လြတ္ထြက္သြားမွပဲရလိုက္တယ္။

လြြြတ္ထြက္သြားမွပဲရလိုက္တယ္။

အဲဒီအၾကည္႕တစ္ခ်က္ကေနစေတြ႕တာပါပဲ ...။

ေသျပီဆရာလို႕ အခါ တစ္ေထာင္႔ေလးရာကိုးဆယ္႔ကိုး ...

ငါ႔ႏွလံုးသားလည္းမရိုးေတာ႔ဘူး။

သမုဒယပစၥယာဆိုရင္ေတာင္ မင္းကို ငါခ်စ္မွာပါပဲ။

သံသရာ ဆက္လည္ေစတဲ႔အၾကည္႕ေတြမရုတ္သိမ္းလိုက္ပါနဲ႕ ....

လက္က်န္၀ိုင္ေတြခါးေစတဲ႔အၾကည္႕ ...ဒါထက္စကားမစပ္ ... မင္းခ်ီထားတာ မင္းရဲ႕သမီးေလးမဟုတ္လား။

ပုဒ္မႏွစ္ေခ်ာင္းခ်ထားတဲ႔သက္ျပင္းကို မင္းမမႈတ္ထုတ္လုိက္ဘူးမဟုတ္လား .... ။

အို ... မာတုဂါမ .... သင္႔စိတ္ကို သက္သာေအာင္ထားေလာ႔။

ဒါနဲ႕ပဲ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတယ္။

ပန္းပြင္႔ေတြနဲ႕ ပိုက္ကြန္ရက္ျပီး သစ္သီးကို ဖမ္းဆီးၾကမလို႕တဲ႔ ....

အင္းဆက္ေတြမပါတဲ႕ေလာကမွာ ေနထိုင္သီတင္းသံုးမယ္႔ တစ္ခ်ိန္ကလိပ္ျပာေတြ  ...

ငါ႔နားကို ငါမယံုဘူး ...။

အင္းေလ ... ငါ႔မ်က္စိကို ငါမယံုသလိုပါပဲ ...။

လူ၀တ္ေၾကာင္ဘ၀ကို

လူေၾကာင္၀တ္ေနရတာ ခက္တယ္။

သကၤန္းအေရျခံဳရတာလည္း အိုက္စပ္အပ္ ....။

ဒီလိုနဲ႕ ေတာတန္းေလးမွာ မ်ိဳးမည္မသိ အရည၀ါသီ ဆန္ခဲ႔တယ္။

စမ္းေခ်ာင္းက ေကြ႕ပတ္ေခၚငင္လာတဲ႔

သန္႕စင္မႈထဲမွာ ..

ငါ႔စိတ္ကို ငါ ျပန္ရွာတယ္။

တိမ္ေတြသယ္လာတဲ႔

အျပာေရာင္ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႔ ေရခဲေလေတြၾကားမွာ ..

ငါ႔စိတ္ကို ငါျပန္ရွာတယ္။

ေၾကြဆဲအခိုက္ သစ္ရြက္ေလးတစ္ရြက္ရဲ႕ သံေ၀ဂ ပိုဒ္စံု ရတု တစ္ပုဒ္မွာ ..

ငါ႔စိတ္ကို ငါျပန္ရွာတယ္ ....။

ေန႕ေတြညေတြကို သတိမျပဳတဲ႔အတြက္ ...

ငါဟာ အခ်ိန္ကာလနဲ႕ ရန္မျဖစ္ဘူး ....

သဘာ၀တရားနံရံထဲ အျမစ္စြဲဖို႕ ၾကိဳးစားေနတဲ႔ႏြယ္ပင္လို ....

