အနက္ရုုပ္ကိုုေကာက္ကိုုင္လိုက္တယ္။

အနက္ရုုပ္ကိုုေကာက္ကိုုင္လိုက္တယ္။

------------------------------------------------

မေန႕ည စစ္တုုရင္ျပန္ကစားၾကေတာ႔ ငါအရုုပ္အျဖဴ။

တစ္ဘဝလံုုး အရုုပ္အျဖဴနဲ႕ပဲ ငါတုုိက္ခိုုက္တယ္။

ဘယ္ေတာ႔မွ အလံမလဲတဲ႔ျမင္းသည္ေတာ္။

မာေရေက်ာေရ ရဲတုုိက္ၾကီး။

ဘယ္ဘက္မွာ ငါ႔ျမင္းကိုု ဗဟိုုေလးကြက္ကိုု အုုပ္ထားမယ္။

အျမဲဒီလိုုပဲ။

ငါက အျမဲဒီလိုုပဲ။

ငါက အျမဲဒီလိုုပဲ။

ေနာက္ဆံုုးမွာ

ငါ႔မွာ အျမဲ လြတ္ကြ်တ္ ပြန္းတစ္ေကာင္ရိွတယ္။

ေနာက္ဆံုုးမွာ

အျမဲတမ္း တစ္ကြက္သာေနတဲ႔ အေျခအေနေကာင္းအရုုပ္ရိွတယ္။

အေၾကာင္းေကာင္းတစ္ခုုရိွတယ္။

ဟိတလိုု႕ေခၚတဲ႔တစ္ခုုေပါ႔။

အနက္ေရာင္မယူခ်င္ဘူး။

ေစာင္႔ဆုုိင္းျခင္းဟာ ပ်င္းရိစရာ။

ေစာင္႔ဆုုိင္းျခင္းဟာ ပ်င္းရိစရာ။

ေစာင္႔ဆုုိင္းျခင္းဟာ ပ်င္းရိစရာ။

အျမဲတစ္လွည္႕ေနာက္က်ေနရတာ ပ်င္းစရာ။

ႏိုင္မွာေသခ်ာရင္

ကစားရုုပ္ေတြအားလံုုးလဲပစ္ႏုုိင္တယ္။

မေသခ်ာမႈေတြနဲ႕

အလဲအထပ္လုုပ္ၾကတဲ႔ ေခတ္ထဲမွာ

ငါ႔အကြက္ေတြ အံမဝင္ဘူး။

ေလာကမွာ

တစ္ခ်ိဳ႕အရက္ခြက္ကိုု ေကာက္ကိုုင္လုုိက္သလိုု

အနက္ရုုပ္ကိုုေကာက္ကိုုင္လုုိက္တယ္။

e4-c5

ခုခံေနရတာပဲ။

ေလာကဓံအျဖဴ

လူ အနက္

ဂလဲ႔တစ္ကြက္နာေနတယ္။

အခ်ိန္အသာစီးမရဘူး။

နည္းနည္းခက္ေနတယ္။

နည္းနည္းခက္ေနတယ္။

နည္းနည္းခက္ေနတယ္။

အနက္ရုုပ္ကိုုေကာက္ကိုုင္လိုုက္တယ္။

အနက္ရုုပ္ကိုု ေကာက္ကိုုင္လုုိက္တယ္။

ဟင္းလင္းပြင္႔ ဘိေရွာ႔ပ္လိုုင္းတစ္ခုုလုုိခ်င္တယ္။

....

