ရံုးခ်ိန္းမေခၚေပမယ္႔၊</div><div>ဘယ္သူကမွလည္း တရားမစြဲေပမယ္႔၊</div><div>ဘယ္သူကမွလည္း ေသစားေသေစမေပးေပမယ္႔ ...</div><div>အဲဒီလမ္းကေလးကို ေငးရင္း ကြ်န္ေတာ္ ျပစ္ဒဏ္က်ခံပါတယ္။</div><div>ႏွလံုးသားကို လက္ျပန္ၾကိဳးတုပ္ထားပါတယ္၊</div><div>တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ..</div><div>ကြ်န္ေတာ္ အဆိပ္ျဖည္႕ထားတဲ႔ ေဆးထုိးအပ္တစ္ေခ်ာင္းကို ဆာေလာင္ပါတယ္၊</div><div>တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္</div><div>လွ်ပ္စစ္ကုလားထုိင္ လွလွေလးတစ္လံုးကို ဆာေလာင္ပါတယ္။</div><div>တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္</div><div>ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းမွာ သစ္သီးတစ္လံုးလို တြဲလြဲခိုေနမယ္႔ ကြ်န္ေတာ္႔ခႏၵာကိုယ္ၾကီးရဲ႕ ယိမ္းယုိင္ေနမႈကို ဆာေလာင္ပါတယ္။</div><div>ကြ်န္ေတာ္ဒီလိုေျပာေတာ႔ ... ဆရာ၀န္က သနားသလိုၾကည္႕တယ္။</div><div>စိတ္ကိုေအးေအးထားပါဗ်ာ .... လို႕ ကရုဏာသံလို႕ သူယံုၾကည္ထားတဲ႔ အသံမ်ိဳးနဲ႕ေျပာတယ္။</div><div>.........အဲဒီ ေ-ာက္ရူးကို အခန္းအျပင္ေခၚသြားလုိက္ပါ ... Please ....။</div><div><br /></div><div>Agressive လား Territory ကြ်န္ေတာ္႔ဘာသာကြ်န္ေတာ္မသိဘူး။</div><div>ကိုယ္႔ပိုင္နက္ထဲမွာ Agressive ျဖစ္ျပီး၊</div><div>Agressive ျဖစ္ေနတဲ႔ေနရာကို ကိုယ္႔ပိုင္နက္လုိ႕ထင္ေနတယ္။</div><div>ဒရက္ကူး ဘုရင္က ေဖာက္ျပန္တဲ႔ မုဆိုးမကို အေရခြံခြ်တ္လိုက္တဲ႔ အခန္းကို ကြ်န္ေတာ္ သံုးၾကိမ္ဖတ္တယ္။</div><div>မနက္မနက္ ေကာ္ဖီေသာက္တယ္။</div><div>ဘုရားသခင္ ... အဲဒါ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕မတဲ႔တဲ႔ေဆး ..........။</div><div>လူေတြက မရွင္ခ်င္တဲ႔သစ္ပင္ေတြကို ရွင္သန္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနသလို ...</div><div>ကြ်န္ေတာ္႔သက္တမ္းကို ဆြဲဆန္႕ေနၾကတယ္။</div><div>ဘုရား ဘုရား ... ကြ်န္ေတာ္ ေနရေတာ႔မွာပါလားဆိုျပီး ေဇာေခြ်းေတြျပန္လာတယ္။</div><div>လူတစ္ေယာက္ေသသြားဖုိ႕ မေတာ္တဆမႈေလးတစ္ခု ေလာက္ ေရာက္မလာႏိုင္ဘူးလား ....</div><div>မလိုအပ္ဘဲခက္ေနတာ ဘ၀တဲ။</div><div>(ကြ်တ္)</div><div><br /></div><div>(ေ-ာက္အဓိပၸာယ္မရိွ)အသုဘေခါင္းတလားကိုလွေအာင္ ျပင္ဆင္ၾကသလို</div><div>ကြ်န္ေတာ္ေခါင္းဖီးပါတယ္။</div><div>မနက္မနက္</div><div>ေဖာ္မလင္ထုိးထားတဲ႔ လူေသေကာင္ကို မွန္ထဲမွာေတြ႕ပါတယ္။</div><div>ေရေမႊးဆြတ္ပါတယ္။</div><div>မလုိအပ္မွန္းသိျပီး လုပ္ေနရတာေတြကို ကြ်န္ေတာ္ႏွစ္သက္ပါတယ္။</div><div>ရွင္ေနတုန္းက လုပ္ခဲ႔တာေတြကို</div><div>ေသသြားလုိ႕ မလုပ္ဘဲထားလုိက္ရမွာ</div><div>ကြ်န္ေတာ္ ျငင္းဆန္ပါတယ္။</div><div><br /></div><div>မေတာ္တဆ ...</div><div>ကြ်န္ေတာ္ ေခ်ာက္ကမ္းပါးတစ္ခုထဲ ကားလမ္းေခ်ာ္ျပီး က်သြားမလား၊</div><div>မေတာ္တဆ အမူးလြန္ျပီးေမာင္းလာတဲ႔ ကားတစ္စီးစီးက ကြ်န္ေတာ္႔ကို တိုက္ခ်သြားမလား၊</div><div>ဦးေႏွာက္ေသြးေၾကာျပတ္တာမ်ိဳး၊</div><div>Terrorist ဗံုးခြဲတုန္းပါသြားတာမ်ိဳး ... တစ္ခုခုေပါ႔ ...</div><div><br /></div><div>တရားနာမလား ...</div><div>စိတ္ေအးေအးထား </div><div>ျပဳဖူးတဲ႔ ကုသိုလ္ေတြေတြး....</div><div>(ေ-ာက္ေရးမပါတာေတြ နားညည္းလုိက္တာ) ...</div><div><b>သားလွီးဓားတစ္လက္နဲ႕ .. ပန္းပြင္႔တစ္ပြင္႔ ေလာက္ယူလာေပးပါ .</b>............။</div><div>....................................................</div><div>ဒီပန္းပြင္႔ကို ခုတ္ထစ္ျပီးရင္ .......................</div><div>တရားပဲနာနာ ..</div><div>ျပဳဖူးတာပဲေတြးေတြး .....</div><div>ေလကေလးကို ခြ်န္လို႕ ...............</div><div>ကြ်န္ေတာ္သြားႏုိ္င္ပါျပီ။ ။</div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-6138813352330885788?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-6984203304997185592010-12-30T11:00:00.002+08:002010-12-30T11:05:32.436+08:00<div><b><u>ပရိုင္းမိတ္ဂုဏ္သတၱိ</u></b></div><div><br /></div>လူေတြ<div>ၾကံဖန္ျပီးမာနၾကီးၾက</div><div>...