တိမ္ခရီးသြားမ်ားႏွင္႔အတူ

တိမ္ခရီးသြားမ်ားႏွင္႔အတူ

အေလာတၾကီး ........

ကသုတ္ကရတ္ ..... ေနာက္က်မွာစိုးလို႕ အေျပးတပိုင္းႏွင္ေနသလို ......... အျပာေရာင္ေနာက္ခံေရွ႕က ျဖတ္ေျပးသြားတဲ႔ ၾကြက္ျဖဴေလးေတြလို .... ။

သူတို႕နဲ႕အတူ အိမ္ျပန္သြားတဲ႔စိတ္ ....

အခုေလာက္ဆို အေမ႔အိမ္ေရာက္ျပီ။ ။

Zephyr

Notes:

ဘ၀မွာ အေရးအၾကီးဆုံးေတြကိုေရတြက္တိုင္း အေမ႔ကို ေရွ႕ဆံုးမွာထားမိတယ္။

ဘ၀ထဲက ထြက္ခြာသြားတဲ႔အေမ၊ ဘ၀ထဲကို ၀င္ေရာက္လာတဲ႔အေမ ...အေမ အမ်ိဳးအစားခြဲလို႕မရေအာင္ပဲ အေမ႔ကို အေမလိုခ်စ္တယ္။

အျမဲတမ္းလိုေလးေသးမရိွ ဂရုစိုက္တတ္တဲ႔အေမ႔ကို သတိတရနဲ႕ ေကာင္းကင္ကိုေမာ႔ၾကည္႕ေနမိတာ အေတာ္ေလးၾကာပါျပီ။ ........ဒီလိုနဲ႕ ........တိမ္ေတြျဖတ္ေျပးတဲ႕ညေနေလးမွာ ဒီကဗ်ာေလးကို ရလိုက္ပါတယ္။

အကြာအေ၀းေတြဘယ္ေလာက္ပဲရိွရိွ ... အေမ႔ေမတၱာနဲ႕ ေႏြးေထြးလံုျခံဳတယ္လုိ႕ အျမဲခံစားရတယ္။

အေမေတြဟာ အေျပာင္းအလဲမရိွတဲ႔ေရစီးေၾကာင္းလို တစ္လမ္းေမာင္းေမတၱာေတြနဲ႕ ...........။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ တလြဲတေခ်ာ္မာနေတြကုိ ေဖ်ာင္းျဖႏွစ္သိမ္႔ဖုိ႕ အျပံဳးေအးေအးေတြနဲ႕ .....။ အေမေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႕မလိုအပ္ေတာ႔ဘူးလို႕ ေျပာရမယ္႔ေန႕တစ္ေန႕ဟာ သံသရာတစ္ေလ်ာက္လံုးဘယ္ေတာ႔မွေရာက္မလာပါဘူး။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ မိဘေမတၱာကို For granted ရခဲ႔လို႕တန္ဖိုးမထားတဲ႔သူေတြ မျဖစ္ေစရဘူး။ .... ဒီကဗ်ာေလးမွာ ကြ်န္ေတာ္႔အေမကို ကြ်န္ေတာ္သတိရေၾကာင္းပါတယ္။ ........... အိမ္ျပန္ေနတဲ႔တိမ္ေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕စိတ္ေတြနဲ႕အတူတူပဲ ..........။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ျပန္ေျပးရမယ္႔ေနရာဟာ အေမ႔အိမ္ပဲရိွတယ္ ..........။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဘ၀ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးခံတပ္ဟာ အေမ႔ရင္ခြင္ပဲျဖစ္လိမ္႔မယ္ ...............။

I love you so much mom .... :)

Peace B Upon U ..................