လြတ္ကြ်တ္ပြန္းတစ္ေကာင္လုုိခ်င္တယ္။

သေရပြဲေတာ႔ မလိုုခ်င္ဘူး။             ။

Zephyr

ခရီးသြားရင္း၊ အျမည္းစားရင္း

ခရီးသြားရင္း၊ အျမည္းစားရင္း

သိပ္အေဝးၾကီးသြားေတာ႔လည္း
ေျခေညာင္းတယ္။
ရပ္ေနျပန္ေတာ႔လည္း
ျပတ္က်န္ခဲ႔သလုုိလုုိပဲ။

လက္ခုုပ္သံေၾကာင္႔ ေျပးတဲ႔ ခ်န္ပီယံလည္း
လက္ခုုပ္သံနဲ႕အတူ ျပီးဆံုုးသြားျပီ။

အေဝးမွာ
အေဝးပဲရိွတယ္။
အဲဒီအထိ သြားမွာလား။


ျပန္ၾကည္႕ေတာ႔
အရိပ္ဟာ
အတိတ္မွာ က်န္ေနခဲ႔သလိုုလိုုနဲ႕
ဖိနပ္ေပါက္ေနတာပါလား။

ငါကယ္မွျဖစ္မယ္႔အရာ
တစ္ခုုမွမရိွေသးတဲ႔အတြက္
ေက်နပ္ပါတယ္။

စစ္ေသြးလည္းမၾကြခဲ႔သလိုု
ေရဒီယုုိသတၱိလည္းမၾကြခဲ႔ပါဘူး။

အိမ္မက္ထဲက ျခေသၤ႔ေတြ၊
အိမ္မက္ထဲက အံဆြဲထဲမွာ၊
ညပ္က်န္ရစ္ခဲ႔တာ။

ပန္းပြင္႔ေတြဟာ
ေကာင္းကင္မွာ ပြင္႔ေတာ႔
ၾကယ္ေတြအမွတ္နဲ႕
ေငးရျပန္တာပါပဲ။             ။

Zephyr

ငါတုိ႕ေခတ္

ငါတုိ႕ေခတ္
========
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ရင္း
လူသတ္တယ္။
ေခတ္ၾကီးက
ေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္ ေပ်ာ္စရာၾကီး၊
သူ႕အေမကေျပာတယ္။
ကေလးက လူရမ္းကားမဟုတ္ဘူးတဲ႔။
ေအးဆို။

Zephyr

လမ္းခုုလတ္

လမ္းခုုလတ္

ေတာ္လွန္ေရးမွာ တစ္ခ်ိဳ႕ကအသက္စေတးတယ္။
ခင္ဗ်ားက လက္တစ္ေခ်ာင္း ပ်က္သြားတယ္။
ကဗ်ာေရးလိုု႕ လက္ကိုု တူနဲ႕ေခါက္တယ္။
တစ္ပါဒတစ္ခ်က္ႏႈန္းလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။
ဒါေပမယ္႔ သမုုိင္းက ခင္ဗ်ားကိုု သိတယ္။
ခ်န္မထားဘူး။

ခင္ဗ်ားက ကဗ်ာကိုုေရးတယ္။
ကဗ်ာက သမုုိင္းကိုုေရးတယ္။
သမုုိင္းက ေသသြားတဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြကိုု မေမ႔ဘူး။
ႏုိင္ငံေရးသမား အစုုတ္အျပတ္ေတြနဲ႕
အာဏာရွင္စံနစ္သာ က်ဆံုုးမယ္။
ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ျခေသၤ႕ႏွလံုုးသားဟာ
အလံမလဲဘူး။

ေက်ာင္းသားဟာ ေခတ္အဆက္ဆက္
မတရားမႈကိုုေတာ္လွန္တယ္။
သမုုိင္းတာဝန္ကိုုခြဲယူတယ္။
ေက်ာင္းသားဟာ မေၾကာက္ဘူး။
မုုိးေပၚေထာင္မပစ္တဲ႔က်ည္ဆံဆီ
ေျပးဝင္သြားတယ္။

ေထာင္ေစာင္႔ေတြ ရိုုက္မယ္႔တုုတ္ဆီ
ေျပးဝင္သြားတယ္။
အႏုုပညာသစ္ဆီေျပးဝင္တယ္။
တစ္ေယာက္ခ်င္းပစ္ခ်ေနတဲ႔
ေဒါင္းအလံကိုုင္လက္ေတြဆီ ေျပးဝင္တယ္။
ေခြးေသဝက္ေသေပါ႔။
ေျပးေျပးဝင္တယ္။