</div><div>လူေတြမတိုင္မီ၊</div><div>ေမ်ာက္ေတြ *ေအာ္ရယ္ဆက္စ္ ႏွင္႔ေလျပီ။</div><div>ကမာၻၾကီးဆင္ျခင္ဖြယ္၊</div><div>ေ၀လငါးမ်ား ေရထဲဆင္းသြားၾကေလသည္။ ။</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Notes:</div><div>*ေအာ္ရယ္ဆက္စ္= oral sex</div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div>(ခဏေလးျဖတ္ခနဲ၀င္လာတဲ႔ ကဗ်ာကို ဖမ္းယူတပ္ဆင္ျခင္း ၁။)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-698420330499718559?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-63565231059769287362010-12-30T10:43:00.003+08:002010-12-30T10:53:08.787+08:00<div>ကဗ်ာအက်ဥ္း</div><div><br /></div>သိပ္ေပ်ာ္ေနတာနဲ႕ ဒီဘက္မွာလာျပီး ကဗ်ာေတြ ေရးလိုက္တင္လုိက္လုပ္ေနတယ္။<div>ကဗ်ာေတြ ေရာက္မလာတာၾကာျပီ။</div><div>ရွင္႔ကို ကြ်န္မ မခ်စ္ေတာ႔ဘူး ဆိုတဲ႔ ဇာတ္၀င္ခန္းထဲက ေကာင္မေလးလို ေျပာမသြားတာကလြဲရင္။</div><div>ဒါမွမဟုတ္ ... စိတ္ထဲကို ေခါင္းငံု႕ၾကည္႕ဖုိ႕ ပ်င္းတဲ႔ လူေတြနဲ႕ ကြ်န္မအတူမေနႏုိင္ေတာ႔လို႕ပါ ဆုိျပီး ထြက္သြားတာလား ...တစ္ခုခုပဲ။</div><div><br /></div><div>ကဗ်ာထဲမွာ ဘာမွမ ပါဘူး။ စိတ္ထဲက အမႈိက္ေတြပါရင္ပါမယ္။</div><div>မပါရင္လည္းမပါဘူး ...ေခတ္ကိုလည္းထင္ဟပ္ခ်င္လည္း ထင္ဟပ္မယ္။ ေအာင္တုိးတုိ႕၊ ဘိုနီတို႕၊ ဘလက္ကီတို႕ ၀င္ဟပ္သလို ၀င္ဟပ္မွာေတာ႔မဟုတ္ဘူး။ စိတ္က်န္းမာေရးအတြက္ျဖစ္ျဖစ္၊ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ ရဖုိ႕ျဖစ္ျဖစ္၊ ၀မ္းသြားဖုိ႕ျဖစ္ျဖစ္ ကဗ်ာဖတ္စရာမလိုတာေသခ်ာတာေပါ႔။</div><div><br /></div><div>ကဗ်ာဖတ္ျပီး ဘာမွလည္း မခံစားရေပါင္ဆိုရင္လည္း ... အဲဒါကမွ ကဗ်ာရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္အစစ္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏို္င္တယ္။ ကဗ်ာဟာ အႏုပညာ အစာမေၾက ေရာဂါရိွသူေတြကို မူးေ၀ရာကေန ေအာ႔အန္ေသဆံုးတဲ႔အထိ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးရိွတယ္။ (ဖတ္ရင္ သတိနည္းနည္းထားပါ)။</div><div><br /></div><div>ကမာၻမွာလည္း ကဗ်ာေရးသူ၊ ဖတ္သူေတြရိွတယ္။ ျမန္မာမွာလည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္းပဲ။ ကဗ်ာက ကဗ်ာအလုပ္ကို လုပ္ခ်င္လည္းလုပ္မယ္။ သူ႕အလုပ္ဘာမွန္းမသိလုိ႕ တ၀ါး၀ါးသမ္းေ၀ခ်င္လည္း သမ္းေ၀ေနမယ္။ ေကာင္းကင္ကို ေမာ႔ၾကည္႕လုိ႕ ၾကယ္ေတြမျမင္ရရင္ အဲဒီမွာ ၾကယ္ေတြမရိွဘူးလုိ႕ မဆိုလိုဘူး။ .... ကဗ်ာေတြကို ငံု႕ၾကည္႕လို႕ .. ကိုယ္႔ေျခမပဲကိုယ္ျမင္ရတယ္ဆိုရင္ ... ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေျခမမွာ ကဗ်ာရိွတယ္မွတ္ပါ။ ။</div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-6356523105976928736?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-85392840409377136302010-12-30T10:37:00.002+08:002010-12-30T10:38:56.351+08:00<span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; "><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">လမ္းခြဲလဲ႔ျပာ</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "><br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">ပုလင္းကြဲစမ်ား ... အျပံဳးမ်ားျဖင္႔ ကန္႕လန္႕ျဖတ္အမာရြတ္္ျဖစ္သြားေသာမ်က္ႏွာ ... ထိထိရွရွျဖစ္ေစဖို႕မရည္ရြယ္ေသာ လွ်ာဖ်ားမွႏွလံုးသားဆီသို႕ ... အလံုအေလာက္သံဆူးၾကိဳးမ်ား ...။ ေထရီ ... မ်က္လႊာခ်ထားေသာ သူငယ္မသည္ ......တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လ်က္။</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "><br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">သံဆူးပါေသာ ခုံတစ္ခံု ...ျဖတ္ခနဲေပၚလာေသာျမင္ကြင္းမ်ား ...ငိုမဲ႔မဲ႔သူငယ္မေလး ... ငိုိမဲ႕မဲ႔စိတ္ကို၀တ္ဆင္လ်က္ ... ေနာက္ဆံုးေပါက္ကြဲထြက္ရမယ္႔ အလံုအေလာက္ ျမဳပ္ႏွံထားျပီးသား ... အေသခံဗံုးခြဲသမားရဲ႕ အျပံဳးတစ္စဟာ ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔ကေလး ခ်ိဳေနတယ္။ ေထရီ .... မ်က္လႊာခ်ထားရာမွ အသက္ကို ရွဴထုတ္လုိက္ဟန္ .... တည္ျငိမ္ေသာ အၾကည္႕ကို ရုတ္သိမ္းဟန္ .....။ ျဖတ္လတ္ျခင္းကို စြန္႕ပယ္ထားေသာ၊ ကိေလသာေႏွာင္ၾကိဳးကို ပယ္ျဖတ္ေသာ၊ ဒဏ္ရာကို အမွတ္ျဖင္႔ခြာထားေသာ အၾကည္႕ .... ။</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "><br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">ျဖတ္ခနဲ လက္ေနတဲ႔ လေရာင္ ျမစ္ေရ ...