သံုးလက္မပတ္လည္ေျမေလးတစ္ကြက္ဝယ္ႏုိင္ရင္ ေျခမႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ေျခဖ်ားေထာက္ထားမယ္။

သံုးလက္မပတ္လည္ေျမေလးတစ္ကြက္ဝယ္ႏုိင္ရင္ ေျခမႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ေျခဖ်ားေထာက္ထားမယ္။


အက်ယ္အဝန္းလား၊ အက်ဥ္းအက်ပ္လား
အလ်ား၊အနံတုိလြန္းတယ္၊
အမိုးမျမင္႔ဘူး၊(၉ေပတဲ႔)
ေလွကားက်ဥ္းတယ္။
အျမင္႔ၾကီးမွာ၊
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊
ငွားစားရင္ တစ္သိန္းရေသးတယ္။
ကဗ်ာဆိုတာ အဇၥ်တၱကိုေဖာ္ျပရမယ္။
အတိုးဘယ္ေလာက္ႏႈန္းလဲ၊
အရင္းနဲ႕ကိုက္သလား၊
လူဆင္းရဲေတြကို အျမတ္ထုတ္ဖုိ႕လား၊
လူတန္းစားကြာဟမႈကို ဇစ္တပ္ေပးခ်င္တာလား၊
ငါလား၊ သူလုိကိုယ္လို ဘူဇြာ၊
အဲဒီလိုမ်ားလား၊
ငါ႔အကြက္ ငါအိမ္ေဆာက္လုိက္ရင္ လယ္လာစိုက္ေနၾကတစ္ေယာက္
ငိုမွာလား၊
ဒီေျမေတြကို မင္းတုိ႕မပိုင္ဘူး၊ ငါလည္း အငွား၊
မင္းတုိ႕ငါတို႕
တဏွာေယာက်ာ္းလက္သမားရဲ႕
လြဲေခ်ာ္ေဆာက္ခ်က္ေတြ။
မနက္ရိွဳင္းဘူး၊
သို႕ေသာ္လည္း
သံုးမရေတာ႔ဘူး။
ဒီဘဝ၊
ဟိုဘဝ၊
အဲဒီဘဝရဲ႕ ေျခလွမ္းသံုးလွမ္းအကြာ၊
အဲဒီဘက္မွာေရာ
ေျမေစ်းဘယ္ေလာက္၊
ျခံေျမလား၊
အပင္စိုက္ရမွာလား၊
ငါးေမြးရမွာလား၊
လမ္းခ်ဲ႕ရင္ ငါ႔ေျမမထိေစနဲ႕လား၊
စီမံကိန္းေျမလား၊
မုဆိုးမဆီက မုန္ညင္းဆီလား၊ မုန္ညင္းေစ႔လား၊
ပါပါရာဇီရဲ႕ မွန္ေျပာင္းရွည္ထဲက
ဝတ္လစ္စလစ္ ဆယ္လီဘရစ္တီလား၊
ငါတုိ႕ဘဝ
ငါတို႕
ေဝခြဲမရေသးတာ မွားလား၊
ပါလာတာကို
ျဖတ္လုိက္ျပီးမွ
ျပန္လိုခ်င္လုိ႕ အတုျပန္တပ္ေနရမယ္တဲ႔၊
အူအတတ္ထုတ္ထားတဲ႔သူေတြေျပာပါတယ္။
က်ေနာ္႔အေတြးမ်ားခ်ာခ်ာလည္၊
ၾကိဳပိြဳင္႔အတြက္
ငိုဖို႕
မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါၾကိဳျပီး ပြိဳင္႔ေအာက္ လုပ္ထားရမွာလား၊
အကယ္ဒမီေတြ ဘယ္ႏွစ္ထပ္ကြမ္းလဲ
ပြဲစားက လွလွေလး အျမဲျပံဳးတယ္၊
ဟုတ္တယ္ ဦးေလး၊
ေစ်းေတြက
အရူး တရြတ္တုိက္ဆြဲသြားတဲ႔ သစ္ကိုင္းထိပ္ဖ်ားမွာ ပါသြားတဲ႔ သစ္ရြက္ေလးလို
ျဖစ္ခ်င္ရာကို ျဖစ္ေနေတာ႔တာတဲ႔၊
ကြ်န္မတို႕က ပြဲစားပါ
ေကာက္ညွင္းေပါင္းေရာင္းတယ္မမွတ္ပါနဲ႕
ဘာလဲဟဲ႔ ေကာက္ညွင္းေပါင္း
ႏွမ္းျဖဴးတယ္မထင္နဲ႕လုိ႕ေျပာတာပါရွင္႔
ေအာ္ ... ေအး ...
အဆန္းေတြခ်ည္႕၊
ကိုင္ထားလုိက္တာမမွားပါဘူးရွင္ဆိုပဲ။
ဆြဲထားလုိက္မွ စိတ္ခ်ရမယ္ဆုိတာလည္းရိွေသးတယ္။
တံုးခုထားျပီးကန္ထုတ္လုိက္ေပါ႔တဲ႔၊
လည္ပင္းကၾကိဳးကအစ
ငါ႔ကို
အၾကံေပးေနတယ္။ ။