ခင္ဗ်ားဟာ
တစ္ခ်ိန္က ေက်ာင္းသားေတြလိုု
ခ်စ္တဲ႔ေက်ာင္းကိုုစြန္႕ခြာျပီး
ရက္စက္တဲ႔ေက်ာင္းမွာ
စာဆက္သင္ၾကတယ္။

မေကာင္းတဲ႔ေခတ္ၾကီးမွာ
ခင္ဗ်ားတိုု႕က စံပယ္ပင္စိုုက္တယ္။
က်ေနာ္တုုိ႕က ရနံ႕ကိုုရွဴရိွဳက္တယ္။

တစ္ခါတစ္ေလ အားနာၾကတယ္။
အႏုုပညာကိုု၊
ခင္ဗ်ားတိုု႕ကိုု၊
ေဒါင္းအလံကိုု
အားနာၾကတယ္။          ။

Zephyr

(ဘဂ်ီး တာရာမင္းေဝ ... ေကာင္းရာသုုဂတိလားေရာက္ပါေစ)

ဂလိုဘယ္လိုင္ေဇးရွင္း

ဂလိုဘယ္လိုင္ေဇးရွင္း

===================

အဖုိးမဝယ္ႏုိင္ခဲ႔တဲ႔ေျမကြက္

ေျမးလက္ထက္မွာ မဝယ္ႏုိင္ေသးဘူး၊

သို႕ေပမယ္႔

အိမ္မက္ေတြ လက္ဆင္႔ကမ္းရံု၊

ေနထုိင္ခဲ႔ၾက။

ေခတ္ၾကီးကို ဘာျဖစ္တယ္ညာျဖစ္တယ္မေျပာနဲ႕၊

ေက်ာပူလာရင္ေမွာက္အိပ္၊

ေခါင္းအံုးပူရင္ ေအးတဲ႔အျခမ္းလွည္႕အံုး၊

ေနသာသလိုေနၾက။

သြားတုိက္ေဆးကုန္တဲ႔ေန႕

ဆားနဲ႕ သြားတုိက္ၾက။

ဆန္ပံုးထဲ ဆန္ကုန္တဲ႔ေန႕

ဥပုသ္ေစာင္႔လုိက္ၾက။

ငါတုိ႕အရပ္၊ငါတုိ႕ဇာတ္

တိတ္တိတ္ေလးကၾက၊

မေပါဘူး၊ မေပါဘူးဆိုေပမယ္႔

ေပါတာေတြလည္း ရိွပါတယ္၊

ကင္ဆာေပါတယ္၊

ေသြးလြန္တုတ္ေကြးေပါတယ္၊

ေဆးမကုႏုိင္တဲ႔သူေပါတယ္။

အဲ...

ဘြဲ႕ရလည္းေပါတယ္။

မေပါတာေတြလည္း ရိွတာေပါ႔၊

ရွားေနတာေတြ မေပါဘူး။

ပုိက္ဆံသာ မ်ားမ်ားရွာလာခဲ႔၊

မကုန္ေသးသ၍ ေပ်ာ္ေစရမယ္

ဒီလိုအာမခံတဲ႔ ေပ်ာ္ပြဲစားရံု။

သြားခ်ည္ျပန္ခ်ည္ပါပဲ၊

အေျခခ်ဖုိ႕ၾကိဳးစားလိုက္တုိင္း

သစ္ကုိင္းက က်ိဳးက်ိဳးက်၊

က်လာတဲ႔သစ္ကုိင္းတုိင္း ပ်ားတစ္အံုပါလာေနက်၊

ေပ်ာ္ပါတယ္။

ေအးပါတယ္။

ျငိမ္းပါတယ္။

တို႕ေခတ္ေရာက္မွ ညံ႕ရမွာလားမလုပ္ပါနဲ႕၊

တုိ႕ေတြက ဆိုးေမြခံေတြပါ။

*ေအးဆို။

Zephyr

*ေအးဆုိ=ေအးပါဆို၏အတိုေကာက္။
ေအးပါဆို=ေအးပါဆိုေနမွ၏အတိုေကာက္။
ေအးပါဆိုေနမွ=အဟုတ္ပဲ၊တကယ္ပဲ၏အတုိေကာက္။