။ ခုန္ပ်ံေနတဲ႔ငါးတစ္ေကာင္ရဲ႕ လက္လက္မြတ္မြတ္ အလင္းျပန္မ်က္ႏွာျပင္ ........။လေရာင္ထဲ ခုန္၀င္မိတဲ႔အခိုက္အတန္႕ ....ခ်စ္ျခင္းျဖင္႔ ေနၾကတ္ျခင္း၊ လၾကတ္ျခင္းမ်ား၊........ တီးတိုးသံေ၀၀ါးခ်ိန္ ........... အျပံဳးမ်ားရွထားေသာစိတ္တစ္ခု ဒဏ္ရာမရိွတဲ႔ဒဏ္ရာ၊ အလြမ္းမဟုတ္တဲ႔အလြမ္း .... ခံစားခ်က္အစစ္မရိွႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ အိပ္ကပ္အလြတ္တစ္လံုး ...ေ၀းရမွာကို ၾကိဳတင္သိေနတတ္တဲ႔ အကင္းပါးက်ိန္စာ ......။ တခြ်င္ခြ်င္ျမည္ေနတဲ႔လက္ေကာက္.... လက္ေကာက္ေတြဟာ တစ္ကြင္းတည္း အသံျမည္လုိ႕မရဘူး .... ရုပ္ၾကီးသက္သက္နဲ႕ စိတ္ကိုထမ္းျပန္ခဲ႔ရျခင္း တစ္စစ္စစ္ ......။</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "><br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">ေထရီ .... စိတ္၏ျဖစ္ျခင္းပ်က္ျခင္းမွ အပ .....။ ခံစားသူသတၱ၀ါမရိွေသာ ေလာက၊ အရည္ခြံပါးပါး ... အတင္အျမင္ ဇာပု၀ါကင္းပေသာလ၀န္းသို႕ ..ရွင္းျငိမ္ေအးသက္ေသာ ကိုယ္အမူအယာ .... သင္ငါႏွင္႔ အေ၀းသို႕ မည္မွ်အထိ ............ဆို႕နစ္သြားေသာ စိတ္တြင္းစကားလံုးမ်ား၊ ဆြံ႕အသြားေသာ တစ္ပတ္ႏြမ္းခံစားခ်က္မ်ား .... တဖ်ပ္ဖ်ပ္ခုန္ကူးေနေသာ အမွ်င္အတန္းတစ္ခ်ိဳ႕သည္ တိခနဲ ...........။သင္၏လံုေလာက္မႈမ်ားသည္သာ ေၾကကြဲျခင္းေတးတို႕၏ျမဳပ္ႏွံရျဖစ္ပါရေစ ေထရီ။</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "><br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">ဥေပကၡာဖန္႕ဖန္႕ လင္းခ်င္းေတာက္ပရံုမွ် ...ပန္းပြင္႔မ်ား အသက္ရွဳေအာင္႔ထားၾကသလား။ ရနံ႕မ်ားေျခဖ်ားေထာက္ရပ္ေနရာမွ ဖ၀ါးစံုကို က်က်နနခ်လိုက္သံ၊ သင္႔စိတ္ႏွင္႔ငါသည္၊ သို႕တည္းမဟုတ္၊ ငါမဲ႔ေသာသူ၏ ဗလာအၾကည္႕မ်ားသည္ ...သင္ႏွင္႔ငါၾကားစုရပ္အျဖစ္သတ္မွတ္ထားေသာနားလည္မႈသည္ ...၊ ငါ၏ ထင္ျမင္မွားမိုက္မႈသည္၊ ........ေထရီ၊ ထြက္ေလတြင္ပါသြားေသာ ၀င္ေလ၏သက္တမ္းႏွင္႔ရွင္သန္မႈသည္ .... ငါ၏ဘ၀သည္၊ .... အၾကည္႕ေအးေအးမ်ားေအာက္တြင္ .... အလံခ်သြားေသာ ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းသည္၊ ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ထပ္မံေသဆံုးခြင္႔ျဖင္႔ လြတ္ျငိမ္းခ်မ္းသာသြားေသာ ၀ိညာဥ္မ်ားသည္၊ ေတာင္ပံမဲ႔ေသာ ငွက္မ်ား၏ အိပ္တန္းအပ်က္မ်ားသည္၊ .... နကၡတ္မ်ားျဖင္႔ျငိေထြးပ်က္က်ခဲ႔ေသာ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း မေတာ္တဆမႈမ်ားသည္ ............ သံသရာေၾကြးျမီေဟာင္းသည္ ၀ဋ္ေကာင္အသစ္ဆီသို႕တေရြ႕ေရြ႕ ......................။</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "><br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">ေထရီ ... ႏို၀င္ဘာသစ္ရြက္အေၾကြေလးတစ္ရြက္ေၾကြက်ခ်ိန္ ......... ........... ............. ...................ဖေယာင္းတိုက္ထားတဲ႔ေညာင္ရြက္ေလးထဲက ျပာမႈန္ေတးသြား ..........။ အၾကင္တရားတို႕သည္ အေၾကာင္းေၾကာင္႔ပင္ျဖစ္ၾကကုန္၏ .....က်ကုန္ၾက မ်က္ရည္။ ... တရားေသာ အၾကင္နာမဲ႔ေမတၱာ ...။ ျဖစ္ၾကကုန္၏ ေထရီ။ ။</p><div><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-8539284040937713630?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-64916717083795350212010-12-30T09:42:00.002+08:002010-12-30T09:46:26.695+08:00<span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; "><p><span style="font-size: 10pt; "><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span><b><i><span class="Apple-style-span"> ဒီလုိပါပဲ .. ေနေရာင္ျခည္အတုုဟာ လံုေလာက္တယ္။</span></i></b></span></span></span></p><p><span style="font-size: 10pt; "><br /></span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">ဟ လူမည္းဟာ သမၼတျဖစ္လာတာ ဘာထူးဆန္းလို႕လဲ ငတံုးရ။</span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">အခက္အခဲကာလမွာ ဘယ္လူျဖဴကမွ သမၼတမလုပ္ခ်င္ဘူးကြ။</span></p><p><s><span style="font-size: 10pt; ">မင္းတုိ႕နားမလည္ေသးတဲ႔ကိစၥေတြ မ်ားပါ႔ ….