Zephyr

ဒီဇင္ဘာ ၁၀ ရက္။

ဒီဇင္ဘာ ၁၀ ရက္။

ဘာလိုလုိနဲ႕ဒီဇင္ဘာ သံုးပံုတစ္ပံု က်ိဳးသြားျပီ။
စန္တာကေလာ႔စ္ လာဖုိ႕၊
ေျခအိတ္အနီေလးခ်ိတ္ထားတယ္။
ဘာလက္ေဆာင္မွမယူခဲ႔ပါနဲ႕၊
ကမာၻေျမေပၚက
ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ေသာကေတြ၊
သယ္ေဆာင္ေပးသြားဖုိ႕ပဲ အားထုတ္ပါ စန္တာ။
ကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ jingle bell ဆိုေနခ်ိန္မွာ
ကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ဟာ လမ္းမေပၚမွာ ေတာင္းစားေနတယ္။
ကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ဟာ အိပ္ရာထဲလဲလို႕ ငတ္ျပတ္ေနတယ္။
ကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ဟာ ကုစရာေဆးဖုိးမရိွလုိ႕ သံကုတင္မွာ အသက္ငင္ေနတယ္။
ျငိမ္သက္ည၊ ျမင္႔ျမတ္ညလို႕ သီဆိုေနစဥ္မွာ ....
စိုးရိမ္ေသာက မကင္းတဲ႔ မ်က္လံုးေတြမွာ
မ်က္ရည္ေတြ ေဝသီေနတယ္။
ေလာကရဲ႕အေမွာင္ဖက္ျခမ္း၊
ေလာကရဲ႕အလင္းဖက္ျခမ္း၊
ဇူဇယ္မရိွ၊ေမရီမပါဘဲ
လမ္းမေပၚ
တြားတက္လာတဲ႔ကေလးငိုသံေတြ၊
ေကာင္းကင္တမန္ေတးသံေတြကို
ဖံုးလႊမ္းသြားတယ္၊
ႏြားစားခြက္ထဲက ေကာက္ရိုးေတြေလာက္
ေႏြးေထြးမႈမရိွတဲ႔
အထင္ေသးမ်က္လံုးေတြေအာက္မွာ
ကေလးငယ္ေတြ
ေလာင္ကြ်မ္းသြားတယ္။
တစ္ခ်ိဳ႕
ကေလးစစ္သားေတြျဖစ္သြား၊
တစ္ခ်ိဳ႕
လူကုန္ကူးခံရ၊
Hark the herald angels sing
"Glory to the newborn King!
ဆိုေနတုန္း၊
တစ္ခ်ိဳ႕ရပ္ကြက္ေတြမွာ
ေနာက္ထပ္စားစရာ ပါးစပ္တစ္ေပါက္တိုး လာတယ္။
ဗလာေတြနဲ႕ ဒီကေလးကို ဘယ္လိုဝလင္ေအာင္ေကြ်းရမလဲ တဲ႔၊
သိုးေက်ာင္းသားေတြ စုရံုးလာသလိုမ်ိဳးပဲ
လက္နက္ကိုင္ရဲေတြဟာ အလစ္သုတ္သမား ကေလးငယ္ကို ဖမ္းသြားၾကတယ္။
ကမာၻၾကီးရဲ႕အေမွာင္ဘက္ျခမ္းမွာ
ဒီေလာက္မသာယာခဲ႔ဘူး၊
ေဟရုဒ္ဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၁၃ အၾကာမွာ ဗီဇသစ္ေတြနဲ႕ ပြားမ်ားလာခဲ႔ျပီ၊
နာဇရတ္ျမိဳ႕သားေတြ
အႏွိမ္ခံေတြ၊
နင္းျပားေတြ၊
တံေထြးခြက္ထဲက ပိုးမႊားေတြ၊
မ်ားသထက္မ်ားလာျပီ၊
ဂါျဗီအဲလ္ကဗ်ာဒိတ္လာေပးသလိုမ်ိဳး၊
လမ္းေပၚက ကေလးကို
လမ္းလူမိုက္ၾကီးက အဖြဲ႕ဝင္မလား လာေမးတယ္။
မုိးပြင္႔လုိ ျဖဴစင္ေသာ ႏွလံုးသားေတြရဲ႕
က်ဆံုးခန္းေပါ႔ ...........၊
အဲဗစ္က in th ghetto ကိုဆိုဖို႕
သူတုိ႕က သူတုိ႕ဘဝနဲ႕ေရးဖြဲ႕ပစ္လုိက္တာ။
ၾကယ္ေတြေနာက္ကို လုိက္ေနတဲ႔
ပညာရွင္သံုးဦးေတာ႔၊
ဒီဇင္ဘာမွာ
လမ္းေပ်ာက္ရင္း
ကေလးအေလာင္းတစ္ခ်ိဳ႕
နင္းမိခဲ႔ၾကေသးတယ္ ................................။ ။

