Love

အထက္ပါပံုကို ကလစ္ေခါက္ျဖစ္ေအာင္ေခါက္ပါ။

(မေခါက္သျဖင္႔ အိုင္လြယ္ပန္ မိန္းမရသြားေၾကာင္း။ ေခါက္သြားသျဖင္႔ လင္းဒီပ အိပ္ရာထဲေခြေနေသးေၾကာင္း။

ေခါက္မလိုလိုနဲ႕ မေခါက္တဲ႔မဂ်ဴ ကုလားျပည္တြင္ ထီေပါက္ေသာ္လည္း လက္မွတ္ေပ်ာက္သြားေၾကာင္း။ ႏွစ္ခါတိတိေခါက္မိ၍ မယ္ကိုးကို သစ္ပင္က တရားျပန္စြဲေၾကာင္း။ ျမန္မာျပည္ကေန မ်က္မွန္ၾကီးျဖင္႔ ကလစ္ေခါက္ေသာေၾကာင္႔ ကိုရင္ေနာ္ အျပန္ ကားေခါင္းခန္းတြင္ သီလရွင္တစ္ပါးက်က်န္ရစ္ေသာ ငါးေထာင္တန္ကို အေခ်ာင္ရလုိက္ေၾကာင္း၊ တန္းတန္းမတ္မတ္ ကလစ္ေခါက္ေသာေၾကာင္႔ ဆြိ အရပ္တစ္လက္မ ပိုရွည္လာေၾကာင္း၊ ကလစ္မေခါက္အားတဲ႔အတြက္ မဒါတစ္ေယာက္ သၾကၤန္ တရားစခန္းတြင္ ခုနစ္ရက္လံုးေရမခ်ိဳးလုိက္ရေၾကာင္း၊ အခ်ိန္မအားတဲ႔ၾကားက ကလစ္တစ္ခ်က္ေခါက္သြားေသာေၾကာင္႔ ေမြးသမိခင္ၾကီး ဒီဇိုင္းမ်ား အခ်ိန္မီျပီးစီးသြားေၾကာင္း၊)

လူတိုင္းမကင္းႏိုင္တာ ... ဆိုျပီး အစခ်ီလုိက္ရင္ အားလံုးက အခ်စ္ပဲ ဆိုတာကို ေျပးျမင္ၾကတယ္။

အမွန္က အိမ္သာလည္းျဖစ္ႏိုင္သလို အေၾကြးလည္းျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။

ဘာလို႕မကင္းႏိုင္တာနဲ႕ဆိုတာနဲ႕ အခ်စ္ကိုပဲ ေျပးျမင္ၾကမွန္းမေတြးတတ္ဘူး။

စတာပါ ....။

တကယ္ေျပာခ်င္တာက တစ္ခုပါ။ ခ်စ္ေနတာကုိ ဘယ္လိုျမင္ၾကလဲမသိဘူး။

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သတ္ေသမိတဲ႔သူ အဖန္ငါးရာငါးကမာၻက်သြားနဲ႕တူတယ္လုိ႕ေတြးမိပါတယ္။

Performance art ကိုတစ္ျခားမီဒီယာေတြနဲ႕ performance လုပ္ၾကပါတယ္။ ပန္းခ်ီေတြ၊ ပုလင္းေတြ၊ အိုးေတြ၊ ခြက္ေတြ ... (တစ္ခ်ိဳ႕ငတိၾကီးေတြၾကေတာ႔ ေယာက်ာ္းၾကီးတန္မဲ႔ ပလတ္စတစ္ရင္ထုိးၾကီးေတြနဲ႔ ...။)

အခု ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႔ အဖန္ငါးရာ ငါးကမာၻကို စာနဲ႕ပဲ performance လုပ္ထားပါတယ္။

ေနာက္ေတာ႔ စာေတြကိုပဲ ဒီဇုိင္းထည္႕ဖုိ႕စိတ္ကူးရတာနဲ႕ မေလးေရာက္ ဒီဇိုင္းဆရာ ျပီတီတီ...sorry .. ျပည္သစ္တည္ ရဲ႕လက္ရာနဲ႕တြဲဖက္လုိက္ပါတယ္။

ၾကံဖန္ဂုဏ္ယူခ်င္ရင္ေတာ႔ သက္ရိွမ်ိဳးစိတ္ေတြထဲမွာ လူဟာ ပလူျပီးရင္ သတ္ေသမႈအမ်ားဆံုး သတၱ၀ါျဖစ္ႏိုင္တာကို ဂုဏ္ယူႏိုင္ပါတယ္။ စကားစပ္မိလို႕ေမးရရင္ မီးမေတြ႕မီေခတ္က ပလူေတြ ေနအထိ ပ်ံၾကမလားဆိုတာကိုပါ ဆက္ျပီးစဥ္းစားၾကည္႕ေစခ်င္ပါတယ္။

မိဘေမတၱာ ...ႏွင္႔စပ္လ်ဥ္း၍

မိဘေမတၱာ ...ႏွင္႔စပ္လ်ဥ္း၍

မိဘေမတၱာနဲ႕ပတ္သက္ျပီးနည္းနည္းေတြးၾကည္႕မလို႕ပါ။ မိဘဆိုတာနဲ႕ ကိုယ္႔အေမအေဖကိုပဲေျပးျမင္ၾကတာပါပဲ။ကြက္လပ္ကြက္လပ္သာ အမိ၊ ကြက္လပ္ကြက္လပ္သာ အဖဆိုျပီး၀ါဒျဖန္႕သူေတြလည္း Form ျဖည္႕တဲ႔အခါ အဲဒီလိုျဖည္႕ၾကည္႕ပါလား။ အရူးမွန္းသိသြားမွာပဲေလ။ ဒီေတာ႔ကာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြမွာ မိဘေတြရိွျပီး .... မိဘေတြကလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ မေကာင္းေမြဆက္ခံဖုိ႕ ... (သားသမီးမေကာင္းမိဘေခါင္းအရယူဆျခင္းျဖစ္သည္။) ေဘးနားမွာ အျမဲအသင္႔ရိွေနတုန္းပါပဲ။

မိဘေက်းဇူး ဆပ္ေကာင္းပါသလား။ အဲဒီလို ေျပာရင္လည္း အေတာ္လက္ေပါက္ကပ္ပါတယ္။ ဆပ္တယ္ဆိုတဲ႔စကားက ေခ်းထားမွ ျပန္ဆပ္ရတာပါ။ မိဘေတြက ေခ်းထားတာမဟုတ္တဲ႔အတြက္ ျပန္ဆပ္စရာေတာ႔လည္း သိပ္မလိုပါဘူး။ နားလည္မႈနဲ႕ ေလွ်ာ္လိုက္ရင္ရပါတယ္။ သံသရာမွာက မိဘတစ္လွည္႕စီျဖစ္လာၾကတာဆိုေတာ႔ ... ကိုယ္႔ဆီမွာ သားသမီးလာျဖစ္မွပဲ ေက်းဇူးဆပ္လိုက္လည္းရေလာက္ပါတယ္။ မိဘေတြက ေျပာင္းျပန္မစီးတဲ႔ျမစ္လုိပဲဆိုေတာ႔ကာ ေက်းဇူးျပန္ဆပ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ ေျပာင္းျပန္မစီးတဲ႔ျမစ္ထဲကိုေနာက္ျပန္ခုန္ခ်သလိုျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။