သားZ

မနက္ခင္း ဆင္မ္္ဖုိနီ

အခ်စ္ကဗ်ာ ဓာတ္ခံက သိပ္မရိွေတာ႔ .. မိသားစုက ခ်ီးက်ဴးတယ္ ... ကိုကိုက The worst poem တဲ႔ ...။ သူကေတာ႔ အခုအထိ တစ္ပုဒ္မွမေရးေသးဘဲ ပက္ပက္စက္စက္ေ၀ဖန္သြားတယ္ ....။ အခု ဆယ္ႏွစ္သားအရြယ္မွာ ေျပာထားဦးေပါ႔လို႕ မေျပာလုိက္ရဘူး။ အေမကေတာ႔ ရည္းစားစာၾကီးနဲ႕တူေနတယ္တဲ႔ ....။ အဲဒါေၾကာင္႔ေျပာပါတယ္ ....။ အခ်စ္နဲ႕ပတ္သက္ရင္ ကဗ်ာေလးေတာင္မွ ေကာင္းေကာင္းမေရးႏိုင္တဲ႔ဘ၀ပါလားေနာ္ ....။ ဒါေပမယ္႔မေလွ်ာ႔ေသးပါဘူး .. ထပ္ျပီး ေရးၾကည္႕ပါဦးမယ္ ....။ Prose Poetry အမ်ဳိးအစားထဲကတစ္ခုကို သေဘာက်ေနလုိ႕ အဲဒီပံုစံမ်ိဳးေရးပါတယ္ .....။ ..... ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးသေဘာထားျပီးဖတ္သြားလုိက္ပါဦး ....။

မနက္ခင္း ဆင္မ္္ဖုိနီ

ကိုးနာရီပန္းေတြဟာ ေနေရာင္ကိုေမာ႔ၾကည္႕ေနတယ္ ….။ ေနေရာင္ျခည္ဟာ ကိုးနာရီပန္းပြင္႔ေလးကို ငံု႕ၾကည္႕ေနတယ ္…. တိမ္ေတြတြဲထားတဲ႔လက္ … အဲဒီမနက္ေလးတစ္ခုစာလြမ္းတယ္။

ဆန္ေစ႔ေလးကိုက္ခ်ီေနတဲ႕ ငွက္ေသးေသးေလးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ဖ်တ္္လတ္မႈေတြ … မ်က္ေတာင္ေလးတစ္ေခ်ာင္းရဲ႕ဖ်တ္လတ္မႈေတြ …. အၾကည္႕တစ္ခ်က္နဲ႕တင္ေသအံ႕မူးမူး .. ရူးရူးေ၀ေ၀ အခုိက္အတန္႕ေတြ … ကိုယ္႔ႏွလံုးသားကိုယ္ျပန္ငံု႕ၾကည္႕တုိင္း မြန္းတည္႕ေနတယ္ ေကာင္မေလးရယ္။

သတိရျခင္းနဲ႕ထံုေဆးေပးထားတဲ႔အခ်စ္ေတြ …. ေစတသိက္ ၅၂ ခုလံုးနဲ႕ခ်စ္တဲ႔သမုဒယေတြနဲ႕ … သံသရာရွည္ေၾကာင္းအျပံဳးေတြ သံုးမိနစ္တစ္ခါျပံဳးဖုိ႕ပဲေမွ်ာ္လင္႔ေနေတာ႔တယ္။

အခ်စ္ဦးဆိုတာမျငိမ္းေသာမီးမဟုတ္လား လုိ႕ တုိးတိုးေလးကိုယ္ေျပာရင္ ရယ္သံဖြဖြေလးနဲ႕ကုိယ္႔ကိုေလွာင္လုိက္မွာစိုးတယ္ ….။ ၾကယ္ေတြ အတူေကာက္္ဖုိ႕ ခ်စ္ေသာလက္ေတြ သန္မာပါေစ အခ်စ္ရယ္။

မျမင္ရေသးတဲ႔မနက္ျဖန္တစ္ခုမွာ ….