ငါစိတ္ေတြ မာေက်ာက်စ္လ်စ္ အသင္႔ျဖစ္ေနခဲ႔တယ္။

ဒါအကုန္ပဲလား ...ေန႕တုိင္းငါေမးေနတဲ႔စကား ... ဘုရားအဆူဆူၾကားသင္႔တယ္။

ဒါပဲလား ... ဘ၀ဆုိတာ ဒီေလာက္ေလးပဲလား။

ဒီေလာက္ေလးပဲလား .... ဒီေလာက္ေလးပဲလား .....။

ေနာက္ဆံုး သိလိုက္ရတာက ဘာမွလည္းမဟုတ္ပါလား ဆိုတာေလးတစ္ခုပါပဲ ....။

လူ၀တ္ေၾကာင္ဘ၀ကို ငါျပန္ေရာက္ျပီ။

အားလံုးဟာ အသစ္ပဲ ...။

ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရယ္သံဟာအသစ္ ...

တုိက္ခတ္ေနတဲ႔ ေလျပည္ဟာ အသစ္ ....

ကုန္ကုန္ေျပာရင္ ... မင္း ခ်လိုက္တဲ႔ သက္ျပင္းတစ္ခုဟာလည္း အသစ္ပဲ .....။

အို ... မာတုဂါမ .... သင္႔စိတ္ကို သက္သာေအာင္ထားေလာ႔။       ။

Zephyr 
29th December 2009

Notes:

ဒီကဗ်ာေလးက ေအးရိပ္ထဲေရာက္ေနတဲ႔အခါ ေႏြလည္ေန႕ေလးတစ္ခုကို ျပန္ေတြးမိသလို ခံစားျဖစ္တဲ႔အခ်ိန္ကေရးထားးတာပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ေအးခ်မ္းျပီး တိတ္ဆိတ္တဲ႔ဘက္ကို တုိး၀င္သြားတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ဆူညံစီေ၀တဲ႕ ေလာကေလးထဲကို ေျခစံုပစ္၀င္သြားတယ္။ ဘယ္သူမွမမွားပါဘူး ....  ကိုယ္႔ရဲ႕ philosophy of life အတိုင္းဆက္လက္ေနထုိင္သြားၾကတယ္။ ပထမတစ္ေခါက္ ေတြ႕လုိက္တဲ႔အခါမွာ တစ္ေယာက္က ေနာက္တစ္ေယာက္အတြက္ သက္ျပင္းခ်တယ္။ ေနာက္အခ်ိန္ေတြၾကာသြားတဲ႔အခါမွာ ... တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္အတြက္ ေမတၱာပို႕ျပီး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေလးေလးစားစား ခင္ခင္မင္မင္ ... ရိွေနၾကတယ္။ ... ဘ၀ဟာ သိပ္တိုေတာင္းလြန္းတဲ႔အတြက္ မေတာ္တဆေတြအားလံုးအတြက္ ... တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ခြင္႔လႊတ္လုိက္ၾကတယ္။ .... တစ္ေယာက္ရဲ႕ လမ္းမွာ တစ္ေယာက္က ဆူးေတြဖယ္ေပးခဲ႔ျပီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်က္ရည္မွာ တစ္ေယာက္က အေအးဓာတ္ျဖည္႕ေပးခဲ႔ၾကတယ္။ ....ျမင္႔ျမတ္ေသာ ခင္မင္မႈမ်ားစြာအတြက္ ေက်းဇူးတင္ေနမိပါတယ္။

......................................................................................................

Comment of Mom,

အို ဒကာေလး စိတ္ခိုင္ခိုင္ထားေလာ့

mnhy

မေန႔ကအေၾကာင္း ...