မိဘထက္ တစ္ရက္ၾကီးတဲ႔ေကာင္ေတြ။ အဲဒါကိုေတာင္ နည္းနည္းရွင္းဖုိ႕လိုပါတယ္။ မိဘေတြဟာ သားၾကီးၾသရသ၊ သမီးၾကီး ၾသရသမ တို႕နဲ႕အသက္အတူတူပါပဲ။ မိဘျဖစ္လာဖုိ႕ သားသမီးတစ္ေယာက္လိုပါတယ္။ သားသမီးမရွိခင္ကလည္း သူတုိ႕ဘာသာသူတုိ႕လင္မယားပဲျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ မိဘျဖစ္ခြင္႔မရေသးပါဘူး။သားသမီးဆိုတာ မိဘေတြကို မိဘျဖစ္ခြင္႔ျပဳလုိက္တဲ႔ Certificate ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ႔ မိဘေတြဟာ သားသမီးထက္ အသက္မၾကီးပါဘူး။သားသမီးထက္ အသက္ၾကီးတာက မိဘမျဖစ္ခင္က လင္မယားႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ဆိုရင္ မိဘေတြျဖစ္လာဖုိ႕ဆိုတာမွာ ... သားသမီးေက်းဇူးအေတာ္မ်ားတာပဲလို႕ေတာင္ ေတြးမိပါတယ္။ (Btw Dad, ေမြးရက်ိဳးနပ္တယ္ေနာ္။)

အလွဴရဲ႕အက်ိဳးကို ငါဘုရားသိသေလာက္သာသိမယ္ဆိုရင္ ေနာက္ဆံုးဆြမ္းလုတ္ေလးကိုေတာင္ မလွဴဘဲမစားဘူး ဆိုတာေလးကို ၾကားဖူးမယ္ထင္ပါတယ္။ မၾကားဖူးရင္လည္း လူၾကီးေတြလုပ္သလို ေခါင္းကေလးတညိတ္ညိတ္လုပ္ေနလုိက္။ အဲဒီလို အလွဴရဲ႕ေက်းဇဴးအရၾကည္႕ရင္လည္း အရင္က ကပ္ေစးႏွဲျဖစ္ခဲ႔တဲ႔မိဘတစ္ခ်ိဳ႕ဆိုရင္ သား၊သမီးေမြးလာမွပဲ လွဴရတန္းရသလို ေကြ်းေမြးျဖစ္ေတာ႔တယ္။ သားသမီးကိုေကြွ်းတယ္ဆိုတာလည္း စိတ္ထားတတ္ရင္ ကုသိုလ္အင္မတန္ရတဲ႔အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေမြးထားမွေတာ႔ေကြ်းရေတာ႔မွာပဲဆိုျပီးေကြ်းတယ္ဆိုဦးေတာ႔ ကုသိုလ္ အနည္းနဲ႕အမ်ားေတာ႔ရမယ္။ ေအာ္ ...ဒီလိုဆိုေတာ႔လည္း သားသမီးေတြကကုသိုလ္ရရာရေၾကာင္းေတာင္ျဖစ္ျပီးေက်းဇူးေတာင္မ်ားေနျပီ။

ေကြ်းတယ္ေမြးတယ္ဆိုတာမွာလည္း အတင္းအၾကပ္မလုပ္သင္႔ဘူး။ မၾကိဳက္တာေတြအတင္းစားခိုင္းေသာက္ခုိင္းတာမ်ိဳးက အင္မတန္ ဆိုးတယ္။ ဥပမာ၊ ကြ်န္ေတာ္႔ၾကီးေတာ္ၾကီးဆိုရင္ အခု သတ္သတ္လြတ္စားတယ္။ ဒီလိုအေဒၚမ်ိဳးကို ႏို႕တုိက္ခဲ႔တဲ႔အဖြားဆို ဘယ္ေလာက္ဆိုးလဲလုိ႕ေတြးမိတယ္။ အမွန္ဆို ပဲႏို႕တုိက္ရမွာ။ အဲဒါဆိုရင္ ၾကီးေတာ္ၾကီးက အဖြားကို ပဲႏို႕ေတြျပန္၀ယ္တုိက္လုိက္ရင္ ႏို႕ဖုိးပါေက်ႏိုင္တယ္။

မိဘမ်က္ရည္က်ေအာင္လုပ္တဲ႔သူေတြမခ်မ္းသာဘူး။ ဒီစကားပံုက ဘယ္ေလာက္မွန္သလဲဆိုတာသိဖို႕ Bill Gates ဆီျဖစ္ျဖစ္ စာပို႕ၾကည္႕ရမယ္။ လူၾကီးမင္း လူၾကီးမင္းရဲ႕မိဘေတြ မ်က္ရည္က်ေအာင္လုပ္မိပါသလား။ အေျဖက Yes ဆိုရင္ လူၾကီးမင္းခ်မ္းသာမွာမဟုတ္ဘူးလုိ႕ျပန္ပို႕သင္႔ပါတယ္။ သားသမီးေတြမ်က္ရည္က်ေအာင္လုပ္တဲ႔မိဘေတြေရာခ်မ္းသာသလား။ဒါကိုလည္း ျပန္စစ္တမ္းေကာက္ၾကည္႕သင္႔ပါတယ္။ အခ်ိဳးအစားက အတူတူပဲဆိုရင္ စကားပံုကိုလည္းနည္းနည္းျပင္သင္႔တယ္။

မိဘေတြဟာ ကေလးဘ၀ကိုေမ႔သြားတဲ႔ လူၾကီးေတြပဲ။ အဲဒီအဆိုကို တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတာ႔ေျပာဖူးလိမ္႔မယ္။ ဘဂ်မင္ဖရန္ကလင္လား၊ သူ႕ဂ်ီးေဒၚႏွစ္၀မ္းကြဲလား ေျပာဖူးလိမ္႔မယ္။ တကယ္ေတာ႔ လူေတြက ၾကီးလာရင္ငယ္တုန္းက အေၾကာင္းကိုေမ႔တယ္။ ငယ္တုန္းက ကိုယ္တိုင္ေက်ာင္းမသြားခ်င္တာကို ၾကီးလာတဲ႔အခါၾကေတာ႔ေမ႔လုိက္တယ္။ ကေလးေတြေက်ာင္းမသြားခ်င္ဘူးဆိုရင္ နားမလည္သလိုနဲ႕ေက်ာင္းသြားမွစာတတ္မွာေပါ႔လုိ႕ေျပာၾကတယ္။ ေဆာ႔ခေရတၱိေရာေက်ာင္းသြားလားလုိ႕ေမးရင္ ရွင္းမျပေတာ႔ဘူး။ ၾကိမ္လံုးရွာျပီ။ မိဘေမတၱာနဲ႕ရိုက္လည္းနာတယ္။ ကိုယ္တုိင္ကေတာ႔ မိဘေတြက ကံေကာင္းေထာက္မျပီးမရိုက္တတ္တဲ႔သူေတြျဖစ္ေနေတာ႔ ဆရာေတြကပဲ နာသံုးနာ၊(လက္နာ၊စိတ္နာ၊၀ါသနာ) နဲ႕မိဘေတြလစ္ဟင္းတာေလးေတြျဖည္႕စြက္ေပးပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆရာေတြက ရိုက္ရတာကို ၀ါသနာပါပံုရတယ္။