Zephyr

စူပါမန္း

ကြ်န္ေတာ္ ကဗ်ာတိုေလးေတြကို ခ်စ္ပါတယ္။
အခ်ိန္ရွားပါးလာတဲ႔ ခပ္ျမန္ျမန္ေလာကၾကီးအတြက္ လိုရင္းေရာက္ေစတာမ်ိဳးလို႕ ကြ်န္ေတာ္ျမင္မိတယ္။

ရွဳပ္ေနတဲ႔ေလာကမွာ ရွင္းတာေတြမရိွေတာ႔ေပမယ္႔၊
ရွဳပ္ျပီးသားအရွဳပ္ေတြကို စိတ္ရွင္းရွင္းျမင္ႏုိင္ရင္ေကာင္းမယ္လုိ႕ ကြ်န္ေတာ္ေတြးမိတယ္။

ဟိုတစ္ပတ္ကပဲ စူပါမန္းအေၾကာင္း ကဗ်ာတိုေလး နည္းနည္းေရးျဖစ္တယ္။ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး ကဗ်ာေလးေတြပါပဲ။

စူပါမန္းအေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ္ေျပာမယ္စိတ္ကူးေတာ႔ သူ႕ရဲ႕ မ်က္မွန္ကို ပထမဆံုးသတိရတယ္ဗ်။ ဒါနဲ႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္ခ်ေရးလုိက္တယ္။

စူပါမန္းရဲ႕မ်က္မွန္။

စူပါမန္း မ်က္မွန္တပ္ေတာ႔သာမန္လူ။
သာမန္လူ မ်က္မွန္ခြ်တ္ေတာ႔ စူပါမန္း။

ေခတ္ၾကီးကိုက ဆန္းလြန္းတယ္။ ။

 Zephyr

ေနာက္ေတာ႔ သူ႕ဟာ သူအရိွန္ရသြားတယ္။

စူပါမန္းရဲ႕ သင္ယူမႈ။

ေခတ္အဆက္ဆက္ျဖတ္လာျပီး
၂၀၁၃ ေရာက္ခါမွ
အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို
အတြင္းမွာဝတ္တတ္သြားတယ္။

၂၀၁၅ မွာ တုိက္ပံုဝတ္မယ္႔ စူပါမန္း၊
သူက
ျပႆနာကို
အေပၚမွာပဲရွင္းတယ္တဲ႔။

ေလထဲမွာပဲ
သူနဲ႕သူ႕ျပႆနာေတြ။ ။

Zephyr

စူပါမန္းအေၾကာင္းေရးရင္း ဘတ္မန္းကိုသတိရတယ္။ ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္းေျပာရရင္ေတာ႔ ဘတ္မန္းကို ပိုသေဘာက်တယ္။ သူက လူသားပိုဆန္တယ္။ သူတုိ႕ႏွစ္ေယာက္ကို ကြ်န္ေတာ္ယွဥ္ျပီးေတြးတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ဘဝေတြ ကြာျခားတာသတိျပဳမိတယ္။