မေန႔က ...
ေရႊျဖစ္ေနတဲ႔ Midas အိမ္မက္ေတြေတြ႕တယ္ ...
ကရုဏာ သီတလ ဟဒယံ အစခ်ီတဲ႔ .... တိမ္ကေလးေတြ ျဖတ္သြားတာေတြ႕တယ္ ...
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရဲ႕ ျမစ္ဖ်ားခံရာေဒသကိုလည္းေတြ႕တယ္ ....
အေမွာင္ထဲမွာ ရပ္တန္႕ေစာင္႔ဆိုင္းေနတဲ႔ သစ္ကိိုင္း ရဲ႕ စိတ္ရွည္တဲ႔ အသက္ရွဴသံကိုေတြ႕တယ္ ...
စစ္ပြဲေတြစတင္ရာအေၾကာင္းတရားမဲ႔မႈကို ေတြ႕တယ္ ....
ပတ္စာခြာ ဖ်ာလိပ္ .. ျငိမ္းခ်မ္းေရးရဲ႕ အသံတိတ္ေနတာကိုလည္း ေတြ႕တယ္ ....။


မေန႕က ...
အသက္ရွဴရတာကိုေမ႔တယ္ ...။
လူေတြရဲ႕ ေလာက၀တ္ကို ေမ႔တယ္ ....။
ေျဖာင္႔တန္းစြာ ဆက္လက္ ခရီးမဆက္ႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ အလင္းတန္းကို ေမ႔တယ္ ...။
လူေတြ၀ိုင္း၀န္းပစ္ခ်ထားတဲ႔ သက္ျပင္းခ်သံရဲ႕ dB (decibel) ကိုေမ႔တယ္ ...။
ကတိက၀တ္ကိုေမ႔တယ္ ...။
ဘဏ္ေငြလက္က်န္ကိုေမ႔တယ္ ...။
မိဘေက်းဇူးကိုေမ႔တယ္ ...။
ေလထုထဲ ေအာက္ဆီဂ်င္ဆက္လက္ပါ၀င္ႏႈန္းကို ေမ႔တယ္ ...။


မေန႔က ...
လက္ပံပြင္႔ခ်ိန္ မရူးေသးတဲ႔ေခြး အေဖာ္မဲ႔တဲ႔အေၾကာင္းေတြးတယ္ ။
မပြင္႔ေသးတဲ႔ ပန္းတစ္ပြင္႔ရဲ႕ရနံ႕အေၾကာင္းေတြးတယ္ ...။
မတည္႕အတူေနတဲ႔ ရုပ္နဲ႕နာမ္အေၾကာင္းေတြးတယ္ ...။
ခရမ္းေရာင္ အျပည္႕သိပ္ထည္႕ထားတဲ႔ မိုးပ်ံပူေဖာင္းတစ္ခုအေၾကာင္းေတြးတယ္ ...။
စၾက၀ဠာထဲ ပစ္လႊတ္လိုက္တဲ႔ ဘူမာရင္း အေၾကာင္းေတြးတယ္ ...။


မေန႕က ...
ဇီ၀နာရီ သဲေတြနည္းလာတာကို ေပ်ာ္ရႊင္တယ္။
စကားလံုးခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာထားတဲ႔ကဗ်ာဖတ္ရတာေပ်ာ္ရႊင္တယ္။


မေန႔က
သက္တစ္ရာတမ္းကို မေန႕ကဟုယူဆပါ ... ဆိုတဲ႔ စာတစ္ေၾကာင္း ကဗ်ာအစမွာ အရင္ေရးဖို႕ ႕ေမ႔ခဲ႔တယ္။ ။

Zephyr
ႏို၀င္ဘာ ၂၁၊ ၂၀၀၉

Comments :

မေန႔က
အၿဖဴေရာင္စစ္စစ္ေမတၱာတရားကို ေတြ႕ရွိခဲ့တယ္
မေန႔က
တရားသေဘာနဲ႔ ခြဲခြာခဲ့တဲ့ လမ္းေတြကို ၿပန္လွည့္ၾကည့္မိတယ္
မေန႔က
ဗ်ာဒိတ္ေတာ္အရ စတင္ခဲ့တဲ့ ဆံုမွတ္တစ္ခုအေၾကာင္း စဥ္းစားမိတယ္
မေန႔က…
……………
မေန႔က……….
………….
မေန႔က……..
အရာအားလံုးက ဒီေန႔နဲ႔သိပ္ကြာၿခားေနခဲ့ၿပီး ထပ္တူလည္းက်ေနခဲ့တယ္။

.............................