ကေလးေတြကိုနားလည္တာ ကေလးမရိွတဲ႔သူေတြတဲ႔။

အဲဒီစကားကို ဆစ္ဂမန္ဖရြိဳက္လား၊ သူ႕ကို ေဆးလိပ္မီးညိွေပးဖူးတဲ႔ စားပြဲထိုးရဲ႕သူငယ္ခ်င္းလားေျပာဖူးတယ္။ တကယ္ေတာ႔ စဥ္းစားၾကည္႕ရံုနဲ႕ကေလးေမြးရတာအေတာ္ေလးပင္ပန္းမွန္းသိပါတယ္။ မာရီယို game ထဲကလို မိႈေလးေတြေကြ်းလို႕သူ႕ဘာသာသူ ၾကီးလာတာမ်ိဳးမွမဟုတ္တာ။ (တကယ္ေတာ႔ စမ္းျပီးေကြ်းၾကည္႕ဖုိ႕ေကာင္းတယ္။) အဲဒီေတာ႔အျမဲအတူေနရတဲ႔မိဘက ကေလးေၾကာင္႔ပိုစိတ္ဆင္းရဲတယ္။ သူတုိ႕မွာက တစ္ေနကုန္ထိန္းေနရတာဆိုေတာ႔ မိဘေမတၱာနဲ႕ပဲ ေနာင္တၾကိတ္ရရတယ္။ ေနာင္တမရဘူးထား၊ ကိုယ္႔အမွားကိုယ္ ကိုယ္တာ၀န္ယူတယ္ဆုိဦးေတာ႔ ကေလးတစ္ေယာက္ တစ္ေနကုန္ထုိင္ငိုေနတာကိုေတာ႔ Yanni Piano တီးေနတာလုိ႕ခံစားလုိ႕မရႏိုင္တာအမွန္ပဲ။ အေရးထဲ လူပ်ိဳၾကီး အပ်ိဳၾကီးေတြက ကေလးမေမြးဖူးပဲ ကေလးေတြကိုစိတ္ရွည္ဖုိ႕လိုအပ္ေၾကာင္းစာအုပ္ေတြေရးလိုက္တဲ႔အခါမွာ မိဘလုပ္ငန္း မကြ်မ္းက်င္သူေတြခမ်ာအေတာ္ေလးဒုကၡေရာက္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕သူေတြကလည္း ဘစ္ခ္ အမ္ဘီးရွင္းၾကီးနဲ႕ကေလးမ်ားရိွခဲ႔လွ်င္ထိုသို႕ဤသို႕ တာ၀န္ယူပစ္လုိက္မည္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြေရးသားလာၾကတယ္။ ဟိုတေလာကပဲဖတ္လိုက္ရေသးတယ္။ (:P) ကေလးေတြကုိနားလည္တာ ကေလးမေမြးဖူးတဲ႔သူေတြပဲ။ အဲဒီလိုနားလည္တာကလည္း သူတုိ႕ကိုယ္တုိင္မေမြးခင္အထိပဲလို႕ မိဘတစ္ဦးမွေျပာၾကားသြားပါတယ္။

ျမန္မာကားေတြထဲမွာဆို မဂၤလာေဆာင္ျပီး ဆယ္႔ငါးမိနစ္အၾကာေလာက္မွာဆို မင္းသမီးက ရွက္တဲ႔အမူအယာနဲ႕ တုိးတုိးေလးေျပာ၊ မင္းသားက မ်က္လံုးၾကီးျပဴး။ လက္သီးဆုပ္ျပီး ... အေဖျဖစ္ေတာ႔မယ္ကြ ဆိုျပီး အင္မတိ အင္မတန္ ဂုဏ္ယူ၀င္႔ၾကြားတဲ႔ အျပံဳးနဲ႕ ထထခုန္တာေတြ႕ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က ကေလး ဆယ္႔ႏွစ္ေယာက္ေမြးထားတဲ႔ တက္စီ ေမာင္းတဲ႔လူၾကီးဆိုရင္ အခုအခ်ိန္အထိ အဲဒီလိုပဲ ထထခုန္ေသးသလား ေမးၾကည္႕ခ်င္ပါတယ္။ ကံေကာင္းလုိ႕ အခုေခတ္လို သေဘာထားၾကီးတဲ႔ ဘုရင္လက္ထက္မလို႕ေပါ႔။ အရင္တုန္းက စစ္သူၾကီးမဟာဗႏၶဳလ ...(ဟို ဓႏုျဖဴမွာ အေရးၾကီးတဲ႔ေနရာကို မကာကြယ္ထားတဲ႔စစ္သူၾကီးကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္က စစ္သူၾကီးကိုေျပာတာ။) ဆိုရင္ သားသမီးမ်ားလုိ႕ ဘုရင္က ပုန္ကန္မယ္ထင္ျပီး မဟာကရုဏာေတာ္နဲ႕ကြပ္မ်က္လုိက္တယ္။ ကံသီေပလို႕ အခုေခတ္မွာ ၁၂ ေယာက္ေမြးျပီး ေဘးကင္းေနတာ။ တကယ္လုိ႕ သားသမီးႏွစ္ဆယ္႔ေျခာက္ေယာက္ရိွတယ္ဆိုပါစို႕ .... A to Z နာမည္ေပးထားလုိက္ရင္ေတာင္ ရမယ္လုိ႕ေတြးမိတယ္။ D က C,G,E,F ကိုေက်ာင္းမွာ၀င္ၾကိဳ၊ B က G,H,I,J တို႕ကိုေစာင္႔ေန၊ A ကထမင္းခ်က္ထား။ စသျဖင္႔ေတြမွာရမယ္ထင္ပါတယ္။ မိဘေမတၱာဆိုတာ ကေလးအေရအတြက္ေပၚမွာမူတည္ျပီး က်ံဳ႕ႏိုင္ဆန္႕ႏိုင္သလားဆိုတာကိုလည္း ေတြးမိတယ္။

သားသမီးယံု စံုလံုးကန္း။ အဲဒါကေတာ႔ နည္းနည္းေဒါသၾကီးတဲ႔မိဘေတြက နည္းနည္းေျပာေကာင္းေအာင္ ရစ္သမ္ကို အသံုးျပဳထားတဲ႔ စကားပံုျဖစ္ပါတယ္။ အစကေတာ႔ အေဖတူသား အေဖတူသားဆိုျပီး ေနာက္မွ ယံုလုိ႕ကိုမရဘူးကြာ ဆိုရင္ .... ၾကားရတာကိုက သေဘာပါၾကရဲ႕လား တကာၾကြယ္ ဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ သားသမီးကုိ ယံုတာမယံုတာနဲ႕ ကန္းတာမကန္းတာနဲ႕ဟာ သိပ္ေတာ႔လည္းမဆိုင္ပါဘူး။ ယံုရမွယံုေပါ႔။ မယံုရမွန္းသိရက္နဲ႕ယံုရင္ေတာ႔လည္း ေနာက္မွ သားသမီးကို အျပစ္တင္တာေတာ႔ လူၾကီးလူေကာင္း မဆန္သလိုျဖစ္တယ္။ ေမြးထားတုန္းကေမြးထားျပီး မယံုမၾကည္ျဖစ္ရတာမေကာင္းပါဘူး။ ယံုၾကည္ေလာက္တဲ႔သားသမီးမျဖစ္လာဘူးဆိုတာကလည္း မိဘ၀တၱရားမေက်သလိုျဖစ္ပါတယ္။ ေစာေစာကသိရင္ မေမြးပါဘူးဆိုတာမ်ိဳးေတြမေျပာပါနဲ႕။ ေစာေစာကသိရင္ အေမြးမခံပါဘူးလုိ႕ျပန္ေျပာေနလိမ္႔မယ္။ သားသမီးနဲ႕မိဘဆိုတာကေတာ႔ စံုလံုးကန္းေလာက္ေအာင္ယံုၾကည္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္။ ယံုၾကည္မွလည္း နားလည္ေအာင္ေျပာလို႕ရမယ္လို႕ထင္ပါတယ္။