စူပါမန္းနဲ႕ ဘတ္မန္း

စူပါမန္းက စူပါ ပါဝါေတြနဲ႕၊
လုပ္ရေတာ႔ စာေရးစာခ်ီ၊

ဘတ္မန္းက ဘီလ်ံနာ၊
ဘာအလုပ္မွ လုပ္စရာမလိုလွဘူး။

မိဘေတြကြာျခားေတာ႔
စူပါမန္းလည္း
ရံုးတက္ေနရေသးတာပဲ။

မိုးေပၚပ်ံတက္ႏုိင္ေပမယ္႔၊
အထူးအၾကားအာရံု၊
အထူးအျမင္အစြမ္းေတြ
ပိုင္သေပမယ္႔၊
စူပါမန္းဟာ စာေရးစာခ်ီ။ ။

Zephyr

မၾကာေသးခင္ကပဲ စူပါမန္းဇာတ္ကားေတြ revision ျပန္တဲ႔သေဘာနဲ႕ျပန္ၾကည္႕ရင္း သူမီးျငိွမ္းတဲ႔ ဇာတ္ကြက္ေလးကို ကြ်န္ေတာ္သတိရတယ္။ အဲဒါနဲ႕ဆက္ေတြးၾကည္႕ရင္း ေနာက္ထပ္ ကဗ်ာတိုေလးတစ္ခုရလာတယ္။

စူပါမန္း မီးသတ္သမား။

ဓာတုစက္ရံုၾကီးမီးေလာင္ေတာ႔
စူပါမန္းဟာ
ေရကန္ဆီပ်ံသြား၊
ေရေတြကို ခဲပစ္ျပီး
ေကာင္းကင္က မ လာခဲ႔တယ္။

မီးေတာက္ေပၚ
ေရခဲတံုးေဖ်ာ္ခ်၊
မီးေတြျငိမ္းက်သြားေစတယ္။

စူပါမန္းဟာ
တကယ္ေတာ္တာပဲ၊
တကယ္ေတာ္ရင္
ဒီကမာၻမွာ မေမြးဘူး၊

စူပါမန္းဟာ တစ္ျခားကမာၻက၊
တကယ္ေတာ္တဲ႔ တစ္ျခားကမာၻက၊
အဲဒါေတာ႔
အလြမ္းခန္းပဲ။

Zephyr

ေနာက္ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္ သူ႕ရဲ႕အေၾကာက္တရားအေၾကာင္းကိုေတြးတယ္။ သူ႕မွာလည္း ေၾကာက္ရတဲ႔ အစိမ္းေရာင္ေက်ာက္တံုးေလးရိွတယ္။ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းမကင္းရတဲ႔ ကမာၻသားတစ္ေယာက္ကို ကြ်န္ေတာ္ရွာေတြ႕သြားတယ္။

စူပါမန္းနဲ႕ အစိမ္းေရာင္ ခရစ္ပ္တြန္ႏိုက္ ေက်ာက္တံုး

စူပါမန္းဟာ
ဒီေက်ာက္တံုးနဲ႕ေတြ႕ေတာ႔
ေပ်ာ႔ေခြႏံုးခ်ိသြားတယ္။

ကမာၻၾကီးကို
ေျပာင္းျပန္ပတ္ေစတဲ႔သူ၊
မ်က္လံုးက ေရာင္ျခည္ထြက္
အင္အားသန္မာလြန္းသူ၊
သူ႕မွာလည္း
ေၾကာက္စရာတစ္ခုရိွတယ္။

ကမာၻမွာေနရင္
တစ္ခုခုကို ေၾကာက္ရမယ္ မဟုတ္လား။

Zephyr

အေၾကာက္တရားျပီးေတာ႔ စူပါမန္းမစြမ္းတာ ဘာရိွသလဲကို ကြ်န္ေတာ္ဆက္ေတြးေတာ႔ သူဟာလည္း အခ်စ္ေရးမွာမေအာင္ျမင္ဘူး။ အဲဒီေတာ႔ကမာၻမွာ အခက္ဆံုးဟာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔သူ ကိုယ္႔ကို ျပန္ခ်စ္ဖုိ႕ပဲလုိ႕ ကြ်န္ေတာ္ခံစားရတယ္။ စူပါမန္းလည္း ဒီအတုိင္းေနမွာပဲလို႕ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္ခ်င္းစာမိတယ္။