ကိုးနာရီပန္းေတြ ေနေရာင္ျခည္ကိုေမွ်ာ္ေနသလို …

ေႏြးေထြးတဲ႔ အနမ္းတစ္ခုစာ ေဆာင္းရာသီ အလြမ္းေတြနဲ႕

ကိုယ္႔ရဲ႕ တစိသီး ပုဂ ၢလေနေရာင္ျခည္ေလးကို ေမွ်ာ္ေနမိပါတယ္ …..။

ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ အခ်စ္ေရ ….

ကိုယ္တို႕ တြဲထားတဲ႔လက္မွာ သစၥာတရားကလြဲရင္ သစၥာတရားပဲပါတယ္ ……………….။ ။

Zephyr

29th July 2010,

*ဆင္မ္္ဖုိနီ-symphony

စစ္တုရင္ ကစားျခင္း

စစ္တုရင္ ကစားျခင္း

ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ဖြင္႔ေတာ႔ ..
ကိုယ္႔ဧရိယာ ၆၄ ထဲ ရန္သူက တစ္၀က္တိတိ …
အိပ္မက္နဲ႔ စိတ္နဲ႔ အကြာအေ၀းလို ..
အျဖဴနဲ႔အျဖဴ အနက္ျခားေနေလရဲ႕ ..။

ကံၾကမၼာ သားတစ္ တစ္စ အတြက္ …
စီးခ်င္းထုိးၾကည္႕ရင္ေကာင္းမလား …
အျဖဴယူျပီး ေရွ႕ကဦးေဆာင္
အနက္ယူျပီး က်စ္လ်စ္စုစည္း …
မာန နဲ႔ မာနၾကားမွာ အနက္ကြက္ေတြျခားေနဆဲပဲ …။

ငါရဲ႕ ဗဟိုကြက္ေတြထဲမွာ
ငါ႔သက္တမ္း သံုးပံုတစ္ပံုနစ္ေနတာေလးနဲ႔
ငါ႔ကို မစေတးခဲ႔ပါနဲ႔ …
ငါ႔မွာ လြတ္ကြ်တ္ပြန္း တေကာင္
ခ်စ္ျခင္းတရားဆီသို႕ ဦးတည္ရင္း က်န္ေနခဲ႔ႏိုင္ေသးတယ္လို႕
ဘာလို႕ ေလွ်ာ႔မတြက္ခဲ႔တာလဲ ….။
အခ်စ္နဲ႔ အခ်စ္ၾကားမွာ အနက္ေရာင္ ေထာင္႔ျဖတ္လိုင္းတစ္လိုင္းျခားေနတယ္။

ငါက အကန္႕အသတ္နဲ႔လႈပ္ရွားရတဲ႔ဘုရင္တပါးပါ …
ဘုရင္မေလးလို မင္းက အေ၀းအထိထြက္ေျပးတဲ႔အခါ …
ငါ တေရြ႕ေရြ႕လိုက္မမီခဲ႔ဘူး …
ဘ၀အာမခံခ်က္ဆိုတဲ႔ ငါ႔ျမင္းသည္ေတာ္ဟာ …
မင္းရဲ႕သံသယေတြနဲ႔ လဲလိုက္ရတာ နည္းနည္းေတာ႔ ႏွေျမာတယ္ …။
ငါ႔ရဲ႕ ရဲတိုက္ေတြဟာ … ကံၾကမၼာ နဲ႔ပိတ္ေနတတ္လို႕ပါ …
ငါဟာ သေရခံကစားေနတဲ႔ ေသြးေၾကာင္တဲ႔ ဘုရင္တပါးပါ …