အေမ႔ေမြးေန႕

အေမ႔ေမြးေန႕

ေအးခ်မ္းေမက ေကာင္းကင္ဘံုက နားတစ္စံု သီခ်င္းကိုဆိုသလို ကိုယ္႔အေမကိုယ္သတိရစရာတစ္ခုခုလိုသလား။ သူ႕သေဘာသူေဆာင္ျပီး သူ႕သက္တမ္းသူေနသြားသူတစ္ေယာက္အတြက္ က်န္ရစ္သူပီသစြာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ သကၤန္းကပ္၊လွဴဖြယ္ဝတၳဳကပ္ျပီးသကာလမွာအေဖ႔ဆီဖုန္းဆက္လုိက္တယ္။ အေဖက လြန္ခဲ႔တဲ႔ အႏွစ္ေလးဆယ္က သူ႕ဇနီးျဖစ္လာမယ္႔  မမၾကီးနဲ႕အတူ သူငယ္ခ်င္းေတြစုျပီး ဆီခ်က္ေခါက္ဆြဲသြားစားၾကတဲ႔အေၾကာင္း၊ သံဗူးေဖ်ာ္ရည္ကို ေရခဲတံုးနဲ႕ေသာက္တဲ႔အေၾကာင္းေျပာေတာ႔၊ ငါ႔အေဖက တယ္ အီမိုပါလားထင္လာမိတယ္။ အေမၾကာ္ေကြ်းတဲ႔ ၾကာဆံေၾကာ္အေၾကာင္းေျပာေတာ႔၊ ငါက ဆႏြင္းမပါဘဲ ျဖဴစုတ္စုတ္ျဖစ္ေနတာကိုေျပာတာလားဆိုေတာ႔ သား၊အဖခ်င္း နည္းနည္းမိတ္ပ်က္သလိုျဖစ္သြားတယ္။ ငါ႔အစ္ကိုကိုငါဖုန္းဆက္တယ္။ အေမ႔အတြက္ တစ္ခုခုလွဴဖုိ႕ေျပာလိုက္တယ္။ ဘိုးေတာ္က ငါ႔ကို ငါ႔အေမအတြက္ ဆုေတာင္းေပးပါလို႕ေျပာတယ္။ ငါထင္တာေတာ႔ ဒါေတြက အပိုေတြပဲ။ သူ႕ကံနဲ႕သူ လက္မွတ္ျဖတ္ထားျပီးတဲ႔ခရီးကို သူသြားတာမွာ ငါတုိ႕က သတိရရံုပဲရိွတယ္။ က်န္တာေတြက အပိုအလုပ္ေတြ။ အေဖကေတာ႔ အေမ႔ေမြးေန႕အမွတ္တရ သူ႕မိတ္ေဆြေတြကို ၾကာဆံေၾကာ္ေၾကာ္ေကြ်းလိုက္တယ္ေျပာတယ္။ လူေတြအသက္ၾကီးလာရင္ပုိခံစားတတ္လာတယ္ထင္တယ္။ ဒါကို သြားေနာက္မိရင္လည္း အလကားေနရင္းရန္ျငွိဳးဖြဲ႕ကုန္တာပဲအဖတ္တင္မယ္ဆိုျပီး ျငိမ္ေနလုိက္ရတယ္။ ေမလမုိ႕ စိပ္ပုတီးစိပ္ဖုိ႕၊ ဘုရားေက်ာင္းသြားဖုိ႕ေတြမေျပာရင္ျပီးတာပဲဆိုျပီး ခြင္႔လႊတ္ထားလုိက္တယ္။ အေမက ေပ်ာ္ရႊင္တတ္သူပဲ။ အစားအေသာက္နဲ႕ကိုးရီးယားကားကိုခံုမင္သူပဲ။ မိဘဆိုတဲ႔ ဗီတိုအာဏာ မသံုးတဲ႔သူ။ ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႕ပဲ သူ႕ဘဝသူေနသြားတယ္။ သူနဲ႕ငါတုိ႕ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးမွာ အဖုအထစ္မရိွဘူး။ စလိုက္ေနာက္လုိက္၊ေပ်ာ္ရႊင္လိုက္ပဲ။ မျပည္႕စံုတဲ႔ဘဝ၊ ျပည္႕စံုတဲ႔ဘဝ၊ ဘယ္ေနရာမွာမဆို ေပ်ာ္သလုိေနခဲ႔တယ္။ အေမဆံုးသြားေပမယ္႔ သူ႕ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ ဆက္ရိွေနတယ္လုိ႕ ငါထင္တယ္။ မေန႕က အေမေရးလုိက္တဲ႔ စာေဟာင္းတစ္ေစာင္ကို ျပန္ဖတ္ရင္း သတိရလိုက္ေသးတယ္။ ခံစားခ်က္ဆိုတာမ်ိဳးက ၾကာၾကာေမြးထားဖုိ႕မဟုတ္ဘူး။ သတိရလည္း ဥေပကၡာနဲ႕ယွဥ္တဲ႔ ေမတၱာပဲျဖစ္ရမယ္လုိ႕ငါထင္တယ္။ ခ်စ္ခင္သူေတြအတြက္ ဒဏ္ရာမရေအာင္ေနဖုိ႕ ၾကိဳးစားေနရမယ္။ မဟုတ္ရင္ ရွင္သန္မႈဟာ ဘယ္လိုလုပ္ တန္ဖိုးရိွမွာလဲ။ အခုတေလာ အေမအသက္ရွင္စဥ္တုန္းက ၾကိဳက္ခဲ႔တဲ႔အစားအစာေလးေတြ ေရြးစားေပးေနတယ္။ တကယ္လုိ႕မ်ား လွမ္းျမင္ရတဲ႔ ဘံုဘဝတစ္ခုခုေရာက္ေနရင္ သူ႕ရဲ႕သား ေယာနိေသာမနသီကာရေလးနဲ႕ အိပ္ေပ်ာ္စားဝင္ေနတာျမင္ရင္ အေမလည္းေပ်ာ္ေနမွာပါ။ ဒါေတြကို အေဖနားလည္ေအာင္ ေျပာမေနေတာ႔ဘူး။ ဆံုးသြားတဲ႔သူတစ္ေယာက္အတြက္ ဝမ္းနည္းမွ နည္းမွန္လမ္းမွန္ျဖစ္တယ္လို႕ အေဖထင္ရင္ေတာ႔ ဒါအေဖေရြးတဲ႔လမ္းပဲ။ တစ္ခါတစ္ခါ အေဖ႔ဝမ္းနည္းေနပံုက အမ်ိဳးရင္းျဖစ္တဲ႔ သားႏွစ္ေယာက္ထက္ပိုေနတာျမင္ေတာ႔ မယ္ေဘာ္ တယ္ကဲတာပဲထင္ထင္ေနတယ္။ တရုတ္ေတြလို ဒီဘက္ကမီးရိွဳ႕လုိက္လုိ႕ ဟိုဘက္မွာသြားေပၚေနရင္ ေၾကးအိုးဆီခ်က္ ႏွစ္ပြဲေလာက္ ရိွဳ႕ျပီး ပို႕ေပးလုိက္ခ်င္တယ္။ ဇနီးသည္က ေရႊသကၤန္းကပ္ရင္း ေယာက္ခမအတြက္ ဆုေတာင္းေပးေတာ႔၊ ဟုိမွာေတာ႔ လမ္ဘိုဂီနီ စီးေနေလာက္ျပီလုိ႕ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ အေမ႔ေမြးေန႕တုိ႕၊အေမ႔ရက္လည္တုိ႕နားမွာ အေဖနဲ႕စကားေျပာရတာခက္တယ္။ ဟုိတေလာက သူ႕ဇနီးလက္ရာ အပ်ံစားဆိုေတာ႔ ငါက အပ်ံဆားျဖစ္ရမယ္။ ဆားအျမဲငန္တယ္ေျပာေတာ႔ ဘိုးေတာ္ စိတ္ကြက္သြားတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ သူ႕မိန္းမ သူခ်စ္တာ အျပစ္မဟုတ္ေပမယ္႔၊ သားသမီးအရင္းေတြထက္ေတာ႔ အကဲမပိုတာေကာင္းမယ္လုိ႕ ဘိုးေတာ္ကို ငါ သတိေပးရဦးမယ္။