။</span></s></p><p><s><span style="font-size: 10pt; "><br /></span></s></p><p><span style="font-size: 10pt; "> </span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">ဒီလိုပဲ … ၂၀၁၀ မွာ <s>ဘယ္သူမ</s>ွအသည္းမကြဲၾကေတာ႔ဘူး<s>လို႕ စစ္တမ္းေတြထြက္လာ၊</s></span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">အေၾကြးနဲ႕ လိင္ကိစၥအသားေပး ဘ၀ေနထုိင္မႈေတြေခတ္စားလာ။</span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">ဘုရားသခင္ဟာ .. ေသသလုိလို .. ရွင္သလိုလိုနဲ႕ … တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေပၚျပဴလာ ျဖစ္လာ<s>သလိုလုိ</s>၊</span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">အသားတိုးေမြးျမဴထားတဲ႔ ေနာင္တေတြ ဖြံ႕ျဖိဳးလာ<s>ခဲ႔တယ္။</s></span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ရင္႔က်င္႔လာ …။</span></p><p><span style="font-size: 10pt; "> </span></p><p><span style="font-size: 10pt; "><br /></span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">ဥေပကၡာအတုေတြနဲ႕ မ်က္ႏွာေပါင္းတင္ျပီး …</span></p><p><s><span style="font-size: 10pt; ">သံသယေတြနဲ႕ နာနာတိုက္ခြ်တ္ထားတဲ႔သြားေဖြးေ<wbr>ဖြးေတြလက္ရံု ျပံဳးတုံ႕လွယ္ၾက။</span></s></p><p><span style="font-size: 10pt; ">သီလကလြဲရင္ က်န္တာေတြလံုတယ္ဆိုတဲ႔ အက်ၤ ီဟျပဲကို၀တ္လုိ႕ …</span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">ဟစ္ပ္ေဟာ႔ပ္ဂီတကို နဲ႕ ဘိေဘာက္စ္စင္း လုပ္လုိ႕ …</span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">ေခတ္ၾကပ္ၾကီးထဲ တုိးေ၀ွ႕ေနၾက ….</span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">ဒါေပမယ္႔ေႏြးတယ္။</span></p><p><span style="font-size: 10pt; "> </span></p><p><span style="font-size: 10pt; "><br /></span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">ေဟ႔ေကာင္ေတြ<span> </span>.. မူးရင္အိပ္ …။</span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">အန္စရာရိွတာအန္ …</span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">ျပီးရင္ …</span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">ဘ၀ၾကီးသာယာတဲ႔အေၾကာင္း ….</span></p><p><span style="font-size: 10pt; ">သီခ်င္းဆိုၾကရေအာင္။<span> </span><span> </span></span></p><p><span style="font-size: 10pt; "><span><br /></span></span></p><p>Zephyr</p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-6491671708379535021?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-88111470726482461972010-12-27T17:07:00.005+08:002010-12-27T17:54:58.765+08:00<div>သတိတရ ေရခဲရိုက္ထားေသာ သတိသံေ၀ဂတရားတို႕သည္ .... ေၾကကြဲၾကကုန္၏</div><div><br /></div><div>ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက</div><div>တိမ္တိုက္ေတြဟာ အ၀ါ ...</div><div>ေဆာင္းငွက္ငယ္ေလး လည္ျပန္အၾကည္႕ ...</div><div>လမ္းဆံုလမ္းခြ မွတ္တိုင္ေတြ ျမင္႔မားရွည္လ်ားခ်ိန္ ...</div><div>ေခြးေရပုရပိုဒ္ I-Pad</div><div>အားလံုးဟာ အ၀ါေရာင္ သန္႕သန္႕ေတြခ်ည္းပဲ။</div><div><br /></div><div>ႏွစ္ေတြကို ႏွစ္ေတြက ၾကိဳးနဲ႕ခ်ည္ျပီးဆြဲသြားတယ္။</div><div>လေတြကို လေတြက ေကြးညြတ္ဖမ္းဆီးသြားတယ္။</div><div>အိမ္မက္အတုႏွစ္ခုဟာ အိမ္မက္အစစ္တစ္ခုထက္</div><div>အရည္အေသြးေရာ၊ အေလးခ်ိန္ပါ သာတယ္။</div><div><br /></div><div>ဒီလိုေတာင္ေတာင္အီအီေတြးရင္း</div><div> ပါးကြက္သားေတြ ျဖတ္မယ္႔ဦးေခါင္းဆီေရာက္သြားတယ္။</div><div><br /></div><div>ခုတ္ျဖတ္ခံလုိက္ရတဲ႔ ေခါင္းျပတ္ၾကီးကေရာ ဘာမ်ားေျပာခ်င္ရွာမလဲ ...</div><div>ေခါင္းျပတ္ၾကီးထဲ ပါသြားတဲ႔လွ်ာ ...</div><div>ရည္မွန္းခ်က္ထဲပါသြားတဲ႔ သက္တမ္း၀က္ ...</div><div>ဘာအသံမွ မထြက္ႏုိင္ခဲ႔ပါဘူး။</div><div><br /></div><div>တိတ္ဆိတ္ျခင္းမွာ ရစ္သမ္ရိွတယ္။</div><div>ငါတုိ႕မၾကားရတာကလြဲရင္ ...</div><div>ရဲရဲရင္႔ရင္႔ ....</div><div>ႏွလံုးသားကုိ ပန္းလိုဖြင္႔ပစ္လုိက္ရင္ ဘာမ်ားျဖစ္သြားမလဲ ...</div><div>ေခါင္းျပတ္ၾကီးထဲပါသြားတဲ႔မ်က္လံုး .... အခ်စ္၊ အမုန္း စံုလံုးကန္းေနတာပဲ။</div><div><br /></div><div>အရင္က လည္ပင္းနဲ႕ေခါင္းဟာ တစ္ဆက္တည္းရိွခဲ႔တယ္။</div><div>အသက္လည္းရိွခဲ႔တယ္။</div><div>အခု လည္ပင္းနဲ႕ေခါင္း အိုးစားကြဲျပီ။</div><div>အသက္လည္းအိုးစားကြဲျပီ။။</div><div>ေရာက္တတ္ရာရာစဥ္းစားတယ္။</div><div>ေအာက္ဆီဂ်င္ ကုန္ခါနီးဆဲလ္တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလ ေဖာက္ျပန္ေနလို႕ .......