အထက္ပါပံုကို ကလစ္ေခါက္ျဖစ္ေအာင္ေခါက္ပါ။
(မေခါက္သျဖင္႔ အိုင္လြယ္ပန္ မိန္းမရသြားေၾကာင္း။ ေခါက္သြားသျဖင္႔ လင္းဒီပ အိပ္ရာထဲေခြေနေသးေၾကာင္း။
ေခါက္မလိုလိုနဲ႕ မေခါက္တဲ႔မဂ်ဴ ကုလားျပည္တြင္ ထီေပါက္ေသာ္လည္း လက္မွတ္ေပ်ာက္သြားေၾကာင္း။ ႏွစ္ခါတိတိေခါက္မိ၍ မယ္ကိုးကို သစ္ပင္က တရားျပန္စြဲေၾကာင္း။ ျမန္မာျပည္ကေန မ်က္မွန္ၾကီးျဖင္႔ ကလစ္ေခါက္ေသာေၾကာင္႔ ကိုရင္ေနာ္ အျပန္ ကားေခါင္းခန္းတြင္ သီလရွင္တစ္ပါးက်က်န္ရစ္ေသာ ငါးေထာင္တန္ကို အေခ်ာင္ရလုိက္ေၾကာင္း၊ တန္းတန္းမတ္မတ္ ကလစ္ေခါက္ေသာေၾကာင္႔ ဆြိ အရပ္တစ္လက္မ ပိုရွည္လာေၾကာင္း၊ ကလစ္မေခါက္အားတဲ႔အတြက္ မဒါတစ္ေယာက္ သၾကၤန္ တရားစခန္းတြင္ ခုနစ္ရက္လံုးေရမခ်ိဳးလုိက္ရေၾကာင္း၊ အခ်ိန္မအားတဲ႔ၾကားက ကလစ္တစ္ခ်က္ေခါက္သြားေသာေၾကာင္႔ ေမြးသမိခင္ၾကီး ဒီဇိုင္းမ်ား အခ်ိန္မီျပီးစီးသြားေၾကာင္း၊)
လူတိုင္းမကင္းႏိုင္တာ ... ဆိုျပီး အစခ်ီလုိက္ရင္ အားလံုးက အခ်စ္ပဲ ဆိုတာကို ေျပးျမင္ၾကတယ္။
အမွန္က အိမ္သာလည္းျဖစ္ႏိုင္သလို အေၾကြးလည္းျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။
ဘာလို႕မကင္းႏိုင္တာနဲ႕ဆိုတာနဲ႕ အခ်စ္ကိုပဲ ေျပးျမင္ၾကမွန္းမေတြးတတ္ဘူး။
စတာပါ ....။
တကယ္ေျပာခ်င္တာက တစ္ခုပါ။ ခ်စ္ေနတာကုိ ဘယ္လိုျမင္ၾကလဲမသိဘူး။
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သတ္ေသမိတဲ႔သူ အဖန္ငါးရာငါးကမာၻက်သြားနဲ႕တူတယ္လုိ႕ေတြးမိပါတယ္။
Performance art ကိုတစ္ျခားမီဒီယာေတြနဲ႕ performance လုပ္ၾကပါတယ္။ ပန္းခ်ီေတြ၊ ပုလင္းေတြ၊ အိုးေတြ၊ ခြက္ေတြ ... (တစ္ခ်ိဳ႕ငတိၾကီးေတြၾကေတာ႔ ေယာက်ာ္းၾကီးတန္မဲ႔ ပလတ္စတစ္ရင္ထုိးၾကီးေတြနဲ႔ ...။)
အခု ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ အဖန္ငါးရာ ငါးကမာၻကို စာနဲ႕ပဲ performance လုပ္ထားပါတယ္။
ေနာက္ေတာ႔ စာေတြကိုပဲ ဒီဇုိင္းထည္႕ဖုိ႕စိတ္ကူးရတာနဲ႕ မေလးေရာက္ ဒီဇိုင္းဆရာ ျပီတီတီ...sorry .. ျပည္သစ္တည္ ရဲ႕လက္ရာနဲ႕တြဲဖက္လုိက္ပါတယ္။
ၾကံဖန္ဂုဏ္ယူခ်င္ရင္ေတာ႔ သက္ရိွမ်ိဳးစိတ္ေတြထဲမွာ လူဟာ ပလူျပီးရင္ သတ္ေသမႈအမ်ားဆံုး သတၱ၀ါျဖစ္ႏိုင္တာကို ဂုဏ္ယူႏိုင္ပါတယ္။ စကားစပ္မိလို႕ေမးရရင္ မီးမေတြ႕မီေခတ္က ပလူေတြ ေနအထိ ပ်ံၾကမလားဆိုတာကိုပါ ဆက္ျပီးစဥ္းစားၾကည္႕ေစခ်င္ပါတယ္။