စူပါမန္းနဲ႕ အခ်စ္ေရး။

စူပါမန္း
အခ်စ္ေရးအဆင္မေျပဘူး၊
ကမာၻျဂိဳဟ္မွာ
ခက္တာေတြအားလံုးထက္
ဒီတစ္ခု ပိုခက္တယ္တဲ႔။

Zephyr

ေအာက္တုိဘာ ၄ ရက္ေန႕ ရံုးမွာ အလုပ္လုပ္ေနရင္း စူပါမန္းစိတ္ထဲေရာက္လာတာနဲ႕ ကဗ်ာတုိေလးတစ္ခ်ိဳ႕ေရးျဖစ္သြားတယ္။ ဖတ္လုိက္ရလို႕ ေပ်ာ္ရႊင္သြားတယ္ဆိုရင္ ဒီကဗ်ာဟာ ခင္ဗ်ားအတြက္လည္းျဖစ္လိမ္႔မယ္။            ။

ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ႏွင္႔တဒဂၤ

ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ႏွင္႔တဒဂၤ

ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္က သူ႕ပါးစပ္ထဲ
ဓားရွည္ထိုးသြင္းျပေတာ႔
လူေတြေပ်ာ္ၾကတယ္။

ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္က
ကုလားမေျခေထာက္နဲ႕
ၾကိဳးခုန္ျပေတာ႔
လူေတြေပ်ာ္ၾကတယ္။

ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္က
ေလထဲ ေနာက္ဂြ်မ္းပစ္ျပီး
လူသံုးေယာက္ကို ခုန္ေက်ာ္ျပေတာ႔
လူေတြေပ်ာ္ၾကတယ္။

ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္က
ၾကိဳးနဲ႕ခ်ည္ထားတဲ႔
ကုတ္အက်ၤ ီကို
ၾကိဳးမျဖဳတ္ဘဲ ထုတ္ယူျပသြားေတာ႔
လူေတြေပ်ာ္ၾကတယ္။

မေပ်ာ္တဲ႔ေလာကၾကီးမွာ
မေပ်ာ္တဲ႔ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္က
မေပ်ာ္တဲ႔သူေတြ ေပ်ာ္ေအာင္
လုပ္ျပၾကတယ္။

ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ရဲ႕ ဦးထုပ္ထဲ
မေပ်ာ္တဲ႔လူေတြ
ေပ်ာ္တဒဂၤေၾကးေပးျပီး
မေပ်ာ္တဲ႔ ေလာကထဲ
ငံု႕ဝင္သြားၾကတယ္။

ေလာကဓံ
ေခ်ာင္းၾကည္႕ေပါက္ကေန
ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ျပန္လာမလား
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေခ်ာင္းၾကည္႕ျပီး
ေပ်ာ္ခ်င္ဟန္ေဆာင္လုိက္ၾကတယ္။

အေၾကာက္တရားကိုလည္းေပ်ာ္ၾကရ၊
စိုးရိမ္ထိတ္လန္႕မႈကိုလည္းေပ်ာ္ၾကရ၊
မေသခ်ာျခင္းေတြကိုလည္းေပ်ာ္ၾကရ၊
ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ေပ်ာက္သြားေတာ႔
ရိွတာနဲ႕ေပ်ာ္ၾကရတယ္။                         ။

Zephyr

အတု၊ အစစ္။

အတု၊ အစစ္။

အစစ္ဟာ
အတုအေၾကာင္း
မေျပာျပတတ္ဘဲ
ေသဆံုးသြားရွာေပါ႔ ..............။

ေသဆံုးသြားတဲ႔အစစ္ရဲ႕တန္ဖိုးကို
ရွင္သန္သေယာင္ အတုမွာ
ရွာမေတြ႕ႏိုင္ျပီ။

အရိပ္ကို
ဝတ္ဆင္တဲ႔ ပီတာပန္၊
သံခ်ိတ္ေကာက္လက္နဲ႕ ကက္ပတိန္ ဟြခ္၊
နာရီမ်ိဳမိေခ်ာင္း တစ္ေတာက္
အေတာင္တဖ်ပ္ဖ်ပ္တင္ကာဘဲလ္
...
သူတုိ႕နဲ႕အတူ
အေမွာင္ဟာအရိပ္ထဲတိုးဝင္ေနတယ္။