မေနာ္ဟရီ

((( (( ((((အေမ ...))) )) )))

((( (( ((((အေမ ...))) )) )))

အဲဒီ

စကားလံုး

ရဲ႕

တည္ေနရာ၊ နယ္နိမိတ္၊ အက်ယ္အ၀န္း

ဟာ ..

ႏွလံုးသားတစ္ခု

အေျခခ်ေနထိုင္ဖို႕လံုေလာက္ရံု

ထက္ပို

လွ်ံ

လိမ္႕မယ္။

အမိမဲ႔ဆိုတဲ႕

ဆင္းရဲသားရပ္ကြက္

တစ္ခု

မိုးေခါင္

ေရရွား ...

ေျဖဆည္ရာ

ရွား၊

ေမတၱာ

ရွား ....

အေမ႔အျပံဳးေတြလည္းရွား

ခဲ႔

တယ္ .....။

ပန္းမပြင္႔ႏုိင္

တဲ႔

ဆာ

ဟာ

ရ

၀တ္ရံုနဲ႕ ...

အေမွာင္ေတြ

အျပည္႕ဖမ္းမိထားမိသူ ...

ေရတြင္းပ်က္ထဲ

ေျခေခ်ာ္လက္ေခ်ာ္က်တဲ႔သစ္

ရြက္လို ...

လေရာင္ကလြဲရင္ ဘာကိုေမွ်ာ္

ေနဦးမွာလဲ .....။

အလင္းကို

ခ်ိန္တြယ္ေရာင္းခ်

တဲ႔

အေရွ႕အရပ္ကို

ေက်ာ

ခိုင္း

နာက်င္ေနရတယ္ ။

ကိုယ္႔အရိပ္ထဲ

ကိုယ္

ေသမိန္႕က်ေနတဲ႔ေန႕ေတြ ...

ခါးခါးစူးစူး မ်က္မ်က္ရွရွ၊

မ်က္ရည္က်ခြင္႔မရတဲ႔အခါ

ေသြးေတြ အေငြ႕ပ်ံကုန္တယ္။

အေမ ...

အခ်ိန္မီေရာက္လာတဲ႔

ကမာၻပ်က္ေန႕တစ္ခုလို ...

အခ်ိန္မီတည္ေဆာက္ျပီးတဲ႔

မဟာကရုဏာေတာ္လို ...

အခ်ိန္မီ ညာလက္သြင္သြင္က်ိဳးသြားတဲ႔

ဘုရားသခင္လို ...

ေမတၱာသက္သက္နဲ႕ ... အျဖဴေရာင္ေတြ ဖန္ဆင္းပစ္ခဲ႔တယ္။

အေမ ...

စိမ္းျမျပာလဲ႔ေနတဲ႔ ရီေနဆန္းပိုက္ကြန္တစ္ခု ..

ေျခ၊လက္၊စိတ္နဲ႕ ေစတသိက္ ၅၂ လံုး

အားလံုးကို အုပ္မိခဲ႔တယ္။

အေမ ...

ဘုရားသခင္ရဲ႕အမွားျပင္ဆင္ခ်က္။

ကံတရားရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲသတင္း၊

ဒီဘ၀ရဲ႕

ဒုလႅဘတရားစစ္စစ္ ....။ ။

ခင္မင္စြာျဖင္႔

Zephyr...

Dedicated to my mom.

Happy and Joyous and Peaceful BIRTHDAY ...

May God Bless you Mom.

Notes:

အစီအစဥ္ေတြကို ျပတ္ေတာင္းျပတ္ေတာင္းျဖစ္ေအာင္

ေသခ်ာလုပ္ထားတာပါ။ မေတာ္တဆ စာေၾကာင္းေတြ ျပဳတ္က်ကုန္တာမဟုတ္ပါဘူး ....။ :) .....