။</div><div>အခ်စ္ၾကီးျပီး အျမတ္နည္းေနလုိ႕။</div><div>မဟုတ္ေသးဘူး ... လြင္႔သြားတဲ႔ ေခါင္းျပတ္ၾကီးေနာက္ အမွီလိုက္ေနလုိ႕ .......။</div><div><br /></div><div>ေခါင္းျပတ္ၾကီး ေလထဲ၀ဲေနတယ္။</div><div>တစ္ခါေတာ႔ျပန္က်လာမွာပါ ...</div><div>ျပန္က်လာမွာပါ ....၊</div><div>သူ႕ဆီက ဘာမွမေမွ်ာ္လင္႔မွန္း </div><div>ဂဃနဏ ၾကီး နားလည္သြားတဲ႔ေခါင္းျပတ္ၾကီး</div><div>ေလထဲမွာ ......။</div><div><br /></div><div>ခ်စ္သူခင္သူေတြဟာ သိပ္ခ်စ္တယ္လို႕ေျပာၾကတယ္။</div><div>ေခါင္းျပတ္ၾကီးက ေလထဲမွာ ...</div><div>တကယ္လုိ႕ သိပ္ခ်စ္တယ္ ႏွစ္ခုၾကား ေခါင္းျပတ္ၾကီး ျပန္ျပဳတ္က်လာရင္ ဘယ္လုိျဖစ္မလဲ ...</div><div>ငါေတြးတယ္။</div><div>ငါေတြးလုိ႕ကို ငါမရိွဘူး။</div><div>အေတြးႏွစ္ခုၾကား ေခါင္းျပတ္ၾကီး ျပန္ျပဳတ္က်လာရင္ခက္ျပီ။</div><div><br /></div><div>သကၠရာဇ္ေတြ တုိက္စားသြားတယ္။</div><div>ေခါင္းျပတ္ၾကီးကို ေမာ႔ေမာ႔ၾကည္႕ရတုန္းပဲ။</div><div>ျပန္ေတာ႔က်လာမွာပါ ...၊</div><div>ေခါင္းျပတ္ၾကီးေလထဲမွာ ...</div><div>က်ီးလန္႕စာစားဘ၀ၾကီး ...</div><div>ေခါင္းျပတ္တ၀ဲ၀ဲ ဘ၀ၾကီး</div><div>တက္ေခါက္လည္း အပိုပဲ။</div><div>ဆဲေရးလည္းအပိုပဲ .......။</div><div><br /></div><div>အခုလည္း ...</div><div>ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူး ...၊</div><div>ေရးလက္စကဗ်ာထဲ ေခါင္းျပတ္ၾကီးျပဳတ္က်ေနျပန္ျပီ။ ။</div><div><br /></div><div>Zephyr</div><div><br /></div><div>Notes:</div><div>စိတ္ထဲကို ၀င္၀င္ရွဳပ္ေနတာၾကာျပီ။</div><div>အခုေတာ႔ ဒီေခါင္းျပတ္ၾကီးကို ခင္ဗ်ားတုိ႕ကို လက္ေဆာင္ေပးလုိက္ပါတယ္။</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-8811147072648246197?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-24998330663711988402010-12-13T11:52:00.002+08:002010-12-13T11:55:15.163+08:00<div class="msg Nth"><b><u>စကားခ်ီးစ္</u></b></div><br />အေမ႔ေမြးေန႕မွာ အမွတ္တရေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားစဥ္းစားပါတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္သားအမိေတြထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္းပါပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင္႔ ထံုးစံအတုိင္း အေမေတြ စိတ္ရွည္တာကိုသိႏိုင္ဖို႕ဟာ သားသမီးေတြ သိပ္မလိမၼာဖုိ႕လုိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း အေတာ္ေလးဆိုးပါတယ္။ လူမ်ားေတြနဲ႕မဆိုးသမွ် အေမ႔ကိုဆို ဆိုးပါတယ္။ ေျပာစကားလည္း နားေထာင္ဖုိ႕အေတာ္ခက္တဲ႔အမ်ိဳးအစားထဲမွာပါပါတယ္။ အငယ္ေကာင္ေလးကလည္း ပါရမီမနည္းပါဘူး။ ဆိုးတဲ႔ေနရာမွာ ႏွစ္ေယာက္စလံုး သူမသာ၊ကိုယ္မသာရိွပါတယ္။ ဒီလိုသားမ်ဳိးေတြနဲ႕ အသက္ရွည္ရွည္ေနဖုိ႕ဆိုတာ အေမ႔အတြက္ အေတာ္ေလးေတြးေၾကာက္စရာ အခက္အခဲလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏုိင္တယ္။ အေမကေတာ႔ အေမပီပီ သားသမီးေတြကို မေကာင္းလည္းမျမင္ပါဘူး။ ဆုိိးလည္းဆိုးတဲ႔အတုိင္း ခ်စ္ခင္တာပါပဲ။<br /><br />အခုလည္း အေမ႔ေမြးေန႕မွာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေရးပါတယ္။<br />ကဗ်ာလည္းမေရးျဖစ္တာ အေတာ္ေလးၾကာပါျပီ။ ကဗ်ာမွာလည္း (ေသာက္)ဆိုတာေတြ ခဏခဏပါပါတယ္။ ၾကီးလာမွ ပိုျပီး ရိုင္းလာတယ္ထင္ပါတယ္။ စိတ္အေျခခံကိုက ေဒါသမ်ားရတဲ႔အထဲ ... အခုတေလာလည္း ေနမေကာင္းျဖစ္ေနတာနဲ႕ စိတ္က သိပ္မရွည္လုိ႕ပိုမ်ားေဒါသထြက္လာသလားထင္ရပါတယ္။ အေမဖတ္ဖို႕ ေရးလိုက္တဲ႔ကဗ်ာျဖစ္တဲ႔အတြက္ အေမကေတာ႔ နားလည္ပါလိမ္႔မယ္။ အေမ႔ေမြးေန႕ျဖစ္တဲ႔အတြက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ ဘ၀ကို ဖရီးကစ္ကန္သလို အေ၀းကေန ေကြ႕၀ိုက္ကန္သြင္းၾကည္႕တာမ်ိဳးပါ။<br /><br />အခုေလာေလာဆယ္ အိုရွိဳရဲ႕ Courage ဆုိတဲ႔စာအုပ္ေလးကိုဖတ္ရင္း ဘ၀ကိုတစ္ေခါက္ထပ္သံုးသပ္ပါတယ္။ အသက္ႏွစ္ဆယ္႔ကိုးျပည္႕ခါနီး ဘ၀ၾကီးဟာ အေရာင္ေျပာင္းလာတယ္လို႕ခံစားရပါတယ္။ သတၱိအေၾကာင္းကိုလည္းပိုစဥ္းစားျဖစ္တယ္။ ဘ၀ၾကီးကို ျဖတ္သန္းေနၾကတဲ႔သူတိုင္းဟာ သတၱိအေတာ္ေကာင္းတာပဲလုိ႕ေတြးမိတယ္။<br /><br />အေမ႔ေမြးေန႕မွာ အေမ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။<br />မေပ်ာ္ရႊင္ရင္ေတာင္ စိတ္ခ်မ္းသာပါေစ။<br />သားေတြနဲ႕အတူ ဘ၀ၾကီးကို ျငိမ္းခ်မ္းစြာျဖတ္ေက်ာ္သြားႏိုင္ပါေစ။<br /><br />Mom, peace B upon U ..dear.