စစ္သည္ေတာ္ေတြလဲက်ရွံဳးနိမ္႔သြားသလို
ငါ႔ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းေတြ
လဲက်ေသဆံုးသြားတယ္ …
ဟင္းလင္းျပင္ထဲမွာ လမ္းေပ်ာက္သြားတဲ႔ တိမ္တစလို ..
ငါ လည္း တကိုယ္တည္းက်န္ခဲ႔တယ္ …
ငါ႔ကိုယ္ထဲမွာစီးေနတဲ႔ေသြးကို
ဆူညံလြန္းလို႕ …
တိုးခိုင္းခဲ႔ရတယ္ …
ရန္သူ႕တပ္သားေတြ၀ိုင္းရံခံေနရသလို …
လြမ္းဆြတ္ျခင္းဟာ ေနာက္ေက်ာကို အတိအက် ေထာက္ထားေလရဲ႕ …

…ေကာင္မေလးေရ ..
မင္းနဲ႔ငါၾကားမွာ မျဖစ္ႏိုင္ျခင္းအနက္ကြက္ေတြ ျခားေနတာ…
သိလိုက္ရေတာ႔ ..
ငါ႔ ဘုရင္ေလး လဲက်သြားေတာ႔တယ္ …
ငါ႔ စိတ္ေလး လဲျပိဳသြားေတာ႔တယ္ …
ငါ႔ အိပ္မက္ေလး လဲအက္သြားေတာ႔တယ္ကြယ္ …….။

Zephyr
Idea Maganize, July 2010

Notes:
ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းမွာ စစ္တုရင္ ခ်န္ပီယံကို ခ်န္ပီယံမွန္းမသိဘဲစိမ္ေခၚမိျပီး ပြဲတိုင္းရွံဳးသြားလုိ႕ စစ္တုရင္ထုိးျခင္းကလည္း အနားယူခဲ႔ပါတယ္။ ကဗ်ာေလးကေတာ႔ ခ်စ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္က ခ်စ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ကို ေျပာျပတဲ႔ စကားလံုးတစ္ခ်ိဳ႕ပါ။ စစ္တုရင္စကားေတြျဖစ္ေနလို႕ နည္းနည္းေလးသည္းခံျပီးဖတ္ၾကည္႕ပါ။ ဥပမာ စေတးကစားတယ္ဆိုရင္ စစ္တုရင္မွာ အႏိုင္ရဖုိ႕ ကစားရုပ္ေတြ အဆံုးခံလုိက္တာပါ။ အကြက္ဆင္ဖုိ႕ နဲ႕ အႏိုင္အရွံဳးျပတ္သားဖုိ႕အသံုးျပဳပါတယ္။ လြတ္ကြ်တ္ပြန္းဆိုတာကေတာ႔ ပန္း၀င္တဲ႔အထိ ေတာက္ေလွ်ာက္သြားဖုိ႕ လြတ္သြားတဲ႔ ဘာမဆိုျဖစ္ႏိုင္တဲ႔ ပြန္းတစ္ေကာင္ပါ။ အေနာက္တုိင္းစစ္တုရင္မွာ ဘုရင္က တစ္ကြက္ခ်င္းပဲသြားလုိ႕ရျပီး ဘုရင္မရုပ္ကေတာ႔ အေ၀းဆံုးကို လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဗဟုိကြက္ေတြဆိုတာေတာ႔ အခ်က္အခ်ာက်တဲ႔ေနရာေတြပါ။ ... ဘ၀ရဲ႕ ငယ္ရြယ္ျပီးထက္ျမက္တဲ႔အရြယ္မွာ အလုပ္မရိွ အကိုင္မရိွေနခဲ႔ရတဲ႔ေန႕ေတြအတြက္ ဘ၀ရဲ႕ သက္တမ္း သံုးပံုတစ္ပံုနစ္ေနတဲ႔ ဗဟိုကြက္ေတြလို ေရးထားတာပါ။ အရင္က အၾကိဳက္ဆံုးကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ။

ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္

ကိုယ္ေရးရာဇ၀င္

ေျခလွမ္းေလးကေျပာတယ္ ….
ငါက ထြက္သြားေတာ႔မွာတဲ႔ …………။

သစ္ရြက္ေတြထဲမွာ သစ္ပင္ကို ျပန္ရွာတယ္။
ေမာတယ္။
ဘ၀ဟာ ေမာတယ္။
ဘ၀မွာေမာတယ္။ မေန႕က အေတြးေတြနဲ႕ ဒီေန႕ကိုေနသူလုိ ေမာတယ္။

ျပကၡဒိန္တစ္ရြက္ကို လွန္လုိက္သလို …
အတိတ္ကို ဖ်ပ္ကလွဲ လွန္ျပီး ေနာက္ထဲထိုးထည္႕ထားလုိက္တယ္။
ျပန္မဆံုတဲ႔ ေျခလွမ္းေတြ တစ္ေန႕ေန႕ …..။

Zephyr ….

တံေထြးလိုအပ္မႈ

ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေရးျဖစ္ပါတယ္။

တံေထြးလိုအပ္မႈလို႕ နာမည္ေပးထားပါတယ္။

စာရြက္ေပၚမွာ စာမေရးတာ ေလးႏွစ္ျပည္႕ခါနီးမွာ ..... အမွတ္တရျပန္ေရးတဲ႔အတြက္ ျမင္ရတဲ႔အတိုင္း ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္းျဖစ္ေနတာကိုေတြ႕ရပါမယ္။

အေမရိကန္ အက္ေဆးေတြဖတ္ရင္း ေအးေအးေဆးေဆးနားနားေနေန ေနေနရာက ရုတ္တရတ္ ေရးမိတဲ႔ကဗ်ာျဖစ္ပါတယ္။

ကဗ်ာကို ရြတ္တာ အဆင္မေျပျဖစ္ေနတာနဲ႕ မေျပတဲ႔အတိုင္းထားလုိက္ပါတယ္။ နားနည္းနည္းပိုေကာင္းတဲ႔သူေတြနားေထာင္ႏိုင္ပါတယ္။ မၾကားရရင္ေတာ႔ ကံေကာင္းတာျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္။

The Need of Saliva

ခ်စ္ေသာေျမြမေလး

ခ်စ္ေသာေျမြမေလး

ငါ့ကိုနမ္းႏုိင္မလား
ရင္ခုန္ေနတဲ့ေျမြေဟာက္ေလးလို . . .
ခ်စ္သူေရွ႕မွာငါ . . လွ်ာထုတ္ျပမိတယ္ . . .
လွ်ာႏွစ္ခြျဖစ္ေနလား အခ်စ္ႏွစ္ခြျဖစ္ေနတာလား
သူရယ္လုိက္ရုံနဲ႔ပဲ အဆိပ္တက္တက္လာတယ္ . . ငါ့ကိုမေလွာင္ပါနဲ႔ကြယ္ . . .
ေလွာင္အိမ္နဲ႔လည္းမေလွာင္နဲ႔ အၿပံဳးနဲ႔လည္းမေလွာင္ပါနဲ႔ . . .
ငါက မင္းေရွ႕မွာ အဆိပ္ထုတ္ထားတဲ့ အဆိပ္ထုပ္ပါ . . .
ငါ့ရင္ခုန္သံက ေရေျမြတြန္သလို . . .
မင္းငါ့ကိုရင္မခုန္ရင္ေတာင္
ရင္ခုန္ေနတဲ့ငါ့ကိုမေလွာင္ပါနဲ႔ . . .။
………..(ေျမြမေလးရယ္သံ). ……………..