စီထားခ်င္သလို မျဖစ္ေပမယ္႔ .... အတတ္ႏိုင္ဆံုး ျဖတ္ထားပါတယ္။ အသံစီးဆင္းမႈကို တံု႕ဆိုင္းသြားေစခ်င္တာရယ္၊ ေၾကကြဲနာက်င္စြာရြတ္ဆိုမႈကို လုပ္ၾကည္႕တာပါ။ အဆင္မေျပျဖစ္သြားရင္လည္း ...အားနာပါတယ္။ ဟဲဟဲ ....။ ေနာက္မွ ကဗ်ာစာအုပ္မွာ လက္ေရးနဲ႕ေရးျပီး Scan ျပန္ဖတ္ျပီးတင္ၾကည္႕ပါဦးမယ္။ ....အေမရိွျပီး ...အေမကို ခ်စ္တဲ႔သားတိုင္းအတြက္ တရိုတေသေရးလုိက္တဲ႔ကဗ်ာပါ။ .....။ အေမေတြအားလံုးစိတ္ခ်မ္းသာၾကပါေစ .....။ သားသမီးေတြအားလံုး လိမၼာၾကပါေစ .... ဆိုတဲ႔ မျပည္႕ႏိုင္သလို ျဖစ္ေနတဲ႔ ဆုေတာင္းတစ္ခုကို ထပ္ခါတလဲလဲ ဆုေတာင္းရင္း အေမ႔ေမြးေန႕မွာ သိပ္မလိမၼာတဲ႔ သားက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ လက္ေဆာင္ေပးပါတယ္။

poem1_mother

ေငြအေၾကာင္းေျပာသူမ်ား ...

ေငြအေၾကာင္းေျပာသူမ်ား ...

အဲဒါကေငြတဲ႔ ...
ေက်ာက္တံုး၀ိုင္းၾကီးကို ေငြ ..
လွတပတ အရာေလးေတြကို ေငြ ..
သတၱဳေတြကို ေငြ ...
စကၠဴေတြကို ေငြ ...
ဘဏ္ခ်က္လက္မွတ္ကို ေငြ ...
ေနာက္ေတာ႔ စေတာ႔ရွယ္ရာကို ေငြ ...။

ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုေငြ ..
ခံစားခ်က္ကိုေငြ ...
မိသားစုဘ၀ကိုေငြ ...
ဂုဏ္သိကၡာကိုေငြ ...
ေနာက္ေတာ႔ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ကို ေငြ ..။

ေရာဂါကို ေငြ ..
ဇရာကို ေငြ ..
မရဏကို ေငြ ..။

တစ္ေယာက္အျပံဳးကလည္း ေငြ ..
တစ္ေယာက္ခင္မင္မႈကလည္း ေငြ ...
ကိုယ္ခ်င္းစာမႈကလည္း ေငြ ...
ေပြ႕ဖက္မႈကလည္း ေငြ ...
အရိပ္အာ၀ါသကလည္း ေငြ ...။