<br /><br /><br /><b><i><u>ရာဇ၀င္ေတြျဖတ္ေက်ာ္သြားလုိက္၊ျပန္လုိက္လုပ္ေနျခင္းဟာလည္း(ေသာက္) ဒုလႅဘ</u></i></b><br /><br />မနက္မိုးလင္းလာတာ၊<br />မဟုတ္ဘူး၊ အရုဏ္အလင္းဟာ အစာရွာထြက္ေနတာ။<br />တစ္ေန႕တာအတြက္ မဂၤလာပါ ...၊<br />လွဴပါတန္းပါ၊<br />ေရစက္ခ် အမွ်ေ၀ပါ ......<br />ေၾကကြဲျခင္းေတးသံေတြကို ခဏေလးေမ႔ၾကစို႕....<br />ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ေမတၱာပို႕ဖို႕ပါ ....<br />ေလာကၾကီးကို ခဏပိတ္ ...<br />စိတ္ေတြကို စိတ္နဲ႕ခ်ိတ္ပိတ္ထားလုိက္ပါ။<br /><br />ဟိုဘက္ကမာၻတျခမ္းက ယမ္းနံ႕ဟာ<br />ဒီဘက္ကမာၻမွာ အသက္ရွဴမ၀ဘူး ..................။<br /><br />အျဖဴေရာင္ကုိ ဘာနဲ႕ပဲေရာေရာ၊ အျဖဴအတုိင္းျပန္မရေတာ႔ဘူး။<br />အေရာင္ကန္းေလာကၾကီးထဲ ပစ္ခ်ခံထားရတဲ႔ ...<br />ျဖဴျဖဴစင္စင္စိတ္ကေလး ...<br />အဲဒီစိတ္ကေလး နာက်င္ေအာ္ျမည္ေနတာ ...<br />သင္ ၾကားရရဲ႕လား။<br /><br />ထြက္ေပါက္တစ္ခုပါမလာတာကလြဲရင္၊<br />ေလာကၾကီးဟာ ေနေပ်ာ္ပါတယ္။<br />ေသေပ်ာ္ပါတယ္။<br />ဘာမဆိုေပ်ာ္ပါတယ္။<br /><br />ေသခ်ာျခင္းနဲ႕လြပ္လပ္ျခင္းကို တစ္ခုပဲရမယ္လုိ႕ *အိုရွိဳကေျပာတယ္။<br />ဘာကိုေရြးခ်ယ္ၾကမွာလဲ ရဲေဘာ္တို႕ ....။<br />မေသမခ်ာဘ၀ၾကီးမွာ ...<br />လြတ္လပ္စြာ ...<br />ဒုကၡေတြကို ရင္ဆိုင္ခြင္႔ၾကီး ........<br />အဲဒီ ဒုလႅဘၾကီးကို .............။<br /><br />ေန႕လည္ေရာက္ျပီ။<br /><s>(ေသာက္)</s>ဘ၀က မေနရေသးဘူး ...တစ္၀က္က်ိဳးျပီ။<br />ဇာတိ၊ဇရာ၊မရဏ<br />ရထားဟာ ထင္သေလာက္ ေ၀းေ၀းမသြားေတာ႔ဘူး။<br />အခုလုိေခတ္ၾကီးမွာ ...<br />နိယာမတရားေတြေကြးေကာက္၊<br /><s>(ေသာက္)</s>အမွန္တရားကိုေတာင္ ျပန္ျပန္ေျဖာင္႔ယူၾကရတယ္။<br /><br />မြန္းတည္႕ခ်ိန္ဟာ ၾကာတယ္။<br />လက္ပံပြင္႔ခ်ိန္ၾကီး လာေမြးခံၾကရတဲ႕ငါတို႕ ...<br />ကံေပါ႔ကြယ္။<br /><br />မြန္းတည္႕တုန္းဘာလုပ္ၾကမလဲ။<br /><s>(ေဆးရိုးလွမ္းမလား။)</s><br />တေရးအိပ္မလား။<br />စပါးလွမ္းမလား။<br />*မဆာ:ခ်္ သြားမလား<br />ေခတ္ၾကီးက ေရြးစရာမ်ားပါတယ္။<br /><br />ငါတို႕ရဲ႕သိမႈဟာ ေမာဟ။<br />က်န္တာေတြမေျပာနဲ႕ဦး .....<br />"ေရခမ္းေနတာေတာင္ ေရလုိက္လြဲေနတဲ႔ငါးဟာ ဘယ္လိုေျခကုန္လက္ပမ္းၾကေနမွန္းကို မေဖာ္ျပတတ္ေလာက္ေအာင္ပဲ။"<br />အထက္ပါ၀ါက်အတြက္ေရာ ေမာဟဘယ္ေလာက္လုိမလဲ။<br /><br />သံသရာဟာလည္တယ္။<br />ကမာၻဟာလည္တယ္။<br />၀ဋ္ဟာ လည္တယ္။<br />အဲဒီလို လည္ေနတဲ႔ေလာကၾကီးမွာ .........<br />မလည္သူေတြ ေသသြားတာ ဆန္းသလား။<br /><br />ဒိုင္ႏိုေဆာေတြ မ်ိဳးတံုးသြားသလို၊<br />လင္းပိုင္ရဲ ႔လက္ေတြတို၀င္သြားသလို၊<br />လူရဲ႕ေျခေထာက္ေတြခိုင္မတ္လာသလို၊<br />ေသာက္ရူးေလာကၾကီးမွာ<br />အႏူျမဴလက္နက္ေတြ သူ႕အလုိုလုိေပ်ာက္မသြားႏုိင္ဘူး။<br /><br />ညေရာက္ျပီ .........<br />ၾကယ္ကေလးေတြ၊<br />ေဆာင္းရာသီ သစ္ရြက္ဖ်ားမွာ တြဲလြဲခိုေနတဲ႔ ေရစက္ကေလးထဲကို အလည္လာတဲ႔ၾကယ္ေလးေတြ ....<br />Sweet December ...<br />Bitter Memories ...<br />ညီမွ်ျခင္းရဲ႕တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ ေနထုိင္ခြင္႔ရသူေတြ၊<br />..........<br />ငါပိုင္ဆိုင္တဲ႔ညေတြမို႕<br />မအိပ္စက္ပစ္လုိက္ႏိုင္ဘူး ..................။<div><br /></div><div>*အိုရိွဳ=Osho</div><div>*မဆာ:ခ်္=massage=အႏွိပ္ခန္း<br /><br />Notes:<br /><br /><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; ">လူအျဖစ္မွာ သပိတ္၀င္အိတ္၀င္ရခဲ႔တဲ႔ေနာင္တေတြ ေျပာင္စင္ေအာင္ပြတ္တိုက္ ...</div>စိတ္မိုက္တို႕သြားရာလမ္းသို႕မလုိက္ပါေစဘဲ..... ကဗ်ာေရးျခင္းျဖင္႔သာ ျပစ္ဒဏ္ဆပ္ေျဖေနရတဲ႔ဥခြံလို အမိုက္ေမွာင္ ... စီစီရီရီျဖန္႕ၾကဲထားေသာ ခရမ္းေရာင္မြဲမြဲတိမ္တိုက္ေတြ .........ငံု႕မိုးကိုင္းအုပ္ အေမွာင္ကို လက္ျပန္ၾကိဳးတုပ္ထားတဲ႔အလင္းဖန္႕ဖန္႕တစ္မွ်င္တစ္ေလ .....<br /><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; ">အလွထားဖုိ႕ေလာက္သာေကာင္းတဲ႔ ဘုရားစင္ေပၚက က်ည္ဆံခြံ ပန္းအိုးေတြ .......