၁၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္းျပန္မရရင္
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတာင္
တစ္စက္မွမလိုခ်င္ဘူး၊
Neverland နတိၳျပည္မွာ .....
အမွန္တရားဟာ
ေအာင္ပြဲခံသလို
ေသခ်ာျခင္းမ်ိဳး
ျပန္မရွာတတ္ေတာ႔ျပီ။

ကားလိပ္ေနာက္ကြယ္မွာ
ငိုသံကို နားမစြင္႔မိေတာ႔ ...........
ကိုယ္႔ေျခေထာက္ေအာက္မွာတင္၊
ခရီးဟာရွည္လ်ားေပ်ာ႔ေျပာင္းစြာ
စီးဆင္းညင္သာ။

ေခ်ာက္ကမ္းပါးစြန္းမွာ
သူ႕ကိုယ္သူ အႏုိင္ႏုိင္ရပ္ေနတဲ႔
ပခံုးအတုကို
မီတြယ္မိေတာ႔
ကာလတုိ ပ်ံသန္းျခင္းကိုသာ
အဆံုးစြန္ခ်စ္ခင္လိုက္ရတာပါပဲ ။                      ။

Zephyr

ေဒၚလာ2000တန္ ဟာသ

ေဒၚလာ2000တန္ ဟာသ

ဟာသဟာ
"မရယ္ရပါလား" ကိုေလခြ်န္ရင္း ....
လူအတုကို ဝင္တုိက္သြားတယ္၊

ဟာသရင္႔မွည္႕လာဖုိ႕၊
နည္းနည္းေလာက္ ငိုေပးရလိမ္႔မယ္။
Hercules: Meg, when I'm with you, I-I don't feel so alone.
Meg: Sometimes it's better to be alone.
Hercules: What do you mean?
Meg: Nobody can hurt you.

ဟာသဟာ ကာတြန္းကားေတြ လွိမ္႔ၾကည္႕ေနတယ္။

မနက္မနက္ ဟာသတစ္ေယာက္ ထထေျပးတယ္၊ ေျခေထာက္ဟာ သယ္ေဆာင္ေနသလုိလုိနဲ႕ ကပ္ခိုလိုက္ေနတာပဲ၊ My tears are real! You are not! Madgascar 3 က ဖ်ံကေလး Stefano ေျပာတာပဲ။

Jonathan: Are these monsters gonna kill me?
Dracula: Not as long as they think you're a monster.
Jonathan: That's kinda racist.
(Hotel Transylvania)

Shrek 2 က Fairy Godmother ေျပာတာေတာ႔ Remember, happiness is just a teardrop away... ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဟာ မ်က္ရည္တစ္စက္အကြာမွာရိွသတဲ႔။ အဲဒီေလာက္ေဝးရသလားလုိ႕ ဟာသကေရရြတ္တယ္။

Horton: I meant what I said, and I said what I meant.
Morton: [sighs] An elephant's faithful one hundred percent.
Horton: That's my code, my motto.
(Horton Hears a Who! (2008))

Horton တစ္ေယာက္တည္းၾကားရတဲ႔အသံေတြအေၾကာင္းလို႕ ဟာသက သူ႕ကိုယ္သူေျပာျပတယ္။ သူ႕ကိုယ္သူအားေပးတယ္။ သူ႕ကိုယ္သူႏွစ္သိမ္႔တယ္။

ဒီမနက္ေတာ႔ ဟာသကိုအေကာင္းအတုိင္းေတြ႕ရတယ္။
သူမရယ္ရေတာ႔ဘူး။
သူမရယ္ႏုိင္ေတာ႔ဘူး။
ေတာင္႔တင္းေအးစက္ေနတဲ႔
ဟာသဟာ ....
ဟာသမဆန္ေတာ႔ဘူး၊

ဟာသျငိမ္းသြားျပီေပါ႔ ...
ေနာက္ထပ္ဟာသတစ္ေယာက္က
ဟာသလုပ္ေနတယ္။                       ။

Zephyr
19th April 2013 :14:59

မြန္းၾကပ္ျခင္း

မြန္းၾကပ္ျခင္း

တိမ္ေတြမွာ ေရာင္ျပန္ဟပ္ရင္း ..........
ေကာင္းကင္မွာပ်ံသန္းသြားတဲ႔ငါး ................
အသက္ရွဴမဝဘူးေျပာေနတယ္။ ။

 (Zephyr)