မင္း ေခြးျဖစ္မယ္႔ေကာင္ပဲ။ လုိ႕ ေဒါသၾကီးတဲ႔မိဘေတြက ကရုဏာေဒါေသာ ဆိုတာၾကီးနဲ႕ကိုင္ေပါက္ပါတယ္။ကရုဏာနဲ႕ေဒါသဟာ ဘယ္ေတာ႔မွ အတူယွဥ္ျပီးမျဖစ္တဲ႔ေစတသိက္ႏွစ္ခုဆိုတာကို မသိဘဲနဲ႕ ေဒါသကိုပဲလူၾကားေကာင္းေအာင္ ကရုဏာနဲ႕ယွဥ္တဲ႔ေဒါသလုပ္တာကေတာ႔ရယ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ေခြးျဖစ္မယ္႔လူဆိုတာမရိွပါဘူး။ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင္႔သလို မျဖစ္တာကို ေခြးျဖစ္တယ္လုိ႕ေျပာတာဟာ နည္းနည္းေတာ႔ ပါ၀ါကို အလြဲသံုးစားလုပ္ရာေရာက္ပါတယ္။ ေခြးျဖစ္တယ္ပဲထားဦး ...ကိုယ္႔သားကို အယ္ေဇးရွင္းျဖစ္ေစခ်င္တာလား၊ ေရာ႔ထ္၀ီလာျဖစ္ေစခ်င္တာလား၊ စိန္႕ဘားနတ္ထ္လား၊ ရွီဇူးလား ဘယ္လုိေခြးျဖစ္မွာလဲေသခ်ာေအာင္ေျပာလိုက္သင္႔တယ္။ အခုေတာ႔ ဘာေခြးျဖစ္မွန္းမသိ သားသမီးေတြမွာသနားဖုိ႕တယ္ေကာင္းပါလား။ မိဘေမတၱာဟာ ဆူပူမႈကို အားေပးသလားလုိ႕ေတြးမိပါတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕မိဘေတြၾကေတာ႔ကိုယ္႔တုန္းက မရတာေတြကို သားသမီးအလွည္႕မွာရေစခ်င္တယ္။ သား ... အေဖ႔အလွည္႕တုန္းက မင္းအေမဆူတာနဲ႕ Mac Book Pro မ၀ယ္လုိက္ရဘူး။ သား မူၾကိဳမွာသံုးဖုိ႕ Mac Book Pro ဆိုျပီး၀ယ္ေပးလုိက္ၾကတယ္။ အဲဒါဟာ မိဘေမတၱာလား ကိုယ္႔အတၱကိုယ္ အစာျပန္ေကြ်းတာလားမသဲကြဲပါဘူး။

မိဘျဖစ္ဖုိ႕ ရက္တိုသင္တန္းမရိွဘူး။ မိဘေတြက ေကာင္းမယ္ထင္တာေတြလုပ္ရင္းလြဲလြဲသြားတဲ႔ သနားစရာလူရႊင္ေတာ္ေတြလည္းျဖစ္တယ္လို႕ နသန္နီယလ္ေဟာသြန္းလား၊ သူတို႕အိမ္ကိုႏြားႏို႔ပို႕တဲ႔သူလား ေျပာသြားဖူးတယ္။ မိဘအလုပ္ကမလြယ္ဘူး ဆိုတာေလာက္ကိုသေဘာေပါက္ရင္ သားသမီးေတြရဲ႕စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာအခက္အခဲကို အာဂႏၱဳဖ်ားလုိ သေဘာထားျပီး ေဆးျမီးတုိေတြနဲ႕ကုတာနည္းလာႏုိင္တယ္။ မၾကိဳက္တာမစားနဲ႕ ၾကိဳက္တာပဲစားဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ေတြထဲက အမ်ားစုဟာ သၾကားလံုးနဲ႕ေခ်ာကလက္ကိုပဲ မနက္စာ၊ေန႕လည္စာ၊ညစာ အျဖစ္စားခဲ႔ၾကမွာပဲ။ အစားအေသာက္ေကြ်းရတာလည္းမလြယ္ဘူး။ အေကာင္ေသးေသးေလးေတြရဲ႕ေခါင္းထဲမွာ ဘာေတြ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာေတြးျပီး၊ ဘာေတြ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေတာင္းဆိုမလဲဆိုတာကိုလည္း ၾကိဳမသိႏိုင္ဘူး။

မိဘေတြထဲက ၈၀ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ဟာ ကေလးေတြရမွပဲ ကုိယ္႔မွာ မိဘရိွမွန္းသတိရေတာ႔တယ္လုိ႕ နစ္ေရွးလား နစ္ေရွးတို႕လမ္းထဲမွာ ဆိုက္ကားနင္းတဲ႔သူလား ...တစ္ေယာက္ေယာက္ေျပာခဲ႔ဖူးလိမ္႔မယ္။ လူေတြက အေတာ္ေလးရယ္ဖုိ႕ေကာင္းတယ္။ မိဘေက်းဇူးကိုမဆပ္ဘဲ သားသမီးေက်းဇူးကိုဆပ္ေနတာဆိုတဲ႔တရားကုိလည္း နာဖူးတယ္။ သားသမီးရတာကိုကလွလွပပ ၀ဋ္လည္တာလည္းျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ကာလ၀ိပါက္ေနာက္ပိုးတက္ျပီး ေရွ႕ပိုးက ျပန္မဆင္းတာမ်ိဳးလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕ေတြကလည္း ကေလးေမြးတာကိုပဲ စားေသာက္ဆိုင္မွာ အစာမွာသလို Preference ၾကီးနဲ႕။ ေယာက်ာ္းေလးပဲလုိခ်င္တယ္။ မိန္းကေလးေမြးရင္ သူတို႕အေဖကိုပဲပိုခ်စ္ေနရင္ ေမြးထားရက်ိဳးမနပ္ဘူး ...စသျဖင္႔။ တကယ္ေတာ႔ ကေလးေမြးတယ္ဆိုတာ စစ္တပ္ထဲမွာ အ၀တ္အစားေတြ ပစၥည္းေတြထုတ္ေပးသလိုပဲ။ ေပးတာပဲယူရတယ္။ မေက်နပ္လုိ႕ျပန္လဲလို႕မရဘူး။ ငုပ္ဗီဇေတြ၊ေဘာေလာေပၚဗီဇေတြ ဆိုတာကရိွေသးတယ္။ ကိုယ္႔လုိ ကိုးလုိးကန္႕လန္႕ေတြျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ဘာမွ မေသခ်ာဘူး။ ဆရာ၀န္ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕သား စာေမးပြဲမွာတဖံုးဖံုးက်ေနတာဟာ ဥာဏ္ရည္ဟာ မိဘကေန သားသမီးဆီ တုိက္ရိုက္ၾကီးေရာက္သြားမယ္လုိ႕ အာမမခံဘူးဆိုတာကို ျပေနပါတယ္။ မိဘေတြက ေတာ္ေလေလ သားသမီးမွာဖိအားမ်ားေလေလပါပဲ။ ပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြက သာမန္လူေတြထက္ပိုေမွ်ာ္လင္႔ထားတယ္။ အမွားကို သိပ္ခြင္႔မျပဳေတာ႔ဘူး။ သားသမီးျဖစ္ရတာလြယ္တယ္မွတ္လုိ႕။

မိဘေမတၱာဆိုတာ တစ္ခ်ိဳ႕က ဘတ္စ္ကားေတြမွာ ေရးထားတယ္ဆိုတာေလာက္ပဲသိပါတယ္။ ေမြးရင္းဖြားရင္း ဆံုးပါးသြားႏိုင္တယ္။ သခ်ိ ၤဳင္းကို မ်က္စိေစြတဲ႔သူ မ်က္ေစာင္းထုိးထားသလို ေတာ္ေတာ္ၾကီး မ်က္ေစာင္းထိုးထားခဲ႔ရတယ္ဆိုတာေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ စာစီစာကံုးမွာ အမ်ားၾကီးေရးဖူးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္႔ကို အေမေမြးတုန္းက ေဘးနားက ဗိုက္ခြဲေမြးသူေတြက ေဟာတစ္ေယာက္ေဟာတစ္ေယာက္ အကင္းမဟုတ္ဘဲ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြပါတယ္။ အရင္တုန္းက ေဆးပညာဟာ အခုေဆးပညာလိုပဲ အာမခံခ်က္မရိွပါဘူး။ အခုလည္း ေဆးပညာက အာမခံတာမဟုတ္ဘဲ ေဆးပညာ+Cash ကသာ အာမခံတာျဖစ္ပါတယ္။ မယံုရင္ ပိုက္ဆံမပါဘဲ ေဆးရံုၾကီးမွာ ဗိုက္ခဲြေမြးၾကည္႕ေစခ်င္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ အသိ ဗိုက္ခြဲေမြးဖို႕ ပိုက္ဆံျပန္ယူေနတာကို ထုိင္ေစာင္႔ေနေပးတဲ႔ ဆရာ၀န္ရိွမွန္း သိခဲ႔ပါတယ္။ စိတ္ရွည္တာအံ႔ေရာလို႕ေတာင္ေျပာခ်င္စရာပဲ။ မေတာ္တဆ တိမ္းပါးသြားရင္ ဘယ္လိုေခါင္းစဥ္တပ္မလဲဆိုတာကိုလည္း စိတ္၀င္စားမိပါတယ္။ ပိုက္ဆံရမွခြဲမယ္ဆိုတာက ေငြျမင္ရင္ လင္လုပ္ပါမည္ဆိုတ႔ဲ ေရသည္ျပဇာတ္ထဲက ေရသည္မိန္းမေျပာတဲ႔စကားလို ၾကည္ႏူးစရာမရိွဘူး။ ဆရာ၀န္ေတြဟာ Hippocratic oath ကို အုတ္၊သဲေက်ာက္ဆိုင္မွာ ေရာင္းလုိက္ပါျပီ။ တစ္ခါတည္းမဆိုပဲ မနက္တုိင္း ေမာနင္း Prayer လုိဆိုရင္ မိဘေမတၱာျပသခြင္႔ရတဲ႔ မိဘေတြရိွလာႏိုင္ပါတယ္။