</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; ">Pain is good ဆိုတဲ႔ အလြမ္းေတြ လက္တန္းစပ္ဆိုေနတဲ႔ သာသာယာယာ နာက်င္မႈေတြ၊</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; ">မနက္ျဖန္မွာဆက္လက္မလုိအပ္ေတာ႔တဲ႔အေရာင္ဟာ ဘာအေရာင္ျဖစ္မလဲ။ စိတ္ကို ထိုးခြဲ... ဒဏ္ရာေတြကို ႏႈိက္ယူသြားတဲ႔လက္ဟာ ဘယ္လို လက္မ်ိဳးျဖစ္မလဲ ....။ ေကာင္းကင္မွာေလာင္ေနတဲ႔မီးကို ဘာနဲ႕ျငိွမ္းရမလဲ ....။ေမးခြန္းတုိင္းမွာ ေမးခြန္းပါလုိ႕စိတ္ကို လႈံ႕ေဆာ္လိုက္တာေလး ဘာလို႕ ပါမသြားတာလဲ။</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; "><br /></div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; ">Zephyr</div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; ">Elder Son of Manorhary</div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5146998691943762072-2499833066371198840?l=poemszephyrwrote.blogspot.com' alt='' /></div>Zephyrnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5146998691943762072.post-8623151168388775402010-12-07T14:08:00.004+08:002010-12-08T14:31:38.996+08:00<span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"></span><br /><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">အသက္မျပည္႕မီေရးျဖစ္လုိက္ေသာကဗ်ာ</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">သို႕ Snow</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ငါတို႕ ခ်စ္ျခင္း ... စသျဖင္႔</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ခေရပန္းေတြ သီထားမယ္ ... မနက္ျဖန္မနက္</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ဘုရားေက်ာင္းဆင္းရင္ ျပံဳးုလိုက္ပါ .........မဟုတ္ဘူး .... ကားေပၚကေန ... လွည္႕ၾကည္႕ပါ။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">မဟုတ္ဘူး ...... က်မ္းစာထြက္ဖတ္ရင္ ငါ႔ကုိတစ္ခ်က္ၾကည္႕ပါ။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ငါတုိ႕ ...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ဘုရားစကားသင္တန္း ......ေလွကားထစ္မွာ ...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေလာက္ ၁၇ လက္မအကြာမွာထုိင္ေနရင္း</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">တစ္ေယာက္စိတ္နဲ႕တစ္ေယာက္စိတ္ ... ဘယ္ေလာက္ထပ္တူျဖစ္ေနလဲ ...။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">သတိမထားမိဘူး ............</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">Snow ... ငါတုိ႕ရဲ႕ puppy love ... မဟုတ္ဘူး</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ႏွလံုးသားကိုဗဟိုျပဳေသာ ငလ်င္ ......</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">မဟုတ္ဘူး ... အသိဥာဏ္နဲ႕သိပ္မပတ္သတ္တဲ႔ အိမ္စာေတြ ...။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">္</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ေက်ာင္းမွန္းကန္းမွန္းသိေအာင္</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">လြမ္းပစ္လုိက္တယ္။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ေဆာင္းရာသီမ်ားစြာ ...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">... ဘာလို႕လဲ ..............</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ငါတုိ႕ ...............ခြဲရမယ္ .......သန္ဘက္ခါ ...........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ဘယ္ေတာ႔လဲ .............ျပန္မေတြ႕ရရင္ ျပန္လာမွာလား ...........မသိဘူး ..........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ဘုရားသခင္ အလုိေတာ္အားျဖင္႔ ... ငါနင္႔ကို နမ္းလိုက္ရမွာလား။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">Excuse Me , snow ... ေက်းဇူးျပဳျပီး မငိုလုိက္နဲ႕ေနာ္ ....................။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ေထြရာေလးပါး ......</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">မဟုတ္ဘူး ေရာက္တတ္ရာရာ ..........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">နင္႔ကိုသတိရတဲ႔အခါ ေရးဖုိ႕ဆိုတဲ႕စာအုပ္ အလြတ္ေလးထဲမွာ ..........