စိမ္းျမေနတဲ့ျမက္ခင္းေလးမွာ ….
ငါမင္းကိုေပါက္သတ္ခ်င္လိုက္တာ ………
အသည္းယားေနတဲ့ေျမြေဟာက္လို အံႀကိတ္မိတယ္……..
ခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းတာကုိ
ငါဒီထက္ မဖဲြ႕တတ္ေတာ့ဘူး……
ငါမွာ အရည္ခြံလဲထားတဲ့ေမတၱာနဲ႔ …… အရည္ခြံလဲမရတဲ့ လြမ္းဆြတ္မႈရွိတယ္…
ငါ့ကို မနမ္းရင္ေတာင္ မ်က္ေစာင္းမထုိးပါနဲ႔ …….
ငါကမင္းႏွလုံးသားရဲ႕ မ်က္ေစာင္းထုိးမွာေနေနရတာ မြန္းၾကပ္လို႕ပါ ……
…………(ေျမြမေလးရယ္သံ) ……….

ငါတြန္ေနတာ ခ်စ္လုိ႕ပါ …….
ငါပါးပ်ဥ္းခြက္ေနတာကို မကဲ့ရဲ႕ပါနဲ႔ ……….
ငါ့အခ်စ္ေတြ ျပားကပ္ေနတယ္လုိ႕ မေျပာလုိက္ပါနဲ႔ ………..
ငါယိမ္းေနတာ ခ်စ္လို႕ပါ …….
ငါအယူတိမ္းၿပီး ယိမ္းေနတာမဟုတ္ဘူး ………
အသည္းကဲြပုေလြသံလည္း ငါမၾကားခ်င္ဘူး
မင္းငါ့ကို မနမ္းရင္ေတာင္ မနမ္းခင္ၿပံဳးလိုက္သလို ၿပံဳးျပပါလား ………
…………..(ေျမြမေလးရယ္သံ) ………

ငါ ဟာေျဖေဆးထုိးထားတဲ့ အဆိပ္ျပင္းျပင္းေျမြပါ
ငါ့ကိုမနမ္းရင္ေတာင္ ………. မင္းထြက္မေျပးပါနဲ႔ ……..
ငါ့ကိုမနမ္းရင္ေတာင္ မင္း၀င္မေျပးပါနဲ႔ ……..
ငါ့ကိုေပါက္မယ္ဆုိရင္ေတာင္ မင္းမမဲ့လိုက္ပါနဲ႔ ………..
ငါ့ကိုေပါက္မယ္ဆုိရင္ေတာင္ မင္းမမဲ့ျပန္ပါနဲ႔ …………..
ငါဟာ ေျမြေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ ေျမြေယာင္ေယာင္ပါ ………..
အဲဒီလိုမင္းျမင္ရင္ေတာင္ ငါ့ကိုမင္းမျမင္ဘူး ……….
ငါတို႕ ႏွလုံးသားမွာ အေျမးပါးတစ္ခုခံေနတယ္ ………
မင္းငါ့အခ်စ္ကို မျမင္ေသးသေရြ႕……….
ေတြ႕သမွ်အရိပ္ေတြ ငါေပါက္သတ္မယ္ ………..
ေတြ႕သမွ်ငါေပါက္သတ္ေနတာ အရိပ္ေတြ႕လုိ႕ မင္းရယ္မေနပါနဲ႔
ငါ့ကိုမနမ္းရင္ေတာင္ ………..။
………… (ေျမြမေလးရယ္သံ) …………..

ငါဟာ ခပ္တုံးတုံး ေျမြတစ္ေကာင္ပါ ……..
မင္းရဲ႕အနမ္းကို ပျခဳပ္လုိယက္ၿပီး ………..
တစ္သက္လုံး၀င္ေခြေနခ်င္တာ တစ္ခုတည္းနဲ႔၊
ငါ့ကိုမရယ္လိုက္ပါနဲ႔ ………..
ငါ့ကိုမရယ္သြားပါနဲ႔ …………….
ငါ့ကိုမရယ္ေျပးပါနဲ႔……………
……….
…………….(ေျမြမေလးရယ္သံ) …………