အေကာင္းအတုိင္းေမြးလာရင္ကို မိဘေတြကို ေက်းဇူးတင္။ အဲဒီစကားကိုေျပာတာ ေဒါက္တာေနာ္မန္ဗက္သြန္းဆိုတဲ႔သူအေၾကာင္းမဖတ္ဖူးတဲ႔ သု၀ဏၰ က ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးတစ္ေယာက္မွာ Down syndrome (DS), ျဖစ္ႏိုင္ေျခ၊ ကုိယ္လက္ အဂၤါမျပည္႕မစံုျဖစ္ႏိုင္ေျခဘယ္ေလာက္မ်ားလဲသိေနတဲ႔သူတစ္ေယာက္ရဲ႕စကားမို႕အေတာ္ေလး ေတြးျဖစ္တယ္။ ကံေကာင္းလုိ အားလံုးပါလာတာ။..... ဗိုက္ထဲကေရွာေရွာရွဴရွဴ (ခြဲတာနဲ႕ထြက္လာတဲ႔အတြက္) ထြက္လာတဲ႔အတြက္ သားသမီးကိုလည္း မိဘေတြက ေက်းဇူးတင္ပံုရပါတယ္။ အျပန္အလွန္ အက်ိဳးရိွတာ။ ဗိုက္ထဲမွာ ကိုးလေလာက္ေနေပးလုိက္တာကိုက နည္းတဲ႔ ေက်းဇူးမဟုတ္ဘူး။ ဟိုတယ္က အခန္းေတြလုိ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕လည္းမဟုတ္၊ ဟိုတစ္ေခါက္ အဲဒါကိုေျပာေတာ႔ ေက်ာင္းလွဴတဲ႔သူေတြက ၀မ္းဗိုက္ထဲမွာကို ဟိုတယ္ႏွစ္ခန္းစာေလာက္ အက်ယ္ၾကီးေနရမယ္ဆိုတာကုိ အသိဘုန္းၾကီးကေျပာပါတယ္။ အဲဒီေတာ႔ ဗိုက္ထဲမွာ ေနရတာက်ဥ္းတယ္လုိ႕ခံစားမိတဲ႔သူေတြ ေက်ာင္းလွဴပါ။ ေက်ာင္းတကာၾကီးေတြရဲ႕အေမဗိုက္ကေတာ႔ ဟုိတယ္ႏွစ္ခန္းစာပိုပူေနပါလိမ္႔မယ္။ ( စိတ္မေကာင္းပါဘူးအေမ ....။ :P)

ထူးအိမ္သင္ရဲ႕သီခ်င္းရိွပါတယ္။ အေမ႔ရဲ႕ဒုကၡအိ္ုးေလး။ ၾကီးလာေတာ႔ ဒုကၡအိုးၾကီးျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ သားသမီးေမြးရတာကိုက တြက္ေျခမကိုက္ပါဘူး တြက္ေျခကိုက္ခ်င္ရင္လည္း သားသမီးမေမြးဘဲ အသားစားၾကက္ေမြးဖုိ႕အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္။ ေလးဆယ္႔ငါးရက္နဲ႕ အက်ိဳးအျမတ္ရပါတယ္။ သားသမီးကေတာ႔ ၂၈ ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ႔ မိဘေက်းဇူးအေၾကာင္းမဟုတ္တာကေန စစဥ္းစားပါလိမ္႔မယ္။ မိဘေမတၱာဆိုတာ မ်က္စိမျမင္တဲ႔သူရဲ႕ အလင္းေရာင္ကို ရိွရင္းစြဲတန္ဖိုးထက္ ပိုျမွင္႔ျပီးေမွ်ာ္လင္႔တာမ်ိဳးလည္းျဖစ္ႏို္င္ပါတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြကလည္း သားသမီးကို အေတာ္ေလးေမွ်ာ္လင္႔တယ္။ သားေထာက္သမီးခံမရိွရင္ ခက္မယ္လို႕ေျပာၾကတယ္။ ေထာက္ထားတဲ႔သားသမီးဆိုရင္ေတာ႔ေတာ္ေသးတာေပါ႔။ ကိုယ္လဲလဲေရာ ေရွာင္ေပးလုိက္တဲ႔သားသမီးနဲ႕ေတြ႕ရင္ ပိုနာေနမယ္။ ကိုယ္႔ဘာသာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းလဲတာကေတာင္ သက္သာဦးမယ္။ သားသမီးရိွမယ္ထင္ျပီးလဲလုိက္မွ ဆႏၵန္ဆင္မင္း အစြယ္ျပဳတ္က်သံလို ဗုန္းဗုန္း ေျမသို႕က်ေတြဘာေတြျဖစ္မယ္။ မိဘေတြက သားသမီးရလာမယ္ဆိုတာ သိေပမယ္႔ သားသမီးေတြကေတာ႔ မိဘရလာမယ္ဆိုတာ သိပ္သိတာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါေၾကာင္႔လည္း တစ္ခ်ိဳ႕ဇာတ္လမ္းေတြမွာ မိဘေတြက ေသခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၾက၊ ႏွလံုးေရာဂါကို ပံုၾကီးခ်ဲ႕ၾက။ သားသမီးသည္ မိဘအုပ္ခ်ဳပ္ခြင္႔ရ ကိုယ္ပိုင္နယ္ေျမျဖစ္သည္ေတြဘာေတြျဖစ္ကုန္ေရာ။ သားသမီးေတြက မိဘေက်းဇူးကို သိတတ္တယ္ဆိုရင္လည္း သူ႕သေဘာနဲ႕သူသိတာက ေကာင္းပါတယ္။

ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ေတာင္ မိဘေမတၱာအေၾကာင္းစဥ္းစားရတာ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ရွဳပ္ေထြးေနျပီးသားကို မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ Xanthos နဲ႕ေျပာမိတယ္။ သူကလည္း သူ႕ျပႆနာကိုတင္ျပတယ္။ တကယ္လုိ႕ ေသာတပန္မိဘႏွစ္ပါးမွာ အနာဂါမ္ သားၾကီးေမြးတယ္ဆိုပါေတာ႔ .. သူတို႕သားၾကီးကို သူတို႕က ရိုက္မိတယ္ဆိုပါေတာ႔ ... နည္းတဲ႔အကုသိုလ္မဟုတ္ဘူးေနာ္ ..... လို႕ေျပာျပီး တဟားဟားရယ္ေနပါတယ္။( တကယ္ေတာ႔ ဒီလုိမေမြးပါဘူး။ သူက အခက္အခဲျဖစ္ေစတဲ႔အေနထားကိုပဲေတြးၾကည္႕တာပါ။)