(အေမ႔ကိုအေဖက ကခ်င္လို အႏူးလို႕ေခၚတယ္။ ANU ဆိုျပီးစာေရးေလ႔ရိွတယ္။ အဲဒါကို ငါတုိ႕က အႏူလုိ႕ေခၚတာဆိုျပီးေနာက္ခဲ႔ၾကတာမွတ္မိေသးတယ္။ Nu ဆိုတာ ကခ်င္လို အေမဆိုတဲ႔အဓိပၸာယ္ပဲ။ အဘြားကေတာ႔ Hkai။ အဘိုးကေတာ႔ ေစာေစာေသသြားလုိ႕ ဘယ္လိုေပါင္းတယ္မသိဘူး။ ဟုိင္းဂ်ီလုိ႕ေခၚတယ္ထင္တယ္။)

ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ႔ ဘံုဘဝမွာ ျမင္႔ျမတ္တဲ႔ တရား အသိရိွတဲ႔သူ ျဖစ္ႏိုင္ပါေစလုိ႕ပဲ ဆုမြန္ေကာင္းပို႕သလုိက္ပါတယ္။              ။

Zephyr

ဘဝထဲက ကဗ်ာ။

ဘဝထဲက ကဗ်ာ။

 အိမ္ေစ်းေတြဘယ္လုိေျပာင္းေျပာင္း၊
 မတတ္ႏုိင္မႈေတြဟာ
ေျပာင္းမသြားဘူး။

 ျမစ္ေတြကို ဆန္တက္မယ္။
 ေတာင္ေတြေပၚတြယ္တက္မယ္။
 အဲဒီလုိ ခက္ခက္ေတြမဟုတ္ေသးဘူး၊

 အခက္ဆံုးေတြ မလြယ္ေသးတာထားပါေတာ႔၊
အလြယ္ဆံုးေတြ ခက္ေနတာေတာ႔ သိပ္ခက္တာပဲ။

 "ေကာင္းကင္တမြတ္ ၾကယ္ကိုဆြတ္"ဆိုတဲ႔
 ကဗ်ာကို ဆိုခဲ႔မိတာ ငါတို႕ ဟုတ္ရဲ႕လား ျပန္ျပန္ေတြးေနမိတယ္၊

 ျမစ္ေတြကို ကာကြယ္ရ၊
ေတာင္တန္းကို ကာကြယ္ရ၊
သူ႕ႏုိင္ငံသား သံမႈန္႕စားက သံလူသားလုိ ပ်ံတက္သြားတာေမာ႔ၾကည္႕ရ၊
ဒို႕ဓားတံုးမ်ား အမႈိက္ပံုေျခရင္းမွာ ဇာတိမာန္တက္ၾကြေနတာလည္းျမင္ရ၊
ကြ်န္ေတာ္တို႕ျပတင္းေပါက္ေလး၊ က်ဥ္းသထက္က်ဥ္းသြား၊
အစာအိမ္နံရံေတြ က်ဥ္းသထက္က်ဥ္းသြား၊
ဆင္းရဲသားဝင္ေငြနဲ႕
သေထးေရာဂါရထားတဲ႔ျမိဳ႕ကေလးေတြမွာ
ဆာဘြဲ႕ရ ဆုိက္ကားသမားဟာ
လမ္းေျပာင္းျပန္နင္းေနရတုန္းပဲ။

တကယ္ပါ၊ ေပ်ာ္တတ္မယ္ဆို တကယ္႔ကို ေပ်ာ္စရာၾကီး .............။ ။

 Zephyr