ဒီေငြနဲ႔ ...
ေလာကုတၱရာကိုးပါးကလြဲရင္
အားလံုး၀ယ္လို႕ရတယ္ ...။ ။

ခင္မင္စြာျဖင္႔
Zephyr

Notes: ကဗ်ာေလးကိုေရးတဲ႔အခ်ိန္မွာ ေငြရွာေနတာ တစ္ႏွစ္ေလာက္ပဲရိွပါေသးတယ္ ...။ အခုေတာ႔ ႏွစ္ႏွစ္ျပည္႕ခါနီးပါျပီ ...။ တစ္သက္လံုးေက်ာင္းတက္လာတဲ႔လူေတြအတြက္ ေငြရွာရတာဟာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပင္ပန္းမႈပါပဲ ....။ ေက်ာင္းဆရာျဖစ္ခ်င္တာ မျဖစ္တဲ႔အတြက္လည္း ျဖစ္ခ်င္တာ မျဖစ္ခဲ႔ဘူးလို႕ ေျပာလို႕ရပါတယ္ ...။ အလုပ္မွာေပ်ာ္ေပမယ္႔ .. ကိုယ္႔ အစြမ္းအစကို အျပည္႕အ၀ သံုးရတယ္လို႕ မထင္ပါဘူး။ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ႔ အလုပ္က ေငြရဖုိ႕ထက္ပိုျပီး အဓိပၸာယ္ရိွရမယ္လို႕ ခံစားမိပါတယ္ ...။ အလုပ္မွာ ေပးလုိက္ရတဲ႔ဘ၀အတြက္ ေငြတစ္ခုတည္းျပန္ရရင္တန္တယ္လို႕မထင္ပါဘူး ....။ ေငြေၾကးရဲ႕လိုတာထက္ပိုျပီးအရာေရာက္ေနတာကို မခံစားႏိုင္လို႕ေရးတဲ႔ကဗ်ာမို႕လို႕ ... ဒီကဗ်ာဟာ အားလံုးနဲ႕သက္ဆုိင္တဲ႔ အမွတ္တရ တစ္ခုျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္ ...။

ပေလတိုးနစ္ခ်စ္ၿခင္း

ပေလတိုးနစ္ခ်စ္ၿခင္း

အိုးျခမ္းပဲ႔ေလးပါ ..
သမုဒၵရာရဲ႕ေရခံခြက္ေလး အျဖစ္မွာ ေရာင္႔ရဲစြာ ...။

အလင္းျပာရီလက္ေနတဲ႔ ၾကယ္ေလးတစ္စင္းပါ ...
အိုျခမ္းပဲ႔ေလးထဲမွာ လင္းျဖာလက္ပေနတာ ...။

သိပ္ျပီးေ၀းပါတယ္ ...
ဒါေပမယ္႔ ...အိုးျခမ္းပဲ႔ေလးရင္ထဲမွာ ၾကယ္ေလးမရိွဘူးလို႕ေတာ႔
မထင္လိုက္ပါနဲ႔ ... မွားသြားလိမ္႔မယ္ ....။

Zephyr

ေရထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနရတာ ငါးရဲ႕အရသာ...။

ေလထဲမွာ ပိတ္မိေနတာ ငါ႔ရဲ႕ အရသာ ...။

အရသာအတြက္ အာရံုခံမိတယ္ ...

ငါးရဲ႕ ငါနဲ႕

ငါ႔ရဲ႕ ငါ ...

သစ္ရြက္ခ်င္းအတူတူ ..

ငါ႔ရဲ႕ငါက ေခါက္ခ်ိဳးမညီခဲ႔ဘူး။

ေလထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနတာ ငွက္ရဲ႕ အရသာ...။

ပ်က္ေနတဲ႔စိတ္ထဲ လာလာျဖစ္ေနတာ ငါ႔ရဲ႕ အရသာ...။

လမ္းသြားရင္း က်ေပ်ာက္ သြားတဲ႕

ငွက္ရဲ႕ ငါနဲ႕

ငါ႔ရဲ႕ငါ ...

သံလိုက္အိမ္ေျမွာင္ခ်င္းအတူတူ ..

ငါ႔ရဲ႕ငါက ... ခ်စ္သူကို ညႊန္တယ္ ။

ေသြးထဲမွာလမ္းေလွ်ာက္ေနတာ ေသြးနီဥရဲ႕အရသာ ....။

အေယာနိေသာမနသီကာရထဲ ေခ်ာ္လဲေနတာ ငါ႔ရဲ႕ အရသာ .။

ေသြးနီဥရဲ႕ငါနဲ႕

ငါ႔ရဲ႕ငါ ...

ပံုျပင္ေတြၾကိဳက္တာခ်င္းအတူတူ ...

ငါ႔ရဲ႕ငါက ရင္႔က်က္မလာခဲ႔ဘူး။

(လမ္းေတြအားလံုးကို ခပ္တည္တည္ႏႈတ္ဆက္ေနတာ အ၀ိုင္းပတ္ရဲ႕ အရသာ ...။

လမ္းခြဲတစ္ခုထဲနဲ႕လံုေလာက္ခါးသက္သြားတာ ငါ႔ရဲ႕ အရသာ ..။

အ၀ိုင္းပတ္ရဲ႕ ငါနဲ႕

ငါ႔ရဲ႕ငါ ..