သံသရာအျမင္အရ သူစိမ္းေတြေတာင္ တစ္ခ်ိန္ကေတာ႔ အမ်ိဳးအရင္းေတြျဖစ္မယ္။ (ကြ်န္ေတာ္တို႕မုန္းပါတယ္ဆိုတဲ႔လူၾကီးကလည္း အရင္က ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ ေဆြနီးမ်ိဳးစပ္ၾကီးဆိုတာကို လက္သင္႔ခံဖုိ႕ေတာင္ အေတာ္အားယူရတယ္။ )အကုသိုလ္မ်ားလြန္းလို႕ အတူတူ ကြ်တ္တန္းမ၀င္ေသးဘဲ က်န္ခဲ႔တဲ႔သူအခ်င္းခ်င္း မာနၾကီးေနၾကတာလည္းရယ္စရာေကာင္းပါတယ္။ ကံသာ အမိ ကံသာအဖ ဆိုရင္လည္း ကံကိုလည္း ေက်းဇူးဆပ္ဖုိ႕လုိ္ေကာင္းလိုေနပါလိမ္႔မယ္။ လူုအျဖစ္ရဲ႕ ေရြးခ်ယ္ခြင္႔နည္းပါးမႈေတြထဲမွာ မိဘကိုေရြးခ်ယ္ခြင္႔မရတာလည္းပါေကာင္းပါမယ္။ သား၊သမီးကို ေရြးခ်ယ္ခြင္႔မရတာလည္းပါေကာင္းပါႏိုင္ပါတယ္။ မိဘေမတၱာကို ျမင္းမုိရ္ေတာင္နဲ႕ယွဥ္ရင္ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ဟာ ႏြားခ်ိဳေပါက္စေလာက္ပဲရိွမယ္၊ မိဘေမတၱာကို သမုဒၵရာနဲ႕ယွဥ္ရင္ မဟာသမုဒၵရာေတာင္ ယုန္ေျခတစ္ေထာက္စာေလာက္ပဲျဖစ္သြားမယ္ဆိုတဲ႔ အတိႆယေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႕ မၾကာမၾကာ စာထဲထည္႕ေရးပါတယ္။ သားသမီးမရိွတဲ႔ အပ်ိဳၾကီး ဆရာ၊ဆရာမၾကီးေတြေတာင္ ဒါမွ မိဘေမတၱာကြ ဆိုျပီး အမွတ္အမ်ားၾကီးေပးရေအာင္ေရးၾကပါတယ္။ ... တကယ္ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ For Granted ရတဲ႔ေမတၱာတရားေတြကို နားလည္ဖုိ႕ အေတာ္ၾကီး ကြာေ၀းေနပါေသးတယ္။ မိဘကလည္း သားသမီးေမတၱာကို နားလည္ဖုိ႕ၾကိဳးစားဖုိ႕လိုသလို၊ သားသမီးကလည္း မိဘေမတၱာကိုနားလည္ဖုိ႕လုိပါတယ္။ တစ္လမ္းေမာင္းေမတၱာဆိုရင္ ကြွန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အျပံဳးေတြဟာ အလင္းျပန္ႏိုင္ၾကမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ..........

ဒီေန႕အတြက္ ေမးခြန္းက လြယ္လြယ္ေလးပါ။

မိဘေမတၱာကို သင္နားလည္သေလာက္ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ရွင္းျပၾကည္႕ပါ ဆိုတဲ႔ေမးခြန္းေလးပါပဲ။

Good Luck Buddies!!!

ခင္မင္စြာျဖင္႔

Zephyr

Notes:

အင္မတန္ခ်စ္ခင္ေသာ မိခင္ၾကီးႏွစ္ေယာက္ ေရာက္ရာအရပ္မ်ားမွ ျပံဳးေပ်ာ္ေစရန္၊

သူငယ္ခ်င္းမ်ား ရံုးမွေနျပီး မ်က္ႏွာအေၾကာေျပာေလွ်ာ႔ႏိုင္ေစရန္၊

မိဘေမတၱာကို ကုိယ္တိုင္ကိုယ္က် ျပန္လည္သံုးသပ္ႏိုင္ရန္၊ အစရိွတဲ႔ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားနဲ႕ေရးပါတယ္။

စာအုပ္အသစ္တစ္အုပ္ရခဲ႔တဲ႔ေန႕

စာအုပ္အသစ္တစ္အုပ္ရခဲ႔တဲ႔ေန႕


ဒီစာအုပ္ထဲ ဘာေရးရင္ေကာင္းမလဲ ........
ရပ္ပစ္ရွစ္ပါး အခန္းဖြဲ႕ထားတဲ႔စိတ္ ... တရိပ္ရိပ္ ျမန္ျမန္ ေတြးတယ္၊ေတြးတယ္ ...ေတြးတယ္ခင္ဗ် ... ေတြးတယ္ခင္ဗ် .............။


ဘာကိုမွ အယံုအၾကည္မရိွတဲ႔စိတ္ဟာ အားနည္းသတဲ႔ ....။ ယံုရမွာပ်င္းသူမ်ား အသင္းဖြဲ႕ရင္ေတာင္ ပါရမွာပ်င္းသူေတြ ... သက္သာသလို ေနပါေစလား .....။ စိတ္ခ်မ္းသာသလိုေန ... အမွန္တရားကုိခ်စ္ ... ဘ၀ကို ဓာတ္ခဲြခန္းရလဒ္ေတြမပါ၊ သခ်ာၤသက္ေသျပခ်က္မပါ .....၊ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္သူတို႕ရဲ႕စကားတစ္ခြန္းမပါဘဲေနသြားပါေစလား။ .... ေပ်ာ္ရႊင္စြာမဟုတ္ရင္ေတာင္ ..စိတ္မညစ္စြာ။ `


.... အမွားေတြမ်ားလာရင္ ယဥ္ေက်းမႈျဖစ္သြားသလိုမ်ိဳးၾကီး...အသားမက်ခ်င္ဘူး .........။
(သြား)ကိုက္ဖန္မ်ားလာရင္ ကိုယ္႔သြားေတာင္ႏႈတ္ရေသးတယ္မဟုတ္လား။.....


ယံုၾကည္တာကိုမွ မရဲရင္႔ရင္ ဘာမွ ရဲရင္႔စရာမရိွဘူး .....။


 ေျခဖ်ားေထာက္၀င္လာျပီးမွ အိမ္ရွင္မရိွမွန္းသိသြားတဲ႔သူခိုးလို .....ဘ၀မွာ မလုိအပ္ဘဲ သတိေတြထားၾက ....စိတ္ေတြေျဖေလွ်ာ႔ၾက ........။ ဟုတ္လွျပီထင္ၾက၊ မဟုတ္ေသးဘူးထင္ၾက .....မဟုတ္ႏုိင္ေတာ႔ဘူး နားလည္ၾကနဲ႕ .....။ ေျခာက္ျခားဖြယ္ရာၾကီး။


ဟုတ္တယ္ ..
ဘ၀မွာ အသက္ရွဴဖုိ႕ေတာင္ သတၱိလိုတယ္ .......။


မ်က္ရည္ေတြအပိုမပါလာတဲ႔အတြက္ မငိုျဖစ္လုိက္တာကလြဲရင္ .... 
စာအုပ္အသစ္ဟာ ေၾကကြဲစရာအတိပါပဲ ..........။


Not a poem, but  a brief notes.
Zephyr


Notes:
ငယ္ကတည္းက notes ေတြအမ်ားၾကီးေရးထားတယ္။ ကိုယ္စဥ္းစားထားတာတစ္ခုမွ အေမ႔မခံႏိုင္ဘူး။ အခ်ိန္ရရင္ notes ေတြျပန္ဖတ္တယ္။ ေနာက္တစ္ခါစဥ္းစားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ ဘ၀ၾကီးကို လံုျခံဳေအာင္ ေသခ်ာကာရံရင္း အကာအရံေတြၾကားမွာ ျပန္ျပီး ပိတ္မိသြားတဲ႔သူေတြနဲ႕တူတယ္။ .. တစ္ခုခ်င္းစီကေတာ႔ အမွန္တရားပဲ။ အားလံုးေပါင္းလုိက္မွ မွားသြားတယ္။

သဘာ၀

ေစတီ... ဆည္းလည္းသံ ..... အေမအို ...ရိွခိုးဦးခ် ............