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">အခုအထိလည္းဗလာ၊</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">အေ၀းၾကီးကိုေငးရတာၾကာေတာ႔ ...........အေ၀းၾကီးဆိုတာဘယ္နားလဲ ........မ်က္ေတာင္တဆံုးလြမ္းတတ္သူေတြ အမနာပေျပာသလို ..........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ႏွလံုးသားခဲတစ္ပစ္စာ အကြာအေ၀းလား ...........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ရိုေသစြာျဖင္႔ေရးလုိက္ေသာ စာေတြလား .............</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ေက်ာင္းသြားရင္း ရထားေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္တယ္ဆိုတဲ႔ စာေတြလား .......</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ငါနင္႕ကို လြမ္းတယ္ဆုိတဲ႔ စာေတြလား ...........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">မသိဘူး ........ ျပန္လာလုိ႕ရရင္ေကာင္းမယ္။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">စိတ္ထဲမွာ</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ဘုရားေက်ာင္းေလွကားမွာ ...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ခေရပန္းပင္ေအာက္မွာ ...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">အရိပ္ေတြသြားသြားေကာက္တယ္။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">စာအုပ္ထဲကုိထည္႕တယ္။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">အဲဒီအလုပ္ကိုပဲ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္လုပ္ကို္င္တယ္။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">Snow...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ျပန္ေတြ႕တဲ႔အခါ ..........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">R.I.P...........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">နင္႔ကိုနမ္းရမလား ........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">အဲဒီ ျငိမ္သက္စြာလဲေလွာင္းေနတဲ႔ေကာင္မေလး၊</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ေသြးျပန္ေႏြးလာတဲ႔အထိ ............</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">အျပာေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ အုတ္ဂူေလး ........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ျပီးေတာ႔ အျပံဳးေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔နဲ႕ေကာင္မေလး ...........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ငါ႔ကို သတိရေၾကာင္းတစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလနဲ႕ ဒိုင္ယာရီ ......</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ကားကိုေျဖးေျဖးေမာင္းပါ......</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ငါ႔ဆီကိုျပန္လာျဖစ္တဲ႔အခါ ........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ဘုရားသခင္နာမေတာ္အားျဖင္႔</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ငါနင္႔ကိုနမ္းလုိက္ပါရေစ။ ။</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">Notes:</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">Dedicated to Snow .</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">puppy love ဆုိတာကေတာ႔ ငယ္ရြယ္သူေတြ ငယ္တုန္းမွာ အခ်စ္ဆိုတာကို ရွိတယ္ထင္ျပီး အထင္မွားျပီး၊ (တစ္နည္း) ယံုၾကည္ျပီး၊ ႏွလံုးအခုန္ျမန္တာကို အခ်စ္လုိ႕ထင္ျပီး၊ အလြန္အကြ်ံ ေလးနက္လုိက္တာမ်ိဳး။ </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">ၾကီးလာေတာ႔ အခ်စ္ဆိုတာ လိုအပ္ရင္ နားလည္ျခင္းေတြဆီကေန ေခ်းငွားယူလုိ႕ရတဲ႔ မႏႈတ္ေလာက္တိုင္း ေခ်းလို႕ရေနတဲ႔ ကိန္းရင္းတစ္ခုေလာက္ပါပဲ။ အတိတ္ကို အတိတ္မွာ၊ပုလိပ္ကိုဂိတ္မွာ ...ထားႏုိင္ရင္ေကာင္းတယ္။ မထားႏုိင္ရင္ ခံစားခ်က္ဆိုတဲ႔ အသံုးမ၀င္သေလာက္ ဒုကၡေပးတဲ႔ အူအတက္လို အရာေတြ စိတ္ထဲမွာေဖာင္းပြလာႏိုင္တယ္။ </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: #222222; font-family: Arial, Tahoma, Helvetica, FreeSans, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">မခ်စ္ရရင္ေသမယ္၊ဘာမယ္ဆိုတာေတြမၾကားရတာၾကာျပီ။ ကဗ်ာထဲေတြမွာေလာက္ပဲေတြ႕ရေတာ႔