အစဥ္အတိုင္းျပိဳလဲခြင္႔ရတာေတာင္ ...

ငါ႔ရဲ႕ငါက အလ်င္စလိုႏိုင္တယ္။)

စကားလံုးေတြရဲ႕ အျပင္ဘက္ကို လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တာ ၀ိမုတၱိရဲ႕ အရသာ ...။

စကားလံုးေတြနဲ႕ တည္ေဆာက္ျဖိဳဖ်က္ေနခ်င္တာ ငါ႔ရဲ႕ အရသာ ...။

၀ိမုတၱိရဲ႕ ငါနဲ႕

ငါ႔ရဲ႕ငါ ...

ျဖစ္တန္စြမ္းခ်င္း အတူတူ ...

ငါ႔ရဲ႕ငါက ကံဆိုးပါတယ္။

စိတ္ထဲမွာလမ္းေလွ်ာက္ထြက္တာ စိတၱာႏုပႆနာရဲ႕ အရသာ ...။

ထမင္းစားျပီး ပ်င္းရိလဲေလွာင္းေနခ်င္တာ ငါ႔ရဲ႕အရသာ ...။

စိတၱာႏုပႆနာရဲ႕ငါနဲ႕

ငါ႕ရဲ႕ငါ ...

ဒိုင္ပြဲရပ္တာခ်င္းအတူတူ ...

ငါ႕ရဲ႕ငါက ပိုဖူးေယာင္ခဲ႔တယ္။

မေတာ္တဆတစ္ခုရဲ႕ငါနဲ႕

ငါ႔ရဲ႕ငါ ...

ကဗ်ာေရးခြင္႔ရတာခ်င္းအတူတူ ...

ငါ႔ရဲ႕ကဗ်ာက ေခါင္းစဥ္မပါခဲ႔ဘူး ....။ ။

Zephyr

သမိုင္းဦးေဝါဟာရ

သမိုင္းဦးေ၀ါဟာရ
တစ္ခုခုေျပာခ်င္ခဲ႔တာတဲ႔ ...
သြားေလသူတိမ္တိုက္တစ္ခုက..
ေျပာခဲ႔ဖူးတယ္ ...။

မဆြဲျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ငါ႔စိတ္ရဲ႕ကြန္တိုမ်ဥ္းေတြ ...
ေတာင္တန္းေဒသလား
ပင္လယ္ေခ်ာက္တစ္ခုလား
တစ္ေနရာရာမွာ သူမကို က်ေပ်ာက္သြားတယ္....။

စိတ္တစ္ခုယုတ္ကိုးဆယ္ ...တဲ႔
ယုတ္တစ္ခုကေရာဘယ္ေလာက္လဲ ...
(ဆုတ္)ယုတ္ေနတဲ႔တစ္ခုဟာ သစ္ရြက္ေျခာက္တစ္ခုရဲ႔ ပဲ႔က်သြားတဲ႔ အနားစေလးလား ..
ဒါမွမဟုတ္ .. သူမနဲ႔အတူက်ေပ်ာက္ခဲ႔တဲ႔ ...
ႏွလံုးသားမွတ္ပံုတင္မူရင္းပဲလား ..။

တစ္ေန႕ေန႕မွာေတာ႔
ရုပ္ၾကြင္းျဖစ္ေနတဲ႔ ငါ႔စိတ္ထဲမွာ ...
သူမနဲ႔အတူ ငါ႔မွတ္ပံုတင္မူရင္းကို
ေရွးေဟာင္းကဗ်ာတူးေဖာ္သူေတြ ...
ေတြ႕ခ်င္လည္းေတြ႕ၾကလိမ္႔မယ္။ ။
Zephyr