သင္႔စိတ္ကိုနာနာၾကည္႕ပါ .............

ေတာအုပ္.... သတ္ျဖတ္မႈမ်ား .......ေသြးသံရဲရဲ ..... ေသဆံုးေနသူမ်ား ........

သင္႔စိတ္ကို နာနာၾကည္႕ပါ ....................။

ကေလးငယ္.......... ရယ္(ရီ)ေမာေန ... လက္ကေလးကို ဆန္႕တန္းထား .... မိဘရင္ခြင္ဆီသို႕ေျပးလာ ........

သင္႔စိတ္ကို နာနာၾကည္႕ပါ ..............

ပိန္လွီညိွဳးခ်ံဳး ........ေအ႔ဒ္ကူးစက္ခံ ကေလးငယ္ ..........ေဆးရံုရိွ အေပါစားသံကုတင္ေပၚ .......ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ကင္းေသာမ်က္လံုးမ်ား ...........

သင္႔စိတ္ကို နာနာၾကည္႕ပါ .....................။

ကုသိုလ္၊အကုသိုလ္မ်ား၊

ျပဳသူ၊ျဖစ္သူမ်ား ........

ကံမ်ား .....

၀ိပါက္မ်ား .......

ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ေၾကကြဲျခင္း ခဏငယ္မ်ား ..........

ခံစားေသာစိတ္နဲ႕ သိေသာစိတ္မ်ား ...

သိရံုမွ် ...

ရပ္လိုက္ၾကရေအာင္ ......................သိရံုမွ် ......................................................................

သင္႔စိတ္ကိုနာနာၾကည္႕ပါ။

စိတ္ကို နာနာၾကည္႕ပါ။

စိတ္ကို စိတ္က သိေနတာကို သိေနပါ။

စိတ္က သူ႕အလုပ္သူလုပ္ေနတာကို နားလည္ပါ ...........

သဘာ၀တရားက သဘာ၀တရားထဲ သဘာ၀တရားလို ေနသြားတာ ..............................။

Zephyr
(သိပ္ကိုေမွ်ာ္လင္႔ထားတာေတြဟာ အေသးအဖြဲလို၊ ေပါ႔တန္တဲ႔ကိစၥလိုျဖစ္သြားရင္ လူေတြက ဒဏ္ရာရသြားတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ဒဏ္ရာရသြားတယ္။ တစ္ေယာက္အတြက္ အေရးၾကီးတာဟာ တစ္ေယာက္အတြက္ အေပၚယံကိစၥျဖစ္ေနတတ္တယ္ .......သိပ္အမ်ားၾကီးေမွ်ာ္လင္႔ထားတဲ႔သူပဲ ေၾကကြဲရတာပါပဲ ....။ စိတ္ထဲမွာ ဒဏ္ရာေတြရိွတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီဒဏ္ရာေတြကို ပိုင္ဆိုင္သူေနရာမွာ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုမသတ္မွတ္သေရြ႕ .....ဒဏ္ရာေတြဟာ မနာက်င္ပါဘူး။ .........ေမွ်ာ္လင္႔ခဲ႔ၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ စိတ္ထဲမွာ ဒဏ္ရာေတြကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သယ္ေဆာင္သြားေလ႔ရိွတဲ႔ ..........ခပ္ညံ႕ညံ႕ကုလားအုတ္ေတြပဲ ...........။ ဒီကဗ်ာကို စိတ္ထဲမွာ ေရးထားတာ ေလးႏွစ္ရိွျပီ။ အဲဒီတုန္းက သာေကတက မိုးကုတ္ဓမၼရိပ္သာတစ္ခုမွာ .........။ အဲဒီမွာ ကိုယ္႔စိတ္ထဲက ဒဏ္ရာေတြကို ျပန္ေရတြက္တယ္။ လႊတ္ခ်ထားႏုိင္တာ လႊတ္ခ်ျပီး မလႊတ္ခ်ႏိုင္ေသးတာေတြ ဆက္သယ္လာခဲ႔တယ္။ တကယ္႔ကို အမွတ္တရပါပဲ ........။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဟာ မေက်ညက္တဲ႔ သင္ခန္းစာကို ထပ္ခါတလဲလဲ ၾကံဳရမယ္ဆိုတာကို ေမ႔ေနခဲ႔ၾကတာပါ။ အခုလည္း ေသလာက္တဲ႔ ဒဏ္ရာေတြကို အရိပ္တၾကည္႕ၾကည္႕ေမြးျမဴထားတဲ႔ ခပ္ညံ႕ညံ႕ ကုလားအုတ္တစ္ေကာင္ျဖစ္ေနုတုန္းပါပဲ ..........။ ဆဟားရား (ဆာဟာရ) ကို ခ်စ္မိၾကတဲ႔ ကုလားအုတ္ေတြရဲ႕ တူညီေသာ ဒဏ္ရာဆိုပါေတာ႔ .............။)

ေသသူ၏ မွတ္ခ်က္မ်ား

ေသသူ၏ မွတ္ခ်က္မ်ား

ဒီလိုပါ ...

ထိခ်က္ေတြမ်ားလုိ႕

ဘယ္ဒဏ္ရာက စနာမလဲျဖစ္တာမ်ိဳးပါ။

မႈခင္းေရးရာ ကြ်မ္းက်င္သူမ်ား အလုိအရ ..

အသက္ရွဴရင္းေသေနျပီလို႕သိရတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ပါ။

ရာဇ၀တ္သားလည္းကြ်န္ေတာ္၊

သက္ေသလည္း ကြ်န္ေတာ္၊

အခင္းျဖစ္ပြားရာလည္းကြ်န္ေတာ္ ...

အသက္ခံလုိက္ရတာလည္းကြ်န္ေတာ္ပဲ။

ဒါေပမယ္႔ မေတာ္တဆမႈပါ။

ဘယ္သူ႕ကမွ ရံုးခ်ိန္းမေခၚေပမယ္႔၊

ဘယ္သူကမွလည္း တရားမစြဲေပမယ္႔၊

ဘယ္သူကမွလည္း ေသစားေသေစမေပးေပမယ္႔ ...

အဲဒီလမ္းကေလးကို ေငးရင္း ကြ်န္ေတာ္ ျပစ္ဒဏ္က်ခံပါတယ္။

ႏွလံုးသားကို လက္ျပန္ၾကိဳးတုပ္ထားပါတယ္၊

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ..

ကြ်န္ေတာ္ အဆိပ္ျဖည္႕ထားတဲ႔ ေဆးထုိးအပ္တစ္ေခ်ာင္းကို ဆာေလာင္ပါတယ္၊

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္

လွ်ပ္စစ္ကုလားထုိင္ လွလွေလးတစ္လံုးကို ဆာေလာင္ပါတယ္။

တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္

ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းမွာ သစ္သီးတစ္လံုးလို တြဲလြဲခိုေနမယ္႔ ကြ်န္ေတာ္႔ခႏၵာကိုယ္ၾကီးရဲ႕ ယိမ္းယုိင္ေနမႈကို ဆာေလာင္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ဒီလိုေျပာေတာ႔ ... ဆရာ၀န္က သနားသလိုၾကည္႕တယ္။

စိတ္ကိုေအးေအးထားပါဗ်ာ .... လို႕ ကရုဏာသံလို႕ သူယံုၾကည္ထားတဲ႔ အသံမ်ိဳးနဲ႕ေျပာတယ္။

.........အဲဒီ ေ-ာက္ရူးကို အခန္းအျပင္ေခၚသြားလုိက္ပါ ... Please ....။

Agressive လား Territory ကြ်န္ေတာ္႔ဘာသာကြ်န္ေတာ္မသိဘူး။

ကိုယ္႔ပိုင္နက္ထဲမွာ Agressive ျဖစ္ျပီး၊

Agressive ျဖစ္ေနတဲ႔ေနရာကို ကိုယ္႔ပိုင္နက္လုိ႕ထင္ေနတယ္။

ဒရက္ကူး ဘုရင္က ေဖာက္ျပန္တဲ႔ မုဆိုးမကို အေရခြံခြ်တ္လိုက္တဲ႔ အခန္းကို ကြ်န္ေတာ္ သံုးၾကိမ္ဖတ္တယ္။

မနက္မနက္ ေကာ္ဖီေသာက္တယ္။

ဘုရားသခင္ ... အဲဒါ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕မတဲ႔တဲ႔ေဆး ..........။

လူေတြက မရွင္ခ်င္တဲ႔သစ္ပင္ေတြကို ရွင္သန္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနသလို ...