ခ်စ္ေသာေျမြမေလးေရ ……….
ငါ့ကိုမနမ္းရင္ေတာင္ ………
ငါကမင္းကိုခ်စ္ေနတာကို
မင္းငါ့ကိုျပန္မခ်စ္တာနဲ႔
မေခ်လိုက္ပါနဲ႔ ……….
ခ်စ္ေသာေျမြမေလးေရ ………
ငါ့ကိုမနမ္းရင္ေတာင္ …... ………. ……….။
………….(ေျမြမေလးရယ္သံ) ………..
………….(ေျမြမေလးရယ္သံ) ……….
Zephyr

Idea Magazine 2009, August

လြတ္ထြက္သြားမွပဲရလိုက္တယ္။

လြြြတ္ထြက္သြားမွပဲရလိုက္တယ္။

အဲဒီအၾကည္႕တစ္ခ်က္ကေနစေတြ႕တာပါပဲ ...။

ေသျပီဆရာလို႕ အခါ တစ္ေထာင္႔ေလးရာကိုးဆယ္႔ကိုး ...

ငါ႔ႏွလံုးသားလည္းမရိုးေတာ႔ဘူး။

သမုဒယပစၥယာဆိုရင္ေတာင္ မင္းကို ငါခ်စ္မွာပါပဲ။

သံသရာ ဆက္လည္ေစတဲ႔အၾကည္႕ေတြမရုတ္သိမ္းလိုက္ပါနဲ႕ ....

လက္က်န္၀ိုင္ေတြခါးေစတဲ႔အၾကည္႕ ...ဒါထက္စကားမစပ္ ... မင္းခ်ီထားတာ မင္းရဲ႕သမီးေလးမဟုတ္လား။

ပုဒ္မႏွစ္ေခ်ာင္းခ်ထားတဲ႔သက္ျပင္းကို မင္းမမႈတ္ထုတ္လုိက္ဘူးမဟုတ္လား .... ။

အို ... မာတုဂါမ .... သင္႔စိတ္ကို သက္သာေအာင္ထားေလာ႔။

ဒါနဲ႕ပဲ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတယ္။

ပန္းပြင္႔ေတြနဲ႕ ပိုက္ကြန္ရက္ျပီး သစ္သီးကို ဖမ္းဆီးၾကမလို႕တဲ႔ ....

အင္းဆက္ေတြမပါတဲ႕ေလာကမွာ ေနထိုင္သီတင္းသံုးမယ္႔ တစ္ခ်ိန္ကလိပ္ျပာေတြ  ...

ငါ႔နားကို ငါမယံုဘူး ...။

အင္းေလ ... ငါ႔မ်က္စိကို ငါမယံုသလိုပါပဲ ...။

လူ၀တ္ေၾကာင္ဘ၀ကို

လူေၾကာင္၀တ္ေနရတာ ခက္တယ္။

သကၤန္းအေရျခံဳရတာလည္း အိုက္စပ္အပ္ ....။

ဒီလိုနဲ႕ ေတာတန္းေလးမွာ မ်ိဳးမည္မသိ အရည၀ါသီ ဆန္ခဲ႔တယ္။

စမ္းေခ်ာင္းက ေကြ႕ပတ္ေခၚငင္လာတဲ႔

သန္႕စင္မႈထဲမွာ ..

ငါ႔စိတ္ကို ငါ ျပန္ရွာတယ္။

တိမ္ေတြသယ္လာတဲ႔

အျပာေရာင္ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ ေရခဲေလေတြၾကားမွာ ..

ငါ႔စိတ္ကို ငါျပန္ရွာတယ္။

ေၾကြဆဲအခိုက္ သစ္ရြက္ေလးတစ္ရြက္ရဲ႕ သံေ၀ဂ ပိုဒ္စံု ရတု တစ္ပုဒ္မွာ ..

ငါ႔စိတ္ကို ငါျပန္ရွာတယ္ ....။

ေန႕ေတြညေတြကို သတိမျပဳတဲ႔အတြက္ ...