ကြ်န္ေတာ္႔သက္တမ္းကို ဆြဲဆန္႕ေနၾကတယ္။

ဘုရား ဘုရား ... ကြ်န္ေတာ္ ေနရေတာ႔မွာပါလားဆိုျပီး ေဇာေခြ်းေတြျပန္လာတယ္။

လူတစ္ေယာက္ေသသြားဖုိ႕ မေတာ္တဆမႈေလးတစ္ခု ေလာက္ ေရာက္မလာႏိုင္ဘူးလား ....

မလိုအပ္ဘဲခက္ေနတာ ဘ၀တဲ။

(ကြ်တ္)

(ေ-ာက္အဓိပၸာယ္မရိွ)အသုဘေခါင္းတလားကိုလွေအာင္ ျပင္ဆင္ၾကသလို

ကြ်န္ေတာ္ေခါင္းဖီးပါတယ္။

မနက္မနက္

ေဖာ္မလင္ထုိးထားတဲ႔ လူေသေကာင္ကို မွန္ထဲမွာေတြ႕ပါတယ္။

ေရေမႊးဆြတ္ပါတယ္။

မလုိအပ္မွန္းသိျပီး လုပ္ေနရတာေတြကို ကြ်န္ေတာ္ႏွစ္သက္ပါတယ္။

ရွင္ေနတုန္းက လုပ္ခဲ႔တာေတြကို

ေသသြားလုိ႕ မလုပ္ဘဲထားလုိက္ရမွာ

ကြ်န္ေတာ္ ျငင္းဆန္ပါတယ္။

မေတာ္တဆ ...

ကြ်န္ေတာ္ ေခ်ာက္ကမ္းပါးတစ္ခုထဲ ကားလမ္းေခ်ာ္ျပီး က်သြားမလား၊

မေတာ္တဆ အမူးလြန္ျပီးေမာင္းလာတဲ႔ ကားတစ္စီးစီးက ကြ်န္ေတာ္႔ကို တိုက္ခ်သြားမလား၊

ဦးေႏွာက္ေသြးေၾကာျပတ္တာမ်ိဳး၊

Terrorist ဗံုးခြဲတုန္းပါသြားတာမ်ိဳး ... တစ္ခုခုေပါ႔ ...

တရားနာမလား ...

စိတ္ေအးေအးထား

ျပဳဖူးတဲ႔ ကုသိုလ္ေတြေတြး....

(ေ-ာက္ေရးမပါတာေတြ နားညည္းလုိက္တာ) ...

သားလွီးဓားတစ္လက္နဲ႕ .. ပန္းပြင္႔တစ္ပြင္႔ ေလာက္ယူလာေပးပါ .............။

....................................................

ဒီပန္းပြင္႔ကို ခုတ္ထစ္ျပီးရင္ .......................

တရားပဲနာနာ ..

ျပဳဖူးတာပဲေတြးေတြး .....

ေလကေလးကို ခြ်န္လို႕ ...............

ကြ်န္ေတာ္သြားႏုိ္င္ပါျပီ။ ။

Zephyr

ပရိုင္းမိတ္ဂုဏ္သတၱိ

ပရိုင္းမိတ္ဂုဏ္သတၱိ

လူေတြ

ၾကံဖန္ျပီးမာနၾကီးၾက

...

လူေတြမတိုင္မီ၊

ေမ်ာက္ေတြ *ေအာ္ရယ္ဆက္စ္ ႏွင္႔ေလျပီ။

ကမာၻၾကီးဆင္ျခင္ဖြယ္၊

ေ၀လငါးမ်ား ေရထဲဆင္းသြားၾကေလသည္။ ။

Notes:

*ေအာ္ရယ္ဆက္စ္= oral sex

Zephyr

(ခဏေလးျဖတ္ခနဲ၀င္လာတဲ႔ ကဗ်ာကို ဖမ္းယူတပ္ဆင္ျခင္း ၁။)

ကဗ်ာအက်ဥ္း

ကဗ်ာအက်ဥ္း

သိပ္ေပ်ာ္ေနတာနဲ႕ ဒီဘက္မွာလာျပီး ကဗ်ာေတြ ေရးလိုက္တင္လုိက္လုပ္ေနတယ္။

ကဗ်ာေတြ ေရာက္မလာတာၾကာျပီ။

ရွင္႔ကို ကြ်န္မ မခ်စ္ေတာ႔ဘူး ဆိုတဲ႔ ဇာတ္၀င္ခန္းထဲက ေကာင္မေလးလို ေျပာမသြားတာကလြဲရင္။

ဒါမွမဟုတ္ ... စိတ္ထဲကို ေခါင္းငံု႕ၾကည္႕ဖုိ႕ ပ်င္းတဲ႔ လူေတြနဲ႕ ကြ်န္မအတူမေနႏုိင္ေတာ႔လို႕ပါ ဆုိျပီး ထြက္သြားတာလား ...တစ္ခုခုပဲ။

ကဗ်ာထဲမွာ ဘာမွမ ပါဘူး။ စိတ္ထဲက အမႈိက္ေတြပါရင္ပါမယ္။

မပါရင္လည္းမပါဘူး ...ေခတ္ကိုလည္းထင္ဟပ္ခ်င္လည္း ထင္ဟပ္မယ္။ ေအာင္တုိးတုိ႕၊ ဘိုနီတို႕၊ ဘလက္ကီတို႕ ၀င္ဟပ္သလို ၀င္ဟပ္မွာေတာ႔မဟုတ္ဘူး။ စိတ္က်န္းမာေရးအတြက္ျဖစ္ျဖစ္၊ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ ရဖုိ႕ျဖစ္ျဖစ္၊ ၀မ္းသြားဖုိ႕ျဖစ္ျဖစ္ ကဗ်ာဖတ္စရာမလိုတာေသခ်ာတာေပါ႔။

ကဗ်ာဖတ္ျပီး ဘာမွလည္း မခံစားရေပါင္ဆိုရင္လည္း ... အဲဒါကမွ ကဗ်ာရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္အစစ္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏို္င္တယ္။ ကဗ်ာဟာ အႏုပညာ အစာမေၾက ေရာဂါရိွသူေတြကို မူးေ၀ရာကေန ေအာ႔အန္ေသဆံုးတဲ႔အထိ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးရိွတယ္။ (ဖတ္ရင္ သတိနည္းနည္းထားပါ)။

ကမာၻမွာလည္း ကဗ်ာေရးသူ၊ ဖတ္သူေတြရိွတယ္။ ျမန္မာမွာလည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္းပဲ။ ကဗ်ာက ကဗ်ာအလုပ္ကို လုပ္ခ်င္လည္းလုပ္မယ္။ သူ႕အလုပ္ဘာမွန္းမသိလုိ႕ တ၀ါး၀ါးသမ္းေ၀ခ်င္လည္း သမ္းေ၀ေနမယ္။ ေကာင္းကင္ကို ေမာ႔ၾကည္႕လုိ႕ ၾကယ္ေတြမျမင္ရရင္ အဲဒီမွာ ၾကယ္ေတြမရိွဘူးလုိ႕ မဆိုလိုဘူး။ .... ကဗ်ာေတြကို ငံု႕ၾကည္႕လို႕ .. ကိုယ္႔ေျခမပဲကိုယ္ျမင္ရတယ္ဆိုရင္ ... ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေျခမမွာ ကဗ်ာရိွတယ္မွတ္ပါ။ ။

Zephyr