ငါဟာ အခ်ိန္ကာလနဲ႕ ရန္မျဖစ္ဘူး ....

သဘာ၀တရားနံရံထဲ အျမစ္စြဲဖို႕ ၾကိဳးစားေနတဲ႔ႏြယ္ပင္လို ....

ငါစိတ္ေတြ မာေက်ာက်စ္လ်စ္ အသင္႔ျဖစ္ေနခဲ႔တယ္။

ဒါအကုန္ပဲလား ...ေန႕တုိင္းငါေမးေနတဲ႔စကား ... ဘုရားအဆူဆူၾကားသင္႔တယ္။

ဒါပဲလား ... ဘ၀ဆုိတာ ဒီေလာက္ေလးပဲလား။

ဒီေလာက္ေလးပဲလား .... ဒီေလာက္ေလးပဲလား .....။

ေနာက္ဆံုး သိလိုက္ရတာက ဘာမွလည္းမဟုတ္ပါလား ဆိုတာေလးတစ္ခုပါပဲ ....။

လူ၀တ္ေၾကာင္ဘ၀ကို ငါျပန္ေရာက္ျပီ။

အားလံုးဟာ အသစ္ပဲ ...။

ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရယ္သံဟာအသစ္ ...

တုိက္ခတ္ေနတဲ႔ ေလျပည္ဟာ အသစ္ ....

ကုန္ကုန္ေျပာရင္ ... မင္း ခ်လိုက္တဲ႔ သက္ျပင္းတစ္ခုဟာလည္း အသစ္ပဲ .....။

အို ... မာတုဂါမ .... သင္႔စိတ္ကို သက္သာေအာင္ထားေလာ႔။       ။

Zephyr 
29th December 2009

Notes:

ဒီကဗ်ာေလးက ေအးရိပ္ထဲေရာက္ေနတဲ႔အခါ ေႏြလည္ေန႕ေလးတစ္ခုကို ျပန္ေတြးမိသလို ခံစားျဖစ္တဲ႔အခ်ိန္ကေရးထားးတာပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ေအးခ်မ္းျပီး တိတ္ဆိတ္တဲ႔ဘက္ကို တုိး၀င္သြားတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ဆူညံစီေ၀တဲ႕ ေလာကေလးထဲကို ေျခစံုပစ္၀င္သြားတယ္။ ဘယ္သူမွမမွားပါဘူး ....  ကိုယ္႔ရဲ႕ philosophy of life အတိုင္းဆက္လက္ေနထုိင္သြားၾကတယ္။ ပထမတစ္ေခါက္ ေတြ႕လုိက္တဲ႔အခါမွာ တစ္ေယာက္က ေနာက္တစ္ေယာက္အတြက္ သက္ျပင္းခ်တယ္။ ေနာက္အခ်ိန္ေတြၾကာသြားတဲ႔အခါမွာ ... တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္အတြက္ ေမတၱာပို႕ျပီး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေလးေလးစားစား ခင္ခင္မင္မင္ ... ရိွေနၾကတယ္။ ... ဘ၀ဟာ သိပ္တိုေတာင္းလြန္းတဲ႔အတြက္ မေတာ္တဆေတြအားလံုးအတြက္ ... တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ခြင္႔လႊတ္လုိက္ၾကတယ္။ .... တစ္ေယာက္ရဲ႕ လမ္းမွာ တစ္ေယာက္က ဆူးေတြဖယ္ေပးခဲ႔ျပီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်က္ရည္မွာ တစ္ေယာက္က အေအးဓာတ္ျဖည္႕ေပးခဲ႔ၾကတယ္။ ....ျမင္႔ျမတ္ေသာ ခင္မင္မႈမ်ားစြာအတြက္ ေက်းဇူးတင္ေနမိပါတယ္။

......................................................................................................

Comment of Mom,

အို ဒကာေလး စိတ္ခိုင္ခိုင္ထားေလာ့

mnhy